Η ΤΣΑΝΤΑ ΤΟΥ ΜΑΘΗΤΗ ΚΑΙ ΟΙ ΚΙΝΔΥΝΟΙ ΑΠΟ ΤΟ ΥΠΕΡΒΟΛΙΚΟ ΒΑΡΟΣ ΠΟΥ ΣΩΚΩΝΕΙ

Τετάρτη, 22 Σεπτεμβρίου 2010

SOS για την τσάντα του μαθητή

SOS για την τσάντα του μαθητή

 
Μυϊκή καταπόνηση προκαλεί στους μαθητές η κακή θέση του σώματος στο θρανίο και η μεταφορά της βαριάς σχολικής τσάντας. Το 37% των παιδιών διαμαρτύρονται για πόνους στην πλάτη, οι οποίοι είναι συνήθως μυϊκής αιτιολογίας. Ο πιο συχνά εμφανιζόμενος πόνος εντοπίζεται στη ράχη και στην οσφυϊκή μοίρα της σπονδυλικής στήλης.

«Η βαριά τσάντα είναι μια συνεχόμενη πηγή καταπόνησης και τραυματισμού της σπονδυλικής στήλης του παιδιού», εξηγεί στο «Eθνος» ο ορθοπαιδικός χειρουργός κ. Εμμανουήλ Ζαμπιάκης. Η μεταφορά της, ωστόσο, δεν προκαλεί ούτε επιδεινώνει σκολίωση ή κύφωση της σπονδυλικής στήλης, οι οποίες αποτελούν τις πιο συχνές παραμορφώσεις... στην παιδική ηλικία.

SOS για την τσάντα του μαθητή

Οι γονείς δεν πρέπει να αδρανούν όταν το παιδί παραπονιέται για πόνο. Καλό είναι να συμβουλεύονται έναν ειδικό, καθώς υπάρχει πάντα κάποια αιτία. Η φράση «το παιδί πονάει επειδή μεγαλώνει» - σημειώνει- δεν έχει θέση στη σύγχρονη Ιατρική, ενώ η πρόληψη στην παιδική ηλικία διασφαλίζει ότι το παιδί θα εξελιχθεί σε έναν υγιή ενήλικα.

Σύμφωνα με τον κ. Ζαμπιάκη, χρησιμοποιώντας μια πολύ βαριά σχολική τσάντα οι μαθητές αναγκάζουν τη σπονδυλική τους στήλη να αντέξει περισσότερο βάρος από ό,τι θα έπρεπε. Το βάρος αυτό λειτουργεί ως δύναμη που τραβάει τον μαθητή προς τα πίσω. Για να διατηρήσει την ισορροπία του, ο μαθητής αλλάζει τη στάση του σώματός του καμπουριάζοντας ή σπρώχνοντας τη λεκάνη προς τα εμπρός (εμπρόσθια κάμψη του κορμού).

Η στάση

Η λανθασμένη αυτή στάση για μεγάλα χρονικά διαστήματα, σε συνδυασμό με το υπερβολικό βάρος της τσάντας, μπορεί να δημιουργήσει παρεκκλίσεις ή και ασυμμετρία στη σπονδυλική στήλη. Ιδιαίτερη προσοχή χρειάζεται από τους μαθητές και στον τρόπο που κάθονται. Η πλάτη τους πρέπει να ακουμπάει στην πλάτη της καρέκλας. Να αποφεύγουν να κυρτώνουν τους ώμους προς τα εμπρός. Να τοποθετούν τη σάκα στον γάντζο του θρανίου και όχι επάνω στην καρέκλα.

Αν δεν χωράει επειδή είναι μεγάλη, να την αφήνουν στο πάτωμα. Βάζουμε τα βιβλία στην τσάντα λυγίζοντας τα πόδια και έχοντας ίσια την πλάτη.

Φέρνουμε την τσάντα στο στήθος και την τοποθετούμε στο θρανίο. Ολο το βάρος της σάκας πηγαίνει στα πόδια. Στη συνέχεια τοποθετούμε τον έναν ιμάντα στην πλάτη και μετά τον άλλο. Οι ιμάντες πρέπει να έχουν ρυθμιστεί έτσι ώστε η τσάντα να φτάνει στη μέση του μαθητή και όχι στους γλουτούς του.

Παιδιατρική ακαδημία των ΗΠΑ
Οδηγίες για επιλογή τσάντας

Οδηγίες για την επιλογή και τη χρήση της σχολικής τσάντας έχει εκδώσει η Αμερικανική Παιδιατρική Ακαδημία: Το βάρος της σχολικής τσάντας δεν πρέπει να υπερβαίνει το 10% του βάρους σώματος του παιδιού.

Πρέπει να πληροί τις προδιαγραφές εργονομίας, όπως να έχει δύο ιμάντες και βάτες για την πλάτη, ώστε να κατανέμεται το βάρος ομοιόμορφα στις δυο πλευρές του σώματος. Να βρίσκεται στο κέντρο της μέσης του παιδιού και να εφαρμόζει όσο το δυνατόν καλύτερα στην πλάτη.

Η ταξινόμηση του περιεχόμενου της πρέπει να γίνεται ομοιόμορφα, για καλύτερη κατανομή του βάρους. Βαριά αντικείμενα πρέπει να τοποθετούνται στο κέντρο. Εάν είναι δυνατό, καλό είναι να επιλέγεται μια τσάντα με τροχούς. Η χρήση ατομικών ερμαρίων στο σχολείο, εφόσον υπάρχουν, είναι αρκετά βοηθητική, γιατί τοποθετούνται πράγματα που δεν χρειάζονται στο σπίτι.

Οι μαθητές να μην κάθονται πολλές ώρες στον υπολογιστή, να κάνουν συχνά διαλείμματα, όταν μελετούν.| Εάν το παιδί χρειάζεται βοήθεια για να σηκώσει την τσάντα, σκύβει μπροστά κατά τη μεταφορά της ή λαχανιάζει μετά από λίγη ώρα περπάτημα με την τσάντα, αυτά αποτελούν ενδείξεις είτε υπερφόρτωσης είτε λάθος τρόπου μεταφοράς από το παιδί.

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΚΑΡΑΓΙΩΡΓΟΣ

Πηγή:http://www.ethnos.gr/article.asp?catid=11387&subid=2&pubid=31294948

«ΣΧΟΛΕΙΟ ΕΛΠΙΔΑ ΕΘΝΙΚΗΣ ΕΠΙΒΙΩΣΕΩΣ» / Μήνυμα τοῦ Σεβ. Μητροπ. Μεσογαίας ἐπὶ τῇ ἐνάρξει τοῦ νέου σχολικοῦ ἔτους

Σχόλιο ᾿Οδυσσέως: Πράγματι, τό μήνυμα τοῦ Σεβ. κ. Νικολάου πού ἀκολουθεῖ ξεφεύγει ἀπό τά συνήθη "κλισέ"καί πρωτοτυπεῖ. ῞Ομως, χρειάζεται προσοχή, γιατί ὁρισμένες ἐκφράσεις πού χρησιμοποιεῖ μπορεῖ νά ἀπολυτοποιηθοῦν καί νά παρερμηνευθοῦν. ῾Ο Θεός νά τοῦ δίνει δύναμη νά ὀρθοτομεῖ μέ διάκριση τόν λόγο τῆς ἀληθείας. Περιμένουμε νά πάρει θέση καί γιά ἄλλα θέματα, ὅπως αὐτό τῆς κάρτας τοῦ πολίτη, ἕνα θέμα πού "καίει", ἀλλά πολλοί καί μάλιστα ἱεράρχες οὔτε κἄν τό ἀγγίζουν!

Ἀγαπητά μας παιδιά,

Σᾶς εὔχομαι ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ μὲ πρόοδο στὸν ἀγῶνα τῆς μόρφωσής σας, καὶ ὄμορφες ἐμπειρίες σχολικῆς ζωῆς!

Μόλις πρὶν ἀπὸ λίγο ὁλοκληρώθηκε ὁ ἁγιασμός. Ἦλθε ὁ ἱερέας, ἰδιόμορφα ντυμένος, διάβασε μερικὰ λόγια ποὺ λίγοι τὰ κατάλαβαν, ἔκανε κά ποιες κινήσεις στοὺς περισσότερους ἀκατανόητες, καὶ τέλειωσε. Ὅλο αὐτὸ μοιάζει μὲ κατά λοιπο ἄλλων, παλαιότερων ἐποχῶν. Οἱ πολιτικοί μας δὲν τὸ πιστεύουν, ἀλλὰ διστάζουν νὰ τὸ καταργήσουν. Ἐσᾶς δὲν σᾶς ἐνδιαφέρει, γιατὶ σὲ λίγο θὰ τελειώσει καὶ μετά, τοῦ χρόνου πάλι. Κάποιες Ἀνεξάρτητες Ἀρχὲς ἀντιδροῦν, ἀλλὰ πρὸς τὸ παρὸν ἄκαρπα. Κανεὶς δὲν τὸ καταλαβαίνει ὅπως γίνεται. Οὔτε καὶ ἡ Ἐκκλησία. Ἁπλᾶ, αὐτὴ τὸ δέχεται ὡς κεκτημένο δικαίωμά της, ποὺ δὲν θὰ ἤθελε νὰ τὸ χάσει. Δὲν ὑπάρ χει κανένας λόγος νὰ συντηροῦμε -στὴν οὐσία νὰ ἐξεφτελίζουμε- κάτι ἱερό, ποὺ ὅμως εἴτε δὲν καταλαβαίνουμε, εἴτε δὲν θέλουμε, εἴτε δὲν σεβόμαστε.

Σκέφθηκα λοιπόν, ἔτσι ποὺ καταντήσαμε τὸν ἁγια σμό, φέτος νὰ μὴν τὸν κάνουμε. Νὰ πῶ στοὺς ἱερεῖς νὰ καθήσουν στοὺς ναοὺς καὶ ἀπὸ ἐκεῖ νὰ προσευχηθοῦν γιὰ σᾶς. Ἴσως ἔτσι ὁ Θεὸς νὰ τοὺς ἄκουγε περισσότερο. Ὑποχώρησα, πρῶτον γιατὶ κάποιοι δὲν εἶναι ἕτοιμοι νὰ τὸ δεχθοῦν, καὶ δὲν θέλησα ὡς ἐπίσκοπος νὰ τοὺς λυπήσω, καὶ δεύτερον γιατί, πρὶν τὸ κάνω, ἔπρεπε νὰ σᾶς εἰδοποιήσω.

Αὐτοὶ ὅμως ποὺ ἔβαλαν αὐτοὺς τοὺς ἁγιασμοὺς στὴ ζωή μας, τὸ πίστευαν. Πίστευαν ὅτι μαζὶ μὲ τὴν ἀνθρώπινη προσπάθεια, χρειάζεται καὶ ὁ φωτισμὸς καὶ ἡ βοήθεια τοῦ Θεοῦ. Πίστευαν στὸν Θεό. Εἶχαν σχέση ζωντανὴ μαζί Του. Τὸν ἤθελαν στὴ ζωή τους, ὡς ὅ,τι πολυτιμότερο ὑπάρχει. Ἤθελαν ὅλα νὰ τὰ ἀρχίζουν μὲ τὴν εὐλογία τοῦ Θεοῦ. Ἂν εἶναι ἔτσι, φυσικὰ νὰ γίνεται ὁ ἁγιασμός. Θὰ εἶναι ἡ πιὸ σημαντικὴ στιγμὴ τῆς χρονιᾶς.

Σήμερα ὅμως, Τὸν ξεχάσαμε τὸν Θεὸ καὶ ἁπλὰ Τὸν διατηροῦμε γιὰ νὰ Τὸν ἀμφισβητοῦμε, νὰ Τὸν εἰρωνευόμαστε ἢ δυστυχῶς καὶ νὰ Τὸν βρίζουμε. Καὶ νά ποῦ φτάσαμε! Νὰ μὴν θέλουμε οὔτε τὰ σύμβολά Του. Καὶ νά ποῦ καταντήσαμε! Χωρὶς Αὐτόν, ἡ ζωή μας νὰ χαρακτηρίζεται ἀπὸ κρίση, ἀδιέ ξοδα, σύγχυση, αὐτο καταστροφικότητα, βία καὶ παραλογισμό.

Στὸ σχολεῖο ποὺ ἔρχεστε, μπορεῖ νὰ γεμίσουν τὰ κεφάλια σας μὲ πληροφορίες, ποὺ οἱ περισσότερες νὰ μὴν χρειάζονται∙ μὲ γλῶσσες ποὺ δὲν εἶναι δικές μας∙ μὲ ἱστορία ποὺ δὲν εἶναι ἀληθινή∙ μὲ θρησκευτικὰ ποὺ δὲν πείθουν. Νὰ σᾶς δώσουν βαθμοὺς χωρὶς ἀντίκρυσμα. Αὐτὸ ὅμως ποὺ τελικὰ χρειάζεστε, εἶναι ἀξίες γιὰ νὰ πλημμυρίσουν τὴν καρδιά σας. Ἀλλὰ αὐτὸ δὲν τὸ δίνει ἡ ἐποχή.

Ἡ κατάσταση στὸν τόπο μας εἶναι σὲ ἀδιέξοδο. Κάτι πρέπει νὰ γίνει ἄμε σα. Καὶ ἡ ἀλλαγὴ πρέπει νὰ ἀρχίσει ἀπὸ τὸ σχολεῖο. Ἂς ξεσηκωθοῦμε ὅλοι. Δάσκαλοι, γονεῖς καὶ παιδιὰ ἀρνηθεῖτε τὸ ψέμα, καὶ πολεμῆστε το σὰν τὸν μεγαλύτερο ἐχθρό. Χτυπῆστε τὴ μετριότητα, τὸν συμβιβασμὸ, καὶ τὴ μιζέρια σὰν τὴν χειρότερη ἀρρώστια. Μᾶς κοροϊδεύει τὸ σύστημα, ποὺ αὐτὸ ὑπαίτιο γιὰ ὅλα, μᾶς ὁδηγεῖ σὲ ὑπαρκτικὸ ἐκφυλισμό. Διεκδικῆστε τὴν πνευματικὴ ἐλευθερία σας μὲ ὅποιο κόστος. Ξαναφέρτε τὴν ἱστορία καὶ παράδοσή μας, τὴ γλῶσσα καὶ τὰ ἤθη μας στὴ ζωή σας. Ἀγωνιστεῖτε γιὰ κοινωνία μὲ εἰλικρίνεια, ἡρωισμό, καθαρότητα καὶ ἐξυπνάδα. Ἀπαιτῆστε πολιτικοὺς ποὺ νὰ ἀγαποῦν τὸν τόπο περισσότερο ἀπὸ τὰ στενὰ μυαλὰ καὶ συμφέροντά τους, ποὺ νὰ σέβονται τὴν ἱστορία περισσότερο ἀπὸ ὅσο προσδοκοῦν τὴν ψῆφο, ποὺ νὰ πονοῦν γιὰ τὸ κατάντημά μας περισ­σότερο ἀπ’ ὅσο ὑποτάσσονται στὶς ξένες σκοπιμότητες. Ἀξιῶστε Ἐκκλησία ὄχι μὲ ἀδικαιολόγητους συντηρητισμούς, νεκροὺς συμβολισμούς καὶ πομπώδεις τελετουργίες, ὄχι Νομικὸ Πρόσωπο Δημοσίου Δικαίου μὲ δικαιώματα, περιουσίες καὶ διεκδικήσεις, ἀλλὰ Ἐκκλησία μὲ πονεμένο προφητικὸ λόγο, μὲ αὐθεντικὴ πίστη, μὲ θυσιαστικὴ μαρτυρία καὶ ἅγια ζωή∙ Ἐκκλησία ποὺ νὰ ἐμπνέει καὶ νὰ ἔχει πρόταση ζωῆς. Τότε θὰ βρεῖτε τὸν Θεὸ ὁλοζώντανο μέσα σας. Τότε ὁ ἁγιασμὸς δὲν θὰ ἐπιβάλλεται μὲ ἐγκύκλιο τοῦ Ὑπουργείου Παιδείας, ἀλλὰ θὰ ἀποτελεῖ δικό σας αἴτημα. Τότε τὸ σχολεῖο θὰ ξαναγίνει ἡ ἐλπίδα τῆς ἐθνικῆς καὶ πνευματικῆς ἐπιβί ωσής μας. Τότε ἡ νέα χρονιὰ θὰ εἶναι ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ. Σᾶς τὸ εὔχομαι μὲ ὅλη μου τὴν καρδιά.

Ὁ Θεὸς μαζί σας, ἀγαπητά μας παιδιά.

Μὲ πατρικὲς εὐχὲς καὶ ὅλη μου τὴν ἀγάπη,

Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ
+ ὀ Μεσογαίας καὶ Λαυρεωτικῆς ΝΙΚΟΛΑΟΣ


Πηγή: http://christianvivliografia.wordpress.com

Σχολικά μαργαριτάρια ἤ ἀπό πού πᾶνε γιά τό ἀεροδρόμιο; Μιά εὔθυμη νότα.

᾿Οδυσσεύς τοῦ Klision:Μιά εὔθυμη νότα, ἔτσι γιά νά σπάσει ἡ μονοτονία, γιατί ἄν τά πάρουμε ὅλα στά σοβαρά, ζήτω πού καήκαμε! Μπορεῖτε νά μοῦ πεῖτε ἀπό πού πᾶμε γιά τό ἀεροδρόμιο; Αὐτό εἶναι ἕνα δεῖγμα μόνο τοῦ ἑλληνικοῦ κράτους. Φανταστεῖτε ἄν ψαρεύαμε στά βαθιά, τί θά βρίσκαμε. Καλή διασκέδαση...




αναρτήθηκε από maritsa στις 27 Ιανουαρίου 2010 | Διαβάστηκε 85 φορές.
(Μαθητής Λυκείου, Εύβοια 1996)
«Ρε Μάριε, με έσωσες. Είσαι ο σωσίας μου!»
(Από γραπτό μαθητή σε εξετάσεις για την Ιστορία – Γυμνάσιο Κορίνθου 1988)
«Και οι Ρώσοι ανέδειξαν μεγάλους ποιητές όπως ο Πούσκας, ο Λένιν, ο Τρότσκι και ο Ιβάν ο Τρομακτικός. Από την ποίηση αυτή σώζεται σήμερα η Σιβηρία με την παγωμένη λίμνη των Κύκλων που ο Τσακ Κόφσκι την έκανε παλέτα.»
(Από γραπτό μαθητή σε εξετάσεις για την Ιστορία – Γυμνάσιο Θηβών)
«Όταν ο Οδυσσέας γύρισε πίσω στην Ιθάκη, βρήκε τους είκοσι ανεμιστήρες και την Πηνελόπη να τους δουλεύει στο φουλ.»
(Από γραπτό μαθητή σε εξετάσεις για την Ιστορία – Γυμνάσιο Κορίνθου 1989)
«Η επανάσταση του ‘21 έγινε πριν από 1821 χρόνια. Σήμερα γιορτάζουμε την τελική του πτώση.»
(Από Έκθεση για τη Ρωσία μαθητή του Γυμνασίου Καρδίτσας, 1991)
«Η μάνα του Ρασπούτιν ήταν η Ρασπουτάνα, τεραστίων διαστάσεων Ρωσίδα της Σιβηρίας.»
(Από διαγωνισμό στα Θρησκευτικά – Λύκειο Ξάνθης 1991)
«Το ακριβώς αντίθετο της Αγίας Τριάδας είναι η Διαβολική Τριάδα, πυρ, συν γυναιξί και θάλασσα. Πράγματα του Σατανά.»
(Από Έκθεση μαθητή του Γυμνασίου Αργοστολίου, 1992)
«Ο Ε. Λύτης και ο Σ. Εφέρης είναι και οι δύο Έλληνες ποιητές κατηγορίας νόμπελ.»
(Από Έκθεση μαθητή του Γυμνασίου Ζωγράφου, 1990)
«Η επανάσταση στις Ινδίες είχε αρχηγό και σύμβολο το Γάντι του Μανχάταν.»
(Από διαγωνισμό στη Γεωμετρία, Γυμνάσιο Ιωαννίνων, 1982)
«Το τρίγωνο που φέρει δύο γωνίες λέγεται διαγώνιον.»
(Από μάθημα Γεωγραφίας, Λύκειο Χανίων, 1990)
«Πρωτεύουσα της Κεϋλάνης είναι η Λίπτον Τι.»
(Γυμνάσιο Καβάλας, 1988)
«Ο γλάρος είναι αποδημητικό πουλί. Το καλοκαίρι πάει στην παραλία, το χειμώνα στις ακτές. Ενδιαμέσως στους σκουπιδότοπους και λιμάνια.»
(Γυμνάσιο Ηρακλείου, 1991)
«Ο κύκλος είναι μία στρογγυλή γραμμή, χωρίς συνδέσεις, ενωμένη με τέτοιο τρόπο που δεν μπορείς να καταλάβεις που αρχίζει και που τελειώνει.»
(Γυμνάσιο Καρδίτσας, 1989)
«Ο κύκλος δεν έχει ούτε αρχή ούτε τέλος, εκτός αν σταματήσεις το διαβήτη.»
(Γυμνάσιο Κιλκίς, 1992)
«Το εκτάριον βρίσκεται ακριβώς μεταξύ πενταρίου και επταρίου.»
(Από γραφτό στη Φυσική, Γυμνάσιο Λαγκαδά Θεσσαλονίκης, 1983)
Η κυριώτερη αιτία της εξατμίσεως του νερού είναι η φωτιά κάτω απ’ το κατσαρολάκι.
(Από εργασία για τα Μαθηματικά, Λύκειο Τρίπολης, 1991)
Τρεις κύκλοι εφαπτόμενοι ο ένας με τον άλλον δημιουργούν τρίκυκλον.
(Από εξετάσεις στην Ψυχολογία, Λύκειο Λαμίας, 1997)
Η κρίση συνείδησης είναι μια ψυχολογική κατάσταση που μπορεί να εμφανιστεί ξαφνικά και να προκαλέσει ανεπανόρθωτες
καταστροφές στον φέροντα.
(Από γραφτό στην Ιστορία, Γυμνάσιο Νέου Φαλήρου, 1988).
Για να καταπολεμήσει την βραδυγλωσσίαν του ο Δημοσθένης μπούκωνε το στόμα του με χαλίκια κι έτσι όταν μιλούσε κανείς δεν
καταλάβαινε τι έλεγε. Με τον καιρό τον συνήθισαν όλοι έτσι μπουκωμένο και δεν του έδινε κανείς σημασία. Πέθανε τρελός στα Κύθηρα
με το στόμα μπουκωμένο.
(Από γραφτό στην Ελληνική Ιστορία, Γυμνάσιο Περάματος Πειραιά, 1994).
Μόλις ο Αρχιμήδης ανακάλυψε την εκτίναξη του νερού, τρόμαξε τόσο πολύ, που τα ανέθεσε όλα στην πολιτική ηγεσία, ώστε να μην έχει καμία
ευθύνη.
(Από γραφτό στη Μυθολογία, Γυμνάσιο Πάτρας, 1974).
Χρόνια μετά περνώντας από το μέρος που είχε καθαρίσει την κόπρο του Αιγίου, ο Ηρακλής έμεινε κατάπληκτος. Όλα πεντακάθαρα,
λες και ήταν χθες. Έφυγε κατευχαριστημένος.
(Από γραπτό στα Θρησκευτικά, Γυμνάσιο Ολυμπίας, 1991).
Θέλει πολλή επεξήγηση το «Αγάπα τον πλησίον σου»
Σκίτσο του Νικόλα Μαρκόπουλου από το βιβλίο «Μα είναι δυνατόν;.. και όμως. Είναι!»Η Εντολή που λέει Αγάπα τον Πλησίον σου είναι μια από τις
σπουδαιότερες. Αλλά, όπως και όλα τα σημαντικά πράγματα, θέλει πολλή επεξήγηση για ν’ αποφεύγονται οι παρεξηγήσεις.
(Από εξετάσεις Θρησκευτικών, Λύκειο Μαρκοπούλου Αττικής, 1992).
Τραγικό τέλος είχε ο Λούθηρος. Ετέθη εκτός εκκλησίας με ισχυρό κτύπημα της Παπικής Βούλας στο κεφάλι.
(Από γραφτό εξετάσεων στα Θρησκευτικά, Λύκειο Λασιθίου, 1985).
Δύο μεγάλα κόμματα που κυριαρχούσαν στην πολιτική ζωή του Ισραήλ ήταν τα Σόδομα και τα Γόμορα. Οι Σοδομιστές ήταν υπέρ της κοινωνικής
ισότητας ενώ οι Γομαριστές ήταν εγωιστές και συντηρητικοί.
Πηγή: http://www.mplogk.com

ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΣ ΘΑ ΠΕΙ: «᾿Ιδού ἐγώ καί τά παιδία, ἅ μοι ἔδωκεν ὁ Θεός».

᾿Οδυσσεύς τοῦ Klision: ῞Ενα πολύ ὄμορφο κείμενο φιλοξενοῦμε, ἕνα κείμενο πού μᾶς δείχνει τό δέον τοῦ ἐκπαιδευτικοῦ λειτουργήματος. Νά μήν χάσουμε τό ὄραμα τῆς προσφορᾶς, νά μήν μείνουμε στή μετριότητα καί τή μιζέρια. ῞Οταν γράφονται τέτοια κείμενα, ἔ, τότε λές:ΥΠΑΡΧΕΙ ΕΛΠΙΣ!

«῎Α! ᾿Εκπαιδευτικός! Σπουδαία δουλειά! Πᾶς - ἔρχεσαι, δέν κάνεις τίποτα...». Τήν κοίταξα γιά λίγο σιωπηλή, δίχως νά δώσω ἀπάντηση. Στά χείλη της ἄκουγα ἀκόμη μιά φορά τό σχόλιο, πού συμμερίζεται σχεδόν μιά κοινωνία ὁλόκληρη, γιά κείνους πού διδάσκουν τά παιδιά της...
῎Εμεινα μόνο σκεφτική μπροστά στήν ἐπιπόλαιη ἀφέλεια τοῦ κόσμου μας, πού τόσο ἀστόχαστα ξεγύμνωσε τίς λέξεις... Κάποτε «ἐκπαιδευτικός» σήμαινε «λειτουργός». Μά τώρα τούτη ἡ λέξη ἡ ὑπέροχη, πού ξεπηδᾶ κελαρυστή ἀπό τή νερομάνα τῆς ἀρχαίας γλώσσας μας κι ἀπό τό ἀλληλέγγυο πολίτευμα τῆς δημοκρατικῆς ᾿Αθήνας, μίκρυνε θλιβερά μέσα στίς ἀλειτούργητες ψυχές μας.
Κι ὅμως -μ᾿ ὅλες τίς ἀβαρίες πού φορτώσαμε τή γλώσσα μας καί τήν ψυχή μας- θά ἤθελα νά πῶ στή νεαρή μου φίλη πώς νά ᾿σαι ἐκπαιδευτικός σημαίνει ἀκόμα νά ᾿σαι λειτουργός. Εἶναι ἡ ἀλήθεια πού μοῦ μάθανε κεῖνοι πού διάλεξαν νά μείνουνε πιστοί στήν ὀμορφιά τῆς ἑλληνίδας λέξης μας καί πρόσθεσαν σ᾿ αὐτήν ἕνα συμπλήρωμα, γιά νά φυλάγει ἀμόλευτη τούτη τήν ὀμορφιά ἀπ᾿ τή φθορά τοῦ μέσα καί τοῦ ἔξω κόσμου τους. Εἶναι ἐκεῖνοι πού μοῦ δίδαξαν, σάν μοῦ χαρίστηκε νά κοινωνήσω στήν ψυχή τους, πώς νά ᾿σαι ἐκπαιδευτικός θά πεῖ νά εἶσαι λειτουργός Θεοῦ· νά τοῦ προσφέρεις τήν ἀσίγαστη λατρεία σου· ὅλος σου ὁ ἑαυτός σάν ἕνα πρόσφορο, πού τεμαχίζεται ἀξόδευτο στό μυστικό θυσιαστήριο τῆς καρδιᾶς σου.
Νά ᾿σαι ἐκπαιδευτικός θά πεῖ νά ξεφυλλίζουνε οἱ νύχτες σου σκυφτές τίς ἀνοιχτές σελίδες τῶν βιβλίων σου... νά ξαγρυπνοῦν σκυφτές οἱ νύχτες σου, γιά νά ἑτοιμάσουνε τόν ἥλιο, νά ζωγραφίσει μέσα στίς ψυχές μαντατοφόρους οὐρανούς στό αὔριό μας.
Νά ᾿σαι ἐκπαιδευτικός θά πεῖ νά κουβαλᾶς στούς ὤμους σου ἐτοῦτες τίς ψυχές, βάρος γλυκό καί σταυρικό στά λυγισμένα γόνατά σου, καί νά τίς ἀκουμπᾶς στόν Κυρηναῖο σου. Νά ξεφορτώνεις ἕναν-ἕναν τούς σταυρούς σου ἀπάνω στόν δικό του· ἐκεῖνο τό παιδί πού τό σαλεύει τό κακό· κι αὐτό πού ἦρθε σήμερα ἀφρόντιστο ἀπό τά χέρια μιᾶς μητέρας· καί τ᾿ ἄλλο πού σέ ἱκέτεψε μέ πεινασμένα μάτια γιά ἕνα χαμόγελο...
Νά ᾿σαι ἐκπαιδευτικός θά πεῖ νά στέκεσαι ἀνοχύρωτος μέσα σέ τόση πεινασμένη ὀδύνη μέ μόνο σου ἐφόδιο ἕνα ἀπροσμάχητο χαμόγελο, πού τό ταΐζεις θρυμματίζοντας στά μάτια τῶν παιδιῶν· μά τόση πείνα γιά στοργή πῶς νά χορτάσει;
Κι ἐσύ ἀκουμπᾶς τό ἐλάχιστό σου ἀντίδωρο στά χέρια του κραυγάζοντας τή βασανιστική σου ἔνδεια· «Κύριε, τί ἐστι ταῦτα εἰς τοσούτους;», προσμένοντας νά δεῖς μέσα στό θαῦμα του πολλαπλασιασμένα τά χαμόγελα στά πεινασμένα μάτια τῶν παιδιῶν ἀπό τό ἐλάχιστο μοιράδι τῆς ψυχῆς σου.
Νά ᾿σαι ἐκπαιδευτικός θά πεῖ νά περπατᾶς μέ τήν καρδιά ξεγύμνωτη στ᾿ ἀγκάθια τῆς ἀχάριστης ἀναίδειας ἐκείνου τοῦ παιδιοῦ, πού τό κουβάλαγες στούς ὤμους σου... καί σύ νά δέχεσαι ἀγόγγυστα ἐτοῦτες τίς πληγές, ὅπως ὁ Κύριός σου τίς δικές του, εὐγνωμονώντας μοναχά π᾿ ἀξιώθηκες νά μοιραστεῖς τ᾿ ἀκάνθινο στεφάνι του, γιά ν᾿ ἁπαλύνεις τόν δικό του πόνο.
Νά ᾿σαι ἐκπαιδευτικός θά πεῖ νά κοινωνᾶς ἐσύ στόν πόνο τοῦ σταυροῦ, γιά νά γευτοῦν ἐκεῖνα τήν ἀνάσταση· νά λιγοστεύεις μέρα-μέρα μές στήν τάξη σου, σάν τό κερί πού τό κυρτώνει ἡ φλόγα, γιά ν᾿ ἀτενίσουνε ἐκεῖνα πάνω ἀπό σένα, πίσω ἀπό σένα, πού ξοδεύεσαι στόν πίνακα, Αὐτόν πού τά προσμένει μέ τά χέρια ἀνοιχτά, γιά νά σκορπίσει τή μετέωρη εὐλογία του.
Νά ᾿σαι ἐκπαιδευτικός θά πεῖ νά τοῦ τά πᾶς ἐσύ στήν ἀγκαλιά, ὅπως τίς πρῶτες ἀγκαλιές τῆς καρποφόρας γῆς. Κι ἄν τώρα ἀνώφελα προσμένουνε τά χέρια σου νά δεματιάσουν ἀγκαλιές ἀπό τήν πεισματάρα γῆ πού ξεπετάει ἀγκάθια, νά ᾿χεις τήν πίστη πώς θ᾿ ἀτενίσεις κάποτε μέ δάκρυα κάτω ἀπ᾿ τό χρυσωμένο δειλινό χρυσός νά λαμπυρίζει ὁ καρπός πάνω στά θημωνιασμένα στάχυα σου.
Σάν γέρνει ὁ ἥλιος μές στά μάτια σου, νά ᾿χεις τήν πίστη πώς θά σέ πάρουν ἀγκαλιά χέρια παιδιῶν στόν οὐρανό, θά σέ κυκλώσουνε σάν ἄγγελοι μέ τά λευκά φτερά στό νοερό θυσιαστήριο, γιά νά ντυθεῖς ἐκεῖ τά ἄμφια τῆς λαμπροφόρου Κυριακῆς ἐσύ, ὁ λειτουργός τοῦ ῎Ορθρου τῆς Μ. Πέμπτης, καί ν᾿ ἀνακράξεις ἀναστάσιμα προσφέροντας τή λειτουργία τῆς σταυρωμένης σου ζωῆς· «᾿Ιδού ἐγώ καί τά παιδία, ἅ μοι ἔδωκεν ὁ Θεός».
Ζηναΐδα - Περιοδικό «Απολύτρωσις»

Πηγή:http://aktines.blogspot.com/