Βάλατε ρέ νά σκοτώνει ὁ ῞Ελληνας τόν ῞Ελληνα;;;

Μερικές φωτογραφίες που δείχνουν το μίσος που έχει κυριεύσει εξ ολοκλήρου κοινωνία μας..
Υπάρχει ελπίδα σωτηρίας???

Πάντα όμως υπάρχει ΕΛΠΙΔΑ...Αυτός ο μεταπολιτευτικός  κύκλος βίας και μίσους,κάποτε πρέπει να σταματήσει.Και να γίνει μπούμερανγκ σε αυτούς που τον έσπειραν....

 ΕΛΛΗΝΕΣ ΝΑ ΠΟΛΕΜΑΝΕ ΕΛΛΗΝΕΣ...(video)

Πηγή: http://eglimatikotita.blogspot.com

῾Ο μοναχός Μωϋσῆς γιά τόν π. Μᾶρκον Μανώλην

π. Μωϋσῆς Ἁγιορείτης:
«ΣΠΑΝΙΕΣ ΑΡΕΤΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΟΧΗΝ ΜΑΣ ΚΟΣΜΟΥΣΑΝ ΤΟΝ π. ΜΑΡΚΟΝ»

Ἀγαπητοί ἐν Χριστῷ ἀδελφοί τῆς Π.Ο.Ε., Χριστός Ἀνέστη!
Θά ἤθελα μέ τήν ταπεινή μου αὐτή γραφή νά ἐκφράσω τά θερμά μου συλλυπητηρία γιά τήν προς Κύριον ἐκδημία τοῦ μακαριστοῦ, προσφιλοῦς, σεβαστοῦ, ἀγαπητοῦ, σεμνοῦ καί ταπεινοῦ πατρός Μάρκου Μανώλη. Γνωριζόμεθα ἀπό ἐτῶν καί αἰσθανόμεθα πάντοτε τον ἔνθεο ζῆλο του, τή θυσιαστική του διακονία γιά τήν Ἐκκλησία, τή συνεχῆ συμπαράστασή του ὑπερ τῶν διαφόρων καί πολλῶν ἀδυνάτων, τή θαρρετή και πρόθυμη ὀρθόδοξη ὁμολογία του, τόν ἐνάρετο βίο του. Ἀγάπησε τή μακαριζόμενη ἀφάνεια, τήν "ἔνδοξη ἀδοξία" κατά τόν Ἅγιο Γρηγόριο τόν Θεολόγο, τή διακριτική εὔλαλη σιωπή και τήν προσεγμένη καί ἀθόρυβη ὁμιλία. Σπάνιες ἀρετές γιά τήν ἐποχή μας, ὅπως ἡ γνήσια ταπείνωση, ἡ φλογερή ἀγάπη, ἡ σπουδαία διάκριση, ἡ παραδοσιακότητα κι ἡ ἐκκλησιαστικότητα, τόν κοσμοῦσαν......
Εἶχε ὁ μακαριστός καθαρό βίωμα καί φωτεινό παράδειγμα. Ὁ συνεχής καί συνεπής πόνος του γιά τήν ὑπεράσπιση τοῦ ὀρθοδόξου φρονήματος, τοῦ ἐκκλησιαστικοῦ ἤθους, τή διάδοση τοῦ ἀνόθευτου εὐαγγελικοῦ κηρύγματος, τῶν σοβαρῶν ἐθνικῶν θεμάτων και τῆς ἀμέριστης φιλανθρωπίας, τον κατέστησαν ἐκλεκτό κληρικό τῆς Ἐκκλησίας μας, ἄριστο λειτουργό, διακριτικό πνευματικό πατέρα, φιλόστοργο, φιλάνθρωπο, φιλάδελφο καί φιλότεκνο ἱερωμένο. Ὁ Κύριος νά τόν ἀναπαύει ἐν χώρᾳ ζώντων. Τόν μνημονεύουμε στά δίπτυχα τῆς προσκομιδῆς ὑπέρ ἀναπαύσεως τῆς μακαρίας ψυχῆς του. Ὁ Κύριος νά σᾶς παραμυθεῖ κι ἐνισχύει στό ἔργο σας πλούσια.
Μετ᾽ εὐχῶν
ἐλάχιστος μοναχός
Μωϋσῆς Ἁγιορείτης

 

Πηγή: http://thriskeftika.blogspot.com 

Τί ἔλεγε ἀποκαλυπτικά ἡ ῾Ιερά Μονή Γρηγορίου σέ παλαιότερη μελέτη της γιά ἠλεκτρονικές ταυτότητες καί 666

ΑΝΤΙΣΤΕΚΟΜΑΣΤΕ

Δεν είμαστε κυρίως πολίτες, ασφαλισμένοι,, πελάτες και φορολογούμενοι, αλλά πρώτα απ όλα άνθρωποι πλασθέντες ελεύθεροι, κατ εικόνα και καθ ομοίωσιν Θεού βαπτισμένοι και μυρωμένοι ορθοδόξως


Αναφέραμε σε προηγούμενη μας ανάρτηση ότι υπάρχουν επιστημονικές μελέτες που αποδεικνύουν την με συμβολικό τρόπο παρουσία του αριθμου 666 στο πρότυπο ΕΑΝ 13 επί τη βάσει του οποίου θά εκδίδεται ο "μοναδικός κωδικός πελάτη"


Κυριότερες απ αυτές είναι οι τρείς μελέτες της Ιεράς Μονής Γρηγορίου και ιδίως η τρίτη από αυτές που φέρει τόν τίτλο "Ο γραμμικός κώδικας ( BAR CODE) και ο αριθμός 666, Μελέτη Γ΄ (23-6-97)". Στό εγγύς μέλλον θά την αναρτήσουμε στό "Ο.Π." . Στή μελέτη αυτή συνεργάζονται ο ιερομόναχος Λουκάς και ο μοναχός Πρόδρομος, διπλωματούχος Ηλεκτολόγος Μηχανικός. Ο π. Πρόδρομος χρησιμοποιεί την τεχνογνωσία του και ἀφθονη βιβλιογραφία ξένων ερευνητών για να τεκμηριώσει τη θέση του. Είναι ενδιαφέροντα όσα γράφονται στο τέλος της μελέτης :

Κ α ι μ ό ν η η χ ρ η σ ι μ ο π ο ί η σ ι ς τ ω ν η λ ε κ τ ρ ο ν ι κ ώ ν τ α υ τ ο τ ή τ ω ν ε ίν α ι π ο λ ύ ε π ι κ ί ν δ υ ν η γ ι α τ η ν ε λ ε υ θ ε ρ ί α τ ο υ α ν θ ρ ω π ί ν ο υ π ρ ο σ ώ π ο υ, λόγω των τρομακτικών δυνατοτήτων της Πληροφορικής. Κ α ι σ τ η ν π ε ρ ί π τ ω σ η α κ ό μ η π ο υ δ ε ν θ α υ π ά ρ χ ε ι τ ο 6 6 6 σ τ ι ς τ α υ τ ό τ η τ ε ς , η π α ρ α λ α β ή τ ο υ ς σ η μ α ί ν ε ι τ η ν π ρ ο σ χ ώ ρ η σ ή μ α ς σ ε έ ν α π α γ κ ό σ μ ι ο ο λ ο κ λ η ρ ω τ ι κ ό σ ύ σ τ η μ α , το οποίο δεν αντιμετωπίζει τον άνθρωπο ως Εικόνα Θεού, αλλά ως ὑποκείμενο"των δεδομένων (Νόμος 2472/1997), που σύντομα μπορεί να καταστή αντικείμενο στα χέρια της οικονομικής ολιγαρχίας ή και αυτού κατόπιν του αντιχρίστου.
Η χρησιμοποίησίς τους όμως θα είναι αποτρόπαια, εάν συσχετισθή κατά τινα τρόπο και με τον αριθμό 666.
Κανείς Χριστιανός, που αναγνωρίζει και σέβεται την μαρτυρία του αγίου Ιωάννου του Ευαγγελιστού στην Αποκάλυψι, δεν μπορεί να παραλάβει ταυτότητα που να έχει τον συμβολισμό του Αντιχρίστου.
Πολλοί αρνούνται να συσχετίσουν, ακόμη και προφανείς συμβολισμούς του 666, όπως αυτούς που υποδεικνύει η παρούσα μελέτη, με τον αριθμο που σημειώνεται στην Αποκάλυψι, τόν χξστ΄. Δεν έχουν όμως δίκαιο. Δ ι ό τ ι ό χ ι η ύ π α ρ ξ ι ς , α λ λ ά κ α ι α υ τ ή η υ π ο ψ ί α ό τ ι κ ά π ο ι ο ς σ υ μ β ο λ ι σ μ ό ς τ ο υ Χ ξ σ τ ΄ ε ν δ έ χ ε τ α ι ν α έ χ ε ι έ μ φ ι λ ο χ ω ρ ή σ ε ι σ ε κ ά
π ο ι ο α ν τ ι κ ε ί μ ε ν ο κ α θ ο ρ ι σ τ ι κ ό τ η ς τ α υ τ ό τ η τ ο ς τ ο υ π ρ ο σ ώ π ο υ , ε ί ν α ι α ρ κ ε τ ή ν α π ε ί σ ε ι τ ο υ ς Χ ρ ι σ τ ι α ν ο ύ ς ν α α ν τ ι δ ρ ά σ ο υ ν α μ έ σ ω ς κ α ι δ υ ν α μ ι κ ώ ς σ τ η ν χ ρ η σ ι μ ο π ο ί η σ η τ ο υ α ν τ ι κ ε ι μ έ ν ο υ α υ τ ο ύ (π.χ. της ηλεκτρονικής ταυτότητος).
Ε π ι β ά λ λ ε τ α ι μ ί α τ έ τ ο ι α δ υ ν α μ ι κ ή α ν τ ί δ ρ α σ ι ς , δ ι ό τ ι η π α ρ α λ α β ή τ ο υ α ρ ι θ μ ο ύ τ ο υ Α ν τ ι χ ρ ί σ τ ο υ σ η μ α ί ν ε ι ά ρ ν η σ ι τ ο υ Χ ρ ι σ τ ο ύ κ α ι σ ύ ν τ α ξ ι μ ε τ ο ν Δ ι ά β ο λ ο. Αυτό φαίνεται από την διδασκαλία της Αποκαλύψεως (14, 9-11), αλλά και από την πείρα της Εκκλησίας από τους χρόνους των Μαρτύρων. Οι άγιοι Μάρτυρες όχι μόνο δεν ηρνούντο τον Χριστό διά λόγου, αλλά δεν ηνείχοντο ούτε συμβολικώς να ενεργήσουν κάποια ειδωλολατρική πράξη, διότι τούτο εσήμαινε γι αυτούς άρνηση του Χριστού.
Παρότι έχει δημοσίως λεχθεί ότι στις νέες ταυτότητες δεν θα χρησιμοποιηθεί ο γραμμικός κώδικας του τύπου ΕΑΝ-13 και UPC-Α, (σημ. "Ο.Π." Τωρα μας το λένε κατάμουτρα ότι ο κωδικός πελάτη-φορολογουμένου θά ακολουθεί τό πρότυπο ΕΑΝ-13), εν τούτοις τίποτε δεν μπορεί να θεωρηθεί βέβαιο.
Εκτός τούτου και ο οικονομικός ολοκληρωτισμός που επιβάλλεται παγκοσμίως από την οικονομική ολιγαρχία σχετίζεται άμεσα με τον γραμμικό κώδικα, έτσι ώστε να είναι πολύ πιθανή η εκπλήρωσις του λόγου της Αποκαλύψεως πε΄ρι αδυναμίας οικονομικής συναλλαγής από εκείνους που δεν θα έχουν την ηλεκτρονική πρόσβαση στο επιβαλλόμενο σύστημα συναλλαγής...
Επομένως η έγκαιρη και υπεύθυνη ενημέρωσις του λαού αποτελεί προς το παρόν το πρώτο βήμα, ώστε να λάβη υπεύθυνα και με επίγνωση των συνεπειών της θέση απέναντι στο τόσο σοβαρό θέμα για την πίστη του και την προσωπική του ελευθερία.

Νομίζουμε τα σχόλια περιττεύουν...
Αναρτήθηκε από ΟΡΘΟΔΟΞΟ ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΗΡΙΟ στις 1:22 π.μ. 2 σχόλια
Πηγή: http://orthodox-watch.blogspot.com/

Κώστας ῾Ηλιάκης: ᾿Αντρειωμένου θάνατος, θάνατος δέν λογᾶται ! (video)

Κι ἄν σπάσανε στήν Κάρπαθο

ἀϊτέ μου τά φτερά σου,

μᾶς ἄφησες κληρονομιά

ΤΗ ΦΛΟΓΑ ΤΗΣ ΚΑΡΔΙΑΣ ΣΟΥ...

Το παρακάτω πεζό του Λαπαθιώτη δημοσιεύτηκε στο περιοδικό «Ελληνική Επιθεώρησις» στη δεκαετία του 1920. Δεν περιλαμβάνεται στη συλλογή πεζών ποιημάτων του Λαπαθιώτη που έχει συγκεντρώσει ο Τάκης Σπετσιώτης στο βιβλίο του «Χαίρε Ναπολέων» οπότε δεν αποκλείεται να είναι αθησαύριστο.

 Σχόλιο klision: Τό παρακάτω πεζό κρύβει μέσα του ἕνα λυρισμό καί μιά μουσικότητα, σάν νά διαβάζεις κάποιο ποίημα. Εἶναι, βλέπετε, γραμμένο ἀπό ἕναν ποιητή. Μελαγχολικό, μέ θλιβερό τέλος. Μᾶς θυμίζει λίγο τήν Ξανθούλα τοῦ Σολωμοῦ.

Ρόδα...

του Ναπολέοντος Λαπαθιώτη

            ...Ένα κοριτσάκι περνούσε προς  το δείλι, μέσ’ τον πλατύ έρμο δρόμο, και βάσταγε στην αγκαλιά του μια δέσμην άσπρα ρόδα۠· το βράδυ σίμωνε γοργά, έπεφτε ολούθε η νύχτα, κι αυτό τραβούσε βιαστικά, και πρόσεχε όλην ώρα, μη σκοντάψει۠· χτυπούσεν η καρδούλα του, τα μάγουλά του ήτανε φλογισμένα, τ΄ άμαθα ποδαράκια του λυγούσανε απ΄ το βάρος.

            Και κάποιος πέρασε κι αγάπησε του κοριτσιού τα μάτια۠· με τρόπο κοντοστάθηκε, σα για να του μιλήσει, μα κείνο δεν τον είδε, και τράβηξε πιο γρήγορα.

            Και κείνος που τ΄ αγάπησε, στάθηκ΄ εκεί πολλή ώρα, και τ΄ ακολουθούσε με τα μάτια, ώσπου το κοριτσάκι χάθηκε στις καλαμιές της ρεματιάς, στις καλαμιές της ρεματιάς που πάει κατά τη χώρα...

            Και την άλλη μέρα, ίδιαν ώρα, το ίδιο κοριτσάκι περνούσε πάλι μέσ΄ τον ίδιο δρόμο, και βάσταγε στα χέρια του μια δέσμη ρόδα κόκκινα۠· περνούσε πάλι μέσ΄ τον ίδιο δρόμο, μα δε βιαζότανε σα χτες۠· η καρδούλα του χτυπούσε δυνατά, τα μάγουλά του ήτανε πυρωμένα, και τα μάτια του κοίταζαν μακριά...

            Και νάσου πάλε αυτός, στην ίδια θέση, που είχε αγαπήσει πιο μπροστά του κοριτσιού τα μάτια۠· σίμωσε δειλά, μ΄ αυτό χαμήλωσε το πρόσωπο στη γη, και κοίταε το δρόμο.

            Και μήτε που είπαν λέξη, μόνο αναστενάξανε βαθιά, και το κοριτσάκι τράβηξε, κι αυτός έμεινε πίσω, και τ΄ ακολουθούσε με τα μάτια, ώσπου στο τέλος χάθηκε πίσω απ΄ τις καλαμιές της ρεματιάς, τις καλαμιές της ρεματιάς που πάει κατά τη χώρα...

            Και την τρίτη μέρα, την ίδιαν ώρα, το ίδιο κοριτσάκι ξαναπερνούσε πάλι από τον ίδιο δρόμο, κι έφερνε μέσ΄ την αγκαλιά ένα μάτσο ρόδα πορφυρά۠· τα μάτια του ήταν άρρωστα, η ανάσα του κομμένη : το είχε μεθύσει δυνατά των ρόδων η ευωδιά.

            Κι αυτός που τ΄ αγαπούσε, το περίμενε۠· ήρθε σιμά του θαρρετά, με την καρδιά γιομάτη۠· το κοριτσάκι στην αρχή χαμήλωσε τα μάτια, μα πάλι τ΄ ανασήκωσε.

            ― Δώσ’ μου ένα ρόδο...

            ― Πάρ΄τα.

            Και πήρε όλα τα ρόδα, το μάτσο με τα ρόδα, κι ήταν γιομάτα δάκρυα۠· και μοιάζαν λυπημένα, σαν κάποιες άγρυπνες βαθιές και σιωπηλές πληγές.

            Κι η γλύκα των ματιών του κοριτσιού, σκόρπισε μονομιάς : γιατί δεν ήτανε παρά το λίγωμα απ΄ τα ρόδα۠· και χάθηκεν η αγάπη στου κοριτσιού τα μάτια. Κι άρχισε τότε να σφυράει κάποιο παλιό τραγούδι και να κοιτάει αφαιρεμένα αλλού.

            Και το κοριτσάκι τράβηξε πάλι σιγανά۠· τράβηξε πάλι σιγανά, και χάθηκε στις καλαμιές της ρεματιάς, τις καλαμιές της ρεματιάς που πάει κατά τη χώρα...

            Κι ύστερ΄ από τρεις μέρες – προς το βράδυ – περνούσε πλάι στη ρεματιά που πάει κατά τη χώρα, ένα μικρούλι φέρετρο : μικρούλι ήταν το φέρετρο, μικρούλι και λευκό, σαν τις ψυχούλες  των παιδιών που πάνε να ησυχάσουν...

            Το φέρετρο ήτανε μικρό, μια μαύρη μάνα μοναχά πήγαινε αργά από πίσω· και μέσα του ήταν ένα κοριτσάκι – ένα χλωμό μηδαμινό μικρούλι κοριτσάκι· κι απάνω στα χεράκια του τ΄ αχνά, τα σταυρωμένα, ήταν ριγμένο μοναχά ένα ρόδο – ένα μονάχα ρόδο κατακίτρινο.

            Και μήτε φάνη πια κανείς μέσ΄ τον πλατύ έρμο δρόμο.-

Ευχαριστώ τον φίλτατο Σφραγιδονυχαργοκομήτη που το πληκτρολόγησε.

Ν.Σ.

Πηγή:http://www.sarantakos.com

ΜΙΑ ΦΩΝΗ ΓΙΑ ΤΗ «ΜΕΣΑ ΦΡΙΚΗ»-τοῦ Κωνσταντίνου Τσάτσου

Ἕνα κείμενο  ἐθνικῆς αὐτογνωσίας, τοῦ Κωνσταντίνου Τσάτσου, γραμμένο στὶς 25 Ἰανουαρίου 1945 ! ! !   Ἕνα κείμενο ποὺ σὰν νὰ γράφτηκε σήμερα .

Ἂν ἡ κρίση τῆς ὑλικῆς ζωῆς μας εἶναι τρομερή, ἡ μέσα φρίκη εἶναι πιὸ ἄγρια, πιὸ ἐπικίνδυνη ἡ κρίση τῆς ψυχῆς. Ἐκεῖ εἶναι καὶ ἡ ρίζα, ἐκεῖ ὁ πρῶτος κρίκος τῆς ἁλυσίδας ποὺ μᾶς σφίγγει. Ἐκεῖ εἶναι ὅλα, γιατὶ ὅλα καταλήγουν ἐκεῖ. Ἁμαρτήσαμε. Ἀπὸ χρόνια ἁμαρτήσαμε ὅλοι. Ἁμαρτήσαμε καὶ ὅσοι ἐπράξαμε καὶ ὅσοι ἀνεχθήκαμε καὶ οἱ θύτες καὶ τὰ θύματα… Λίγα χρόνια πρίν. Ὅταν λιγοστοὶ προμαντεύανε καὶ ἀγωνιοῦσαν. Βγῆκαν τότε στὸν τόπο μας μερικοὶ ἀρρίζωτοι. Φορτωμένοι μ᾽ ἕνα μονόπλευρο ἱστορικὸ σχῆμα καὶ μὲ μιὰ ρηχὴ φιλοσοφικὴ ἐμπειρία, ἕτοιμοι νὰ δεχθοῦν τὴ ριπὴ τοῦ πρώτου ἀνέμου, τὸ ἐπίκαιρο, τὸ εὔκολο, τὸ φανταχτερό. Τὸ ἐπίκαιρο, γιατὶ ἦταν ἀρχοντοχωριάτες καὶ φοβόνταν νὰ βρεθοῦν ἀργοπορεμένοι. Τὸ εὔκολο, γιατὶ θέλοντας νὰ ξεκαθαρίσουν τὰ προβλήματά τους… διάλεγαν τὶς πιὸ φτηνές, τὶς πιὸ ἄκοπες λύσεις. Τὰ φανταχτερό, γιατὶ δὲν ἦταν ἁγνοὶ ἐραστὲς τοῦ πνεύματος, μὰ θέλαν νὰ ἐκπλήξουν, νὰ πετύχουν, νὰ φτάσουν, ἐξαργυρώνοντας τὴν πλανερὴν ὑπεροχή τους. Μᾶς κουβάλησαν ξένα εἴδωλα, ξένα ἀπὸ τὶς ἱστορικές μας συνθῆκες, ἀπὸ τὴν πνευματική μας παράδοση, ξένα ἀπὸ τὰ ἀγαθὰ ποὺ ξεχωρίζουν πανανθρώπινα καὶ αἰώνια. Σχήματα μᾶς κουβάλησαν, ποὺ βρίσκαν ἀνταπόκριση στὴν ζωή μας, σχήματα χωρὶς οὐσία, καλούπια ἁπλά, βολικά, πρόσφορα νὰ δώσουν τὴν αὐταπάτη τοῦ ἀληθινοῦ καὶ τοῦ ὀρθοῦ στοὺς νωθρούς καὶ τοὺς μισοαγράμματους. Τὴ λεοντὴ τῆς ἐπιστημονικῆς φορέσανε, γιὰ νὰ καλύψουν τὴν προχειρότητα καὶ νὰ θαμπώσουν τὴν ἠμιμάθεια. Τὴ θετικότητα τῆς ἐπιστήμης προβάλανε, ἐνῶ κινοῦνταν ἀπὸ ἕνα φανατισμένο μυστικισμό, ἀπὸ ἕνα αὐτοθρεφόμενο πάθος, ἀπὸ μίσος, ἀπὸ καταπιεσμένες ὁρμές. Ἁμάρτησαν οἱ ἡγέτες τοῦ πνεύματος. Ἀφιλοσόφητοι καὶ μικρόψυχοι ντράπηκαν νὰ τοὺς λέν καθυστερημένους καὶ δέχτηκαν τὰ ξένα εἴδωλα σὰν μόδα, σὰν πρόοδο. Τὰ δέχτηκαν, γιατί δὲν εἶχαν ἕνα Θεό δικό τους ν᾽ἀντιτάξουνε, δὲν εἶχαν τὴ ρώμη τῆς ἀντίστασης. Ἁμάρτησαν οἱ ἡγέτες τῆς πολιτείας, γιατὶ μὲ ὅλη τους τὴ διορατικότητα γιὰ τὰ ἐπιφαινόμενα καὶ γιὰ τὶς ἐνδεχόμενες συμπλοκές των δὲν δεῖξαν διορατικότητα γιὰ τὴν ἠθικὴ ρίζα τῶν προβλημάτων.
Ἐκ βαθέων ἐκέκραξά σοι, Κύριε. Δύτες νὰ γίνουμε καὶ ἀπὸ τὰ ἔγκατα τῆς ὕπαρξής μας, ἐκεῖ ποὺ ὁ Θεός μας ἀναπαύεται, ν᾽ ἀντλήσουμε τὶς παράφορες δυνάμεις τῆς ἀπελπισίας καὶ τῆς πίστης ποὺ προκαλεῖ τὸ θαῦμα καὶ ἀναγκάζει τὴ θέληση νὰ θελήσει τὸ θέλημά της. Τρεῖς χιλιάδες χρόνια ἐπιζήσαμε στὶς ἀμαρτίες μας, θὰ ἐπιζήσουμε καὶ τώρα. Πῶς; Πότε; Ποιός θ᾽ ἀρχισει τὴν ἄνωση; Κάποιος, κάπου κάποτε θὰ βρεθεῖ. Καὶ ἄλλοι θὰ βρεθοῦν ν᾽ ἀκολουθήσουν. Δὲν μπορεῖ νὰ γίνει ἀλλιῶς, χωρὶς νὰ χαλάσει ἡ ἰσορροπία τοῦ κόσμου…».


Πηγή: περιοδ. «ΝΕΑ ΕΣΤΙΑ»

Διαδίκτυο:http://christianvivliografia.wordpress.com/

Στάρετς Σάββας Ο Παρηγορητής. «Ἄς γίνεται σέ ὅλα τό θέλημα τοῦ Θεοῦ - Θαυμαστή διήγηση»

Μέρος Α΄

«Στάρετς Σάββας  Ο Παρηγορητής»  - Διδαχές τοῦ στάρες Σάββα

Μετάφραση ἀπό τήν ρωσική γλῶσσα   π.Ιωάννου Φωτοπούλου

Ἀποσπάσματα ἀπό τό ἡμερολόγιό του

«Ἄς γίνεται σέ ὅλα τό θέλημα τοῦ Θεοῦ - Θαυμαστή διήγηση» 

Ποιος εἶναι σήμερα ἥσυχος, ποιός δέν ἀνησυχεῖ, ποιός δέν ἔχει βασανισμένη τήν καρδιά του;
Σπανίως συναντᾶς ἥρεμο ἄνθρωπο.  

Ὑπάρχουν ἀκόμη καί κάποια παιδιά πού εἶναι ὅμοια μέ τούς μεγάλους, πού ἔχασαν τήν ὑπέροχη γοητεία, ἡ ὁποία σέ προσελκύει, σέ τραβάει στά παιδιά.  

Οἱ νεαροί ζοῦν σάν νά ἔχουν πυρετό, οἱ μεγάλοι ἔχουν τεντωμένα «νεῦρα», οἱ ἠλικιωμένοι στερήθηκαν τήν χαρακτηριστική τους ἡρεμία, τήν ψυχική τους εἰρήνη.  Ἡ ζωή ἔβαλε σέ ὅλα τή σφραγίδα της.  Ὅλα εἶναι σέ ἀναβρασμό.

    Ἄν ζήσατε στίς ὄχθες κάποιου μεγάλου ποταμοῦ μέ ἄφθονα νερά, τότε ξέρετε ὅτι καθώς λυσσομανᾶ τό ποτάμι καί τά  κύματα ἀναταράζουν τή βάρκα καί ἑτοιμάζονται νά τή βυθίσουν στήν ὑδάτινη ἄβυσσο, οἱ πλέοντες δέν πρέπει νά χάσουν τήν ἑτοιμότητά τοῦ πνεύματος.  

Ἀντίθετα, πρέπει μέ πολύ δύναμη νά ἐργασθοῦν γιά νά παλέψουν ἐναντίον τοῦ φοβεροῦ στοιχείου καί νά σώσουν τή ζωή τους.
  Καί καθένας γιά νά ἐκπληρώσει τό χρέος του, τό χρέος τοῦ χριστιανοῦ καί τοῦ Ρώσου πολίτη το σημερινό καιρό χρειάζεται ψυχική εἰρήνη, ἠρεμία πνεύματος.  

Κι αὐτό θα γίνει, ὅταν ἡ καρδιά φλέγεται ἀπό τήν πεποίθηση ὅτι ὁ πανταχοῦ παρών Κύριος καί Πατέρας μας, πού βασιλεύει σ’ ὅλο τόν κόσμο καί κατευθύνει τά  πάντα πρός τό ἀγαθό
δέ θά ἐγκαταλείψει ἐμᾶς τούς ἀδύνατους καί ἀνήμπορους, ὅτι Αὐτός ὁδηγεῖ τή ζωή τοῦ καθενός ἀπό μᾶς, τά  πλάσματά Του, καί ὅτι οὔτε μιά τρίχα τῆς κεφαλῆς μας, κατά το λόγο τοῦ Σωτήρος Χριστοῦ, δέν πέφτει χωρίς τό θέλημά Του.

  «Ἑαυτούς καί ἀλλήλους  καί πᾶσαν τήν ζωήν ἡμῶν Χριστῷ τῷ Θεῷ παραθώμεθα».  Αὐτή εἶναι μιά ἐκφώνηση τήν ὁποία συχνά ἀκοῦμε κατά τή Θεία Λειτουργία.  Ἄς ἀντηχεῖ ὄχι μόνο στ’ αὐτιά μας, ἀλλά ἄς φθάνει μέχρι τήν καρδιά, μέχρι τό βάθος της καί ἄς βρίσκει ἐκεῖ εἰλικρινῆ καί καταφατική ἀπόκριση.

«Γεννηθήτω τό θέλημά Σου».  Τά λόγια αὐτά τῆς Κυριακῆς προσευχῆς, σάν τίς θωπευτικές θερμές ἀκτίνες τοῦ ἥλιου, ἄς θερμαίνουν τήν ὕπαρξή μας χύνοντας σ’ αὐτήν τή μακάρια εἰρήνη καί τήν ἥσυχη στάση μας σέ ὅλες τίς δυστυχίες καί τίς χαρές τῆς ζωῆς , ἐνισχύοντάς τήν σέ κάθε δραστηριότητα πού ἐπιβάλλεται σέ κάθε θέση ἤ κατάσταση πού βρισκόμαστε.
Τό νά παραδώσεις τόν ἑαυτό σου στή θεία καθοδήγηση, το νά μπεῖς κάτω ἀπό τή ζεστή καί γεμάτο ἀγάπη σκέπη τοῦ Θεοῦ, αὐτός εἶναι ὁ σπουδαιότερος ὅρος μιᾶς εὐτυχισμένης ζωῆς.

Θεωροῦμε κατάλληλη τή στιγμή, χάριν νουθεσίας, νά παραθέσουμε τή διήγηση γιά κάποιο μοναχό ὁ ὁποῖος ὑπέταξε τό δικό του θέλημα στό  θέλημα τοῦ Θεοῦ καί ἀπόλαυσε μεγάλη εἰρήνη στήν ψυχή του, λαμβάνοντας ἀπό τό Θεό τό ἰαματικό χάρισμα. 

 Πολλοί ἀσθενεῖς γίνονται καλά μόνο μέ τό ἄγγιμα τοῦ ἐνδύματος του.  Παντοῦ συναντοῦσε μεγάλο σεβασμό γιά τό πρόσωπό του.  Μεταξύ αὐτῶν οἱ ἀδελφοί τῆς μονῆς ἐκπληττονταν πολύ μέ ὅσα γίνονταν ἀπό τό συμμοναστή τους, ἐπειδή δέν παρατηροῦσαν σ’αὐτόν κανένα ἰδιαίτερα ἐξέχον ἀσκητικό ἀγώνισμα, οὔτε αὐστηρή νηστεία, οὔτε ὑπερβολικούς κόπους, οὔτε κάτι ἄλλο. Ζοῦσε, ὅπως ὅλοι οἵ ἄλλοι.  

Ἕνα μόνο πρᾶγμα κρατοῦσε μέ αὐστηρότητα. Ὅλα ὅσα τοῦ συνέβαιναν τά  δεχόνταν πρόθυμα καί εὐχαριστοῦσε γι’ αὐτό τό Θεό.  Ἕνα τόν διέκρινε: Εἶχε παραδοθεῖ ὁλοκληρωτικά στό  θέλημα τοῦ Θεοῦ.
Κάποτε πού ὁ μοναχός αὐτό θεράπευσε κάποιους ἀρρώστους χωρίς κανένα ἰατρικό μέσο διά τῆς ζώσης ἐν αὐτῷ χάριτος καί δυνάμεως, ὁ προεστώς τοῦ κοινοβίου τόν ρώτησε ποία ἦταν ἡ αἰτία τῆς θεραπείας, γιατί οἱ  προσευχόμενοι σ’ αὐτόν λαμβάνουν τήν ἴαση.
-Καί ἐγώ ὁ ἴδιος ἐκπλήττομαι πού μπορῶ νά τούς δίνω τήν ὑγεία τους, ἀπάντησε ὁ μοναχός.  Ντρέπομαι πού τά  ἐνδύματά μου, ἔχουν ἰαματική δύναμη, γιατί ἐγώ οὔτε μέ νηστεία, οὔτε μέ ἄλλα ἀσκητικά, μοναστικά ἀγωνίσματα, ἀξιώθηκα νά λάβω τέτοιο δῶρο ἀπό τό Θεό.

 Ψηφιοποίηση κειμένου Κατερίνα

 

Πηγή:http://anavaseis.blogspot.com