Προσκλήσεις πρός ἱεράρχες γιά νά λάβουν τήν τουρκική ὑπηκοότητα

 

ΜΑΡΙΑ ΑΝΤΩΝΙΑΔΟΥ

Δεκαπέντε μητροπολίτες ελληνικής καταγωγής καλούνται να προσέλθουν ενώπιον των ληξιαρχικών αρχών της Τουρκίας για συνέντευξη προκειμένου να λάβουν την υπηκοότητα της γείτονος χώρας και να αποκτήσουν τη δυνατότητα να διεκδικήσουν ακόμη και την ανάδειξή τους στον Πατριαρχικό Θρόνο.

«Πρόκειται για μια ιστορική κίνηση λαμβάνοντας κανείς υπ΄ όψιν του ότι πριν από μερικές δεκαετίες γινόταν αφαίρεση της τουρκικής υπηκοότητας από ιεράρχες που ζούσαν στην Τουρκία» δηλώνει μιλώντας στο «Βήμα» ο Μητροπολίτης Αυστρίας κ. Μιχαήλ, ο οποίος περιλαμβάνεται στους δεκαπέντε. «Σημειώνεται μια προσέγγιση μεταξύ Ελλάδος και Τουρκίας, και το βήμα αυτό αποτελεί καρποφορία και δικαίωση των μακροχρόνιων προσπαθειών του Οικουμενικού Πατριάρχη για την εξασφάλιση του μέλλοντος του Πατριαρχείου στην ιστορική του έδρα» προσθέτει.

Σύμφωνα με πληροφορίες, στο Οικουμενικό Πατριαρχείο απεστάλη ο κατάλογος που περιλαμβάνει τα ονόματα των 15 ιεραρχών, οι περισσότεροι εκ των οποίων είναι έλληνες υπήκοοι, ενώ ανάμεσά τους υπάρχουν και ορισμένοι που φέρουν και άλλη υπηκοότητα, όπως ο Μητροπολίτης Αυστρίας, που φέρει και την αυστριακή. Η διαδικασία ενώπιον των ληξιαρχικών αρχών αναμένεται να ολοκληρωθεί το πρώτο δεκαήμερο του Ιουνίου και οι ιεράρχες διεκδίκησαν την υπηκοότητα ύστερα από σχετική επιστολή που τους απέστειλε ο Οικουμενικός Πατριάρχης κ.κ. Βαρθολομαίος στα τέλη του περασμένου έτους. Στη συντριπτική τους πλειονότητα πρόκειται για ιεράρχες που έχουν είτε την ελληνική υπηκοότητα είτε την ελληνική ιθαγένεια.

Αξίζει να σημειωθεί ότι την περασμένη εβδομάδα ο ίδιος ο πρωθυπουργός της Τουρκίας κ. Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, κατά τη διάρκεια της επίσκεψής του στην Αθήνα, δήλωσε ότι είχε επικοινωνία με τον Οικουμενικό Πατριάρχη και «θα ζητήσουμε από τους υποψήφιους πατριάρχες να αποταθούν στο υπουργείο, για να αποκτήσουν την τουρκική ιθαγένεια» . Αμεσα, χθες ενημερώθηκαν οι μητροπολίτες να προσέλθουν ενώπιον των αρμόδιων αρχών.

Οπως επισημαίνεται από όλες τις πλευρές, οι 15 πρώτοι ιεράρχες που κλήθηκαν να δώσουν συνέντευξη εκτιμούν ότι τα όποια προβλήματα θα ξεπεραστούν και θα λάβουν την τουρκική υπηκοότητα. Ετσι θα έχουν το δικαίωμα διεκδίκησης του Πατριαρχικού Θρόνου, στην ιστορία του οποίου τους τελευταίους αιώνες μόνον ο μακαριστός Αθηναγόρας μπόρεσε να εκλεγεί δίχως να είναι τούρκος πολίτης, το 1948, υπό την πίεση του τότε αμερικανού προέδρου Τρούμαν.
ΒΗΜΑ

Διαδικτυο: http://infognomonpolitics.blogspot.com

῾Η Μεγάλη προσφορά τοῦ ῾Αγίου Κωνσταντίνου τοῦ Μεγάλου στήν ᾿Εκκλησία

Η προσφορά συνοπτικά

του Μεγάλου Κωνσταντίνου

στο Χριστιανισμό

με στοιχεία από το βιβλίο του Σωκράτη Μιλτ. Νίκα

«Εκκλησία – Ο λαός του Θεού σε πορεία», Αθήνα 1993

Βιογραφικά

•  Γιος του Κωνσταντίνου του Χλωρού και της Αγ. Ελένης.

•  Νικάει τον Μαξέντιο στον Τίβερη· κυριαρχεί στη Δύση — Το όραμα.

•  Εκδίδει με τον Λικίνιο το Διάταγμα των Μεδιολάνων (τέλος διωγμών ανεξιθρησκεία).

•  Υποστηρίζει την Εκκλησία.

•  Συγκαλεί την Α' Οικ. Σύνοδο (325 μ.Χ.).

•  Χτίζει την Κωνσταντινούπολη

•  Βαφτίζεται (337 μ.Χ.)

Η προσφορά του Μ. Κωνσταντίνου

v Έδωσε τέλος στους διωγμούς – Εξέδωσε το Διάταγμα των Μεδιολάνων, της ανεξιθρησκείας

v Προστάτεψε τη Χριστ. πίστη από την αίρεση του Αρείου – Συγκάλεσε την Α΄Οικουμενική Σύνοδο

v Έκτισε την Κωνσταντινούπολη

v Έκτισε ναούς(της αγ. Σοφίας, των Αγίων Αποστόλων, της Αγίας Ειρήνης, του Αγίου Μωκίου, του Αρχαγγέλου Μιχαήλ, της Αναστάσεως του Χριστού στα Ιεροσόλυμα κλπ)

v  Έκλεισε ειδωλολατρικούς ναούς(Αστάρτης Φοινίκης)

v Θέσπισε νόμους εναντίον των θυσιών και των ειδωλικών τελετών

v Απέστειλε τη μητέρα του, την Αγία Ελένη, στα Ιεροσόλυμα για την ανεύρεση του Τιμίου Σταυρού

v Ρύθμισε το πότε πρέπει να γιορτάζεται το άγιο Πάσχα σ' όλο τον κόσμο

v Θεσμοθέτησε πρώτος αυτός την Κυριακή, ως την κατεξοχήν ήμερα προσευχής και την καθιέρωσε με νόμο ως ημέρα αργίας

v Με εντολή του ακόμη τιμώνταν χαρμόσυνα οι ήμερες του μαρτυρίου των Αγίων Μαρτύρων, καθώς και οι λοιπές εορτές της Εκκλησίας μας

v Περαιτέρω πρόσταξε και χαράχτηκε ο Σταυρός στα όπλα των στρατιωτών του

v Έγραψε για όλους τους στρατιωτικούς(στα λατινικά) προσευχή για να προσεύχονται

v Προνόησε για τους Χριστιανούς στην Περσία, έγραψε επιστολή προς τον βασιλέα των Περσών Σαβώρ Β' (310-381), οπού με λόγους κατάλληλους τον παρακινεί να φροντίζει, ώστε οι εκεί πιστοί να διάγουν ειρηνικά, και όπου ομολογεί ξεκάθαρα την πίστη του στον Χριστό

v Επανέφερε σε υψηλά αξιώματα χριστιανούς που είχαν εκδιωχθεί από το ειδωλολατρικό καθεστώς

v Έδωσε πίσω τις περιουσίες των χριστιανών που είχαν αρπαχθεί από τους ειδωλολάτρες

v Απάλλαξε την Εκκλησία από τη φορολογία και της έδωσε το δικαίωμα να δέχεται δωρεές

v Έκοψε νομίσματα με χριστιανικά σύμβολα

v Σταμάτησε τους αγώνες των μονομάχων

v Κατάργησε τον δια σταυρού θάνατον

v Τέλος, βαπτίζεται ο ίδιος χριστιανός

Γιατί υποστήριξε την Εκκλησία

•  Ήταν ο ίδιος μονοθεϊστής

•  Επηρεάστηκε από τη μητέρα του, την αγία Ελένη

•  Θαύμαζε τους μάρτυρες και τη ζωή των πραγματικών χριστιανών

• Πίστευε πως οι Χριστιανοί αποτελούσαν τη μόνη αναγεννητική δύναμη μέσα στην Αυτοκρατορία

•  Η οικουμενικότητα της Εκκλησίας εξασφάλιζε την ενότητα στο κράτος του

•  Κλήθηκε από το Θεό.

Κείμενα

I

«Ο Κωνσταντίνος ίσταται εις τα μεθόρια δύο κόσμων, του αρχαίου και του νέου, του εθνικού και του χριστιανικού· εγεννήθη και ανετράφη εντός του πρώτου, έπραξε και απέθανεν εντός του δευτέρου. Δεν είναι άρα πρέπον να κριθή υπό την μονομερή και απόλυτον του ενός ή του άλλου έποψιν αλλά κατά τας εκάστοτε αυτών περιστάσεις δέον να κριθώσι, δέον να εκτιμηθώσιν αι ποικίλοι του βίου αυτού περιπέτειαι. Ο Κωνσταντίνος ομοιάζει τα καρποφόρα εκείνα φυτά εις τα οποία ενεκεντρίσθη ο χυμός φυτών ετέρων και των οποίων ο καρπός μετέχει αμφοτέρων των ουσιών και αμφοτέρων των φύσεων...»

(Κων. Παπαρηγόπουλος: «Ιστορία του Ελλ. Έθνους» Τόμος 2, σελ. 151 Εκδ. «Ελευθερουδάκη» 1925).

II

«Ήτο αριστοτέχνης στρατηγός, αξιόλογος διοικητής, υπέροχος κυβερνήτης. Βεβαρημένος με τα προβλήματα της κυβερνήσεως είναι δυνατόν να επέτρεψεν εις τον φόβον και την ζηλοτυπίαν να εκθρονίσουν την λογικήν του δι' εν διάστημα και υπάρχουν ενδείξεις ότι αϊ τύψεις εβάρυνον πολύ τα τελευταία έτη της ζωής του. Ο Χριστιανισμός του αρχίσας ως πολιτική, φαίνεται ότι εξειλίχθη εις ειλικρινή πεποίθησιν. Κατέστη ο πλέον επίμονος ιεροκήρυξ του βασιλείου του, κατεδίωξε πιστώς τους αιρετικούς και επεκαλείτο τον Θεόν ως συνεργόν εις πάσαν ενέργειάν του. Συνετώτερος από τον Διοκλητιανόν, έδωσε νέαν ζωήν εις μίαν γηρασμένην, αυτοκρατορίαν με μία νέαν θρησκείαν μίαν ισχυράν οργάνωσιν και μίαν νέαν ηθικήν. Δια της ενισχύσεως του ο Χριστιανισμός κατέστη Κράτος και Εκκλησία και επί 14 αιώνας το εκμαγείον της ευρωπαϊκής ζωής και σκέψεως. Εάν ίσως εξαιρέσωμεν τον Αύγουστον, είχε δίκαιον η ευγνώμων Εκκλησία να τον ονόμασε τον μέγιστον των αυτοκρατόρων».

(W. Durant: «Καίσαρ και Χριστός» Εκδ. Βίβλου σελ. 776

III

«Επειδή κατάλαβε ότι πλησιάζει το τέλος της ζωής του και θεώ ρούσε κατάλληλο πια τον καιρό να καθαριστεί από τα σφάλματα που κάποτε είχε κάμει, αποφάσισε να απαλλάξει την ψυχή του με τη δύναμη των λόγων των μυστηρίων, και μάλιστα με τα σωτήρια λόγια του βαπτίσματος, από όλα τα αμαρτήματα που είχε κάμει ως άνθρωπος. Αφού λοιπόν πήρε αυτή την απόφαση, γονάτισε στο έδαφος και παρακαλούσε το Θεό... Έφυγε δε από εδώ και φτάνει σε ένα προάστειο της Νικομήδειας· και εδώ αφού συγκέντρωσε τους επισκόπους, τους μίλησε περίπου ως εξής:

«... Καιρός είναι να απολαύσουμε και εμείς τη σφραγίδα του Πνεύματος που χαρίζει την αθανασία, καιρός είναι να λάβουμε μέρος στο σωτήριο σφράγισμα... Ας μην υπάρχει λοιπόν καμιά αμφιβολία. Γιατί, και αν πάλι ο Κύριος της ζωής και του θανάτου θέλει να συνεχίσουμε να ζούμε στην παρούσα ζωή, και αν έτσι έχει ορίσει ο Θεός, δηλαδή να συνεχίσω να ζω μαζί με το λαό μου, παίρνοντας μέρος στις εκκλησιαστικές συγκεντρώσεις και συμμετέχοντας μαζί με όλους στις κοινές προσευχές, τότε θα επιβάλω πια στον εαυτό μου κανόνες συμπεριφοράς που θα συμφωνούν με το θέλημα του Θεού».

Εκείνος λοιπόν αυτά έλεγε, ενώ οι επίσκοποι, κάνοντας όσα ήταν σύμφωνα με την εκκλησιαστική τάξη, εφάρμοζαν τους θείους κανόνες και, αφού συμφώνησαν από πριν μεταξύ τους, μετάδιδαν από τα μυστήρια όσα είναι αναγκαία. Τώρα λοιπόν μόνος ο Κωνσταντίνος, από όλους εκείνους που εξαρχής είχαν γίνει αυτοκράτορες, αφού αναγεννιόταν με τη μαρτυρία του βαπτίσματος του Χριστού, γινόταν τέλειος Χριστιανός· και αφού αξιώθηκε τις θείες δωρεές του αγίου Πνεύματος, ένιωθε πνευματική αγαλλίαση, γινόταν καινούργιος άνθρωπος και πλημμύριζε από θείο φως· ακόμη είχε χαρά στην ψυχή για την τόσο μεγάλη πίστη, και δοκίμαζε έκπληξη για την ολοφάνερη απόδειξη της θείας δυνάμεως. Όταν τελείωσαν όσα έπρεπε να γίνουν, φόρεσε λαμπρά και βασιλικά ενδύματα που ακτινοβολούσαν σαν το φως, και ξεκουραζόταν πάνω σε ολόλευκο στρωμένο κρεβάτι, γιατί δε θέλησε να πλησιάσει πια τη βασιλική πορφυρή φορεσιά».

(«Ανθολόγιο Πατερικών κειμένων» Ευαγ. Θεοδώρου εκδ.

ΟΕΔΒ Αθήνα 1975, σελ. 46-48)

Διαδίκτυο: http://www.zoiforos.gr

Μασονικοί χαιρετισμοί μέ τόν Πᾶπα

Δεῖτε τόν Πᾶπα Βενέδικτο ΙΣΤ' νά ἀνταλλάσει Μασονικούς χαιρετισμούς μέ τόν πρόεδρο τοῦ Μαυροβουνίου Milo Djukanovic

ἀπό:http://aktines.blogspot.com/

Ἡ παπαδική λέρα πρέπει νά σβήσει...

* IEPOMAPTYΣ AΛEΞANΔPOΣ ΠAPOYΣNIKΩΦ

Ἡ ἄγνοια καί ἡ λήθη εἶναι οἱ χειρότεροι κίνδυνοι γιά τόν ἄνθρωπο, οἱ πιό θανάσιμες παγίδες. Aὐτές ἐπιτυχῶς στήνονται ἀπό τήν μεθοδευμένη παραπληροφόρηση, τήν προπαγάνδα πού ἀσκεῖται ἀπό τά Mέσα Γενικῆς Ἐνημερώσεως. Ὑπερβολή, διόγκωση, συσκίαση, σκόπιμη ἀπόκρυψη. Nά μερικά δοκιμασμένα ἐργαλεῖα. Mέσα στήν ζάλη καί τόν θόρυβο τῆς τρεχούσης ἐπικαιρότητος, ἄς στρέψουμε τήν προσοχή μας σέ ἱστορίες ἀ-λήθειας καί γνώσεως.Ἰδού λοιπόν μιά τέτοια, ἀπό τίς ἀναρίθμητες, βγαλμένη ἀπό τήν μαύρη ἐποχή τῆς Λενινιστικῆς Σοβιετικῆς Pωσίας, στό στόχαστρο τῆς ὁποίας βρέθηκαν τά «θλιβερά ἔντομα»: παπάδες, καλόγεροι, μητροπολίτες. Kαί ὁ καθένας ἄς μετρηθεῖ μέ τόν ἑαυτό του. Συγκλονιστική καί ἀβάστακτη γιά τά μέτρα μας είναι ἡ περίπτωση τοῦ πολυτέκνου ἱερομάρτυρος Ἀλεξάνδρου Παρούσνικωφ.

Nυμφεύθηκε τήν Ἀλεξάνδρα Ἰβάνοβνα καί ἔκαμαν 10 παιδιά. Mέ τά παιδιά του ὁ ἱερέας ἦταν ἐπιεικής. Ποτέ δέν τά τιμωροῦσε μόνο τούς ἔλεγε: «Mή μαλώνετε, μή μαλώνετε». Ὅταν ἄρχισαν οἱ διωγμοί τῆς σοβιετικῆς ἐξουσίας κατά τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας, ἡ οἰκογένειά τους ἄρχισε νά ζῆ πολύ δύσκολα κι ἄν δέν τούς βοηθοῦσαν οἱ γείτονες δύσκολα θά ἐπιζοῦσαν. Ὅλα τά μέλη τῆς οἰκογενείας του ἦσαν στερημένα πολιτικῶν δικαιωμάτων καί δέν τούς ἔδιναν δελτίο τροφίμων. Tά κρατικά καταστήματα ἦσαν κλειστά γι᾽ αὐτούς. Kάποτε παραμονή τῶν Xριστουγέννων στό σπίτι τους δέν ὑπῆρχε οὔτε ψωμί. Ἡ πρεσβυτέρα καθόταν στό ἄδειο τραπέζι θλιμμένη. Ὁ π. Ἀλέξανδρος ἑτοιμάζεται νά πάει στήν ἀγρυπνία τῶν Xριστουγέννων. Ἀνοίγει τήν πόρτα καί φωνάζει: «Παπαδιά, παπαδιά, πήγαινε ἐκεῖ!» Ἐκείνη βγαίνει καί βλέπει δυό σακκιά μέ ψωμί, πατάτες καί σιμιγδάλι. «Nά ὅ,τι χρειάζεται γιά τήν αὐριανή γιορτή», τῆς λέει ὁ π. Ἀλέξανδρος.

Στά 1920 ἔκαναν κατάσχεση στό μισό τους σπίτι καί ἐγκατέστησαν ἐκεῖ τόν ἀρχηγό τῆς τοπικῆς ἀστυνομίας Mιχαλένκο. Ὁ γιός του ἐργαζόταν στή NKBΔ, στή Λουμπιάνκα. Ὁ Mιχαλένκο ἀρρώστησε ἀπό φυματίωση ἀπό τήν ὁποία καί πέθανε. Συνήθιζε λοιπόν νά πηγαίνει σέ ἐκεῖνο τό τμῆμα τοῦ σπιτιοῦ ὅπου ζοῦσε ἡ οἰκογένεια τοῦ ἱερέως καί νά φτύνει. Ἡ παπαδιά ἔπεσε μπροστά του στά γόνατα καί τόν παρακαλοῦσε νά μήν τό κάνει αὐτό.

- Ἐμεῖς εἴμαστε φταῖχτες, ἀλλά λυπηθεῖτε τά παιδιά.

- Ἡ παπαδική λέρα πρέπει νά σβήσει, ἀπαντοῦσε.

Σύντομα ἀρρώστησε ἀπό φυματίωση ἕνας γιός του, μετά ἄλλος γιός, μετά ἡ κόρη κι ὕστερα ἄλλη κόρη. Δέν περνοῦσε χρόνος πού νά μή κηδεύει κι ἕνα παιδί της ἡ Ἀλεξάνδρα Ἰβάνοβνα.

Kάποτε ὁ π. Ἀλέξανδρος πήγαινε στό δρόμο κρατώντας τήν κόρη του ἀπό τό χέρι. Oἱ περαστικοί γύριζαν πρός αὐτόν καί τόν ἔφτυναν. Tό κοριτσάκι σφίγγει δυνατά τό χέρι του καί σκέπτεται: «Kύριε, κι ὅμως εἶναι ὁ πιό καλός!». Ὁ πατέρας αἰσθανόμενος τήν ψυχική κατάσταση τοῦ παιδιοῦ του, τῆς λέει ἥσυχα: «Tάνια μου, δέν εἶναι τίποτα! Ὅλα αὐτά εἶναι γιά τόν κουμπαρά μας».

Ἡ οἰκογένεια τοῦ ἱερέα εἶχε μιά ἀγελάδα, ἡ ὁποία, ὅπως σέ ὅλες τίς οἰκογένειες τότε, ἦταν ὁ τροφοδότης τους. Kάποτε οἱ ἀντιπρόσωποι τῆς ἐξουσίας τήν πῆραν ἀπό τήν αὐλή. Ὁ π. Ἀλέξανδρος ἦταν ἐκείνη τήν ὥρα στό ναό. Ἐπιστρέφοντας τούς βλέπει ὅλους συγχυσμένους καί ἐρωτᾶ τί συμβαίνει.

-Tή γελάδα μᾶς τήν πῆραν ἀπό τήν αὐλή.

-Πῆραν τήν γελάδα. Ἐλᾶτε, γρήγορα ὅλα τά παιδιά, γονατίστε νά ψάλλουμε εῆχαριστήρια δοξολογία στόν Ἅγιο Nικόλαο τόν θαυματουργό.

Ἡ παπαδιά τόν κοίταξε μέ ἀμηχανία.

- Παπᾶ μου…

- Σάσενκα, ὁ Θεός ἔδωσε, ὁ Θεός πῆρε.Ἄς τόν δοξολογήσουμε.

Ἀπό τότε πού δέν ὑπῆρχε πιά γελάδα, κάθε μέρα στήν ἐξώπορτα βρισκόταν ἕνα καλάθι μέ μιά μποτίλια γάλα καί δυό καρβέλια ψωμί. Tά μεγαλύτερα παιδιά γιά πολλή ὥρα κοιτοῦσαν στό παράθυρο, ἔβγαιναν στήν ἐξώπορτα γιά νά μάθουν ποιός τούς φέρνει τό ψωμί καί τό γάλα. Kάποιες φορές παρακολουθοῦσαν μέχρι τή βαθειά νύχτα, ἀλλά δέν κατάφεραν νά δοῦν τόν εὐεργέτη τους. Aὐτό τό θαῦμα τῆς βοηθείας τοῦ Θεοῦ μέ τίς πρεσβεῖες τοῦ Ἁγίου Nικολάου τοῦ θαυματουργοῦ συνεχίστηκε γιά ἀρκετά μεγάλο χρόνο.

Tίς νύχτες συχνά καλοῦσαν τόν π. Ἀλέξανδρο στή NKBΔ, καί τοῦ ἔλεγαν:

- Φῦγε ἀπό τήν ἐκκλησία. Ἔχεις δέκα παιδιά, ἀλλά δέν τά λυπᾶσαι.

- Ἐγώ ὅλους τούς λυπᾶμαι, ἀλλά ἐγώ ὑπηρετῶ τόν Θεό καί θά παραμείνω μέχρι τέλους στήν ἐκκλησία, ἀπαντοῦσε ὁ ἱερεύς.

Συνέβη πολλές φορές τή νύχτα νά βρίσκεται στή NKBΔ, ἀλλά τό πρωί πήγαινε στήν ἐκκλησία νά λειτουργήσει.

Mετά ἀπό πολλές ταλαιπωρίες ὁ π. Ἀλέξανδρος Παρούσνικωφ καταδικάστηκε σέ τυφεκισμό καί τυφεκίστηκε στίς 27 Ἰουνίου 1938.

Λίγο πρίν ἀπό τό θάνατό του ἔγραψε στή γυναίκα καί τά παιδιά του:

«Παιδιά μου σᾶς φιλῶ ὅλους καί δυνατά σᾶς σφίγγω μέσα στήν καρδιά μου. Nά ἀγαπᾶτε ὁ ἕνας τόν ἄλλο. Nά σέβεστε τούς μεγαλυτέρους, νά φροντίζετε τούς μικροτέρους. Mέ ὅλες σας τίς δυνάμεις νά προστατεύετε τή μητέρα σας. Ὁ Θεός νά σᾶς εὐλογεῖ…»

«Ἀγαπημένη μου Σάσα! Σ᾽ εὐχαριστῶ γιά τήν εὐτυχία ποῦ μοῦ ἔδωσες. Γιά μένα μήν κλαῖς. Aὐτό εἶναι τό θέλημα τοῦ Θεοῦ».

«BIOI PΩΣΩN MAPTYPΩN», σελ. 12-23
Mετάφραση ἀπό τήν Pωσική: πρωτ. IΩ. ΦΩTOΠOYΛOΣ, περιοδ. «XPIΣTIANIKH BIBΛIOΓPAΦIA», AP. ΦYΛ. 26, IANOYAP.-MAPT. 2005 .

Διαδίκτυο: http://christianvivliografia.wordpress.com

Τό... παιδομάζωμα τῆς Διαμαντοπούλου!

Βρήκαν τη μέρα! Την 19η Μαΐου, ημέρα μνήμης της γενοκτονίας των Ποντίων από τους Τούρκους (όλως τυχαίως να υποθέσουμε;), το υπουργείο (πρώην Εθνικής) Παιδείας έδωσε άλλο ένα δείγμα αγοραίου εθνομηδενισμού. Και το έκαναν, προσβάλλοντας εκατοντάδες χιλιάδες Πόντιων συμπολιτών μας αλλά πάνω απ’ όλα, την ιερή μνήμη των νεκρών του έθνους!
Συγκεκριμένα, στις απολυτήριες εξετάσεις της Γ’ Τάξης του Γενικού Λυκείου για το μάθημα της νεοελληνικής λογοτεχνίας στη θεωρητική κατεύθυνση, δόθηκε για ανάλυση κείμενο του Γιώργου Ιωάννου με τίτλο «Στου Κεμάλ το σπίτι» (όπου αναπαράγεται και το γνωστό παραμύθι για το δήθεν σπίτι του Κεμάλ στη Θεσσαλονίκη, ο οποίος σημειωτέον, γεννήθηκε στον Τύρναβο). Πρόκειται για την ιστορία μιας Τουρκάλας, που έπασχε από νοσταλγία για το πατρικό της στη Θεσσαλονίκη. Η ιστορία είναι γραμμένη έτσι, ώστε να αποδώσει «τον κόσμο της προσφυγιάς, τον πόλεμο, τη Θεσσαλονίκη, τον τρόπο ζωής των απλών ανθρώπων».
Απίστευτη είναι πλέον η εμμονή της κυβέρνησης στην ατομικότητα, στον κοσμοπολιτισμό και στην πολυπολιτισμικότητα. Παρακάτω στο θέμα, παρατίθεται μια ρήση του Αναστάση Βιστωνίτη ότι «ο αφηγητής είναι η κυρίαρχη ατομική συνείδηση» και ζητείται από τους μαθητές να αναφέρουν δύο στοιχεία «που μπορούν να στηρίξουν την άποψη αυτή». Εδώ, έχουμε να κάνουμε με μια απόπειρα (ολοκληρωτικού τύπου) δημιουργίας εθνομηδενιστικής και ατομοκεντρικής συνείδησης. Πρόκειται για τεχνικές σταλινικού τύπου, που χρησιμοποιήθηκαν στην αλήστου μνήμης ΕΣΣΔ και στους δορυφόρους της.

Σε λίγο θα εισαγάγουν και μάθημα διαλεκτικού ματεριαλισμού! Είναι να τραβάει τα μαλλιά του κανείς με τις μεθοδεύσεις εις βάρος των παιδιών, που δεν έχουν τη δυνατότητα να αμυνθούν έναντι των μεθοδεύσεων των αριστεριστών και «εκσυγχρονιστών» ή «φωταδιστών» εκπαιδευτικών. Μιλάμε για ολοκληρωτισμό, στις τεχνικές του οποίου υποβάλλονται ανήλικοι μαθητές, ώστε να διαμορφώσουν συνείδηση «εθνοπουθενάκηδων».
Ένας δήθεν ουμανισμός (και λέμε δήθεν γιατί είναι απίστευτα υποκριτικό να κλαίγεται κάποιος για το σπίτι της Τουρκάλας και να μη δίνει δεκάρα και μάλιστα την ημέρα της σχετικής επετείου για τα εκατοντάδες χιλιάδες θύματα του τουρκικού σοβινισμού), χρησιμοποιείται ως όχημα για να αγγίξει τις ψυχές των νέων μας. Αποδεικνύεται για μια ακόμα φορά, ότι συντονισμένες μειοψηφίες στον χώρο της εκπαίδευσης, προβαίνουν σε σωρεία προμελετημένων «πραξικοπημάτων» σε όλα τα επίπεδα, κατά παράβαση του άρθρου 16 του Συντάγματος και του πνεύματός του.
Νίκος Χιδίρογλου

Πηγή:᾿Εφημ. ᾿Ελεύθερη ῞Ωρα (Πέμπτη 20-05-2010)

 

᾿Ανοιχτή ἐπιστολή πρός τήν κ. Διαμαντοπούλου

Κυρία υπουργέ
Δεν ξέρω αν είναι κατάλληλη στιγμή, μια που βοά ο τόπος για ενδεχόμενη παραίτησή σας λόγω προβλημάτων παρόμοιων με αυτών που οδήγησαν στην έξοδο την κυρία Άντζελα Γκερέκου, όμως ένοιωσα την ανάγκη να σας απευθύνω αυτήν την ανοιχτή επιστολή, με αφορμή το χθεσινό θέμα "Στου Κεμάλ το σπίτι ", του συγγραφέα Γιώργου Ιωάννου, στις εξετάσεις της Γ' Λυκείου.

Κυρία Διαμαντοπούλου
απευθύνομαι σε σας ως πολίτης αυτής της χώρας, της οποίας το κοινοβούλιο, με συντριπτική πλειοψηφία, ψήφισε το 1994 το νόμο με βάση τον οποίο ορίζεται η 19η Μαΐου ως ημέρα μνήμης της Γενοκτονίας του Ποντιακού Ελληνισμού.
Αν δεν κάνω λάθος, αυτό σημαίνει ότι η Γενοκτονία αυτή έγινε και μάλιστα είχε αυτουργούς, με όνομα και επώνυμο.

Ο μεγάλος πρωταγωνιστής της Γενοκτονίας, από το 1919 μέχρι το 1923, ήταν ο Μουσταφά Κεμάλ, αυτός που, αφού ανεφώνησε το "Επιτέλους τους Ξεριζώσαμε", γεγονός που αποτελεί απόδειξη της Γενοκτονίας, μέχρι το θάνατό του κυβέρνησε δικτατορικά τη γειτονική χώρα, αυτός που αποτέλεσε διδάσκαλο του Αδόλφου Χίτλερ, τα εγκλήματα του οποίου, τηρουμένων των αναλογιών, σε καμία περίπτωση δεν ξεπέρασαν σε αγριότητα και βαρβαρότητα αυτά του δασκάλου του.

Αυτό το πρόσωπο, ο Γενοκτόνος φασίστας Κεμάλ, τιμήθηκε με μεγαλοπρέπεια πριν από λίγους μήνες στο Εθνικό Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών, από το συνάδελφό σας στην Κυβέρνηση κ. Σηφουνάκη, την αντιπρόεδρο της Ελληνικής Βουλής, κυρία Έλσα Παπαδημητρίου, τους καθηγητές πανεπιστημίου κ.κ. Ιωάννη Θ. Μάζη, Αθανάσιο Μαρκόπουλο, Mehmet Saray και τον κρατικοδίαιτο δημοσιογράφο Σεραφείμ Φυντανίδη (όλοι τους αμοίβονται με λεφτά του Έλληνα φορολογούμενου, πλην του Τούρκου κεμαλιστή), υπό την υψηλή επιστασία του Τούρκου πρέσβη και του Γενικού Προξένου στην Αθήνα.

Αυτή η αποτρόπαια και στην ουσία παράνομη πράξη έγινε σε φορέα του υπουργείου σας και ισοδυναμεί με παρουσίαση σε πανεπιστήμιο του Ισραήλ του βιβλίου "Ο Αγών μου", του μαθητή του Γενοκτόνου δικτάτορα Κεμάλ, Αδόλφου Χίτλερ, παρουσία και επιστασία μάλιστα του εκπροσώπου των ναζί. Θα μπορούσατε ποτέ να φανταστείτε να γίνεται κάτι τέτοιο στο Ισραήλ ή στην Αμρενία; Με άλλα λόγια, με τέτοιες ενέργειες είναι σαν να σπέρνουμε το σπόρο του ναζισμού στο ελληνικό πανεπιστήμιο κυρία Διαμαντοπούλου.

Τότε δεν αντιδράσατε, όπως δεν αντέδρασαν και άλλοι αρμόδιοι φορείς του οργανωμένου ποντιακού χώρου, αφήνοντας την παρανομία να σέρνεται και να μας εμφανίζεται χθες, μια μέρα που εκατομμύρια Ελλήνων δάκρυζαν για τους αδικοχαμένους προγόνους και συνέλληνες που χάθηκαν από το αιματοβαμένο χέρι του Κεμάλ, υπό τη μορφή "λογοτεχνικού κειμένου", ως θέμα για τις εξετάσεις των μαθητών της Γ' Λυκείου, στο υπουργείο σας, το πρώην Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων.


Κυρία υπουργέ
επειδή ο ελληνικός λαός, πέραν του ότι σας εξέλεξε, σας πληρώνει, όπως πληρώνει και όλους αυτούς που πρέκριναν αυτό το στην κυριολεξία δηλητηριώδες "λογοτενχικό" κείμενο, που θα μπορούσε να πάρει το Πρώτο Βραβείο Προπαγάνδας, αφού, ανεξάρτητα από τις προθέσεις του συγγραφέα, πλασσάρεται ως θέμα από το υπουργείο σας σε παιδιά 16 και 17 χρονών, με τον τίτλο μάλιστα "Στου Κεμάλ του σπίτι", χωρίς καμία αναφορά στο εγκληματικό του έργο. Και μονο το γεγονός ότι αναφέρεται το σπίτι όπου έζησε για περίπου δέκα χρόνια ο Κεμάλ ως σημείο αναφοράς της ευρύτερης περιοχής, χωρίς καμία αναφορά στο βάρβαρο γενοκτονικό του έργο, είναι επονείδιστο και κατακριτέο.

Όπως ανέφερα και παραπάνω, ο Κεμάλ είναι χειρότερος από τον Χίτλερ και επιλογές ως θέμα εξετάσεων κειμένων όπως αυτό του Ιωάννου, είναι απαράδεκτες, ανιστόρητες και σίγουρα δεν βοηθούν τους νέους μας να διαμορφώσουν σωστή άποψη για την ιστορία, το φασισμό και τα εγκλήματα κατά της ανθρωπότητος.

Δεν μπορεί να είναι θέμα σε εξετάσεις ένα κείμενο που νομιμοποιεί δια της πλαγίας ένα άτομο που έχει διαπράξει εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας.

Άλλο δημοκρατία, άλλο ελευθερία της έκφρασης και άλλο συναυτουργία και άθλια νομιμοποίηση ενός στυγνού δικτάτορα, γενοκτόνου των Ελλήνων.

Επειδή όλα αυτά δεν θεωρούνται τυχαία και, όπως είναι φυσικό, μάλλον προετοιμάζουν το έδαφος για την επόμενη φάση, που είναι η παραχάραξη της ιστορίας και η επίσημη αγιοποίηση του Μουσταφά Κεμάλ, ως πολίτης αυτής της χώρας σας δηλώνω ότι οι πράξεις αυτές βρίσκουν αντίθετη μεγάλη μερίδα του ελληνικού λαού, που καλείται μάλιστα να χρηματοδοτεί τις συγκεκριμένες πράξεις αλλά και όλους εσάς τους πρωταγωνιστές αυτών των βδελυρών ενεργειών, που ταυτόχρονα παραβιάζουν και το νόμο του 1994, με τον οποίο αναγνωρίστηκε η 19η Μαΐου ως ημέρα μνήμης της Γενοκτονίας του Ποντιακού Ελληνισμού.


Σάββας Καλεντερίδης
Πολίτης της Ελληνικής Δημοκρατίας

Read more: http://infognomonpolitics.blogspot.com/2010/05/blog-post_9875.html#ixzz0oTHBbKYo

Αὐγουστῖνος Καντιώτης:Οἱ διαφορές ᾿Ορθοδοξίας-Παπισμοῦ (video)