῾Ο Ἀρχιμ. Νικόδημος Μπαρούσης ἀπαντᾶ ἐμμέσως εἰς τόν Πρωτ/ρον π. Βασίλειο Θερμό

ΔΙΕΥΚΡΙΝΙΣΕΙΣ

ΠΕΡΙ ΤΩΝ «ΜΕΤΑΦΡΑΣΕΩΝ»

ΤΗΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΚΗΣ ΓΛΩΣΣΗΣ

ΣΤΟ ΟΔΟΙΠΟΡΙΚΟΝ  ΤΗΣ ΑΙΘΕΡΙΑΣ

Πρὸ ὀλίγων ἡμερῶν (30.04.2010) ὑπὸ τοῦ ἠλεκτρονικοῦ πρακτορείου ἐκκλησιαστικῶν εἰδήσεων romfea.gr ἐδημοσιεύθη ἄρθρον ὑποστηρίζον τὴν «μετάφραση» τῶν λειτουργικῶν κειμένων καὶ εἰδικότερον ὅτι διὰ τὴν ἐφαρμογήν της δὲν ἀπαιτεῖται συνοδικὴ ἔγκρισις. Ἡ γνώμη δὲ αὐτὴ ἐστηρίχθη μεταξὺ ἄλλων ἐπὶ ἱστορικῶν στοιχείων ἀντληθέντων ἀπὸ τοῦ Ὁδοιπορικοῦ τῆς Αἰθερίας, εἰς τὴν ἐλληνικὴν ἔκδοσιν τοῦ ὁποίου παραπέμπεται ὁ ἀναγνώστης (Ὁδοιπορικόν τῶν Ἁγίων Τόπων καί Σινᾶ, ἐκδ. «Τῆνος», 1989, σ. 105)

 Ἐπὶ τῆς συγκεκριμένης ὅμως παραπομπῆς ἀπαιτοῦνται ὁρισμένες διευκρινίσεις πρὸς σχηματισμὸν πληρεστέρας ἀντιλήψεως τῶν πραγματικῶν διαστάσεων τοῦ ὅλου θέματος καὶ ἀποφυγὴν παρανοήσεων (Οἱ παραπομπὲς ἀναφέρονται εἰς τὴν β´ ἔκδοσιν τοῦ Ὁδοιπορικοῦ, μετ᾽ Εἰσαγωγῆς καὶ Σχολίων ὑπὸ τοῦ ὑπογραφομένου):

Ἡ μοναχὴ Αἰθερία, εἰς τὸ μζ΄ (47) κεφάλαιον τοῦ Ὁδοιπορικοῦ της (Δ΄ αἰών), ἀναφέρεται εἰς τὴν κατήχησιν τῶν νεοφωτίστων[1]. Ἐκεῖ λοιπὸν γράφει ὅτι:

1) Εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτήν, ὅπως καὶ δι’ ὅλες τὶς ἱερὲς τελετές, τόσον εἰς τὰ Ἱεροσόλυμα ὅσον καὶ εἰς ὅλον τὸν ἄλλον χριστιανικὸν κόσμον, ἐτηρεῖτο αὐστηρῶς ἕνα συγκεκριμένον καὶ ἀπολύτως προσδιωρισμένον λειτουργικὸν Τυπικόν, εἰς τὸ ὁποῖον ἦσαν ὑποχρεωμένοι νὰ ὑπακούουν ἅπαντες μηδὲ τοῦ ἐπισκόπου ἑξαιρουμένου[2].

 2) Ἡ σύναξις πρὸς κατήχησιν τῶν νεοφωτίστων ἐλάμβανε χώραν εἰς τὸν ναὸν τῆς Ἀναστάσεως τῶν Ἱεροσολύμων, καὶ κατ’ αὐτὴν προΐστατο ὁ ἐπίσκοπος, (ἐν προκειμένῳ ὁ ἅγιος Κύριλλος Ἱεροσολύμων[3]), ὁ ὁποῖος, ἀφοῦ ἐκλείοντο οἱ θύρες τοῦ ναοῦ, διὰ νὰ ἀποκλεισθῇ κάθε περίπτωσις εἰσόδου ἀβαπτίστων, ἄρχιζε τὴν κατήχησιν τῶν νεοφωτίστων δεχόμενος παραλλήλως ἐρωτήσεις ὑπ’ αὐτῶν περὶ τῆς πίστεως, καὶ ἀπαντῶν εἰς αὐτές. Κατὰ τὴν σύναξιν αὐτήν, ἡ ὁποία ἐπαναλαμβάνετο καθ’ ὅλες τὶς ἡμέρες τῆς Διακαινησίμου ἑβδομάδος, προεβλέπετο ὑπὸ τοῦ Τυπικοῦ, ἐκτὸς τῶν λόγων τοῦ ἐπισκόπου καὶ ἡ ἀνάγνωσις ἁγιογραφικῶν περικοπῶν[4].

3) Οἱ νεοφώτιστοι, ὅπως καὶ ὅλος ὁ λαὸς τῆς Παλαιστίνης κατ’ ἐκείνην τὴν πρώϊμον χριστιανικὴν περίοδον τῆς ρωμαϊκῆς ἀκόμη ἐποχῆς, ἦσαν δίγλωσσοι· ἄλλοι ἐξ αὐτῶν ἐγνώριζαν μόνον τὴν ἑλληνικὴν καὶ ἄλλοι μόνον τὴν συριακὴν (ἡ ἀραμαϊκὴ εἶναι μία διάλεκτος τῆς συριακῆς γλώσσης).

4) Εἰς τὸν ναὸν τῆς Ἀναστάσεως τῶν Ἱεροσολύμων, κατὰ τὴν ἰσχύουσαν ἤδη κατὰ τὸν Δ΄ αἰῶνα τυπικὴν διάταξιν, ἔπρεπε ὅλα νὰ τελοῦνται εἰς τὴν ἑλληνικὴν γλώσσαν[5].

5) Οἱ ὁμιλοῦντες τὴν συριακὴν γλῶσσαν ἀντιμετώπιζαν ἐξαιρετικῶς μεγάλην δυσκολίαν, προκειμένου νὰ μάθουν τὴν ἑλληνικήν, ὅπως διαβεβαιώνει ὁ ἅγιος Κύριλλος Ἱεροσολύμων[6].

6) Προκειμένου νὰ ἀποκτήσουν σαφῆ γνῶσιν τῆς πίστεως ὅλοι οἱ νεοφώτιστοι τῆς ἐνορίας (=δικαιοδοσίας) τοῦ ἐπισκόπου τῶν Ἱεροσολύμων, καὶ ἐπειδὴ ἀπεκλείετο ὑπὸ τῆς τυπικῆς διατάξεως νὰ ἐκφωνήσῃ τὸν λόγον του ὁ ἐπίσκοπος εἰς τὴν συριακήν, (καίτοι ἐνδεχομένως ὁ ἐπίσκοπος νὰ εἶχε ὡς μητρικήν του γλῶσσαν τὴν συριακήν, ὡς ὁ περὶ οὗ ὁ λόγος ἅγιος Κύριλλος), ἢ νὰ ἀναγνωσθοῦν τὰ ἁγιογραφικὰ κείμενα εἰς τὴν συριακὴν ἐντὸς τοῦ ναοῦ τῆς Ἀναστάσεως, εἶχε ὁρισθῇ ὑπὸ τῆς αὐτῆς τυπικῆς ἐκκλησιαστικῆς διατάξεως ὁ θεσμὸς τῆς μεταφράσεως.

7) Ἡ μετάφρασις ἐγίνετο ὑπὸ τοῦ πρὸς τοῦτο καθορισθέντος ἱερέως[7].

8) Ἡ μετάφρασις ἐγίνετο μόνον εἰς τὴν συριακήν, δηλαδὴ εἰς τὴν γλῶσσαν τὴν ὁποίαν ὁμιλοῦσε τὸ ἥμισυ περίπου τοῦ τῶν παρευρισκομένων νεοφωτίστων.

9) Ἡ μετάφρασις δὲν ἐγίνετο εἰς τὴν ἀραμαϊκὴν διάλεκτον, τὴν ὁποίαν ὁμιλοῦσαν οἱ κάτοικοι τῆς Παλαιστίνης.

10) Ἡ μετάφρασις δὲν ἐγίνετο εἰς τάς διαφόρους ἑλληνικὰς διαλέκτους.

11) Ὑπῆρχαν καὶ νεοφώτιστοι, οἱ ὁποῖοι ἐγνώριζαν μόνον τὴν λατινικήν. Αὐτοί, κατὰ κανόνα, ἦσαν προσκυνηταὶ ἐκ τῆς Δυτικῆς Εὐρώπης καὶ ὄχι ἐκ τοῦ μονίμου πληθυσμοῦ τῆς Παλαιστίνης.

12) Διὰ νὰ γνωρίσουν τὴν πίστιν καὶ οἱ λατινίοφωνοι νεοφώτιστοι, ἐπετράπη εἰς κάποιους ἀδελφοὺς καὶ ἀδελφὰς νὰ ἐξηγοῦν - μεταφράζουν εἰς τὴν λατινικήν, κατ’ ἰδίαν ἀσφαλῶς ἐφ’ ὅσον ἀπηγορεύετο αὐστηρῶς νὰ ὁμιλοῦν οἱ γυναῖκες εἰς τὴν ἐκκλησίαν[8].

13) Οὐδεμία μετάφρασις ἀναφέρεται εἰς τὴν περίπτωσιν τῶν ὕμνων, τῶν ἀντιφώνων, τῶν εὐχῶν, τῶν αἰτήσεων καὶ τῶν εὐλογιῶν.

14) Ὁ θεσμὸς τῆς μεταφράσεως, ὑπὸ τοὺς προαναφερθέντες ὅρους, κατὰ τὸ Ὁδοιπορικὸν τῆς Αἰθερίας, ἀναφέρεται μόνον εἰς τὴν περίπτωσιν τῶν συνάξεων τῆς Διακαινησίμου χάριν τῆς κατηχήσεως τῶν νεοφωτίστων.

15) Περὶ ὅλων τῶν ἄλλων μακροσκελῶν καὶ πολυώρων ἱερῶν ἀκολουθιῶν τῶν Ἱεροσολύμων, οὐδεμία περίπτωσις μεταφράσεως ἀναφέρεται ὑπὸ τῆς Αἰθερίας. 

Ἀρχιμ. Νικόδημος Μπαρούσης

Ἡγούμενος Ἱ. Μονῆς Χρυσοποδαριτίσσης Νεζερῶν Πατρῶν

[1] Πρβλ.: Αιθερίας, Ὁδοιπορικόν, «Ἄνθη Εὐσεβείας 9», β΄ ἐκδ. «Τῆνος», Ἀθῆναι, 2007, σ. 223-224.

[2] Πρβλ. Ὁδοιπορικόν, σ. 69, 148, 184, 200, 209, 210 κ.ἀ.

[3] Πρβλ. Ὁδοιπορικόν, σ. 148.

[4] Πρβλ. Ὁδοιπορικόν, σ. 223-224.

[5] Πρβλ. Ὁδοιπορικόν, σ. 224.

[6] Πρβλ. ΒΕΠΕΣ, τ. 39, σ. 223.

[7] Πρβλ. Ὁδοιπορικόν, σ. 224, καὶ Κυρίλλου Σκυθοπολίτου, Βίος τοῦ ἁγίου Εὐθυμίου, ΕΠΕ, τ. 5, σ. 128.

[8] Πρβλ. ἁγίου Κυρίλλου Ιεροσολυμων, Προκατήχησις, ιδ΄, (ΒΕΠΕΣ, τ. 39, σ. 45-46).

Πηγή:http://www.alopsis.gr/alopsis/metafr15.htm

Γλωσσικός βαρβαρισμός -ΤΟΥ ΑΝΔΡΕΑ Μ. ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ*

«Δαρείου και Παρισάτιδος γίγνονται παίδες δύο. Πρεσβύτερος μεν

Αρταξέρξης νεώτερος δε Κύρος» (Ξενοφώντος, Κύρου Ανάβασις)
Έτσι αρχίζαμε την εκμάθηση των Αρχαίων Ελληνικών τους παλιούς/καλούς καιρούς στα Ελληνικά Γυμνάσια (παιδεύω, παιδεύεις… γραμματική, συντακτικό, ετυμολογικό).

Με την ουσιαστική υποβάθμιση όλων των ως άνω, που διαμόρφωναν ταυτόχρονα και χαρακτήρες με ήθος, κατήργησαν και το πολυτονικό σύστημα, για να ολοκληρωθεί, τελικά, ο εκβαρβαρισμός της γλώσσας μας με τα λεγόμενα «Greekish».
Το μόνο που πέτυχαν οι εμπνευστές αυτών των αλλαγών είναι η γλωσσική μας πενία και η πνευματική οκνηρία των νέων.

Οι αρχαίοι μας πρόγονοι, με τη σοφία που τους διέκρινε -και μετά από αυτούς ουδέν νεώτερον υπάρχει επίτευγμα στον πνευματικόν πολιτισμό της ανθρωπότητας- χαρακτήριζαν ως «βαρβάρους» αυτούς των οποίων τη γλώσσα δεν κατανοούσαν από τον ήχο βαρ-βαρ.

Στην κυπριακή διάλεκτο υπάρχει η λέξη «βαρβατζιήζω» δηλαδή θορυβώ, δημιουργώ φασαρία.
Συν τω χρόνω, η λέξη απέκτησε πολιτική σημασία, δηλώνοντας τους μη «Έλληνες γενικά (Ηρόδοτος) με μειωτική χροιά», εξού και το «Πας μη Έλλην βάρβαρος».

Ο Ισοκράτης, όμως, λέει ότι «Έλληνες εισί οι της ημετέρας παιδείας μετέχοντες».
Παραθέτω κατωτέρω μερικούς μόνον καθημερινής χρήσεως γλωσσικούς βαρβαρισμούς.

Συνηθίζουν πολλοί να λέγουν, συστηματικά: «στο τέλος της ημέρας» από το αγγλικό «at the end of the day» αντί του ορθού «τελικά», «εν κατακλείδι», εν τέλει» κ.λπ. αναλόγως της περίπτωσης.
«Ζωντανή μετάδοση», είναι η χρήση που γίνεται σε ραδιοτηλεοπτικές εκπομπές από το αγγλικό «live», αντί του ορθού «άμεση» ή «απ’ ευθείας μετάδοση».

Υποβάλλεται μία ερώτηση σε κάποιον που συμμετέχει σε ραδιοτηλεοπτικές εκπομπές ή/και συζητήσεις και αντί να απαντηθεί άμεσα ή να λεχθεί «ακούστε» χρησιμοποιείται το «κοιτάξτε». Κοιτάζω, όμως, σημαίνει στρέφω το βλέμμα σε κάποιον ή σε κάτι.
Φρονώ, επίσης, ότι η χρήση του όρου «τηλεοπτικό κανάλι» από το αγγλικό TV channel (Canal, Kanal σε άλλες γλώσσες) δεν είναι ορθή, διότι κανάλι από το λατινικό canalis είναι το θαλάσσιο πέρασμα όπως π.χ. το Σουέζ.

Μιλά ένας πολιτικός και λέγει «θα δώσουμε τη μάχη» ή «θα δώσουμε τον αγώνα». Ούτε δίνεις ούτε… παίρνεις μάχες και αγώνες. Απλώς αγωνίζεσαι ή μάχεσαι.

«Θα βγούμε σε προσφορές» λέγουν μερικοί. Ούτε μπαίνεις μήτε βγαίνεις σε προσφορές, απλώς «ζητούνται προσφορές» ή «προκήρυξη σύμβασης».

Και μετά όταν υπογράφονται τα συμβόλαια ή οι συμφωνίες χρησιμοποιούν τη γελοία φράση «θα πέσουν υπογραφές».
Τα ως άνω δύο παραδείγματα είναι από τα πολλά «μαργαριτάρια» (πολύ σοβαρά γλωσσικά σφάλματα) που προδίδουν ελλιπή κατάρτιση.
Αντί να λεχθεί «διαφωνώ έντονα» ή «διαφωνώ ριζικά» ή «έχω εκ διαμέτρου αντίθετη άποψη», λέγουν «διαφωνώ κάθετα». Κάθετα και οριζόντια είναι γεωμετρικοί όροι.

«Ρίξε μου ένα τηλέφωνο» λέγουν άλλοι, αντί του ορθού «τηλεφώνησέ μου».
«Η ομάδα μας θα κτυπήσει το πρωτάθλημα», αντί του ορθού «θα διεκδικήσει το πρωτάθλημα».
«Ένα σκάφος καταπλέει ή προσεγγίζει ένα λιμάνι» και όμως πολλοί γράφουν ότι «το πλοίο προσάραξε στο λιμάνι» π.χ. Λάρνακας. «Προσαράζει» σημαίνει ότι ένα σκάφος προσκρούει σε βράχια ή κάθεται σε ρηχά νερά (ξέρες).
Αποστέλλουν προσκλήσεις για ένα μνημόσυνο και γράφουν ότι μετά το μνημόσυνο «θα ακολουθήσει καφές». Ο καφές όμως ούτε προηγείται μήτε ακολουθεί απλώς προσφέρεται.

Ένας δεν παρακάθεται σε δεξίωση αλλά παρευρίσκεται σε δεξίωση (που κατά κανόνα όλοι είναι όρθιοι) αλλά παρακάθηται π.χ. σε γεύμα ή δείπνο.

Συχνά χρησιμοποιείται ο όρος «απηύθυνε ομιλία». Το ορθόν είναι «απηύθυνε χαιρετισμό» ή «χαιρέτισε τη συγκέντρωση ή το συνέδριο» ή «μίλησε» αναλόγως της περίπτωσης.
«Θα παντρέψουμε τα δύο σχέδια», αντί του θα συζεύξουμε, δηλαδή θα ενώσουμε τα δύο πράγματα σε κάτι ενιαίο. Παντρεύονται ένας άνδρας και μία γυναίκα και όχι δύο πράγματα.

Ένα συχνό λάθος είναι αυτό που λέγεται όταν αναφερόμαστε σε κληρικούς. Αντί να πούμε «ο πατήρ» ή «ο πατέρας Ανδρέας» λέγομεν «ο πάτερ». Όταν προσφωνείς έναν κληρικό τότε λέγεις «πάτερ» (κλητική) ή «πατέρα».

Τέλος, ένας από τους πιο σοβαρούς σολοικισμούς (εκφραστικό ή συντακτικό λάθος κατά την εκφορά ή διατύπωση), που σχεδόν όλοι περιπίπτουν στο ίδιο λάθος, είναι ότι δεν ξέρουν πότε θα πρέπει να χρησιμοποιούν το «κατ’ αρχάς» (που σημαίνει πρώτα, αρχικά) και «κατ’ αρχήν» που σημαίνει ότι στα βασικά σημεία, στη γενική φιλοσοφία π.χ. για την ψήφιση ενός νομοσχεδίου συμφωνώ αλλά μπορεί να έχω επιφυλάξεις σε κάποια σημεία.

Αυτά τα ολίγα μόνον παραδείγματα γράφω σαν μέλος του Γλωσσικού Ομίλου Κύπρου, που εργάζεται για την καθιέρωση της Ελληνικής Γλώσσας σε όλους τους τομείς σε μία εκ γενετής Ελληνική Νήσο, όπου, δυστυχώς, η μητρική μας γλώσσα συστηματικά υποβαθμίζεται.
- Βαρβαρίζω: μιλώ παραβιάζοντας τους γραμματικούς
κανόνες ή/και την αισθητική της γλώσσας.

*Πρώην συνδικαλιστής
(᾿Εφημ. ἡ Σημερινή, Πέςμπτη 6-05-2010)
http://www.sigmalive.com/

᾿Ανοιχτή ἐπιστολή τοῦ ποιητῆ Δημήτρη ᾿Ιατρόπουλου,

Σχόλιο klision: ῾Ο κ. Δημήτρης ᾿Ιατρόπουλος ὁμιλεῖ τήν γλῶσσα τῆς ἀλήθειας, τή γλῶσσα πού ἔχουμε ἀνάγκη ὅλοι μας. ῾Ορισμένες ἐκφράσεις, κάπως τραβηγμένες, τίς ἀφήσαμε, γιατί δείχνουν τό πάθος του καί τόν αὐθορμητισμό του. Περιμένουμε κι ἄλλους νά βγοῦν σάν τά σαλιγκάρια  καί νά ποῦν τό λόγο τους. ῾Η πατρίδα νοσεῖ, κι ὅταν νοσεῖ ἡ πατρίδα νοσοῦμε κι ὅλοι μας.

Η Ελλάδα κινδυνεύει από δεύτερη άλωση κι εσείς θα το επιτρέψετε;

•  
•  
• Ανοιχτή επιστολή του ποιητή
  Δημήτρη Ιατρόπουλου,
  στους Έλληνες τραπεζίτες, μεγαλοεπιχειρηματίες, εφοπλιστές κι αρχοντοδεσπότες
•  
•  

«Κυρίες και Κύριοι, αδελφοί Συνέλληνες. Τώρα που πέσανε πια όλες οι μάσκες, τώρα που η χώρα αυτή, για άλλους Πατρίδα, για άλλους χώρος επιχειρήσεων και για άλλους κερδοσκοπικός παράδεισος, κινδυνεύει όχι πλέον να πτωχεύσει αλλά να σβηστεί απ τον παγκόσμιο χάρτη κυριολεκτικά, σε ελάχιστα μονάχα χρόνια, τώρα λοιπόν που οι κατεργάρηδες μέσα κι έξω απ τον τόπο, είναι τόσοι πολλοί ώστε να μην υπάρχουν πάγκοι για να καθίσουν, ας κοιταχτούμε στα μάτια, στα ίσα, κι ας κουβεντιάσουμε σταράτα και κάθετα.
Γνωριζόμαστε όλοι σ’ αυτό τον τόπο. Εννοώ κι εσάς τους 10.000 –δεν είσαστε περισσότεροι- κι εμάς που παροικούμε την Ιερουσαλήμ της Ενημέρωσης ως ένοικοι του Δημόσιου Βήματος αυτής εδώ της τραυματισμένης Δημοκρατίας.
Δεν ωφελεί κανέναν μας πια, η Οπισθοδακτυλοκρυψία, το Συναξάρισμα, η Επαγγελματική Υποκρισία και το Αλληλοπαραμύθιασμα. Η Ελλάδα έγινε Μπατεσκυλαλεσταρία. Απευθύνομαι σ’ εσάς, -με ξέρετε όλοι, περνάτε καλά μαζί μου όταν «τα χώνω» από τηλεοράσεως, έχετε διασκεδάσει με τα τραγούδια μου, κοντά μισόν αιώνα τώρα, και σε κάποιες εξαιρέσεις σας μάλιστα, έχετε επικοινωνήσει και με τον καθαρό ποιητικό μου λόγο, κλπ.
Απευθύνομαι σ εσάς, διότι εσείς κυβερνάτε εδώ και πολλά χρόνια τον τόπο. Αγοράζετε και εξαγοράζετε επίορκους, ανίκανους και φτωχομπινέδες πολιτικούς, -οι εξαιρέσεις, πασίγνωστες και φωτεινές δεν αρκούν να τουμπάρουν τη ζυγαριά- φτιάχνετε νόμους και καθιερώνετε διατάξεις σύμφωνα με τα κλειστά δικά σας συμφέροντα, γράφοντας στα παλιά σας τα παπούτσια το λαό αυτής της χώρας. Τον οποίο συχνά πυκνά φωνάζετε να σκύψει κι άλλο και να βγάλει απ τη μύγα το ξύγκι να το καταθέσει στις ατέλειωτες τεράστιες δεξαμενές χρημάτων που είτε κληρονομικά, είτε με τη δικιά σας μαεστρία και ικανότητα, έχετε αποθηκεύσει για πολλές-πολλές γενιές των οικογενειών σας.
Απευθύνομαι σ’ εσάς γιατί δεν είσαστε όλοι παλιοτόμαρα, η συντριπτική σας πλειοψηφία έχει σπουδάσει, συνήθως στο εξωτερικό, έχετε λάβει και ελληνική παιδεία, ξέρετε γλώσσες αλλά μιλάτε και την ελληνική πολύ καλά.
Έχετε διαβάσει ιστορία και μετέχετε των παραδόσεων στο βαθμό που οι τελετές τους σας εξασφαλίζουν ένα μίνιμουμ ψυχικής ευφορίας.
Πολλοί από σας είσαστε και αληθινά φιλοπάτριδες. Και βοηθάτε μακριά από τη δημοσιότητα με συγκεκριμένο φιλανθρωπικό έργο.
Κανείς δεν δικαιούται να σας βάλει σ' ένα καζάνι όλους μαζί, έτσι απλουστευτικά και αφελώς.
Απευθύνομαι λοιπόν σ εσάς, γιατί ετούτες τις μέρες η Ιστορία μας η Ελληνική, μας χτυπάει τα τζάμια των παραθύρων, έρχεται τη νύχτα στον ύπνο μας, κυκλοφορεί αμεταμφίεστη πλέον στους δρόμους μας, τη βλέπετε βουρκωμένη να κρεμιέται σαν την πρώτη τυχούσα πουτάνα στα περίπτερα...
Κατ αρχήν, εσείς οι τραπεζίτες μας. Όπως η ίδια η Τράπεζα της Ελλάδας ομολογεί, το ενεργητικό σας είναι 580 δισεκατομμύρια Ευρώ. Τα τελευταία χρόνια μονάχα, κερδίσατε 350 δις!
Κι εσείς οι επιχειρηματίες μας. Τα «Νέα» γράφανε το Μάη του 09, αυτό που αποκαλύπτει το παγκόσμιο Δίκτυο Φορολογικής Δικαιοσύνης, ότι έχετε 10.000 οφ- σορ εταιρίες δικές σας και κάνετε κάθε χρόνο τζίρο, 500 δις!
6.000 από σας χρωστάτε 15 δις ευρώ στο κράτος! Αλλά τα ρέπος σας, γίνανε τα τελευταία χρόνια 277 δις ευρώ! Και οι προθεσμιακές σας καταθέσεις στις τράπεζες είναι άλλα 136 δις!
Και το επίσημο Ενεργητικό των επιχειρήσεών σας, (τα λέει η ICAP αυτά) έχει φτάσει στα 700 δις!
Την ίδια ώρα αυτή η κυβέρνηση, έχει κιόλας ανακοινώσει τη χρηματοδότησή σας με 10 δις ευρώ μέσω του ΕΣΠΑ, με άλλα 7,2 δις ευρώ μέσω του Επενδυτικού Νόμου, με άλλα 6 δις μέσω των «Συμπράξεων Δημοσίου και Ιδιωτικού Τομέα», ενώ άλλα 4 δις ευρώ σας τα χαρίζει για τις πληρωμές των ασφαλιστικών εισφορών που οφείλετε!
Τι άλλο θέλετε πια; ΄Ελεος!
Εσείς οι εφοπλιστές μας, πάλι, το έλλειμμα των 30 δις ευρώ για το οποίο πάμε να βουλιάξουμε έναν ολόκληρο λαό στη μιζέρια, ισοδυναμεί, («Καθημερινή» (8/9/2009)), με μια και μόνο παραγγελία σας για τη ναυπήγηση των νέων 777 ποντοπόρων πλοίων σας εντός του 2009!
Όσο για σας αρχοντοδεσπότες, με την αμύθητη περιουσία που δεν μπορεί να μετρηθεί καν, τι να πει κανείς, οι αριθμοί χλομιάζουν! Δισεκατομμύρια ευρώ, τεράστια φιλέτα της χώρας, χιλιάδες ακίνητα, κτήρια, μέγαρα, καταθέσεις, μετοχές, ΜΚΟ μαϊμούδες, λιβάδια, κοπάδια...
Λοιπόν; Τι θα κάνουμε Κύριοι; Βλέπετε ένα λαό στη συντριπτική του πλειοψηφία ολιγογράμματο, μαστουρωμένο απ τον μπανιστηρτζίδικο λαϊκισμό, και πανικόβλητο. Έχετε κι εσείς, -ξέρετε ποιοι- ευθύνη γι αυτή την κατάντια.
Βλέπετε αναρίθμητους προβοκάτορες να καταστρέφουν τα πάντα, να καίνε τη χώρα βάσει σχεδίου, να βομβαρδίζουν την όποια εναπομείνασα εθνική φυσιογνωμία, να διαλύουν τον κοινωνικό ιστό.
Βλέπετε μια νεολαία ζαλισμένη, και με το δίκιο της. Βλέπετε την ξευτίλα, την υποτέλεια, την υποταγή, η Ελλάδα κινδυνεύει για πρώτη φορά μετά από την ΄Αλωση της Πόλης με μια καινούργια Άλωση.
Θα το επιτρέψετε; Τι σόι αίμα κυλάει στις φλέβες σας; Πόσο νομίζετε ότι θα ζήσετε; Μια μπριζόλα χωράει η κοιλιά σας κι αυτή μετά από άδεια του γιατρού. Για τους απογόνους σας φροντίσατε δεν κινδυνεύουν για πολλές γενιές, τα είπαμε.
Δεν υπάρχει ανάμεσα σας ένας Έλληνας μωρέ, μια αληθινή Ελληνίδα, να βουρκώσει επιτέλους, γαμώ τα λεφτά σας, γαμώ; Η πατρίδα κυλιέται σαν τσούλα στα πεζοδρόμια, οι κωλοσύμμαχοι βγάζουνε όλα τους τα κόμπλεξ, οι ανθέλληνες περιμένουν σαν κοράκια να μοιράσουν τις σάρκες μας, κι εσείς μετράτε τι ακόμα θα κερδίστε απ’ αυτό το σαρακοφαγωμένο «νεοελληνικό» κρανίο, που πάνε να του αφαιρέσουν εντελώς τη φαιά ουσία απ την κρανιακή κάψα;
Τα παιδιά μας μισογραμματιζούμενα, οι γέροι μας πανικόβλητοι, οι ψυχές μας πεταγμένες στα πεζοδρόμια, τα όνειρά μας σκέτοι εφιάλτες, ηγέτες δεν έχουμε, πολιτικούς δεν έχουμε, πνευματικούς ανθρώπους δεν έχουμε, μαλάκες οι περισσότεροι, τελεία ο τόπος και πάμε για την παύλα.
ΥΣΤΕΡΟΛΟΓΙΟΝ:
Ε, όχι λοιπόν, όχι! Εσείς κυβερνάτε! Κάντε κάτι. Τη σκόνη μονάχα να δώσετε, σώθηκε η πατρίδα. ΄Εχετε και τον τρόπο και τη δύναμη. Κρατείστε την Ελλάδα, γιατί φεύγει! Και δεν το θέλετε ούτε εσείς, που διαβάζετε την ιστορία, να σας σκατοψυχάνε οι μεταγενέστεροι! Δώσετε στην Ελλάδα τη σκόνη από τα αμύθητα πλούτη σας, για να μην διαλυθεί η σκόνη της μνήμης σας κάποτε, στους πέντε ανέμους. Κάντε αυτό που πρέπει. Τώρα. Εσείς, και αμέσως!

Φωτογραφίες χθεσινῶν ἀγριοτήτων

Φωτογραφίες ...που δείχνουν την αγριότητα , την αγανάκτηση , που σημάδεψαν την χθεσινή μέρα στην Αθήνα!

Όπως μεταδόθηκαν από το reuters σε μια μέρα που η Ελλάδα είναι στο επίκεντρο ...της παγκόσμιας κοινής γνώμης και το σοκ που έχει προκαλέσει ο θάνατος τριών εργαζόμενων στην τράπεζα Μαρφίν
http://papatzides.blogspot.com/2010/05/blog-post_3207.html

Περί τῆς ἀγάπης πρός τό Θεό καί τόν πλησίον. Μέρος Α΄. Στάρετς Σάββας Ο Παρηγορητής

Τετάρτη, 05 Μαΐου 2010

Απόσπασμα από το βιβλίο «Στάρετς Σάββας  Ο Παρηγορητής»
π.Ιωάννου Φωτόπουλου
 

Ἡ ἀγάπη εἶναι τό μεγαλύτερο καί ἀνώτερο ἀπό ὅλα τά ἀγαθά. 
Αὐτή ἐλαφρώνει ἐμᾶς ἀπό ὅλα τά βάρη καί μᾶς δίνει τή δύναμη νά ὑπομείνουμε τίς δυσκολίες τῆς ζωῆς.
    Ἡ ἀγάπη δέ γνωρίζει ὅρια, ὅλα τά ἀγκαλιάζει. 
   Δέν ὑπάρχει τίποτε γλυκύτερο τῆς ἀγάπης, τίποτε πιό δυνατό, πιό ὑψηλό, πιό πλατύ πιό τερπνό, πιό τέλειο ἤ καλύτερο, οὔτε στόν οὐρανό, οὔτε στή γῆ, διότι ἡ ἀγάπη γεννᾶται ἀπό τό Θεό καί μπορεῖ νά βρεῖ ἀνάπαυση μόνο στό  Θεό.
    Ἡ μέγιστη ἐντολή στό νόμο τοῦ Θεοῦ εἶναι ἡ
ἀγάπη: «ἀγαπήσει Κύριον τόν Θεόν σου ἐξ ὅλης τῆς καρδιάς σου καί ἐξ ὅλης τῆς ψυχῆς σου καί ἐξ ὅλης τῆς διανοίας σου καί ἐξ ὅλης τῆς ἰσχύος σου»(Μαρκ.12,30)

   «Ἐάν τίς ἀγαπᾶ με , τόν λόγον μου τηρήσει, καί ὁ πατήρ μου ἀγαπήσει αὐτόν καί πρός αὐτόν ἐλευσόμεθα καί μονήν παρ΄αὐτῷ ποιήσομεν»(Ἰω.14,23).

   Ἡ ἀγάπη πρός τό Θεό ἐξυψώνει τήν ψυχή καί ἡ ψυχή, ἀφοῦ ἀγαπήσει τό Θεό, ἐπιδιώκει τά ὑψηλότερα καί τελειότερα καί δέν κρατεῖται ἀπό τίποτε το γήινο.

   Ἡ ἀγάπη εἰλικρινής, εὐφρόσυνη, χαρούμενη, μέ εύσέβεια, μέ ὑπομονή, μέ πιστότητα, μέ φρόνιση, μέ μεγαλοψυχία, μέ ἀνδρεία, ποτέ δέ ζητᾶ τά δικά της, γιατί ὅποιος ἀρχίσει νά

ζητᾶ τά  δικά του, τότε δέν ἀγαπᾶ.

   Ἡ ἀγάπη μέ περίσκεψη, ταπεινή, μέ εὐθύτητα, χωρίς μαλθακότητα, χωρίς ἐπιπολαιότητα,
δεν ἐπιδιώκει τά μάταια, εἶναι νηφάλια, ἁγνή, ἥσυχη, ἄγρυπνη πάνω στίς αἰσθήσεις της.

   Ἡ ἀγάπη εἶναι ὑπάκουη καί εὐπειθής παραδομένη στό  Θεό καί εὐγνώμων σ’ Αὐτόν.  Δέν παύει νά ἐλπίζει σ’ Αὐτόν, ἀκόμη κι ὅταν ἐγκαταλείπεται, γιατί ἡ ἀγάπη ὑποβάλλεται σέ

δοκιμασία.

    Ὅποιος ἀγαπᾶ, ἐκεῖνος γιά τόν Ἀγαπημένο το πρέπει νά ὑπομένει μέ  χαρά ὅλες τίς συμφορές καί τίς λύπες καί, σ’  ὁποιαδήποτε δυστυχία καί ἄν πέσει, δέν ἀπομακρύνεται

ἀπ΄Αὐτόν.  Ὅποιος δέν εἶναι ἐτοιμος νά κάμει ὑπομονή καί νά παραδώσει τόν ἑαυτό τού στό θέλημα τοῦ Ἀγαπημένου, ἐκεῖνος δέν εἶναι ἄξιος νά ὀνομάζεται ἀγπημένος τοῦ Θεοῦ.

   Ὅποιος ἀγαπᾶ τό Θεό, ἐκεῖνος ἀδιαλείπτως τόν σκέπτεται:

«Ὅπου γάρ ἐστιν ὁ θησαυρός ὑμῶν, ἐκεῖ ἔσται καί ἠ καρδία

ὑμῶν» (Ματθ. 6,21)

   Ἡ ἀγάπη στό Θεό πυρπολεῖ τήν καρδιά τοῦ ἀνθρώπου μέ τήν ἀνάμνηση τῶν εὐεργεσιῶν του πού ἐκχέονται στό ἀνθρώπινο γένος, καί γενικά ἀλλά καί ἐπιμέρους, προσωπικά στόν καθένα.  Καί ποιός δέν ἀγαπᾶ τούς εὐεργέτες του;

   Στόν ἄνθρωπο εἶναι χαρακτηριστικό νά ἀγαπᾶ κάθε ὡραῖο ἀπό τά  δημιουργήματα  τοῦ Θεοῦ.  Πῶς νά μήν ἀγαπήσει τόν ἴδιο τό Δημιουργό;

   Πρέπει μέ προθυμία νά προσευχόμαστε στό Πανάγιο Πνεῦμα γιά νά μᾶς χαρίσει τό οὐράνιο δῶρο, τή θεία ἀγάπη, ἡ ὁποῖα ἐκχέεται στίς καρδιές μας μόνο διά τοῦ Ἁγίου

Πνεύματος (Ρωμ. 5,5) .

   Ὅποιος ἑλκύεται ἀπό τίς ἁμαρτίες καί δέν ἐναντιώνεται σ’ αὐτές, σ’ αὐτόν δέ θά δεῖς γνωρίσματα τῆς ἀγάπης πρός τό Θεό.  Ὅποιος ὅμως ἀγαπᾶ τό Θεό μέ ὅλη τήν καρδιά του,

ἐκεῖνος, προτιμώντας ἀπό ὁτιδήποτε στόν κόσμο τό Θεό, ἀπό τήν ἀγάπη Του πρός Αὐτον ἐγκαταλείπει καί πλοῦτο καί δόξα καί ἡδονές  καί ὅλη τή γοητεία τοῦ κόσμου καί

ἀπομακρύνεται ἀκόμη καί ἀπό τούς πλησίον του, ἄν τόν ἐμποδίζουν ἀπό τη σωτηρία τῆς ψυχῆς του: «Ὁ φιλῶν πατέρα ἤ μητέρα ὑπέρ ἐμέ οὐ ἔστι μου ἄξιος» (Ματθ.10,37)

      Ὅποιος ἀληθινά ἀγαπᾶ τό Θεό, ἐκεῖνος πορσπαθεῖ σέ ὅλα νά τηρεῖ τό θέλημά Τού, φοβούμενος νά λυπήσει τό Θεό ὄχι μόνο μέ τήν παράβαση τοῦ νόμου τοῦ Θεοῦ στήν πράξη,

ἀλλά ἀκόμη καί μέ τόν ἁμαρτωλό λόγο ἤ τό λογισμό.

   Ἡ ἀγάπη τοῦ Θεοῦ εἶναι σάν τό κρασί πού εὐφραίνει τήν καρδιά τοῦ ἀνθρώπου (Ψαλμ.103,15).  Δοκίμασαν αὐτό τό θεῖο ποτό οἱ ἀκρατεῖς κι ἔγιναν δίκαιοι΄ τό δοκίμασαν οἱ

πλούσιοι καί πόθησαν τήν πτωχεία΄ τό δοκίμασαν οἱ ἄσωτοι καί ἔγιναν σώφρονες΄ τό δοκίμασαν οἱ ἀδύναμοι κι ἔγιναν ἀνίκητοι΄ τό δοκίμασαν οἱ ἀμαθεῖς καί ἐσοφίσθησαν΄ τό

δοκίμασαν οἱ θλιμμένοι καί εὐράνθηκαν33 .(33Ἡ παράγραφοςαὐτή εἶναι παραλλαγή ἀποσπάσματος ἀπό τον 72ο (83ο τῆς ρωσικῆς μεταφράσεως) Λόγο τοῦ Ἀββᾶ Ἱσαάκ τοῦ Σύρου.)

   Τά δῶρα τοῦ Ἁγίου Πνεύματος τά  ὁποῖα ἐκχέονται σέ ὅσους ἀγαποῦν τό Θεό εἶναι ἀναρίθμητα.  Καί ὅσοι ἀξιώνονται νά τά λάβουν ὀνομάζονται ὄχι μόνο τέκνα τοῦ

Θεοῦ ἀλλά καί φίλοι Του.

   Ἀπό ὅλες τίς ἀρετές μας ἠ ἀγάπη εἶναι ἡ πιό εὐάρεστη στό  Θεό ἐπειδή σ’ αὐτήν ἔχουμε τήρηση ὅλου τοῦ νόμου: «Ἡ ἀγάπη μακροθυμεῖ….» (Α’Κορ.13,4-8).

   Ἡ ἀγάπη πρός τό Θεό μπορεῖ νά ἀνάψει στήν ψυχή μόνο μέ τήν ἀδιάλειπτη προσευχή. Ἕως ὅτου ὁ ἄνθρωπος ἀγαπήσει τό Θεό μέ ὅλη τή δύναμή του καί προσκολληθεῖ σ’ Αὐτόν μέ ὅλη του τήν καρδιά, μέχρι τότε δέν τοῦ χαρίζεται ἀνάπαυση ἀπό τό Θεό.

   Ἀγάπη εἶναι ὁ Ἴδιος ὁ Θεός!

  Ὅποιος ἀπό τούς θνητούς ἀξιώθηκε τοῦ ὑψηλότατου δώρου τῆς ἀγάπης τοῦ Θεοῦ, ἐκεῖνος μόνο μέ τό σῶμα παραμένει στη γῆ, ἐνῷ ἡ μακαρία του ψυχή βρίσκεται στά οὐράνια σκηνώματα καί εὐφαραίνεται διά τῆς μακαρίας κοινωνίας μέ τόν οὐράνιο Παράκλητο, ὅπως ἡ νύφη μέ τό Νυμφίο της.

   Δεύτερη ἐντολή, ὅμοια μέ τήν πρώτη τῆς ἀγάπης πρός τό Θεό, εἶναι ἡ ἐντολή τῆς ἀγάπης πρός τόν πλησίον:

«ἀγαπήσεις τον πλησίον σου ὡς ἑαυτόν» (Ματθ.22,39).  Σ’ αὐτές τις δύο ἐντολές βασίζονται ὅλος ὁ νόμος τοῦ Θεοῦ καί ὅλες οἱ προφητεῖες.

   Τήν ἀγάπη πού δείχνουμε στόν πλησίον, ὁ Κύριος τήν καταλογιζει στόν Ἑαυτό Του καί γιά ἐκείνην τήν ἀγάπη μᾶς ἀξιώνει τῆς αἰωνίου μακαριότητος.  Γι’ αὐτό μᾶς διαβεβαιώνει ὁ Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Θεολόγος: «Ἐάν τις εἴπῃ ὅτι ἀγαπῶ τόν Θεόν, καί τόν ἀδελφόν αὐτοῦ μισεῖ, ψεύστης ἐστίν, ὁ γάρ μή ἀγαπῶν τόν ἀδελφό ὅν ἑώρακε, τόν Θεόν ὅν οὐχ ἑώρακε

πῶς δύναται ἀγαπᾶν;» (Α΄Ἰω.4,20).

   Πόσο εὐάρεστη εἶναι στό Θεό ἡ πρός ἀλλήλους ἀγάπη!

   «Ἐν τούτῳ γνώσκονται πάντες ὅτι ἐμοί μαθηταί ἐστε, ἐάν ἀγάπην ἔχετε ἐν ἀλλήλοις (Ἰω.13,35).

   Σέ ὅποιον ὑπάρχει ἀγάπη, ἐκεῖνος κανέναν καί ποτέ δεν ἀποστρέφεται.

   «Ὁ άγαπῶν τόν ἀδελφόν αὐτοῦ ἐν τῷ φωτί μένει, και σκάνδαλον ἐν αὐτῷ οὐκ ἔστιν΄ ὁ δέ μισῶν τόν ἀδελφό αὐτοῦ ἐν τῇ σκοτίᾳ περιπατεῖ, καί οὐκ οἶδε ποῦ ὑπάγει, ὅτι ἡ

σκοτία ἐτύφλωσε τούς ὀφθαλμούς αὐτοῦ»(Α΄Ἰω.2,10-11).

   Γιά τούς μισανθρώπους ὁ Ἅγιος Εὐαγγελιστής προφέρει τά ἑξῆς φοβερά λόγια: «Πᾶς ὁ μισῶν τόν ἀδελφόν αὐτοῦ ἀνθρωποκτόνος ἐστί». (Α΄Ἰω.3,15).

   Ἡ ἀγάπη ἠρεμεῖ καί πλαταίνει τήν καρδιά, τή ζωογονεῖ, ἐνῶ τό μῖσος τή βασανίζει, τή στενοχωρεῖ καί τῆς δημιουργεῖ ἀνησυχία.  

Ὅποιος μισεῖ τούς ἄλλους, ἐκεῖνος βασανίζει καί τυραννεῖ τόν ἴδιο τόν ἑαυτό του.  Εἶναι ὁ πιό ἀνόητος τῶν ἀνοήτων.

   Ἀγάπησε τόν κάθε ἄνθρωπο, παρ΄ὅλες τίς ἁμαρτίες του. 

Ὅλοι εἴμαστε ἔνοχοι ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ καί ὅλοι ἔχουμε ἀνάγκη τή θεία εὐσπλαχνία.  Γι΄ αὐτό, ἀγαπώντας ὁ ἕνας τόν ἄλλο, πρέπει νά ὑπομένουμε ὁ ἔνας τόν ἄλλο καί νά

συγχωροῦμε τά λάθη που κάνουν οἱ ἄλλοι εἰς βάρος μας.  Ἐκ τοῦ πλησίον σου ἐξαρτᾶται ἡ σωτηρία σου.

   «Τεκνία μου, μή ἀγαπῶμεν λόγῳ, μηδέ τῇ γλώσσῃ, ἀλλ έν ἔργῳ καί ἀληθείᾳ»(Α΄Ἰω.3,18).

   Πρόσεχε μέ κάθε τρόπο τήν καρδιά σου, δηλαδή τήν εἰλικρίνεια τῆς καρδιᾶς σου, τήν ἱκανότητα νά συναισθάνεσαι τούς πλησίον σου στίς χαρές καί τίς λύπες τους καί σάν

θανατηφόρο δηλητήριο ἀπόφυγε την ψυχρότητα καί τήν ἀδιαφορία στίς διάφορες δυστυχίες καί συμφορές, στίς ἀρρώστειες καί τίς ἀνάγκες τῶν ἀνθρώπων, διότι μέ τή συναίσθηση ἐκφράζεται ἡ ἀγάπη καί ἡ χριστιανική καλωσύνη. 

Καί ξέρουμε ὅτι μέσα στήν ἀγάπη βρίσκεται ὅλος ὁ θεῖος νόμος.

ψηφιοποίηση κειμένου Κατερίνα.

Πηγή:http://anavaseis.blogspot.com/