Κυριακή 25 Απριλίου 2010

Ἀρχ. Σαράντη Σαράντου Μετάφραση τοῦ Ἀποστολικοῦ καί Εὐαγγελικοῦ ἀναγνώσματος

Στό Συνέδριο πού διοργανώθηκε στό Ἀριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης (Α.Π.Θ.) ἀπό τό τμῆμα Ποιμαντικῆς καί Κοινωνικῆς Θεολογίας, σέ συνεργασία μέ τήν Ἑταιρεία Ὀρθοδόξων σπουδῶν ἀπό τίς 20 ἕως 25 Σεπτεμβρίου 2004 μέ θέμα: "Οἰκουμενισμός: γένεση, προσδοκίες, διαψεύσεις" ἀκούστηκαν ἑξήντα περίπου ἐνδιαφέρουσες εἰσηγήσεις. Ἡ εἰσήγησή μας εἶχε ὡς θέμα: Οἰκουμενισμός καί ἐκκοσμίκευση. Μέσα στά σχέδια τοῦ Οἰκουμενισμοῦ ἦταν πάντοτε ἐκτός τῶν ἄλλων καί ἡ χρήση τῶν μεταφράσεων τῶν Λειτουργικῶν κειμένων. Στίς μέρες μας οἱ πιέσεις εἶναι περισσότερες, ἀφοῦ ὁ σκοπός τοῦ οἰκουμενισμοῦ, ἀδελφοποιημένου πιά μέ τή Nέα Ἐποχή εἶναι ἡ πανθρησκειοποίηση, στήν ὁποία πολύ βοηθοῦν οἱ μεταφράσεις τῶν λειτουργικῶν κειμένων. Διευρυμένο ἀπόσπασμα τῆς εἰσηγήσεώς μας γιά τή μετάφραση Ἀποστολικοῦ καί Εὐαγγελικοῦ ἀναγνώσματος καταδεικνύει τή σύγχρονη ἐκκοσμικευτική νοοτροπία πού ὑφέρπει στήν Ὀρθόδοξη λατρεία μας ἐπιβαλλομένη ἄνωθεν. 
Ταπεινῶς φρονοῦμε ὅτι δέν ἐνδείκνυται ἡ εἰσαγωγή μεταφράσεων τοῦ Ἀποστολικοῦ καί Εὐαγγελικοῦ ἀναγνώσματος τῆς Θείας Λατρείας γιά τούς ἑξῆς λόγους:
·         Θά προκαλέσει διάσπαση στό σῶμα τῆς Ἐκκλησίας τοῦ Χριστοῦ, διότι καί κληρικοί ὅλων τῶν βαθμῶν, ἀλλά καί λαϊκοί ἀντιδροῦν στίς μεταφράσεις.
·         Σχόλια, κρίσεις καί κατακρίσεις συνοδεύουν τίς συζητήσεις, πού βλάπτουν σοβαρά τήν ἐν Χριστῷ πνευματική ζωή τοῦ Ὀρθοδόξου ποιμνίου.
·          Ἡ διοίκηση τῆς Ἐκκλησίας φαίνεται στά μάτια τῶν πιστῶν αὐταρχική, ἀφοῦ ἐπιθυμεῖ νά περάσει τό μέτρο αὐτό διά τῆς βίας.  Ὁ Ὀρθόδοξος λαός δέν εἶναι συνηθισμένος νά ἀποδέχεται τετελεσμένες ἄνωθεν ἀποφάσεις.  Ἡ κομματική πειθαρχία εἶναι ἄγνωστη στήν Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ. 
·         Ἡ διοίκηση τῆς Ἐκκλησίας πέφτει στό ἐπίπεδο τῆς κοσμικῆς ἐξουσίας πού χρησιμοποιεῖ ὡς ἐπί τό πλεῖστον τίς γνωστές μεθόδους ἐπιβολῆς ἀντιλαϊκῶν μέτρων.  Ἡ Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ εἶναι φιλόστοργη μητέρα πού ἀκούει τά παιδιά της καί Συνοδικῶς ἀποφασίζει. 
·         Μέ τήν ἐπιβολή τοῦ παραπάνω μέτρου παύει ἡ ἐπί αἰῶνες θεσμοθετημένη σταθερότητα τοῦ Ὀρθοδόξου Λειτουργικοῦ Τυπικοῦ καί εἰσάγεται ἡ ρευστότητα, ἡ ὑποκειμενικότητα καί ἡ κοσμική μεταβλητότητα.  Συσχηματιζόμενη ἡ Ἐκκλησία μέ τήν  κοσμική ὑποκειμενικότητα, ἐνισχύει τή σύγχρονη ἀντιπαιδαγωγική προωθουμένη ἀντίληψη μέσα στήν ἐθνική μας Παιδεία πού ἐγκρίνει τήν "αὐτοοριζόμενη νεανική προσωπικότητα".  Μέ ἁπλούστερα λόγια εὐνοεῖται ὁ αὐταρχισμός τῶν νέων καί ἡ ἔντονη ἀκύρωση τῆς ἐμπειρίας τῶν μεγαλυτέρων.  Πλατύνεται ἔτσι μεθοδευμένα τό χάσμα τῶν γενεῶν. 
·         Ὑποτιμᾶται, ὡς μή ὤφειλε, τό πλήρωμα τῶν νέων τῆς Ἐκκλησίας μας καί χαρακτηρίζεται ἀντιπαιδαγωγικά ὡς ἀμόρφωτο.  Ἐπί αἰῶνες ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία μας ὑπῆρξε ἄριστη παιδαγωγός, πού ἀκόμα καί στά δύσκολα χρόνια τῆς Τουρκοκρατίας δέν ἄλλαξε τήν Παιδαγωγική ἐπίπονη ἀγωγή της, ἀλλά μόρφωνε τή νεολαία της μέ τά πλουσιώτατα σέ γλωσσικό καί χριστοχαρισματικό πλοῦτο ἁγιογραφικά καί λειτουργικά κείμενά της. 
Θαυμάσιος εἶναι ὁ ζωγραφικός πίνακας τοῦ Γύζη, "τό Κρυφό Σχολειό" πού παρουσιάζει τήν ἀκένωτη παιδαγωγική διάθεση τῶν καλογήρων καί τῶν παπάδων νά μυήσουν προσωπικά τά πνευματικά τους παιδιά, τά Ἑλληνόπουλα στούς ἀρχαιοελληνικούς θησαυρούς τῆς θείας Λατρείας μας.  Ποτέ δέ διανοήθηκαν οὔτε δάσκαλοι οὔτε μαθητές νά εὐτελίσουν τή Λατρεία μέ εὐκολότερα μόνο κτιστά μαθησιακά σκευάσματα οὑμανιστικῆς εὐρωνοησιαρχικῆς προελεύσεως.  Ἡ ἀρχαιο-γλωσσική δυσκολία καί ἡ διά τῆς θείας Χάριτος ἀποκάλυψη στούς νέους καί στούς μεγαλυτέρους τῶν ἁγιογραφικῶν μηνυμάτων εἶναι ἀπόλυτα συμβατές μέ τήν ἀσκητική καί ἀγωνιστική πορεία, πού ζητάει ἀπό ὅλους μας ὁ Χριστός.
·         Τό παραπάνω μέτρο ἐγγίζει τή Βαρλααμική ἀντορθόδοξη νοησιαρχική νοοτροπία, ἀφοῦ δίνει προτεραιότητα στή νόηση γιά τήν κατανόηση τῶν Ἀναγνωσμάτων, μειώνοντας ἔτσι τόν παράγοντα τῆς θείας Χάριτος πού ἐνυπάρχει στά Ἀρχαῖα κείμενα τῶν Ἀναγνωσμάτων καί φωτίζει μικρούς καί μεγάλους πρός κατανόησή τους. 

Οἱ Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας μας γνωρίζουν τρία ἐπίπεδα ἀνάγνωσης τῶν Ἁγίων Γραφῶν:
α.  Τό πρῶτο εἶναι τό ἀρχικό ἀκουστικό, δηλαδή ὅ,τι προσλαμβάνει ἡ ἀκοή.
β.  Τό δεύτερο ἐπίπεδο εἶναι τό διανοητικό.  Γίνεται προσπάθεια ἀπό τούς ἀκροατές τῶν Ἁγίων Γραφῶν κατανοήσεως τοῦ Λόγου τοῦ Θεοῦ.  Ἡ νόηση εἶναι τό ἐργαλεῖο πού χρησιμοποιεῖ ὁ ἄνθρωπος γιά νά ἐννοήσει σωστά τό γνωστικό του ἀντικείμενο.  Ὅμως ὁ Λόγος τοῦ Θεοῦ δέν μπορεῖ νά θεωρηθεῖ ὡς ἀντικείμενο τῆς νοήσεως.  Δέν εἶναι δυνατόν ὁ κτιστός νοῦς νά εἶναι κατάλληλος πρός κατανόηση, ἀφοῦ μεταπτωτικά εἶναι διασπασμένος, ἐμπαθής καί ἀφώτιστος.  Γι’αὐτό ὁ Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνός συνιστᾷ τή διέγερση τῆς λεπτῆς προσοχῆς καί τήν κάθαρση τοῦ νοῦ ἀπό τό μεταπτωτικό πλέγμα τῶν λογισμῶν, γιά νά μπορέσει νά κατέβει ὁ Λόγος τοῦ Θεοῦ ἀπό τό νοῦ στή καρδιά.
γ.  " Ἔλλαμψον ἐν ταῖς καρδίαις ἡμῶν, φιλάνθρωπε Δέσποτα, τό τῆς Σῆς Θεογνωσίας ἀκήρατον φῶς..."  λέγει ἡ Χρυσοστομική εὐχή, πού μυστικῶς ἀναφέρει ἱκετευτικά ὁ λειτουργός στό Χριστό πρίν ἀπό τήν ἀνάγνωση τοῦ Ἀποστολικοῦ καί Εὐαγγελικοῦ κειμένου.  Κατά τό διάβα ὅλης τῆς ζωῆς μας μέσα στή στρατευομένη Ἐκκλησία καί μέ τίς ἐπανειλημμένες ἀκροάσεις τῶν ἁγιογραφικῶν περικοπῶν ὁ Λόγος τοῦ Θεοῦ γίνεται μεθεκτός φωτίζοντας καί ἁγιάζοντας μικρούς καί μεγάλους.
·         Αὐξάνει ἐπικίνδυνα ὁ χρόνος τῶν Ἀναγνωσμάτων καί ἑπομένως συνολικά ὅλης τῆς θείας Λειτουργίας μέ προβλεπόμενη συνέπεια τήν ἀπομάκρυνση τοῦ ἀρχαιοελληνικοῦ κειμένου καί τήν ἀντικατάστασή του ἀπό τίς μεταφράσεις ὅπως δυστυχῶς συνέβη κατά τό παρελθόν μέ τά ἀρχαῖα Ἑλληνικά στήν Ἐθνική Παιδεία μας. 
Ὁ ἐμπνευστής τῆς ἐκπαιδευτικῆς μεταρρυθμίσεως Εὐάγγελος Παπανοῦτσος εἶδε νά καταργεῖται τό ἀρχαῖο Ἑλληνικό κείμενο καί νά μένει μόνο ἡ μετάφραση γιά τή διδασκαλία τῶν Ἀρχαίων Ἑλληνικῶν στή δευτεροβάθμια ἐκπαίδευση, ἐνῶ ὁ ἴδιος εἶχε προτείνει παράλληλη χρήση κειμένου καί μεταφράσεως. Οἱ τότε ἐκσυγχρονιστές τῆς Παιδείας τόν περιφρόνησαν καί προχώρησαν στά ἐκθεμελιωτικά σχέδιά τους.  Φοβούμεθα ὅτι τό ἴδιο θά συμβεῖ καί στή θεία Λατρεία μας.
·         Ποιές μεταφράσεις θά χρησιμοποιοῦνται; Εἶναι γνωστό καί στούς εἰδικούς ἀλλά καί στό λαό μας ὅτι ὅλοι οἱ αἱρετικοί ἀνά τούς αἰῶνες ἐπεδίωκαν τήν κυκλοφορία τῶν ἁγιογραφικῶν μεταφράσεων πού περιεῖχαν τίς κακοδοξίες τους.
Ἐπίσης εἶναι γνωστή ἡ διγλωσσία ἤ ἡ πολυγλωσσία τῶν ὀπαδῶν τῆς νέας Ἐποχῆς.  Χρησιμοποιοῦν λέξεις καί ὅρους παραδοσιακούς, πού τούς ἀλλάζουν τό περιεχόμενο γιά νά σημάνουν τίς νεοεποχίτικες ἰδέες καί τίς αἱρετικές δοξασίες, κρυμμένες κάτω ἀπό τίς παραδοσιακές ὁρολογίες.  Ἔτσι παραπλανοῦν τούς ἀφελεῖς, μπερδεύουν τούς μή συνειδητούς Χριστιανούς καί ἀπαξιώνουν τήν παράδοση τοῦ πολιτισμοῦ μας. 
·         Ὁ ἐπιστημονικός κλάδος τῆς γλωσσολογίας, πού ὀνομάζεται σημειολογία, ὑποστηρίζει, ὅτι τό πρόβλημα τῶν μεταφράσεων γενικῶς εἶναι ὀξύ, ἀφοῦ ὁ μεταφραστής θά πρέπει νά εἶναι ἐγκρατής γνώστης ὁλοκλήρου τοῦ φάσματος τῆς γλώσσης.  Ὀξύτερο γίνεται τό πρόβλημα τῶν μεταφράσεων τῶν ἱερῶν κειμένων, ἀφοῦ ὁ μεταφραστής πρέπει νά διαθέτει τήν ἐν Χριστῷ κάθαρση καί τό φωτισμό τοῦ Ἁγίου Πνεύματος.
·         Τά κείμενα τῶν μεταφράσεων θά θεωροῦνται ἱερά κείμενα ;  Ἰσότιμα μέ τό χριστοκαταξιωμένο ἀρχαῖο κείμενο ; ἐλάσσονος σημασίας ; Ἤ κείμενα πού τυφλά, ἀβασάνιστα, μαγικά, ὡς ταμποῦ θά πρέπει νά διαφυλάσσουμε καί νά χρησιμοποιοῦμε ;  Ποτέ ἡ Ἐκκλησία μας δέ χρησιμοποίησε στή Θεία Λατρεία της πειραματικά, μή αὐθεντικά κείμενα.  
·         Ὁπωσδήποτε δημιουργεῖται ἀλλαγή τοῦ δοκιμασμένου ρυθμοῦ τῆς θείας Λειτουργίας, χαλάρωση τῆς προσοχῆς τῶν πιστῶν καί τῶν νέων καί τῶν μεγαλυτέρων, πού θά δυσκολεύει στήν περαιτέρω προσοχή γιά νά ἀπωθήσουν " πᾶσαν τήν βιοτικήν μέριμναν" καί νά ἀφοσιωθοῦν στό καθαυτό Μυστήριο τῆς θείας Εὐχαριστίας.
·         Κάθε " ἐκσυγχρονιστική" ἀλλαγή στό Τυπικό τῆς θείας Λατρείας μας στερουμένη ἰσχυρῶν θεολογικῶν καί Ἐκκλησιολογικῶν κριτηρίων θά ἐπιφέρει σύγχυση, ψυχρότητα καί τελικά ἀπομάκρυνση τῶν πιστῶν ἀπό τή μεταλλαγμένη θεία Λατρεία, πρᾶγμα τό ὁποῖο ἔγινε στή Λατρεία τῶν Παπικῶν.
·         Γι’αὐτό καί ἡ μακραίωνη Λειτουργική Παράδοση τῆς Ἁγίας Ὀρθοδοξίας μας ἦταν: πάγια χρήση τῶν ἀρχαιοελληνικῶν κειμένων, μή χρήση μεταφράσεων, ἀλλά πλούσια ἑρμηνευτική ἐκ τῶν Ἁγίων Πατέρων Διδασκαλία.
·         Σύμφωνα μέ τήν ἐκτίμηση τῶν εἰδικῶν ἐπιστημόνων τῆς γλωσσολογίας καί δή τοῦ μεγάλου γλωσσολόγου Χατζηδάκι, ἡ ἀρχαία Ἑλληνική Κοινή διάλεκτος τοῦ Εύαγγελίου ἐλάχιστα ἀπέχει ἀπο τή Νεοελληνική.  Σ' ἐμᾶς τούς Ὀρθοδόξους Ἕλληνες δέν ἰσχύει τό ἴδιο ὅπως π.χ. μέ τούς Σέρβους πού ἀναγκάστηκαν νά κάνουν μετάφραση ὁλόκληρης τῆς θείας Λειτουργίας ἀπό τή Σλαβωνική στή Σερβική, ἀφοῦ ἡ διαφορά τῶν δύο γλωσσῶν εἶναι μεγάλη, ἤ ὅπως σέ ἄλλες γλῶσσες ἐντελῶς διαφορετικές.
·         Ἡ Παιδαγωγική Ἐπιστήμη μέ τή μακρά Ἑλληνοχριστιανική της ἐμπειρία φρονεῖ ὅτι ὁ νέος ἄνθρωπος ἀπό τήν πολύ μικρή του, προσχολική ἡλικία, δέν εἶναι tabula rasa δηλ ἄγραφη πλάκα, ἀλλά εἶναι γεμάτος μέ πλούσια ἀρχέτυπα μαθήσεως, τά ὁποῖα, ἄν ἀξιοποιηθοῦν ἀπό τόν Ἐπιστήμονα Παιδαγωγό ἀποδίδουν πολλαπλασίους μαθησιακούς καρπούς πολύ πρώιμα.
·         Ἐπί προσθέτως, ὑποστηρίζει ἡ Ἐπιστήμη τῆς Παιδαγωγικῆς ὅτι τά παιδιά ἤδη ἀπό τήν προσχολική ἡλικία διαθέτουν μιά ἐκλεκτή προσθετική καί ἀφαιρετική ἱκανότητα, πού μπορεῖ κάλλιστα νά καλλιεργηθεῖ ἀπό τόν ἔμπειρο παιδαγωγό γιά ἐμπέδωση καί τοῦ πιό δυσκόλου μαθήματος.  Σχετικά μέ τήν ἐκμάθηση τῶν ἀρχαίων Ἑλληνικῶν ὑπάρχει στήν ἱστορία τῆς  " εἰδικῆς διδακτικῆς τῶν ἀρχαίων Ἑλληνικῶν" τεράστια μαθησιακή ἐμπειρία, πού μπορεῖ νά χρησιμοποιηθεῖ καί γιά τό παρόν.  Ποίου ἐπιπέδου ὑπῆρξε τό κρυφό σχολειό καί ποιά τά ἀποτελέσματά του;
·          Ἡ ἐνθουσιώδης ὑποδοχή τοῦ ὡς ἄνω μέτρου ἀπό τό CNN καί τόν Γαλλικό τύπο μᾶς ἐνισχύει τήν ἄποψη, ὅτι τό μέτρο ἔχει ἐκκοσμικευτικό χαρακτήρα καί μᾶς ἐμβάλλει καί πολλούς ἄλλους λογισμούς.
 Ποιμαντική ἀποτυχία ἀποδεικνύεται ἡ προσθήκη τῆς μεταφράσεως πλάι στό αὐθεντικό Θεόπνευστο κείμενο.  Οἱ πολλές ἀντιδράσεις ἐπωνύμων καί μή πιστῶν δέν προέρχονται καθόλου ἀπό ἀντιπολιτευτική διάθεση κατά τοῦ προσώπου τοῦ Μακαριωτάτου. Προέρχονται ἀπό τήν πνευματική εὐαισθησία τῶν πιστῶν, οἱ ὁποῖοι δέ διανοοῦνται χειρουργικές ἐπεμβάσεις τῆς στιγμῆς στή Λατρεία μας.  
Ποιμαντική ἐπιτυχία τῶν μάχιμων ἐφημερίων θά εἶναι ἡ φιλοπονότερη παράθεση τῆς ἁγιοπατερικῆς ἑρμηνευτικῆς ἐμπειρίας καί ἐντός τῆς θείας Λατρείας καί ἐκτός αὐτῆς σέ πολλές ποιμαντικές εὐκαιρίες. Κατά τόν ἅγιο Πατέρα Ἰουστῖνο Πόποβιτς ὁ λόγος τοῦ Θεοῦ εἶναι Ἀλήθεια καί Ζωή. Οἱ μεταφράσεις ἐγκλωβίζουν τούς ἀναγνῶστες στίς εὔκολες λέξεις στερώντας τους τήν ἀναζήτηση γιά τήν Ἀλήθεια καί τή Ζωή πού εἶναι ὁ Χριστός.

Συνυπογράφουν:

Πρωτοπρεσβύτεροι:
π. Ἰωάννης Νηριανάκης                                 ἐφ. Ἱ. Μ. Ἁγ. Σκέπης Δροσιᾶς
π. Ἰωάννης Χατζηθανάσης                             ἐφ. Ἱ. Ν. Ἁγ. Παρασκευῆς Ἀττικῆς
π. Ἰωάννης Φωτόπουλος                                 ἐφ. . Ν. Ἁγ. Παρασκευῆς Ἀττικῆς
π. Ἀντώνιος Μπουσδέκης                             ἐφ. Ἱ. Ν. Ἁγ. Νικολάου Νικαίας
π. Ἐμμανουήλ Μαθιουδάκης                          ἐφ. Ἱ. Ν. Ἁγ. Ἰωάννου Μαδύτου

Πρεσβύτεροι:
π. Νικόλ. Πουρσανίδης                                  ἐφ. Ἱ. Ν. Παμμεγίστων Ταξιαρχῶν Ἀχαρνῶν
π. Ἀθανάσιος Μηνᾶς                                     ἐφ. Ἱ. Ν. Ἁγ. Ἐλευθερίου Γκύζη
π. Βασ. Κοκολάκης                                          ἐφ. Ἱ. Ν. Ὑψώσεως Τιμίου Σταυροῦ Χολαργοῦ
π. Πέτρος Πανταζῆς                                       ἐφ. Ἱ. Ν. Μεταμορφώσεως Χαλανδρίου
π. Σταῦρος Τρικαλιώτης                               ἐφ. Ἱ. Ν. Ἁγ. Παρασκευῆς Ἀττικῆς
π. Γεώργιος Ἀφθίνος                                     ἐφ. Ἱ. Ν. Ἁγ. Ἐλευθερίου Κάτω Χαλανδρίου
π. Σωτήριος Γκίκας                                        ἐφ. Ἱ. Ν. Ἁγ. Δημητρίου Ἁγ. Παρασκευῆς
π. Εὐστάθιος Ἀθανασόπουλος                       ἐφ. Ἱ. Ν. Ἁγ. Ἀννης Κηφισιᾶς
π. Εὐθύμιος Μουζανίτης                               ἐφ. Ἱ. Ν. Ἁγ. Ἐλευθερίου Ἀμαρουσίου
π. Ἀθανάσιος Γεραμάνης                               ἐφ. Ἱ. Ν. Ἁγ. Ἰωάννου Καλυβίτου Αὐλίδας
π. Βασίλειος Σπηλιόπουλος                           ἐφ. Ἱ. Ν. Κοιμήσεως Θεοτόκου Ν. Ἰωνίας
π. Γεώργιος Διαμαντόπουλος διάκονος         Ἱ. Ν. Ἁγ. Νικολάου Ἠλιουπόλεως

῾Ημερίδα θεολογικοῦ προβληματισμού: «Πρωτείο» - Συνοδικότης και Ενότης της Εκκλησίας

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ
Δελτίον Τύπου


Η Ιερά Μητρόπολις Πειραιώς διοργανώνει την Τετάρτη 28η Απριλίου ε.έ. και ώρα 4.30 μ.μ. στο Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας, Ν. Φάληρο Πειραιώς (αίθουσα «Μελίνα Μερκούρη») με ελεύθερη είσοδο Ημερίδα θεολογικού προβληματισμού, με θέμα:

«Πρωτείο» - Συνοδικότης και Ενότης της Εκκλησίας
 

Θα εισηγηθούν:

1. Σεβ. Μητροπολίτης Πειραιώς κ. ΣΕΡΑΦΕΙΜ:«Ο παπισμός ως εκκλησιολογικό πρόβλημα»

2. Ιερομόναχος Λουκάς Γρηγοριάτης:«Τα πρεσβεία τιμής και η ενότης της Εκκλησίας κατά την πρώτη χιλιετία»

3. Πρωτοπρεσβύτερος Γεώργιος Μεταλληνός, Καθηγ. Πανεπιστημίου Αθηνών:
«Ενωτικές προσπάθειες μετά το σχίσμα»

4. Πρωτοπρεσβύτερος Θεόδωρος Ζήσης, Καθηγ. Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης:
«Η Ουνία ως πρότυπο ψευδούς ενότητος. Τα όρια της ποικιλομορφίας σε σχέση με την ενότητα»

5. Πρεσβύτερος Αναστάσιος Γκοτσόπουλος:«Ιεροκανονική θεώρησις του παπικού πρωτείου»

6. Δημήτριος Τσελεγγίδης, Καθηγητής Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης:
«Η λειτουργία της ενότητος της Εκκλησίας. Οι λανθασμένες θεολογικές προϋποθέσεις του παπικού πρωτείου»

7. Αριστείδης Παπαδάκης, Kαθηγητής Πανεπιστημίου Maryland, U.S.A.:
«Η εξέλιξη του παπικού πρωτείου (1000-1453). Ιστορική αξιολόγηση»

ΕΚ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ

Μητροπολίτης Ναυπάκτου ῾Ιερόθεος, Λειτουργία μέ ὅλες τις αισθήσεις


Παναγιώτης Τελεβάντος είπε...

Η φωνή του Αγίου Ναυπάκτου είναι από τις πιο αξιόλογες φωνές επί πανορθόδοξου επιπέδου και οι θέσεις του για το Νεοβαρλααμισμό επί της ουσίας και αποστομωτικές.


Ἡ μετάφραση τῶν λειτουργικῶν εὐχῶν, δηλαδὴ τῶν εὐχῶν τῆς θείας Λειτουργίας καὶ τῶν ἄλλων Μυστηρίων, ἀπασχόλησε τελευταῖα τὸν ἐκκλησιαστικὸ καὶ θεολογικὸ χῶρο καὶ ὅπως ἦταν ἑπόμενο ἀσχολήθηκε ἡ Διαρκὴς Ἱερὰ Σύνοδος, ἡ ὁποία, ὕστερα ἀπὸ μελέτη διαφόρων κειμένων, ἔλαβε ὁμοφώνως μιὰ συγκεκριμένη ἀπόφαση, ποὺ διακρίνεται γιὰ τὴ σοβαρότητα, τὴν ὑπευθυνότητα καὶ τὴ σύνεση, ἡ ὁποία ἔχει δημοσιευθῆ. Τὸ θέμα αὐτό εἶναι σοβαρὸ καὶ χρειάζεται μελέτη ἀπὸ πολλὲς πλευρές. Ἔχουν διατυπωθῆ πολλὰ ἐπιχειρήματα ἔνθεν κἀκεῖθεν, ἀλλὰ στὸ παρόν ἄρθρο θὰ ἤθελα νὰ ἐκθέσω πολὺ σύντομα μερικὲςἀπὸ τὶς ἀπόψεις μου.


1. Γίνεται σύγχυση μεταξύ τῆς μετάφρασης τοῦ πρωτοτύπου κειμένου τῆς θείας Λειτουργίας σὲ ἄλλες γλῶσσες (ἀγγλική, γαλλική, ἀραβική, σλαβονική κ.λπ.) καὶ τῆς μεταγλώττισης στὴν ελληνική δημοτική γλώσσα. Ἀλλά πρέπει νὰ ληφθῆ σοβαρῶς ὑπ΄ ὄψη ὅτι δεν ὑπάρχει ἀντιστοιχία, γιατί ἡ δημοτικὴ γλώσσα δὲν μπορεῖ νὰ νοηθῆ ὡς ξένη γλώσσα.

Ἡ ἀρχαία ἑλληνική γλῶσσα καὶ ἡ κοινή ἑλληνιστική δεν εἶναι νεκρές γλῶσσες. Εἶναι χαρακτηριστικό ὅτι ὅσοι χειρίζονται πολύ καλά τὴ δημοτικὴ γλώσσα, γνωρίζουν ἐξ ἴσου καλά καὶ τὴν ἀρχαία, ἀπὸ την ὁποία προσλαμβάνουν γλωσσικές μορφές καὶ εμπλουτίζουν την ὁμιλουμένη γλῶσσα. Ὡς παραδείγματα δε ἀναφέρω τοὺς μεγάλους ποιητές μας Κωστή Παλαμά, Ὀδυσσέα Ἐλύτη κ.ά.

2 Σίγουρα δὲν πιστεύουμε στὴν θεωρία τῶν τριῶν ἱερῶν γλωσσῶν (ελληνική, εβραϊκή, λατινική), ἀλλὰ θεωροῦμε ὅτι ἡ γλῶσσα τῆς λατρείας ἔχει μιὰ ἱερότητα, γιατί χρησιμοποιείται ὡς προσευχή στὸν Θεό. Ἀκόμη καὶ οἱ ἀρχαῖοι Ἕλληνες, ὅπως φαίνεται στὶς ὠδές τοῦ Πινδάρου, χρησιμοποιοῦσαν μιὰ ἀνώτερη γλωσσική μορφή κατά τὴν λατρεία τους.

Οἱ Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας δεν συνέταξαν τὶς εὐχές που διαβάζονται στὴν θεία Λειτουργία ἁπλῶς στὴν μορφή τῆς κοινῆς ἑλληνιστικῆς γλώσσας ποὺ ὁμιλεῖτο στὴν ἐποχή τους, ἀλλά χρησιμοποίησαν την «αττικιστική γλώσσα», που εἶναι ἡ λογία γλῶσσα, την οποία μιλούσαν οι μορφωμένοι τῆς ἐποχῆς ἐκείνης καὶ αὐτή καθιερώθηκε ὡς γλῶσσα τῆς λατρείας.

3 Ἡ μετοχή στὴν θεία Λειτουργία καὶ τα Μυστήρια τῆς Ἐκκλησίας δὲν πρέπει νὰ ταυτισθῆ ἀπόλυτα με την λογική κατανόηση τῶν λέξεων καὶ τῆς γλώσσας ποὺ χρησιμοποιεῖται. Βεβαίως, ἡ γλῶσσα ἔχει σημαντική συνεισφορά στὴν ἐπικοινωνία μεταξύ μας, ἀλλὰ δὲν εἶναι καθοριστικό γνωσιολογικό στοιχεῖο, ἀφοῦ ὐπάρχουν καὶ άλλοι τρόποι μεταδόσεως τῆς γνώσεως, ὅπως εἶναι τὸ συναίσθημα, ἡ φαντασία, ἡ διαίσθηση, δηλαδή οι λειτουργίες εκείνες που κινούνται πέραἀπὸτην λογική.

Ἡ ἐπιστήμη ἔχει ἀποδείξει ὅτι δεν ἰσχύει ἀπολύτως τὸ ἀπόφθεγμα «cogito, ergo sum», δηλαδή, σκέπτομαι ἄρα ὑπάρχω. Οἱ θεωρίες γύρω ἀπὸ την συναισθηματική νοημοσύνη, ἡ ψυχανάλυση καὶ ἡ ψυχολογία, ὁ ρομαντισμός, ὁ υπαρξισμός καὶ ἡ νεωτερικότητα κλόνισαν τὰ θεμέλια τῆς ἀπόλυτης κυριαρχίας τῆς λογικῆς στὸν γνωσιολογικό τομέα. Ἔτσι, στὴν θεία Λειτουργία δεν μετέχουμε μόνον με την λογική, ἀλλὰκαὶ με όλες τὶς άλλες λειτουργίες τῆς ψυχής.

4 Ἐπειδή ἡ κοινή ἑλληνιστική γλώσσα δεν εἶναι ξένη ὡς προς τὴν ἀρχαία ἀττική διάλεκτο καὶ ἐπειδή πολλὲς ἐκφράσεις τῆς χρησιμοποιοῦνται στὴν καθημερινή ἐπικοινωνία μεταξύ μας, γι΄ αὐτό καὶ δεν εἶναι δύσκολη ἡ προσαρμογή τῶν ανθρώπων στο ἰδίωμα τῶν λειτουργικῶν εὐχῶν. Ὅποιος ἐκκλησιάζεται τακτικά ἔχει τὴν δυνατότητα νὰ ἀντιλαμβάνεται τὸ νόημα τῶν λειτουργικῶν προτροπῶν.

Αὐτός εἶναι ὁ λόγος για τον οποίον ὁ καθηγητής Γεώργιος Μπαμπινιώτης εἶναι εναντίον τῆς μεταγλωττίσεως τῆς λειτουργικής γλώσσας. Το βασικό επιχείρημά του εἶναι ὅτι ἡ θεία Λειτουργία «ἔχει τελετουργικό χαρακτήρα», «είναι μυστήριο», γι΄ αυτό δεν πρέπει «νὰ ἀντικαθίσταται ἐξ ὁλοκλήρου ἀπὸμεταφράσεις», ἀφοῦ «οἱ λέξεις στὸ πέρασμα ἀπὸ τὴ μια γλῶσσα στὴν ἄλλη γλῶσσα χάνουν σὲ σημαντικό βαθμό τὸ σημασιολογικό τους περιεχόμενο καὶ τὸ βιωματικό τους φορτίο, στοιχεῖα ἀπαραίτητα στὸν μυστηριακό χαρακτήρα τῆς Θ. Λειτουργίας», ὁπότε ἂν μεταφράση κανείς αὐτό τὸ μυστηριακό στοιχεῖο, «τὸ εὐτελίζει».

Γενικά, θεωρῶ ὅτι ἡ γλώσσα μὲ τὴν ὁποία εἶναι γραμμένες οἱ εὐχές τῆς θείας Λειτουργίας καὶ τῶν Μυστηρίων δὲν ἀποτελεῖ ἐμπόδιο γιὰ τὴν μέθεξη τοῦ Μυστηρίου, ἀκόμη καὶ γιὰ τὴν λεκτική κατανόηση. Ἀντίθετα μάλιστα ἡ λειτουργική γλώσσα μπορεῖ νὰ βοηθήση ἀποτελεσματικά τοὺς ἀνθρώπους στὴν εποχή μας, στὴν ὁποία παρατηρεῖται «γλωσσική ἀνεπάρκεια» καὶ «γλωσσική πενία» νὰ βελτιώσουν τὸν γραπτό καὶ προφορικό τους λόγο. 25 Απριλίου 2010 9:40 μ.μ.

ΛΥΤΟΙ ΚΑΙ ΔΕΜΕΝΟΙ ΕΧΟΥΝ ΑΜΟΛΗΘΕΙ...




 


 Λυτοὶ καὶ δεμένοι ἔχουν ἐπιστρατευθεῖ τὶς τελευταῖες ἡμέρες  σὲ μιὰ πρωτοφανῆ ἰδεολογικὴ ἐκστρατεία νὰ ἀναστρέψουν τὸ κλῖμα ποὺ δημιούργησε ἡ ἀπόφαση τῆς Διαρκοῦς Ἱερᾶς Συνόδου τῆς Ἐκκλησίας γιὰ τὴν ἀπαγόρευση τῆς «μεταφράσεως» τῶν λειτουργικῶν κειμένων. Μὲ σφοδρότητα καὶ πρωτόγνωρο συντονισμὸ ἔχουν ἐξαπολυθεῖ νὰ  διαμορφώσουν μιὰ εὐνοϊκὴ γιὰ τὶς ἀντιλήψεις τους ἐντύπωση.
Πολλὰ λόγια δὲν χρειάζονται. Ἁπλῶς ἡ κ. Καθηγήτρια, ποὺ ἐμφανίστηκε στὴν romfea.gr σήμερα 25.04.2010, θὰ εἶχε πολὺ ἐνδιαφέρον νὰ ἔδινε μιὰ ἀπάντηση σὲ τρία ἐρωτήματα:

1. Οἱ «ὁμάδες νέων 12-24 ἐτῶν, ἀκόμη καὶ φοιτητῶν τῆς Θεολογίας», ὅπως ἐπικαλεῖται στὸ παράδειγμά της, μήπως θὰ μποροῦσαν νὰ μᾶς ποῦν τί θὰ πεῖ  στὰ Νέα Ἑλληνικά:  «αὐτοὶ ποὺ εἰκονίζουν τὰ Χερουβείμ» (Οἱ τὰ Χερουβείμ μυστικῶς εἰκονίζοντες);
Ἐκτὸς ἂν «μεταφράσει» ἀλλιῶς τὶς θεολογικὲς λέξεις «εἰκονίζω» καὶ «Χερουβείμ».

2. Μήπως διαβάζει τί γράφει ἡ εἰκόνα τοῦ Ἀπ. Παύλου μὲ τὸν ἅγ. Ἰω. Χρυσόστομο, ποὺ ἐμφανίζεται ὡς ἐποπτικὸ ὑποστηρικτικὸ ὑλικό στὴν ἱστοσελίδα τῆς romfea.gr. Πάντως ἐμεῖς διαβάζουμε: « Ὁ Ἅγ. Ἰωάννης Χρυσόστομος ΕΡΜΗΝΕΥΩΝ τὰς ἐπιστολὰς τοῦ Ἀποστόλου Παύλου». Ἑρμηνεύων λοιπόν, καὶ ὄχι ΜΕΤΑΦΡΑΖΩΝ. Ἡ διαφορὰ εἶναι τεράστια.

3. Καὶ πέραν ὅλων τῶν ἄλλων: Ἡ διάκρισή της κρίνει ὅτι ΣΗΜΕΡΑ , στὴν κατάσταση ποὺ βρισκόμαστε, τῶν ὁλοκληρωτικῶν ἱστορικῶν ἀδιεξόδων καὶ τοῦ γενικοῦ καταποντισμοῦ, σήμερα, τώρα, ἐκεῖνο ποὺ μᾶς λείπει εἶναι ἡ κατανοητὴ γλῶσσα ἢ μήπως κάτι ΑΛΛΟ; Μήπως κάτι ἄλλο περιμένουμε νὰ ἀκούσουμε ἐμεῖς τὰ δυστυχισμένα πρόβατα ἀπὸ τοὺς σοφοὺς αὐτοχειροτόνητους διδασκάλους;

Ὁ Θεὸς νὰ μᾶς λυπηθεῖ,  Ὁ Θεὸς νὰ μᾶς συγχωρήσει, ὁ Θεὸς να μᾶς ἐλεήσει, ποὺ κρυβόμαστε ἀπὸ τὰ σφάλματά μας καὶ ἐπιδιώκουμε νὰ τὰ διορθώσουμε μὲ νέα χειρότερα.

Γέροντος Φιλοθέου Ζερβάκου, ᾿Επιστολή γιά τόν λόγον τοῦ Θεοῦ

Σχόλιον klision: Αὐτά τά σοφά λόγια πού ἀκολουθοῦν, τά ἔγραφε ὁ Γέροντας Φιλόθεος Ζερβᾶκος πρίν ἀπό  μερικές δεκαετίες. Τώρα, φαίνεται, πώς ἰσχύουν ἔτι περισσότερο, διότι σήμερον "πάντες ἐξέκκλινον". ῾Ο Θεός νά μᾶς λυπηθεῖ καί νά μᾶς δώσει καιρό μετανοίας. Τά πράγματα ἔχουν ἀρχίσει καί ζορίζουν...

Γέρων Φιλόθεος για την Αγία Γραφή

Όπως το σώμα χωρίς την τροφή είναι αδύνατον να ζήση, έτσι και η ψυχή χωρίς τον θείο λόγο δεν είναι δυνατόν να ζήση, αλλά αποθνήσκει τον αιώνιο θάνατο. το δε να αποθάνη η ψυχή η ζημία είναι ανυπολόγιστος.
Διότι λείπει η πίστις και ο ζήλος, η προθυμία και η αγάπη και οι λοιπές αρετές, γι' αυτό δεν παρουσιάζουμε σήμερα γλυκείς καρπούς πνευματικούς. Οι καρδιές των περισσοτέρων ανθρώπων είναι σαν την πεπατημένη, πετρώδη και ακανθώδη γη και γ' αυτό παρατηρείται η ελεεινή και αξιοδάκρυτος σημερινή κατάσταση της κοινωνίας μας.
Βλέπω μετά λύπης μου τί διαβάζουν σήμερα οι Χριστιανοί. Μόλις ξυπνήσουν τρέχουν με ακόρεστη επιθυμία στις εφημερίδες να μάθουν τα νέα. Βλέπω να κρατούν οι περισσότεροι και να διαβάζουν εφημερίδες και κάτι αισχρά, ασεβή και βλάσφημα περιοδικά, από τα οποία επλημμύρισαν οι μεγάλες πόλεις και όλη μας η πατρίδα, και με απληστία διαβάζουν άνδρες και γυναίκες, μικροί και μεγάλοι. Δεν είδα κάποιον να κρατή ή να διαβάζη το Ευαγγέλιο ή θρησκευτικό περιοδικό. Τολμώ να πω ότι ο Θεός είναι άγνωστος στην Ελλάδα και ότι βασιλεύει και κυριαρχεί ο Σατανάς. Πώς λοιπόν να μην έλθη η οργή του Θεού; Ω άνθρωποι, «έως πότε βαρυκάρδιοι; ίνα τί αγαπάτε ματαιότητα και ζητείτε ψεύδος;». Έλθετε σε αίσθηση. Σας παρακαλώ ποια ωφέλεια έχετε από την ανάγνωση των εφημερίδων;... Λυπηρόν πράγμα, αγαπητοί μου, η μεν μέλισσα, ένα ευτελές έντομον, να τρέχη στα άνθη και να εκλέγη το άρωμα και το μέλι και οι λογικοί άνθρωποι να έχουν αφήσει τις καθαρές πηγές των θείων Γραφών και να τρέχουν στις ακάθαρτες και βορβορώδεις πηγές των μυθιστορημάτων, των εφημερίδων και πορνογραφικών περιοδικών;
Εάν οι Χριστιανοί διάβαζαν το Ευαγγέλιον θα είχαν αναμεταξύ τους αγάπη, δεν θα γίνονταν αδελφοκτόνοι, δεν θα ήσαν προσηλωμένοι στα γήινα, δεν θα ήσαν άρπαγες και πλεονέκτες, αλλά θα εθησαύριζαν στους ουρανούς. Θα ήσαν ελεήμονες, συμπαθείς, επιεικείς, πράοι, ανεξίκακοι. Δεν θα εφρόντιζαν μόνον για το ίδιο συμφέρον, αλλά και για το συμφέρον των αδελφών τους. Εάν οι γυναίκες διάβαζαν τον Απόστολο Παύλο, τον Απόστολο Πέτρο, τους θείους Διδασκάλους, οι οποίοι παραγγέλουν, ότι οι γυναίκες πρέπει να ενδύωνται σεμνά και την κεφαλή να έχουν σκεπασμένη, δεν θα ντύνονταν με την άσεμνη, σατανική και σκανδαλωδέστατη ενδυμασία με την οποία σήμερα ντύνονται ξεγυμνωμένες τελείως τα χέρια και τα στήθη, χωρίς να ντρέπωνται τους ανθρώπους, και τον Θεό μη φοβούμενες. Εάν διάβαζαν τις Γραφές οι άνθρωποι δεν θα βλασφημούσαν τον Θεόν, αλλά θα Τον δοξολογούσαν. Οι μικροί θα σέβονταν τους μεγάλους και οι μεγάλοι θα αγαπούσαν τους μικρότερους. Εάν διάβαζαν οι άνθρωποι τις Γραφές οι γονείς θα παιδαγωγούσαν και θα δίδασκαν τα παιδιά τους. τα δε παιδιά τους θα υπάκουαν τους γονείς. Εάν εγώ δεν ανεγίνωσκον, έλεγε ένας φιλόσοφος, θα ήμουν ο κάκιστος των ανθρώπων. Και εμείς οι σημερινοί χριστιανοί, επειδή δεν διαβάζουμε τις θείες Γραφές, γίναμε κακούργοι, αδελφοκτόνοι, παράφρονες. Και πώς δεν είναι παράφρονες οι γυναίκες που περπατούν στους δρόμους και μπαίνουν και μέσα στον ναό του Θεού σχεδόν γυμνές...; Όχι μόνον αυτές είναι παράφρονες, αλλά και οι γονείς και οι συγγενείς που τις επιτρέπουν έτσι να ντύνωνται. Πώς δεν είναι παράφρονες εκείνοι που βλασφημούν το όνομα του Θεού, του Ποιητού και Πλάστου και Χορηγού όλων των αγαθών, Εκείνου ο Οποίος το αίμα Του έχυσε για να μας εξαγό ραση;
Ας ανανήψουμε αδελφοί, ας ξυπνήσουμε, ας αποτινάξουμε τον ύπνο της αμελείας και ας στοχασθούμε σε ποια καταστροφή μας έφερε και μας φέρει η αμαρτία. Ας τρέξουμε στις καθαρές πηγές και στους λειμώνες των θείων Γραφών. Εκεί θα μάθουμε πώς να αγαπήσουμε τον πλησίον μας, ακόμη δε και τους εχθρούς μας. Πώς να ελεούμε τους πτωχούς, πώς να είμαστε ταπεινοί, πραείς κ.λπ. Εάν διαβάζουμε με προθυμία τις θείες Γραφές θα γίνουμε οι καλλίτεροι άνθρωποι και Χριστιανοί....
Ο άνθρωπος ακολουθεί τον Θεόν, όταν εκτελεί τις εντολές Του, όταν μελετά και εφαρμόζει τον νόμο του Θεού ημέρα και νύκτα. «Λύχνος τοις ποσί μου ο νόμος σου και φως ταις τρίβοις μου». Ο νόμος του Θεού, τον οποίον μελετά ο Χριστιανός, γίνεται σ' αυτόν φως στον δρόμο που οδηγεί στην αιώνια ζωή. Ανάγκη γι' αυτό να μελετούμε τον νόμο του Θεού, για να φωτιζόμαστε και οδηγούμαστε στο δρόμο της αληθείας, της σωτηρίας και της αιωνίου ζωής... Δεν πρέπει, όμως, μόνο να μελετούμε, αλλά και να εφαρμόζουμε αυτά που διαβάζουμε, δεόμενοι με ταπείνωση όπως η Χάρις του Θεού μας ενισχύη στην κατόρθωση αυτών. Ο Μέγας Αθανάσιος μας συμβουλεύει τα εξής: «Προς την των Γραφών έρευναν και γνώσιν αληθή, χρεία βίου καλού και ψυχής καθαράς και της κατά Χριστόν ηθικής».
"Για να γνωρίσουμε την ΑΓΙΑ ΓΡΑΦΗ το θεόσδοτο βιβλίο της σωτηρίας μας"
ΕΚΔΟΣΕΙΣ «ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΚΥΨΕΛΗ» - Από: impantokratoros.gr
http://aktines.blogspot.com