Περίεργες ἕως ἐπικίνδυνες ἀπόψεις τοῦ Τούρκου ὑπουργοῦ ᾿Εξωτερικῶν Νταβούτογλου

Είναι «κοινό σπίτι» Ελλάδας-Τουρκίας το Αιγαίο;

Πολύ περίεργες αλλ’ όχι ανεξήγητες αντιλήψεις περί συγκατοίκησης έχει ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών, Νταβούτογλου. Μετά από συνάντησή του με τον υφυπουργό Εξωτερικών της Ελλάδας, Δ. Δρούτσα, ο Τούρκος υπουργός ισχυρίστηκε με έκδηλη επιτηδειότητα ότι η θάλασσα του Αιγαίου είναι το «κοινό σπίτι» για την Ελλάδα και την Τουρκία.

Για να προσθέσει τα εξής γλυκανάλατα: «Είμαστε μια οικογένεια, Τούρκοι και Έλληνες, καθώς μοιραζόμαστε την ίδια γεωγραφία, την ίδια πολιτιστική κληρονομιά, το ίδιο τουριστικό περιβάλλον». Και φυσικά, ο Δρούτσας απέφυγε να απαντήσει στις πρωτοφανείς διαστρεβλώσεις από τον Νταβούτογλου, μάλλον για να μη χαλάσει το κλίμα…
και οι διακοπές τους. Ο Τούρκος υπουργός αναδεικνύεται σε μέγα και ανεκδιήγητο διαστροφέα της πολιτικής και ιστορικής πραγματικότητας, στο πλαίσιο της καλά γνωστής τουρκικής προσπάθειας οικειοποίησης και τουρκοποίησης των πάντων.

Πρώτα απ’ όλα, Έλληνες και Τούρκοι δεν είναι «σαν μια οικογένεια». Διότι αν ο νταής Νταβούτογλου εννοεί την οικογένεια όπως εμείς οι Έλληνες την εννοούμε, δεν έπρεπε ποτέ η Τουρκία να επιχειρήσει, ούτε για μια φορά, όλες αυτές τις αφόρητες προκλήσεις και αμφισβητήσεις του εναέριου, χερσαίου και θαλάσσιου κυριαρχικού χώρου της Ελλάδας. Τι σόι ελληνοτουρκική οικογένεια οραματίζεται ο Νταβούτογλου, όπου επιμένει να ισχύει το οθωμανικό δίκαιο; Και τι οικογένεια είναι αυτή, όπου η Τουρκία δεν περνά μέρα χωρίς να επιτίθεται εναντίον του άλλου μέλους της οικογένειας, της Ελλάδας; Οι δηλώσεις του Τούρκου υπουργού Εξωτερικών αποκαλύπτουν ξανά, αν χρειαζόταν, και επιβεβαιώνουν όσα αναλύει εν εκτάσει στο βιβλίο του, «Στρατηγικό Βάθος», που εμφανώς ο Δ. Δρούτσας δεν μπήκε στον κόπο να μελετήσει, αν μη τι άλλο για να γνωρίζει τι το άλλο μέλος της ελληνοτουρκικής «οικογένειας» σκέφτεται να επιβάλει στην Ελλάδα.

Αν ο Δρούτσας και οι Έλληνες διπλωματικοί και ο Γ. Παπανδρέου μελετούσαν το βιβλίο Νταβούτογλου, θα κατανοούσαν σε όλη την ανατριχιαστική εκτύλιξή της την τουρκική στοχοθεσία κατά του Αιγαίου. Και πόσο σημαντικός είναι αυτός ο θαλάσσιος χώρος για την υλοποίηση των φιλοδοξιών της Τουρκίας να μετεξελιχθεί από περιφερειακή σε υπερδύναμη, με ρυθμιστικό ρόλο στην περιοχή μας και στον κόσμο. Ο Νταβούτογλου θεωρεί, από την άλλη, τη γεωγραφία ως πάρα πολύ σημαντικό παράγοντα στις προσπάθειες της Τουρκίας να αξιοποιήσει τους υδάτινους, ενεργειακούς και χερσαίους πόρους για να υλοποιήσει τους στόχους της. Η Τουρκία, κατά τον Νταβούτογλου, οφείλει να αξιοποιήσει τη Μαύρη Θάλασσα, το Αιγαίο και τη Μεσόγειο ώστε να καταστεί μεγάλη ναυτική δύναμη, ακριβώς για να αποβάλει το σύνδρομο του δήθεν αποκλεισμού της από την Ελλάδα, τη Ρωσία και άλλες δυνάμεις. Μέσα σε αυτό το πλαίσιο ενίσχυσης της ναυτικής της δύναμης πρέπει να ενταχθεί και η σύντονη προσπάθεια της Τουρκίας να ναυπηγήσει η ίδια τα δικά της πλωτά, εμπορικά και στρατιωτικά μέσα.

Ύστερα, ποια κοινότητα υπάρχει μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας στον τομέα του πολιτισμού; Ποιον πολιτισμό… μοιράζεται η Τουρκία με την Ελλάδα; Αυτόν που δημιούργησαν πριν από χιλιετηρίδες ελληνικά και ιωνικά χέρια και σήμερα λυμαίνεται η βαρβαρική ορδή, που επέλασε από τις στέπες της Ασίας; Ο Νταβούτογλου ψεύδεται και ασυδοτεί εκ του ασφαλούς, επειδή, πρώτον, γνωρίζει την ελληνική μιζέρια και αναξιοπρέπεια. Αντί ο Δρούτσας να χαριεντίζεται με το φίλο του, Αχμέτ (!) όφειλε τουλάχιστον να τον επαναφέρει στην τάξη, επισημαίνοντάς του ότι δεν πρέπει να παρεκτρέπεται και να ψεύδεται. Τίποτε δεν είπε, απλώς απόλαυσε τους μεζέδες του… Δεύτερον, ο Νταβούτογλου γνωρίζει ότι στο σημείο οικονομικής, πολιτικής και στρατιωτικής αδυναμίας, που βρίσκεται η Ελλάδα, αυτή τρέμει και την παραμικρή κρίση. Γι’ αυτό σιωπά και ανέχεται τις προσβολές, τους χλευασμούς και τις επιθέσεις της Τουρκίας. Πιστεύει, αφελέστατα και επικίνδυνα, ότι η εξημέρωση του τουρκικού θηρίου και το καλόπιασμά του θα αποτρέψει ή και θα στομώσει την επιθετικότητά του. Προφανώς, ούτε ο Δρούτσας ούτε κανείς άλλος στην Ελλάδα κατανοούν το του Δημοσθένη. Ότι δεν αποφεύγει τον κίνδυνο εκείνος που δεν θέλει να τον αντιμετωπίσει. Η Ελλάδα απειλείται συνεχώς από μια αποθηριωμένη Τουρκία, που απλώς περιμένει υπομονετικά πότε θα ωριμάσει και θα πέσει από μόνο του το ελληνικό σύκο… Και δεν υπάρχει στον ελληνικό ορίζοντα καμία σαφής ένδειξη αξιοπρεπούς και πατριωτικής αντίστασης και αντίδρασης στους σχεδιασμούς του Τούρκου Αττίλα…
ΣΗΜΕΡΙΝΗ


 http://infognomonpolitics.blogspot.com/2010/08/blog-post_5325.html#ixzz0w1TVTH62

῾H ἄποψη τοῦ Ράνσιμαν (γιά τούς ῞Ελληνες καί τόν ἑλληνισμό) Τοῦ Διαμαντῆ Μπασαντῆ

῾H ἄποψη τοῦ Ράνσιμαν
Τοῦ Διαμαντῆ Μπασαντῆ

Ἂν οἱ ἱστορικοὶ τῆς Ὀξφόρδης προσδιόρισαν τὸν
ὅρο «Βυζαντινὴ Αὐτοκρατορία», γράφοντας γιὰ
τὸ ἀνατολικὸ τμῆμα τῆς Ρωμαϊκῆς Αὐτοκρατο-
ρίας, ἦταν ἕνας ἱστορικὸς τοῦ Καίμπριτζ, ποὺ ἄλλαξε γιὰ
πάντα τὴν ὀπτικὴ τῆς Ἱστορίας γιὰ τὸ Βυζάντιο. Ὁ λόγος
γιὰ τὸν μεγαλύτερο βυζαντινολόγο τοῦ 20οῦ αἰώνα, τὸν
Στῆβεν Ράνσιμαν.
Στὴ μακρὰ ζωή του (1903-2000) ὁ πολυγραφότατος
συγγραφέας, καθηγητὴς καὶ ἀκαδημαϊκὸς ἔφερε στὸ φῶς
τὸ Βυζάντιο, τὴν ἱστορία του, τὸν πολιτισμό του, τὴν τέχνη
του. Μελετητὴς ἀκούραστος ἔσκυψε
σὲ πρωτότυπες πηγὲς καὶ ἀρχεῖα,
ἰδίως μεταξὺ 1942-1945, ὅταν δί-
δαξε Βυζαντινὴ Ἱστορία καὶ Τέχνη
ὡς καθηγητὴς στὸ Πανεπιστήμιο
Κωνσταντινούπολης. Τὸ ἔργο του
ἀναγνωρίστηκε διεθνῶς καὶ οἱ νε-
κρολογίες του, τὸ 2000, στὶς ἐφη-
μερίδες Times καὶ Daily Telegraph
ἦταν ὁλόκληρες σελίδες.
Στὴν ἑλληνικὴ εἰσαγωγὴ τοῦ
βιβλίου του «Ἡ Τελευταία Βυζα-
ντινὴ Ἀναγέννηση» ὁ Ράνσιμαν
ἐπισημαίνει ὅτι τοὺς δύο τελευταί-
ους αἰῶνες ποὺ ἡ Αὐτοκρατορία
φθειρόταν πολιτικὰ παρατηρήθηκε
καὶ ἡ μεγαλύτερη ἀναγέννηση τῶν
γραμμάτων: «Ποτὲ ἄλλοτε ὅμως
δὲν ὑπῆρχαν τόσοι λόγιοι ποὺ νὰ
ἦταν ἀφιερωμένοι στὴν ἑρμηνεία
καὶ τὴν ἀνανέωση τῆς ἀρχαίας ἑλλη-
νικῆς σκέψης καὶ στὴ διαφύλαξη
τῆς ἑλληνικῆς παράδοσης. Ἀκόμα
καὶ ἡ λέξη “ Ἕλλην” ἀνέκτησε τὸ
ἀρχαῖο της νόημα. Καὶ εὐτυχῶς γιὰ
τὸν πολιτισμὸ ὅλης τῆς Εὐρώπης,
αὐτὴ ἡ τελευταία Βυζαντινὴ ἀναγέν-
νηση ἐμφανίστηκε σὲ μία στιγμὴ τῆς
ἱστορίας ποὺ οἱ Δυτικοὶ λόγιοι ἦταν προετοιμασμένοι νὰ
ἀνακαλύψουν τὸ μορφωτικὸ κόσμο ποὺ κρατοῦσαν ζω-
ντανὸ οἱ λόγιοι τοῦ Βυζαντίου».
Ὅμως τὸ ἑλληνικὸ στοιχεῖο καὶ ἡ ἑλληνικὴ γλώσσα
ὑπῆρχαν σὲ ὁλόκληρη τὴ βυζαντινὴ ἱστορία. Ὅπως σημει-
ώνει ὁ Ράνσιμαν [...] σὲ ὁρισμένες περιόδους τους «οἱ Βυ-
ζαντινοί, ἂν καὶ ἀπέφευγαν τὴ λέξη “ Ἕλλην”, θεωροῦσαν
τὸν ἑαυτό τους κληρονόμο τοῦ κλασικοῦ παρελθόντος…
τὸ ἀγαπητό τους ἀνάγνωσμα, ἐκτὸς ἀπὸ τὴν Ἁγία Γραφὴ καὶ
τοὺς Βίους τῶν Ἁγίων, ἦταν τὰ ἔργα τοῦ Ὁμήρου».
Στὰ πλαίσια τῆς μελέτης του ὁ Ράνσιμαν παρουσιά-
ζει καὶ τὴ συνεισφορὰ τοῦ Βυζαντίου στὴν εὐρωπαϊκὴ
Ἀναγέννηση σημειώνοντας πὼς οἱ Βυζαντινοὶ ἀποκλή-
θηκαν «βιβλιοθηκάριοι τῶν Μέσων Αἰώνων» λειτουρ-
γώντας πρὸς «ὄφελος τοῦ εὐρωπαϊκοῦ πολιτισμοῦ». Καὶ
περιγράφει πῶς καὶ πόσο ἐπηρέασε τὴ Δυτικὴ Ἀναγέν-
νηση ὁ ἑλληνικὸς πολιτισμὸς κι οἱ Ἕλληνες λόγιοι τοῦ
Βυζαντίου.
Ἀκόμα γράφει πὼς οἱ Δυτικοὶ μέσα ἀπὸ τὶς Σταυροφο-
ρίες συνάντησαν ἕναν «ἑλληνικὸ πολιτισμὸ ποὺ ἄκμαζε
στὶς ἑλληνικὲς περιοχὲς» του Βυζαντίου. Ἔτσι, ἔπαψαν νὰ
χρησιμοποιοῦν ἀραβικὲς πηγὲς καὶ μεταφράσεις γιὰ νὰ
προσεγγίσουν τοὺς ἀρχαίους Ἕλλη-
νες. Καὶ ἐπιπλέον δέχτηκαν τὴν
ἐπίδραση σημαντικῶν «Ἑλλήνων
λογίων» ποὺ ἄρχισαν νὰ ἐπισκέ-
πτονται τὴ Δύση μετὰ τὸ 1204. Συ-
μπεριλαμβάνει δὲ καὶ τὴν μαρτυρία
τοῦ Πάπα Πίου τοῦ Β΄ στὴν ὁποία
ἀφηγεῖται πώς: Στὴν Ἰταλία «κάθε
σπουδαστὴς μὲ ἀξιώσεις ἤθελε νὰ
ἐπιχειρήσει τὸ ταξίδι» στὴν Κων-
σταντινούπολη καὶ στὰ σχολεῖα
τῆς Πόλης.
Τέλος, στέκεται ἰδιαίτερα στὴ
σημαντικὴ ἐπίδραση ποὺ ἄσκη-
σαν στὴ Δυτικὴ Ἀναγγένηση βυ-
ζαντινοὶ διανοητὲς ὅπως ὁ Μα-
νουὴλ Χρυσολορᾶς, ὁ Πλήθων
καὶ ὁ Βησσαρίων. Καὶ γράφει: «Ἡ
ἀπειλὴ τῆς ἐπικείμενης πτώσης τῆς
Κωνσταντινούπολης καὶ κατόπιν ἡ
ἴδια ἡ πτώση ἔφεραν καὶ ἄλλους
Ἕλληνες λογίους στὴν Ἰταλία ὅπου
καὶ συνέχισαν τὴν τόσο ἀγαπητὴ
στὸ Βυζάντιο συζήτηση γιὰ τὰ ὑπὲρ
ἢ τὰ κατὰ τῆς πλατωνικῆς καὶ τῆς
ἀριστοτελικῆς φιλοσοφίας… ἀπὸ
αὐτοὺς τοὺς λόγιους, τοὺς ἐξίσου
Πλατωνικοὺς καὶ Ἀριστοτελικούς,
ἔμαθαν στὸ μέγιστο μέρος τὴ φιλοσοφία τους οἱ ἄνθρωποι
τῆς Ἀναγέννησης».
Ἄραγε μήπως ὁ Ράνσιμαν διέδιδε «μύθους» ὅταν
ἔβλεπε Ἕλληνες στὸ Βυζάντιο; Ἤ, ὅταν ἔγραφε γιὰ Ἕλλη-
νες ποὺ μετέφεραν τὴ διδασκαλία τοῦ Πλάτωνα καὶ τοῦ
Ἀριστοτέλη στὴ Δύση; Ἤ, ὅταν ἔβλεπε τὴ σημερινὴ Ἑλλά-
δα καὶ τοὺς Ἕλληνες μέρος αὐτῆς τῆς μεγάλης διαδρομῆς
ἑνὸς «ἀνεπτυγμένου ἔθνους»; n
Ἀπὸ τὴν ἐφημερίδα Ἀπογευματινή,
Σάββατο 7 Ἀπριλίου 2007.
Θεόφιλου: Τὸ προσκύνημα τῆς δεσποινίδος (1932)

Πηγή:Περιοδικό Πειραϊκή ᾿Εκκλησία (᾿Απρίλιος 2010, τεῦχος 214)

Καημένη Ἑλλάδα! του Φώτη Κόντογλου

Ὅλα ὑπηρετοῦνε τὰ γοῦστα αὐτῶν τῶν ἀφεντάδων. Μάλιστα τόσο πολὺ ἀγαποῦν αὐτοὶ τὴν Ἑλλάδα, ποὺ εἶναι ἐνθουσιασμένοι πὼς δὲν θὰ ἀφήσουνε τίποτα ἑλληνικὸ ὅπου πατήσουνε.

Καημένη Ἑλλάδα! Τί τέλος σὲ περίμενε! Μὰ δὲν ἔχεις μήτε κάποιον νὰ σὲ κλάψει, γιατὶ τὴν κηδεία σου τὴ γιορτάζουνε σὰν γάμο, μὲ χαρὲς καὶ μὲ τραγούδια, ποὺ αὐτὰ εὐτυχῶς δὲν εἶναι ἑλληνικά.

Σήμερα νομίζεται καλὸς σὲ ὅλα, ὅποιος εἶναι ἀδιάφορος, ὅποιος δὲν νοιάζεται γιὰ τίποτα, ὅποιος δὲν νιώθει καμιὰ εὐθύνη. Ἀλλιῶς τὸν λένε σωβινιστή, τοπικιστή, μισαλλόδοξο, φανατικό. Ὅποιος ἀγαπᾶ τὴν χώρα μας, τὰ ἤθη καὶ ἔθιμά μας, τὴν παράδοσή μας, τὴν γλώσσα μας, θεωρεῖται ὀπισθοδρομικός.

Οἱ ἀδιάφοροι παιρνοῦν γιὰ φιλελεύθεροι ἄνθρωποι, γιὰ ἄνθρωποι ποὺ ζοῦνε μὲ τὸ πνεῦμα τῆς ἐποχῆς μας, ποὺ ἔχουν γιὰ πιστεύω τὴν καλοπέραση, τὸ εὔκολο κέρδος, τὶς εὐκολίες, τὶς ἀναπαύσεις, κι ἂς μὴν ἀπομείνει τίποτα ποὺ νὰ θυμίζει σὲ ποιὸ μέρος βρισκόμαστε, ἀπὸ ποὺ κρατᾶμε, ποιοὶ ζήσανε πρὶν ἀπὸ μᾶς στὴν χώρα μας.

Ἡ ξενομανία μας ἔγινε τώρα σωστὴ ξενοδουλεία, σήμερα περνᾶ γιὰ ἀρετή, κι ὅποιος ἔχει τούτη τὴν ἀρρώστεια πιὸ βαρειὰ παρμένη, λογαριάζεται γιὰ σπουδαῖος ἄνθρωπος.

Ἡ Ἑλλάδα ἔγινε ἕνα παζάρι ποὺ πουλιοῦνται ὅλα, σὲ ὅποιον θέλει νὰ τὸ ἀγοράσει.

Καταντήσαμε νὰ μὴν ἔχουμε ἀπάνω μας τίποτα ἑλληνικό, ἀπὸ τὸ σῶμα μας ἴσαμε τὸ πνεῦμα μας. Τὸ μασκάρεμα ἄρχισε πρῶτα ἀπὸ τὸ πνεῦμα, καὶ ὕστερα ἔφθασε καὶ στὸ σῶμα.

Περισσότερο ἀντιστάθηκε σὲ αὐτὴ τὴν παραμόρφωση ὁ λαὸς καὶ βαστάξε καμπόσο, μὰ στὸ τέλος τὸν πῆρε τὸ ρεῦμα καὶ πάει καὶ αὐτός. Μάλιστα εἶναι χειρότερος ἀπὸ τοὺς γραμματισμένους. Τώρα μαϊμουδίζει τὰ φερσίματα καὶ τὶς κουβέντες ποὺ βλέπει στὸν κινηματογράφο, ἔγινε ἀφιλότιμος καὶ ἀδιάντροπος. Ἐνῷ πρῶτα ξεχώριζε ἀπὸ ἄλλες φυλές, γιατὶ ἦταν σεμνός, φιλότιμος, ντροπαλός, καλοδεκτικός, τώρα ἔγινε

ἀγνώριστος. Τὰ ὄμορφα χαρακτηριστικά του σβήνουνε μέρα μὲ τὴν μέρα.

Καὶ οἱ λιγοστοὶ ποὺ διατηροῦνε ἀκόμη λίγα σημάδια ἀπὸ τὴν ὀμορφιὰ τῆς ἑλληνικῆς ψυχῆς, παρασέρνονται σὲ αὐτὴ τὴν παραμόρφωση ἀπὸ τοὺς πολλούς, ποὺ εἶναι οἱ ἔξυπνοι, οἱ συγχρονισμένοι, οἱ μοντέρνοι, ἀλλὰ ποὺ εἶναι στ᾿ ἀληθινὰ οἱ ἀναίσθητοι καὶ οἱ ἀποκτηνωμένοι... Οἱ καλοὶ ντρέπονται γιατὶ εἶναι καλοί, συμμαζεμένοι καὶ μὲ ἀνατροφή. Οἱ ἄλλοι τοὺς λένε καθυστερημένους. Συμπαθητικὸς ἄνθρωπος δύσκολα βρίσκεται πιὰ σήμερα στὸν τόπο μας. Ἡ μόδα εἶναι νὰ εἶναι κανεὶς ἀντιπαθητικός, κρύος, ἄνοστος καὶ μάγκας. Μάλιστα ὅπως ὅλα φραγκέψανε, φράγκεψε καὶ ὁ μάγκας.

Οἱ πιὸ ἀγράμματοι ἀνακατώνουνε στὴν κουβέντα τους κάποια ἐγγλέζικα καὶ ἐκεῖ ποὺ δὲν χρειάζονται. Ὅσο γιὰ τοὺς γραμματισμένους, ὅλη ἡ γραμματοσύνη τους εἶναι νὰ μιλᾶνε ἐγγλέζικα καὶ σὲ λίγο καιρὸ δὲν θὰ ὑπάρχει Ἕλληνας νὰ μιλᾶ ἑλληνικά. Ἂς καταργηθεῖ λοιπὸν ἡ ἑλληνικὴ γλώσσα ὁλότελα, νὰ μὴν κουράζονται τὰ παιδιά μας στὴν ἄσκοπη ἐκμάθευσή της. Κοιτάχτε τὰ παιδιά μας. Παρατηρεῖστε τὶς φυσιογνωμίες τους, τὸ βλέμμα τους, τὶς κουβέντες τους, τὰ ἀστεία τους, τὰ παιχνίδια τους. Ὅλα μυρίζουνε ... Ἑλλάδα, νὰ μὴν ἀβασκαθοῦμε!

Τὸ μόνο ποὺ ἀπόμεινε ἑλληνικὸ εἶναι τὸ «ρέ». Τὸ μασκάρεμα γίνεται γοργὰ καὶ στὸ κορμὶ καὶ στὴν ψυχή. Οἱ λιγοστοὶ ποὺ ἀντιστέκονται ἀκόμη σὲ αὐτὸν τὸν κατακλυσμό, πῶς νὰ μπορέσουνε νὰ βαστάξουνε; Γύρω τους βογγᾶ ἡ μεθυσμένη ἀνθρωποθάλασσα.

Ἔρχεται καινούργιος κόσμος! Τὸ κολοσσαῖο μὲ τὰ οὐρλιάσματά του σκεπάζει τὶς ψαλμῳδίες ποὺ λένε οἱ μάρτυρες, περιμένοντας τὰ θηρία νὰ τοὺς φᾶνε.

Ἀλλὰ ἂν θὰ λείψουν οἱ Ἕλληνες ἀπὸ τὸ πρόσωπο τῆς γῆς, μήπως θὰ ἀπομείνουν τὰ βουνά, οἱ ἀκροθαλασσιές, οἱ θάλασσες, τὰ νησιὰ καὶ τὰ βράχια μὲ τὸν ἑλληνικὸ χαρακτήρα τους; Καθόλου! Τὰ περισσότερα τὰ ἔχουνε ἀγοράσει ἄνθρωποι ποὺ ἤρθανε ἀπὸ τὸν βόρειο Ὠκεανό, ἀπόγονοι τῶν Βικίγκων. Ἐκεῖνα τὰ κακόμοιρα νησιὰ τί συμφορὰ ἔχουνε πάθει!

Ἡ φτώχεια τους στάθηκε ἡ καταστροφή τους. Σήμερα τὰ ρημάξανε ἄλλοι κουρσάροι, πιὸ ἐπικίνδυνοι ποὺ σφάζουνε μὲ τὸ μπαμπάκι. Σκλαβώσανε τὰ νησιὰ μὲ εὐγενικὸ τρόπο, μὲ τὸ χαμόγελο στὰ χείλη. Τὰ ἄσπρα σπιτάκια τῶν νησιωτῶν, ποὺ ζούσανε σὲ αὐτὰ ἁπλοϊκοὶ καὶ συμμαζεμένοι ἄνθρωποι, θαρρεῖς πὼς γίνανε δημόσια. Κυκλοφοροῦν χιλιάδες φωτογραφίες τῆς Μυκόνου, τῆς Πάρου, τῆς Αἴγινας, τῆς Ὕδρας, καὶ ἀντὶ νὰ βλέπει κανεὶς στοὺς στενοὺς δρόμους τοὺς κάποιους ἀραιοὺς νησιῶτες ψαράδες, ψημένους στὴν θάλασσα καὶ νησιώτισσες μὲ τὰ σεμνά τους ροῦχα, βλέπει νὰ γυρίζουν κάποια πλάσματα μισόγυμνα ἢ ὁλόγυμνα, ξενόφερτα, ἀγκαλιασμένοι θεατρινίστικα καὶ νὰ κάνουνε κάποιες ἄνοστες ἐπιδείξεις «ταμπλῶ βιβᾶν», σὰ νὰ παίζουν στὸν κινηματογράφο. Καὶ ρωτᾶς, κουνώντας τὸ κεφάλι σου: τί σχέση μπορεῖ νὰ ἔχουν αὐτὰ τὰ δίποδα, μὲ ἐκεῖνα τὰ σπίτια καὶ μὲ τὰ στενοσόκκακα τῶν νησιῶν; Ταιριάζουνε μὲ αὐτά, ὅσο ταιριάζουνε οἱ τουρίστες μὲ τὰ σόρτς μὲ τὸν Παρθενώνα ποὺ μπροστά του φωτογραφίζονται. Ὅμως ἐκεῖ στέκονται ὅσο νὰ φωτογραφηθοῦνε, καὶ δὲν ἔχουνε γιὰ σπίτι τοὺς τὸν ἀρχαῖο ναό, ἐνῷ τοῦτοι στὰ νησιά, κατοικοῦνε μέσα σὲ ἐκεῖνα τὰ ἀταίριαστα σπίτια.

Ὅλα ὑπηρετοῦνε τὰ γοῦστα αὐτῶν τῶν ἀφεντάδων. Μάλιστα τόσο πολὺ ἀγαποῦν αὐτοὶ τὴν Ἑλλάδα, ποὺ εἶναι ἐνθουσιασμένοι πὼς δὲν θὰ ἀφήσουνε τίποτα ἑλληνικὸ ὅπου πατήσουνε.

Καημένη Ἑλλάδα! Τί τέλος σὲ περίμενε! Μὰ δὲν ἔχεις μήτε κάποιον νὰ σὲ κλάψει, γιατὶ τὴν κηδεία σου τὴ γιορτάζουνε σὰν γάμο, μὲ χαρὲς καὶ μὲ τραγούδια, ποὺ αὐτὰ εὐτυχῶς δὲν εἶναι ἑλληνικά. Ἀκοῦστε τὴν ἑξῆς ἱστορία: ἡ χταπόδα βοσκᾶ στὸν πάτο τῆς θάλασσας, μαζὶ μὲ τὸ χταποδάκι. Ἄξαφνα τὸ καμακίζουνε. Τὸ χταποδάκι φωνάζει: μὲ πιάσανε μάνα! Ἡ μάνα του τοῦ λέγει: μὴν φοβᾶσαι παιδί μου! Ξαναφωνάζει τὸ μικρό: μὲ βγάζουν ἀπὸ τὴν θάλασσα! Πάλι λέγει ἡ μάνα: μὴν φοβᾶσαι παιδί μου. Καὶ πάλι: μὲ σγουρίζουνε μάνα! Μὴν φοβᾶσαι παιδί μου!

Μὲ κόβουνε μὲ τὸ μαχαίρι! Μὴν φοβᾶσαι παιδί μου! Μὲ βράζουνε μάνα! Μὴν φοβᾶσαι παιδί μου! Μὲ μασᾶνε μάνα! Μὴν φοβᾶσαι παιδί μου! Πίνουνε κρασὶ μάνα! Τότε ἐκείνη ἀναστέναξε καὶ φώναξε: Ἄχ, σὲ ἔχασα παιδί μου! Γιατὶ τὸ κρασὶ εἶναι ὁ ἀντίμαχος τοῦ χταποδιοῦ, ἐπειδὴ τὸ λιώνει στὸ στομάχι. Δηλαδὴ ἡ μάνα δὲν φοβήθηκε μήτε τὸ μαχαίρι, μήτε τὴν φωτιά, μήτε τὰ δόντια, ἀλλὰ τὸ κρασί, ποὺ εἶναι πιὸ ἤρεμο καὶ ἀθῷο μπροστὰ στὰ μαχαίρια καὶ τὰ δόντια.

Ἡ Ἑλλάδα σὰν τὸ χταποδάκι πέρασε ἀπὸ φωτιές, δόντια, μαχαίρια, ἀλλὰ πνεῦμα ΔΕΝ παρέδινε. Ὁ Φράγκος δὲν ἔρχεται μὲ μαχαίρια, πιστόλια καὶ φωτιές. Ἦρθε μὲ χάδια καὶ γλυκόλογα. Ἦρθε μὲ δῶρα, μὲ λεφτά, νὰ ἀνακουφίσει τὴν φτώχεια μας, νὰ διασκεδάσει μαζί μας, νὰ χορέψει μαζί μας, νὰ μᾶς εὐκολύνει τὴν ζωὴ μὲ τὰ μηχανήματά του. Ὅπως τὸ χταποδάκι ἔλιωσε στὸ κρασί, ἔτσι καὶ ἡ Ἑλλάδα κοντεύει νὰ χαθεῖ ἀπὸ τὸ γλυκὸ κρασὶ ποὺ τὴν μέθυσε καὶ δὲν ξέρει τί κάνει καὶ ξεγυμνώθηκε καὶ στρήνιασε καὶ ἐκ τοῦ στρήνους αὐτῆς ἐπλούτισεν.

πηγή: http://andronianoi.ucoz.com/news/f_th_k_ntogloy_s_leyto_them_lio_ta_e_pe_prin_poll_poll_chr_nia/2010-03-10-5753 

αναδημοσίευση από: http://exagorefsis.blogspot.com/

Βρέ Γερμανάκια καθῖστε φρόνιμα καί κοιτᾶχτε τά στραβά σας...

Τετάρτη, 17 Μαρτίου 2010 0 Σχόλια

«Οι Έλληνες δεν κατάγονται από Έλληνες» !!! (;;;)

Μετά το δημοσίευμα της γερμανικής εφημερίδας Bild, με τίτλο «Πουλήστε τα νησιά σας χρεοκοπημένοι Έλληνες! Και πουλήστε και την Ακρόπολη!», καθώς και την Αφροδίτη της Μήλου να κάνει άσεμνες χειρονομίες στο εξώφυλλο του γερμανικού Focus, τώρα η γερμανική εφημερίδα Frankfurter Allgemeine Zeitung αναφέρει στην ιστοσελίδα της ότι ««Οι Έλληνες δεν κατάγονται από Έλληνες».
Η ιστοσελίδα της γερμανικής εφημερίδας αναφέρει ότι οι σημερινοί Έλληνες είναι μία πρόσμειξη των φύλων που έχουν περάσει κατά καιρούς από τη χώρα, είτε ως κατακτητές είτε ως πρόσφυγες και μετανάστες. Υποστηρίζει  δηλαδή ότι είμαστε απόγονοι Σλάβων,  Φράγκων σταυροφόρων, Βούλγαρων, Σέρβων,  Καταλανών, Οθωμανών και αλβανικών φύλων.
Ο συντάκτης όμως δεν έμεινε μόνο στην ανάλυση της υποτιθέμενης καταγωγής των Ελλήνων αλλά προσπάθησε και να... ψυχολογήσει τον ελληνικό λαό  αναφέροντας μεταξύ άλλων ότι «ένας στους τέσσερις σημερινούς Έλληνες προέρχεται από τους πρόσφυγες, άλλοι τόσοι έχουν σλαβικές ή αλβανικές ρίζες, αλλά όλοι είναι ενωμένοι μπροστά στον κοινό εχθρό. Και ελλείψει των Τούρκων, ιδεώδης στόχος είναι τώρα οι Γερμανοί. Διότι στη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου κατέλυσαν στη γενέτειρα του ευρωπαϊκού πολιτισμού με τρόπο που ακόμα και σήμερα κοκκινίζει κανείς από ντροπή».
Πηγή:http://topontiki.gr

Πᾶμε γιά θερμό ἐπεισόδιο μέ τούς Τούρκους;

0 Aνησυχία στα Επιτελεία για τις Τουρκικές κινήσεις στο Αιγαίο - Πώς τις ερμηνεύουν, τι φοβούνται !!

Ιδιαίτερα προσεκτικά μελετούν στο ΓΕΕΘΑ τις τελευταίες Τουρκικές προκλήσεις, όπως η χθεσινή πορεία της κορβέτας από το Aksaz στο εσωτερικό του διαύλου Σουνίου-Κέας σε μία προσπάθεια να «αποκωδικοποιήσουν» την διαρκώς αυξανόμενη. Τα συμπεράσματα και οι εκτιμήσεις διαφέρουν σημαντικά μεταξύ τους, αλλά όλες συγκλίνουν σε ένα σημείο: 
Ο κίνδυνος «θερμού» επεισοδίου αυξάνεται καθημερινά. 
Δυστυχώς αυτό το συμπέρασμα έχει.... .... ένα παράπλευρο αρνητικό αποτέλεσμα σε πολιτικό επίπεδο. Σε ότι αφορά τα μαχητικά, οι αναχαιτίσεις γίνονται πλέον «με τα μάτια» προκειμένου να αποφευχθούν εφαρμογές σεναρίου τύπου «Βαριοπούλας».Πρακτικά δεν έχουμε αναχαιτίσεις μεταξύ 6 και 10 μιλίων. Για λόγους οικονομίας αποστέλλονται δύο ή το πολύ τέσσερα αεροσκάφη για να προχωρήσουν σε μία τυπική αναγνώριση και επιστρέφουν στη βάση τους χωρίς εμπλοκές.
Οι Τούρκοι χειριστές δεν έχουν κανένα λόγο να εμπλέκονται αφού αντικειμενικός τους στόχος είναι να «απονευρώσουν» τον εναέριο χώρο των 10 ν.μ., όπου εισέρχονται κατά κανόνα ανενόχλητοι και φτάνουν μέχρι τα έξι μίλια, οπότε οι εμπλοκές είναι πλέον μηδενικές!
Σε ότι αφορά τις προκλήσεις του Τουρκικού Ναυτικού, αυτές είναι αμφίβολο αν θα απαντηθούν έστω και αν κάποιο τουρκικό σκάφος επιχειρήσει τον περίπλου της Σαλαμίνας! Άλλωστε μία πορεία από το Σούνιο μέχρι την Σαλαμίνα είναι πιο φυσιολογική από αυτή του Αksaz-Σούνιο-Σμύρνη που πραγματοποιούν σχεδόν κάθε μήνα από το καλοκαίρι μέχρι σήμερα οι Τούρκοι.
Και βέβαια, όλα ξεκίνησαν πέρσι, τον Ιανουάριο του 2009, όταν η τουρκική φρεγάτα παραβίασε του κανόνες της αβλαβούς διεύλευσης και πραγματοποίησε κρουαζιέρα λίγα μίλια μακριά - και εντός ακτίνας βολής των πυροβόλων της - από την οικία του πρωθυπουργού στην Ραφήνα, χωρίς να υπάρξει καμία ελληνική πρακτική αντίδραση. Αυτό δεν σημαίνει ότι σε ακραίες συνθήκες δεν μπορεί να συμβεί κάποιο ατύχημα.
Η υπερπτήση επάνω από την φρεγάτα ΑΙΓΑΙΟ στο Πεδίο Βολής Άνδρου κατά την ώρα εκτέλεσης αντιαεροπορικών βολών, θα μπορούσε να προκαλέσει το ατύχημα που προσδοκά η Άγκυρα.
Η Άγκυρα έχει βεβαιωθεί ότι οργανωμένη και συντονισμένη ελληνική αντίδραση δεν πρόκειται να υπάρξει, οπότε αν συμβεί κάποιο «ατύχημα» είναι βέβαιοι ότι η πολιτική-στρατιωτική αντίδραση θα είναι «στα μέτρα τους» με ότι αυτό σημαίνει.
Από εκεί και πέρα, όπως προαναφέραμε, οι εκτιμήσεις για την αύξηση της τουρκικής επιθετικότητας διαφέρουν:
Οι περισσότεροι στο ΓΕΕΘΑ εκτιμούν ότι πρόκειται για τα συνήθη «ψυχολογικά παίγνια» της Άγκυρας. Πιέζουν για να εκτιμήσουν τις ελληνικές αντοχές. Η δεύτερη εκτίμηση είναι καθαρά πολιτική: Κάνουν επίδειξη των πολιτικών θέσεών τους στο Αιγαίο τόσο σε ότι αφορά τον εναέριο χώρο, όσο και τον θαλάσσιο.
«Μπορούμε να πάμε οπουδήποτε, το Αιγαίο είναι δική σας θάλασσα, όσο είναι και δική μας». Η τρίτη εκτίμηση προέρχεται από μια ολιγάριθμη ομάδα του ΓΕΕΘΑ που θεωρεί ότι «Η αύξηση των προκλήσεων σχετίζεται άμεσα με την κατάσταση στο εσωτερικό πολιτικό μέτωπο». Σενάρια που να σχετίζονται με «κατασκοπευτικές» αποστολές δεν θεωρούνται σοβαρά: Ούτε έχουν την δυνατότητα, ούτε χρειάζεται να κάνουν τέτοιες κινήσεις. Μπορούν να συλλέγουν πληροφορίες αλλιώς, όπως κι εμείς, άλλωστε».
Επί της ουσίας όλες καταλήγουν στον ίδιο συμπέρασμα. «Έχουν διακρίνει εσωτερική πολιτική αδυναμία την τελευταία διετία και συμπεριφέρονται όπως ο καρχαρίας που έχει μυρίσει αίμα: Κάνουν κύκλους, πλησιάζουν να τσεκάρουν τις αντοχές και τις δυνάμεις, απομακρύνονται και ξανάρχονται»...
Σήμερα από τα μεσάνυχτα έως νωρίς το πρωί καταγράφηκαν συνολικά 25(!) κλήσεις από τα τουρκικά ραντάρ προς το Πολωνικό αεροσκάφος της FRONTEX, ενώ αυτό πετούσε βορειοδυτικά του Φαρμακονησίου, σε ύψος 3.000 ποδών και εντός Ελληνικού εναέριου χώρου.
Όπως και τις προηγούμενες φορές, η κλήση έλεγε ότι το αεροσκάφος βρισκόταν εντός Τουρκικού εναέριου χώρου και ότι έπρεπε να εγκαταλείψει την περιοχή γιατί θα διεξαχθεί τακτική επιχείρηση εναντίον του.
Το αεροσκάφος εκτέλεσε κανονικά την αποστολή του πραγματοποιώντας μάλιστα δύο πτήσεις, δεχόμενο δέκα εκπομπές ασυρμάτου στην πρώτη και άλλες δεκαπέντε στη δεύτερη.

Τετάρτη, 17 Μαρτίου 2010

πηγή:Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr

Σάν τόν Θεό κανείς δέν ἀγαπάει τήν ῾Ελλάδα....

Παιδιά, διαδῶστε το, ΑΞΙΖΕΙ! "Θεόφιλος» Κολοκοτρώνης

Αφού η (...........)  κυβέρνηση της Ελλάδος δεν θέλει μνημόσυνα των ηρώων του '21, θα τους κάνομε εμείς με τον δικό μας τρόπο. Θα σημαιοστολίσομε τα σπίτια μας, θα κάνομε τρισάγια και δοξολογίες στες Εκκλησιές μας και θα διαβάσομε αποσπάσματα από την Ιστορία της επανάστασης στα παιδιά μας.

"Θεόφιλος» Κολοκοτρώνης

1 Μαρτίου, 2010 - VatopaidiFriend

Όταν ιδρύθηκε το Ελληνικό Κράτος, μετά την επανάσταση του 1821, οι μεγάλες δυνάμεις της εποχής προσπαθούσαν η κάθε μία για λογαριασμό της να επηρεάσουν τους πολιτικούς. Έτσι δεν ήταν σπάνιο ν' ακούει κανείς πώς ο τάδε πολιτικός είναι ρωσόφιλος, ο δείνα αγγλόφιλος κ.ο.κ., ανάλογα με τη θέση πού έπαιρνε και ποιά από τις μεγάλες δυνάμεις πίστευε πώς θα βοηθούσε περισσότερο και καλύτερα το νεοσύστατο κράτος.

Κάποτε λοιπόν ρώτησαν και το θρυλικό γέρο του Μωριά, το Θεόδωρο Κολοκοτρώνη:.

Εσύ, στρατηγέ, είσαι άγγλόφιλος;

Όχι, αποκρίθηκε εκείνος.

Είσαι τότε γαλλόφιλος;

Ούτε.

Ε, θα ΄σαι φαίνεται ρωσόφιλος.

Όχι, βέβαια.

Μα τί είσαι τέλος πάντων;

Κι ο Γέρος του Μωριά με τη συνηθισμένη θυμοσοφία του απάντησε:

Εγώ είμαι Θεόφιλος. Γιατί σαν το Θεό κανείς δεν αγαπάει την Ελλάδα

 

-- Πηγή:- VatopaidiFriend (1 Μαρτίου, 2010 )
______________________________________
Σ