Τῆς ἀκριβῆς ρέμβης- Γιώργου Σαραντάρη

Ἀπὸ μία θύμηση περάστηκε ὁ ὕπνος Ἀπὸ τὴν ἄνοιξη βγήκαμε στὸ καλοκαίρι, Ἥρωες τῆς ἀκριβῆς ρέμβης, Καὶ δὲν ἀπόρησε ὁ νοῦς μας Δὲ σπάσαμε κέφι καὶ καρδιὲς Ὅπως μυθέσκετο ἡ ψυχή μας· Τεντωμένοι καθ᾿ ὅλη μας τὴν ὕπαρξη Ἀκούσαμε νὰ πέφτει ἡ ἀνατριχίλα Τοῦ χρόνου, Δὲν εἴδαμε παρὰ τὴν Πλάση μοναχὴ Νὰ βόσκει τὴν ὄμορφη γοητεία της Στὴν ἅπλα ποὺ τῆς δώρησε ὁ Θεὸς Ξεφάντωμα ἐξαίσιο

O ΠΡΟΦΗΤΗΣ ΑΓ. ΚΟΣΜΑΣ ΑΙΤΩΛΟΣ

Ὁ ἅγιος Kοσμᾶς εἶναι ἕνας μεγάλος χαρισματοῦχος ἀνήρ. Συγκεντρώνει πάνω του πολλά χαρίσματα τοῦ Ἁγίου Πνεύματος. Ὁ ἀπόστολος Παῦλος στήν πρώτη ἐπιστολή του, πού ἔγραψε στούς Kορινθίους, μιλάει γιά τά πνευματικά χαρίσματα τά ὁποῖα χαρίζει τό Πανάγιον Πνεῦμα στήν  Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ καί καταγράφει ὡς χαρίσματα μεταξύ ἄλλων καί τά ἑξῆς: θαύματα (= δυνάμεις), ἱεραποστολή (διάδοσι Eὐαγγελίου), διδασκαλία (τῆς ἀληθείας), ἰάσεις (θαυματουργικές), προφητεῖες κ.λπ. (A΄ Kορ. ιβ΄ 28 κ.ἑ.). Mήπως μποροῦν ὅλοι νά εἶναι ἀπόστολοι ἤ προφῆτες; Mήπως ὅλοι μποροῦν νά γίνουν διδάσκαλοι (τῆς ἀληθείας), μήπως ὅλοι ἔχουν θαυματουργικές δυνάμεις ἤ ὅλοι μποροῦν νά θεραπεύουν (διά λόγου ὄχι διά φαρμάκων) τούς ἀσθενεῖς; (A΄ Kορ. ιβ΄, 29).

Στούς πρώτους χριστιανούς, κυρίως τῆς ἀποστολικῆς ἐποχῆς, ἦταν διάχυτα τέτοια χαρίσματα, τά ὁποῖα ἐμφανίζοντο μετά τήν Bάπτισι τῶν πιστῶν καί τό Χρῖσμα. Ἐκεῖνοι ὅμως πού εἶχαν συγκεντρώσει πάνω τους ὅλα τά χαρίσματα ἦταν οἱ ἅγιοι  Ἀπόστολοι. Ὁ Θεός ἔδωσε τέτοια χαρίσματα στήν  Ἐκκλησία τότε, διότι ἔπρεπε νά ἐπιβεβαιωθῆ ἡ διδασκαλία τῆς Eὐαγγελικῆς  Ἀληθείας καί διά θαυμάτων, ὅπως τό βλέπομε καθαρά στίς Πράξεις τῶν  Ἀποστόλων.

Tά χαρίσματα ὅμως τοῦ Ἁγίου Πνεύματος ἔχουν καί ἄλλη μορφή καί μεταδίδονται σέ ὅλους τούς πιστούς κατά τήν Bάπτισι καί τό Χρῖσμα1.

Eἰς τόν Mεγάλο Ἑσπερινό τῆς Kυριακῆς τῆς Ἁγίας Πεντηκοστῆς ὑπάρχει τό ἑξῆς τροπάριο: «Πάντα χορηγεῖ τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιον· βρύει προφητείας, ἱερέας τελειοῖ, ἀγραμμάτους σοφίαν ἐδίδαξεν, ἁλιεῖς θεολόγους ἀνέδειξεν, ὅλον συγκροτεῖ τὸν θεσμὸν τῆς  Ἐκκλησίας…». Eἶναι φανερό πώς τό τροπάριο αὐτό ἀφορᾶ στούς ἁγίους  Ἀποστόλους, γιατί, ἐνῶ ἦταν ἀγράμματοι ψαράδες καί προφῆτες,ἔγιναν καί θεολόγοι καί ἱερεῖς. Tούς χορήγησε αὐτά τό Πανάγιον Πνεῦμα, τό Ὁποῖον πάντα χορηγεῖ καί συγκροτεῖ τόν θεσμόν τῆς  Ἐκκλησίας.

Λίγοι ἅγιοι τῆς  Ἐκκλησίας μας φέρουν τήν προσωνυμία τοῦ «ἰσαποστόλου». Mεταξύ αὐτῶν εἶναι καί ὁ ἅγιος Kοσμᾶς.

Oἱ ἅγιοι  Ἀπόστολοι, ἦταν προφῆτες, διδάσκαλοι, θεολόγοι, ἐκήρυξαν τήν εὐαγγελική  Ἀλήθεια σ᾽ ὅλον τόν κόσμο, ἔκαναν θαύματα ἐπισφραγίζοντας μέ αὐτά τήν ἀλήθεια τοῦ κηρύγματός τους, ἐμαρτύρησαν οἱ περισσότεροι γιά τόν Χριστό, γιά τόν Ὁποῖο ἔκαναν πολλούς κόπους καί θυσίες ὅσο ζοῦσαν. Tά χαρακτηριστικά αὐτά τῶν ἁγίων  Ἀποστόλων ἔχει καί ὁ ἅγιος Kοσμᾶς: Kήρυκας τῆς  Ἀληθείας ἐπισφραγίζοντας τό κήρυγμά του μέ θαύματα[2] διά τῆς χάριτος τοῦ Χριστοῦ· ἦταν διδάσκαλος τῆς  Ἀληθείας· ἐμεῖς δέ τόν ἀναγνωρίζομε ὡς τόν μεγαλύτερο Διδάσκαλο τοῦ Γένους. Ἦταν θεολόγος, διότι ἐδίδασκε μέ πολύ ἁπλό τρόπο τήν θεολογία τῆς Ἁγίας Tριάδος. Ἦταν ἱερεύς, ἦταν ἅγιος, ἦταν προφήτης καί μάρτυς. Nεομάρτυς. Tό μαρτυρικό τέλος τῆς ζωῆς του δι᾽ ἀπαγχονισμοῦ ἐπεσφράγισε τήν ἁγία ζωή του. Eἶχε ὅλα τά χαρακτηριστικά τῶν ἁγίων  Ἀποστόλων καί δικαίως πῆρε τήν προσωνυμία τοῦ «ἰσαποστόλου».

Στό παρόν βιβλίο θά ἀσχοληθοῦμε μόνο μέ τό προφητικό χάρισμα τοῦ ἁγίου Kοσμᾶ, τό ὁποῖον διέθετε πλούσιο ὁ Ἅγιος, διά τῆς ἁγιοπνευματικῆς ἐνεργείας, ἡ ὁποία τόν τρισχαρίτωνε. Kατ᾽ ἀρχήν «ἡ προφητεία ἀπαντᾶ μόνον ἐν τῇ Ἁγίᾳ Γραφῇ καί εἶναι τό ἰσχυρότερον τεκμήριον τῆς θεοπνευστίας της» [3]. Eἶναι γνωστά τά βιβλία τῶν προφητειῶν τῆς Π. Διαθήκης τά ὁποῖα ἀναφέρονται εἰς τήν πρώτηνἔλευσι τοῦ Χριστοῦ, ἀλλά καί σέ πολλά ἱστορικά γεγονότα, τά ὁποῖα ἐπαληθεύτηκαν μέσα στήν ἀνέλιξι τῆς ἱστορίας τοῦ  Ἰσραήλ. Ἡ πορεία τῶν ἱστορικῶν γεγονότων ἐχάλκευε τήν πεποίθησι γιά τήν ἐπαλήθευσι τῶν προφητειῶν περί τῆς ἐλεύσεως τοῦ Mεσσίου.

Oἱ προφῆτες, γιά νά βεβαιωθοῦν οἱ ἀκροατές τους γιά τό προφητικό τους χάρισμα, ὥστε νά πιστεύουν στίς προφητεῖες τους, ἔκαναν πολλά θαύματα[4]. Δι᾽ αὐτῶν ἐπιβεβαιωνόταν ὁ λόγος τους, ὅτι ἐπρόκειτο ἡ προφητεία τους νά ἐπαληθευθῆ. Kαί ὅταν αὐτή ἐπαληθεύετο, τότε οἱ  Ἰσραηλίτες περίμεναν καί τίς ὑπόλοιπες νά πραγματοποιηθοῦν.

Ὁ τελευταῖος προφήτης τῆς Π. Διαθήκης καί ὁ πρῶτος συγχρόνως τῆς Kαινῆς εἶναι ὁ Tίμιος Πρόδρομος. Προφητικά ἐσκίρτησε, ὅταν ἀκόμα ἦταν στήν μήτρα τῆς  Ἐλισάβετ, διά τόν ἐρχομό τοῦ Χριστοῦ. Tό προδρομικό του κήρυγμα ἄνοιξε τόν δρόμο διά νά δεχθοῦν οἱ ἄνθρωποι τόν ἐρχόμενο Χριστό. Διά τοῦ προφητικοῦ του κηρύγματος ὡδήγησε τούς μαθητάς του νά ἀκολουθήσουν τόν Χριστό καί ἀμέσως ἐκεῖνοι ἀναγνωρίζουν ὅτι ὁ  Ἰησοῦς Χριστός ὁ ἀπό Nαζαρέτ εἶναι ἡ ἐκπλήρωσις τῶν προφητειῶν τῆς Π. Διαθήκης. Γι᾽ αὐτό ὁ ἀπόστολος Φίλιππος, μετά τήν συνάντησί του μέ τόν Χριστό, λέγει στόν Nαθαναήλ: «ὃν ἔγραψε Mωϋσῆς ἐν τ­ῷ νόμ­ῳ καὶ οἱ προφῆται, εὑρήκαμεν,  Ἰησοῦν…» ( Ἰω. α΄ 46). Ἑπομένως οἱ ἅγιοι  Ἀπόστολοι γνώριζαν τούς Προφῆτες καί μετά τήν  Ἀνάστασι τοῦ Χριστοῦ «διήνοιξεν αὐτῶν τὸν νοῦν τοῦ συνιέναι τὰς Γραφάς» (Λουκ. κδ΄ 46)[5].  Ἀλλά καί ἡ Kαινή Διαθήκη εἶναι προφητικό βιβλίο καί τίς προφητεῖες της ἐπισφραγίζει τό σπουδαιότερο προφητικό βιβλίο, ἡ  Ἀποκάλυψις τοῦ Eὐαγγελιστοῦ  Ἰωάννου.

Ἀφοῦ ἐκπληρώθηκαν οἱ προφητεῖες τῆς Π. Διαθήκης[6] στό πρόσωπο τοῦ Χριστοῦ, ἀλλά καί τῶν  Ἀποστόλων, ἀρχίζει πλέον ἡ πορεία τῆς προφητείας πρός τήν δευτέρα Παρουσία τοῦ Kυρίου καί τά ἔσχατα τῆς ἀνθρωπότητος.

Ὅπως ὅμως στήν Π. Διαθήκη, ἐκτός ἀπό τίς προφητεῖες γιά τόν ἐρχομό τοῦ Mεσσία, ὑπάρχουν, ὥσπου νά φτάση  Ἐκεῖνος, καί ἄλλες προφητεῖες γιά τήν ἱστορία τοῦ  Ἰσραήλ, πού ἕως τήν Γέννησι τοῦ Χριστοῦ ἐκπληρώθηκαν, ἔτσι καί στήν K. Διαθήκη προφητεύεται ἡ πορεία τοῦ χριστιανισμοῦ μέσα στήν ἐξέλιξι τῆς ἱστορίας, ὥσπου νά ἔρθη πάλι ὁ Χριστός «κρίναι ζῶντας καί νεκρούς».

Ὁ Χριστός τό προεῖπε στούς Ἑβραίους πώς θά στείλη ὁ Ἴδιος καινούργιους προφῆτες (τούς μαθητάς του)[7], τούς ὁποίους θά κακοποιήσουν ὅπως τούς παλιούς προφῆτες.

Eἴδαμε πώς ὁ ἀπόστολος Παῦλος λέγει πώς μέσα στά πνευματικά χαρίσματα, πού μοιράζει ἡ θεία ἐνέργεια τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, εἶναι τό προφητικό χάρισμα, τό ὁποῖον εἶναι σπανία δωρεά τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, τό Ὁποῖον ὅπου θέλει, ὅταν θέλη καί ὅπου χρειάζεται «βρύει προφητείας». Ὅλοι οἱ  Ἀπόστολοι τοῦ Χριστοῦ (δώδεκα-ἑβδομήκοντα) ἦταν προφῆτες. Στίς Πράξεις τῶν  Ἀποστόλων ἐπισημαίνεται τό χάρισμα τῆς προφητείας σ᾽ ἕνα μαθητή Ἄγαβο, ὁ ὁποῖος προφήτευσε ἕνα μεγάλο λιμό πού ἔγινε ἐπί Kλαυδίου Kαίσαρος[8], καί τήν αἰχμαλωσία τοῦ ἀποστόλου Παύλου[9].

Ἀναφέρονται καί γυναῖκες προφήτιδες· ἦταν οἱ τέσσερεις κόρες τοῦ ἁγίου ἀποστόλου Φιλίππου (ἐκ τῶν ἑβδομήκοντα) τοῦ διακόνου[10]. Πολλοί ἅγιοι τῆς  Ἐκκλησίας εἶχαν τό χάρισμα τῆς προφητείας.

Ἡ χάρις τοῦ Ἁγίου Πνεύματος ἐνεργεῖ τήν ὅρασιν τῶν μελλόντων σέ καθαρή καί ἁγία ψυχή, θεωμένη, ἡ ὁποία ἕλκει μέν τήν ἐνέργεια, δέν ἐξαρτᾶται ὅμως ἀπό τήν θέλησι τοῦ ἀνθρώπου ἡ προφητεία. Γι᾽ αὐτό εἶναι χάρισμα.

Ὁ ἅγιος Kοσμᾶς ἦταν ἕνας μεγάλος προφήτης, γιατί ἦταν ἕνας μεγάλος ἅγιος. Ὁ καθηγητής τῆς Θεολογικῆς Σχολῆς Στέργ. Σάκκος μᾶς δίδει μερικά στοιχεῖα γιά τήν «βιβλική» προφητεία πού τά βρίσκομε καί στίς προφητεῖες τοῦ ἁγίου Kοσμᾶ: «… ἡ βιβλική προφητεία προσφέρεται μέ τήν ἴδια τήν ἱστορία καί, μάλιστα, ἡ προφητεία παρακολουθεῖ τήν πορεία τῆς ἱστορίας καί ἡ ἱστορία προωθεῖ τήν προφητεία»[11].

1. Eὐθυμίας Mοναχῆς, Ἡ ἀναδημιουργία τοῦ Ἀνθρώπου (κατά τήν θεολογία τοῦ ἁγίου Nικολάου Kαβάσιλα), κεφ. «Oἱ Δωρεές τοῦ  Ἁγίου Πνεύματος», σελ. 198. Ἐκδόσεις «THNOΣ» Ἀθῆναι 2002.

2. Aὐτό τό ὁμολογεῖ καί ὁ ἴδιος σέ  ἐπιστολή του πρός τόν ἀδελφό του, τόν îερό Xρύσανθο: «… Tὰ κατ᾽ ἐμὲ φαίνονται πολλὰ καὶ ἀπίστευτα… τοῦ Kυρίου συνεργοῦντος καὶ τὸν λόγον μου βεβαιοῦντος διά τινων ἐπακολουθούντων σημείων [= θαυμάτων]…»· βλ. Eὐθυμίας Mοναχῆς, Ἱερός Xρύσανθος ὁ Aἰτωλός, 2002, σελ. 74.

3. Ἀρχιμ. Ἰωήλ Γιαννακοπούλου, ^H Π. Διαθήκη, Ἔκδοσις Ὀρθόδ. Xριστ. ἀδελφότητος «Λυδία», ἔκδ. B΄, Θεσσ. 1970, τ. 6, σελ. 8.

4. Ἰωήλ Γιαννακοπούλου, ἔ.ἀ., σελ. 8-9.

5. «… δεῖ πληρωθῆναι πάντα τὰ γεγραμμένα ἐν τ­ῷ νόμ­ῳ Mωϋσέως καὶ προφήταις καὶ ψαλμοῖς περὶ ἐμοῦ» (Λουκ. κδ΄, 45).

6. Πλήν ἐκείνων πού ἀναφέρονται «στά ἔσχατα».

7. «… Ἰδοὺ ἐγὼ ἀποστέλλω πρὸς ὑμᾶς προφήτας καὶ σοφοὺς …» (Mατθ. κγ΄, 34).

8. Πραξ. ια΄ 28.

9. Πραξ. κα΄ 10, 11.

10. Πραξ. κα΄ 9.

11. Στέργ. Σάκκου, καθηγ. Θεολογ. Σχολῆς Παν/μίου Θεσσαλονίκης, Ὁ βιβλικὸς χαρακτήρας τῶν προφητειῶν τοῦ ἁγίου Kοσμᾶ, στόν τόμο «Σύναξις, Eὐγένιος ὁ Aἰτωλός καί ἡ Ἐποχή του», Kαρπενήσι 1984 (Πρακτικά), σελ. 625.

ΠΗΓΗ: Eὐθυμίας Mοναχῆς, ἡγουμένης Ἱ. Μ. Ἁγ. Κοσμᾶ Μ. Δένδρου,
Οἱ προφητεῖες τοῦ ἁγ. Κοσμᾶ τοῦ Αἱτωλοῦ μέσα στὴν ἱστορία,
ἔκδ. Ἱ. Μ. Ἁγ. Κοσμᾶ, Ἀθῆναι 2004.

 

Χριστιανικὴ Βιβλιογραφία 

 

ΥΠΕΡ ἢ SUPER

Μιά πασίγνωστη λέξη τῶν ἀγγλικῶν, πού ὅλοι ἀκόμη κι ἄν δέν γνωρίζουν τήν ἀγγλική, εἶναι τό super. Οι περισσότεροι, όσοι τουλάχιστον έχουν εστω και μικρή επαφή με την ἑλληνική ξέρουν ὅτι προέρχεται ἀπό τό ὑπέρ. Ἡ λέξη σήμερα δέν ἔχει σκοπό νά σᾶς ξαφνιάσει και να την μάθετε. Στοιχηματίζω ότι τουλάχιστον το 90% από σας ξέρουν ήδη την ελληνική προέλευσή της. Την αναφέρω όμως σ αυτήν την ενότητα για να καταδείξω την άσκοπη και ελαφρά τη καρδία χρήση ξένων όρων στην γλώσσα μας ακόμα κι άν αυτοί είναι 100% ελληνικοί. Η λέξη υπέρ έχει μείνει αυτούσια και την αγγλική απλά γράφεται με λατινικούς χαρακτήρες. Αν ο χαρακτηρισμός αυτούσια σας φαίνεται υπερβολικός σκεφτείτε: υπερ σε λατινική γραφή uper, αλλά μην ξεχνάμε την δασεία η οποία κατέβηκε από το υ και σχημάτισε ένα s μπροστά από την λέξη. Αυτό συμβαίνει και σ’ αλλες ελληνικές λέξεις σε όλες τις ευρωπαϊκές γλώσσες. π.χ ήρως, το οποίο παίρνει κι αυτό δασεία στην αγγλική έγινε heroe ( το αρχικό η έγινε e και το μακρόχρονο ω μετατράπηκε σε δυο βραχύχρονα ο,e. Η δασεία κατέβηκε και έγινε h). Πολλές φορές σκέφτομαι ὅτι οἱ ξένοι σεβάστηκαν περισσότερο την ἀρχαία γραφή ἀπ’ ὅ,τι ἐμεῖς, που κάνουμε ὅ,τι μποροῦμε γιά νά τήν καταστρέφουμε.
 Πόσες φορές δέν ἔχετε ἀκούσει κάποιον ή κάποια να λέει: “αυτό που αγόρασα είναι σούπερ!” Ή πόσοι δεν συναντάμε και δεν επισκεπτόμαστε καθημερινά super market. Η γλώσσα μας είναι τόσο πλούσια που έδωσε απλόχερα την δυνατότητα σε όλες τις ευρωπαϊκές να αναπτύξουν έννοιες πολιτισμού επιστημών άγνωστες σ’ αυτές μέχρι τότε. Όλοι υποκλίνονται στο μεγαλείο της και προσπαθούν να την μάθουν, ειδικά την αρχαία εκδοχή της και δηλώνουν ότι η σύνταξή της ελληνικής ο τρόπος σχηματισμού των λέξεων,η δομή και ο τρόπος λειτουργίας της τους βοηθάει στην ορθολογική σκέψη είναι μια άσκηση του νού. Γιατί αυτή η ξενομανία; Τί ἔχει να μας προσφέρει; 
Ο Πλάτων έλεγε στον Κρατύλο: “ Ἀρχή σοφίας ἡ τῶν ὀνομάτων ἐπίσκεψις” καί ὅπου ὄνομα ἐννοοῦσε λέξη, γιατί ἤξερε πολύ καλύτερα ἀπ’ τον καθένα μας ὅτι ἡ λέξη εἶναι τό ὄνομα μιᾶς ἔννοιας καί ἡ καλή γνώση τῶν ἐννοιῶν μᾶς κάνει σοφούς.

πηγή: «ΑΙΕΝ ΑΡΙΣΤΕΥΕΙΝ»

῾Ημερολόγιο καλοκαιρινῆς νυκτός

   Εἶναι ἕνα ὑπέροχο βράδυ. Βρίσκομαι  ἔξω ἀπό ἕνα πανέμορφο χωριό τῆς ῾Ελλάδας μας. Μοῦ κάνουνσυντροφιά τό φεγγάρι, ἡ συναυλία τῶν τριζονιῶν καί ἡ ἀπόλυτη ἡσυχία τῆς καλοκαιρινῆς νύχτας. Σ᾿ αὐτό τό ἐξαίσιο σκηνικό, πού ὁμοιάζει μέ μιά βραδιά στήν ἔρημο τοῦ ῾Αγίου ῎Ορους, σκέφτομαι ὅτι νά, κάπου ἐδῶ, εἶναι ἡ πιό κατάλληλη ὥρα νά συνομιλήσει ὁ ἄνθρωπος μέ τόν Θεό. Μακριά ἀπό τίς πολύβουες πόλεις, πού τά ἔχουν ὅλα, τούς λείπει ὅμως ἡ ὀμορφιά τῆς ἑλληνικῆς φύσης. Μιά ὀμορφιά πού θέλοντας καί μή σέ ὁδηγεῖ στόν Δημιουργό τοῦ παντός.

   Αὐτή τήν ὥρα μοῦ ἦρθε στό νοῦ μου κάτι πού ἔχει πεῖ ὁ Γέροντας Πορφύριος ὁ Καυσοκαλυβίτης. Νεαρό καλογέρι, διηγεῖται ὁ Γέροντας,  πῆγε ἕνα πρωί σέ ἕνα πυκνό δάσος τοῦ ῾Αγίου ῎Ορους. Δέν ὑπῆρχε ψυχή. Μόνο αὐτός κι ὁ Θεός. Ξαφνικά ἄκουσε τό γλυκύτατο κελάηδημα τῶν ἀηδονιῶν πού κελαηδοῦσαν ἀκατάπαυστα. Καί σκέφτηκε:  γιατί τά καημένα τά ἀηδονάκια νά ξελαρυγγίζονται μέσα σ᾿ αὐτήν τήν ἐρημιά. Καί ξαφνικά, λέει ὁ Γέροντας, μοῦ ἦρθε ἡ ἀπάντηση: Μά ψέλνουν ὕμνους γιά νά εὐχαριστήσουν τόν πλάστη τους.

   ῎Ετσι λοιπόν, καί τά τριζόνια πού μέ τό τρί τρί ὀμορφαίνουν τήν ὄμορφη νύχτα, ὑμνοῦν ἀκατάπαυστα τόν Ποιητή καί Πλάστη τους. Τά τριζόνια μᾶς διδάσκουν κι ἐμᾶς τόν προορισμό μας, πού δέν εἶναι ἄλλος ἀπό τό νά σηκώνουμε τά μάτια μας ἀπό τή γῆ μέ τά πάθη καί τίς ἀδυναμίες, καί νά στρεφόμαστε στόν οὐρανό, ἀπό ὅπου ἀναμένουμε τήν βοήθεια, εἴτε ὡς ἄτομα εἴτε ὡς ἔθνος.

   ῞Ενα "Κύριε ἐλέησον", ἕνα "Δόξα σοι ὁ Θεός", ἤ ἀκόμα κι ἕνα εἰλικρινές "ἥμαρτον", πού θά ποῦμε μέ ταπείνωση καί ἁπλότητα, εἶναι ἱκανό νά μᾶς συντονίσει μέ τή συχνότητα τοῦ Θεοῦ. ᾿Επιτέλους, βαρεθήκαμε τίς κάθε εἴδους ἀνθρώπινες συχνότητες καί σειρῆνες κι ἀποζητοῦμε ὡς διψασμένα ἐλάφια τό γάργαρο νερό τῆς πηγῆς τοῦ Θεοῦ γιά νά ξεδιψάσουμε.

   ᾿Ακούω λίγες ἤ σχεδόν καθόλου εἰδήσεις κι αὐτή ἡ ἀφαιρετικότητα μοῦ ἀρέσει. Νιώθω σάν νά ἐλευθερώθηκα ἀπό τά πολλά ἀνθρώπινα ψέματα. Μόνο ἡ ἀλήθεια τοῦ Θεοῦ μέ ἱκανοποιεῖ. ᾿Εκεῖ, στό ἥσυχο καλοκαιριάτικο βράδυ, συντροφιά μέ τό φεγγάρι καί τά τριζόνια, μακριά ἀπό τίς ἀφιλόξενες πολιτεῖες... ῞Ωσπου νά ἐπιστρέψουμε στήν καθημερινότητα, στίς μικρότητες καί στά πάθη μας. Ὥσπου νά ἔρθει τό ἑπόμενο καλοκαίρι καί τό μεθεπόμενο, ὥσπου νά ἔρθει ἐπιτέλους, τό ἀτέλειωτο καλοκαίρι τῆς ἀγάπης τοῦ Θεοῦ...

Τό εὔχομαι ἐκ καρδίας σ᾿ ὅλους σας.
 

Πρός τό παρόν καλυνύχτα.
 

Φιλικά,
 

 ᾿Οδυσσεύς

Διαμάχη τῆς Μόσχας μέ Φανάρι γιά τή Σουμελᾶ

Ο κ. κ. Βαρθολομαίος κέρδισε διεθνώς τις εντυπώσεις για τη Θεία Λειτουργία
Τοῦ Σταύρου Tζίμα

H διελκυστίνδα Φαναρίου - Μόσχας για το ποιος θα «πιστωθεί » την επαναλειτουργία της Ιεράς Μονής Σουμελά ρίχνει σκιές στη λαμπρή τελετή της περασμένης Κυριακής στην Τραπεζούντα που σκόρπισε συγκίνηση στους απανταχού ορθόδοξους χριστιανούς. Η παρουσία του Οικουμενικού Πατριάρχη κ. Βαρθολομαίου στη Θεία Λειτουργία, με τον εμπνευσμένο λόγο και τις προσεκτικές αναφορές στη Μόσχα και την Αγκυρα, δεν άφησε περιθώρια αμφισβήτησης στο επίπεδο των εντυπώσεων και της καταξίωσης στις καρδιές των πιστών. Ομως οι Ρώσοι αισθάνθηκαν ότι δεν πήραν το «μερίδιο» που θεωρούν ότι τους ανήκει και η σοβούσα διαμάχη εκδηλώθηκε ανοιχτά.

Διά του βουλευτή της Ρωσικής Δούμας και πρόεδρου της Ομοσπονδίας Ελλήνων της Ρωσίας, κ. Ιβάν Σαββίδη η ρωσική πλευρά προέβη σε ευθεία αμφισβήτηση του πρωταγωνιστικού ρόλου του Οικουμενικού Πατριάρχη στο άνοιγμα της μονής και στην οργάνωση του προσκυνήματος.

«Ο πρωτεργάτης είναι η Ομοσπονδία Ελληνικών Κοινοτήτων της Ρωσίας, με επικεφαλής τον βουλευτή της κρατικής Δούμας της Ρωσικής Ομοσπονδίας Ιβάν Σαββίδη», σημειωνόταν σε ανακοίνωση που εξέδωσε το Συμβούλιο Απόδημου Ελληνισμού Ανατολικής Ευρώπης του οποίου επίσης προεδρεύει ο κ. Σαββίδης...

Ηταν απάντηση στην εικόνα που είχε κάνει νωρίτερα τον γύρο του κόσμου και η οποία εμφάνιζε τον Οικουμενικό Πατριάρχη ως τον άνθρωπο που με τη ζυγισμένη πολιτική και τις άοκνες προσπάθειές του έπεισε την κυβέρνηση του Ταγίπ Ερντογάν να επιτρέψει το άνοιγμα χριστιανικών ναών στην Τουρκία και ειδικά αυτού στο όρος Μελά που κρύβει ισχυρούς συμβολισμούς για τον ποντιακό Ελληνισμό, αλλά και τον τούρκικο εθνικισμό.

Ενδεικτικό του κλίματος που κυριάρχησε αποτελεί και το γεγονός ότι στο Ιερό της εκκλησίας όπου λειτούργησε ο Πατριάρχης εμφανίστηκαν... δύο εικόνες, πιστά αντίγραφα, της Παναγίας Σουμελά. Το ένα, προερχόμενο από το μοναστήρι της Σουμελά στο Βέρμιο, μεταφέρθηκε από τον κ. Σαββίδη και το άλλο είχε φτάσει από το Φανάρι.

Aντίγραφο της εικόνας της Παναγίας Σουμελά μεταφέρθηκε για πρώτη φορά στην Τραπεζούντα και από εκεί στο μοναστήρι του όρους Μελά τον Δεκαπενταύγουστο του 2008. Οργανωτής του προσκυνήματος ο κ. Ιβάν Σαββίδης, ακολουθούμενος από Ρώσους ιερείς που είχε φέρει μαζί του.

Το Φανάρι απείχε από την όλη διαδικασία, καθώς δεν υπήρχε σχετική άδεια από την τουρκική κυβέρνηση και μάλιστα φέρεται να απαγόρευσε την ύστατη στιγμή σε αντιπροσωπεία Αγιορειτών να συνοδεύσει την εικόνα στο μοναστήρι, όπως είχε σχεδιαστεί αρχικά.

Ακολούθησε την επόμενη χρονιά η ίδια διαδικασία, πάλι με τον ομογενή βουλευτή να πρωτοστατεί στην οργάνωση προσκυνήματος, με τη διακριτική, αυτή τη φορά, συμμετοχή εκπροσώπου του Πατριαρχείου.

Μπορούσε ο Ιβάν Σαββίδης να επιχειρήσει «απόβαση» ορθόδοξων χριστιανών και να εγκαταστήσει, έστω για λίγο, την εικόνα της Παναγίας στην καρδιά του τούρκικου εθνικισμού, χωρίς να έχει πίσω του την ρωσική ισχύ που ιστορικά δεν άφησε ποτέ, ακόμη και την περίοδο του κομμουνισμού, τη θρησκεία έξω από το γενικότερο παιχνίδι επιρροής στην ευρύτερη περιοχή;

Από δύσκολο έως αδύνατο, υποστηρίζουν όσοι γνωρίζουν τη σύνθετη τουρκική πραγματικότητα. Μετά και το δεύτερο οργανωμένο προσκύνημα ετέθη ζήτημα νόμιμης τέλεσης Θείας Λειτουργίας, αφού έως τότε γινόταν μια απλή δέηση και την υπόθεση πήρε στα χέρια του ο κ.κ. Βαρθολομαίος, με τον Ιβάν Σαββίδη να δραστηριοποιείται, έχοντας πίσω του το Κρεμλίνο και το πανίσχυρο Πατριαρχείο Μόσχας.

Οι προσπάθειες καρποφόρησαν στο πλαίσιο και του γενικότερου τουρκικού ανοίγματος σε ζητήματα θρησκευτικών ελευθεριών, αλλά οι διαγκωνισμοί δεν έλειψαν για το ποιος θα καρπωθεί την επιτυχία.

Η επιφυλακτικότητα του Φαναρίου για την εμπλοκή της Μόσχας ήταν διάχυτη και κατά την τελετή της περασμένης Κυριακής. Ο κ.κ. Βαρθολομαίος φέρεται ειπών, στην παρατήρηση στενού του συνεργάτη για τη μαζική και οργανωμένη παρουσία Ρώσων πιστών στο προαύλιο της εκκλησίας -ο Ιβάν Σαββίδης είχε εξασφαλίσει τις περισσότερες προσκλήσεις- ότι «αυτοί ήταν σε θέση να κάνουν μόνοι τους την λειτουργία».

ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ (22-08-2010)

ΣΙΩΠΗ ΧΡΙΣΤΟΥ- Μητροπολίτου ᾿Αχελώου Εὐθυμίου Στύλιου

«Ὁ δὲ Ἰησοῦς οὐκ ἀπεκρίθη αὐτῇ λόγον» (Ματθ. ιε´ 22-23).

Ὁ Χριστὸς δὲν ἀπαντᾶ πάντοτε. Συχνὰ σιωπᾶ. Ἡ σιωπή, ὅμως, τοῦ Ἰησοῦ εἶναι πάντοτε πιὸ εὔγλωττη ἀπὸ τὸν λόγο του. Ὁ Ἰησοῦς δὲν ἀπαντᾶ γιὰ πολλοὺς λόγους:
Πρῶτον, ὅταν ὁ ἐρωτῶν δὲν εἶναι ἄξιος ἀπαντήσεως. Ὁ Χριστὸς ἐπίσης διακόπτει τὴν συζήτηση, ὅταν ὁ διάλογος εἶναι ἄκαρπος.
Δεύτερον, ὁ Χριστὸς σιωπᾶ μπροστὰ στὴν ἁμαρτωλότητα τῶν ἀνθρώπων. Στὸ περιστατικὸ τῆς ἐπ᾽ αὐτοφώρῳ συλληφθείσης γυναικὸς καὶ ὅταν οἱ Ἰουδαῖοι ἦταν ἕτοιμοι νὰ τὴν λιθοβολήσουν, Ἐκεῖνος «κάτω κύψας τῷ δακτύλῳ ἔγραφεν εἰς τὴν γῆν» (Ἰω. η´ 6). Τί ἔγραφε ὁ Χριστὸς στὸ χῶμα; Τίποτε. Τὸ γράψιμο αὐτὸ τοῦ Ἰησοῦ ἦταν ἁπλῶς ἀποτύπωση τῆς σιωπῆς του. Χαράσσοντας, μὲ τὸ δάκτυλό του τὸ χῶμα, κατανοοῦσε τὴν χοϊκότητα καὶ ἁμαρτωλότητα τοῦ μεταπτωτικοῦ ἀνθρώπου, «ὅτι αὐτὸς ἔγνω τὸ πλᾶσμα ἡμῶν, ἐμνήσθη ὅτι χοῦς ἐσμεν» (Ψαλμ. ρβ´ 14). Ὁ ἄνθρωπος ποὺ ἁμαρτάνει δὲν γράφει ἱστορία, χαράσσει ἁπλῶς τὴν χοϊκότητα τῆς μεταπτωτικῆς ὕπαρξής του. Οἱ ἁμαρτίες τῶν ἀνθρώπων εἶναι καταγραφὲς πάνω στὸ χῶμα, «ὅτι γῆ εἶ καὶ εἰς γῆν ἀπελεύσει» (Γεν. γ´ 19).
Τρίτον, ὁ Χριστὸς σιωπᾶ, γιὰ νὰ δώσει στὸν συνομιλητή του τὴν δυνατότητα νὰ ἐνισχύσει τὸ αἴτημά του…Ὅταν ἀπευθυνόμαστε στὸν Χριστό, πρέπει νὰ εἴμαστε βέβαιοι γι᾽ αὐτὸ ποὺ ζητᾶμε. Ἡ σιωπὴ τοῦ Χριστοῦ σὲ αὐτὸ ἀκριβῶς μᾶς ἀναγκάζει. Νὰ διατυπώνουμε καλύτερα καὶ ἐντονώτερα τὸ αἴτημά μας, νὰ μὴ ταλαντευόμαστε, νὰ μὴ ἀμφιβάλλουμε.
Τέταρτον, ὁ Χριστὸς σιωπᾶ, γιὰ νὰ μάθουμε νὰ ἐπιμένουμε στὸ αἴτημά μας. Ἐκεῖνο ποὺ ἐπιδιώκει ὁ Χριστὸς εἶναι κυρίως νὰ σταθεροποιήσει τὴν σχέση μας μαζί του. Ὁ Χριστὸς δὲν σηκώνει τὸ τηλέφωνό του, γιὰ νὰ μάθουμε νὰ τὸν καλοῦμε μὲ συνεχεῖς κλήσεις. Ἡ σιωπὴ τοῦ Χριστοῦ σταθεροποιεῖ τὴν σχέση μας μαζί του, ἐνισχύει τὴν πίστη μας, αὐξάνει τὸν πόθο μας καὶ τὴν ἀγάπη μας γι᾽ Αὐτόν. Στὸ Ἆσμα Ἀσμάτων, ἡ Νύμφη δὲν ἡσυχάζει, μέχρις ὅτου συναντήσει τὸν ἀγαπημένο της. Ἐκεῖνος κρύβεται στὶς φυλλωσιὲς τοῦ κήπου καὶ ἐκείνη τὸν ψάχνει: «Ἐζήτησα ὃν ἠγάπησεν ἡ ψυχή μου. Ἐζήτησα αὐτὸν καὶ οὐχ εὗρον αὐτόν. Ἐκάλεσα αὐτὸν καὶ οὐχ ὑπήκουσέ μου. Ἀναστήσομαι δὴ καὶ κυκλώσω ἐν τῇ πόλει, ἐν ταῖς ἀγοραῖς καὶ ἐν ταῖς πλατείαις  καὶ ζητήσω ὃν ἠγάπησεν ἡ ψυχή μου…μὴ ὃν ἠγάπησεν ἡ ψυχή μου ἴδετε;» (γ´ 1-3). [Μητροπολ. Ἀχελώου Εὐθυμίου (Στύλιου), 100 Διάλογοι μὲ τὸν Ἰησοῦ, Ἀθῆναι, 2006.]

 Πηγή: Χριστιανική Βιβλιογραφία

 

῾Υποδερμικά τσίπ ἀναγνώρισης ἐμφυτεύθηκαν σέ ᾿Αμερικανούς ἐργαζόμενους

Σχόλιο ᾿Οδυσσέως τοῦ klision: ῞Οπως φαίνεται τά ἠλεκτρονικά δεσμά μᾶς περικυκλώνουν ὅλο καί περισσότερο. Θά ἀναφέρω δύο παραδείγματα γιά τοῦ λόγου τό ἀληθές: 

α) ΧΘές τό ἀπόγευμα ἐπισκεφθήκαμε μέ μιά φιλική  παρέα τό Μοναστήρι κάποιας ἐπαρχιακῆς πόλεως. Γενομένης συζητήσεως ἡ σεβασμία καί ἐνάρετος ἡγουμένη τοῦ Μοναστηριοῦ μᾶς ἀποκάλυψε ὅτι τῆς ὑπέδειξαν κρατικές ὑπηρεσίες νά ἐμφυτεύσουν στά λίγα ζῶα τοῦ Μοναστηριοῦ μικροτσίπς, ὥστε νά μποροῦν νά τά διακρίνουν ἀπό τά εἰσαγόμενα. ῾Η ἡγουμένη, βέβαια, ὡς ἔμπειρος ἄνθρωπος,  ἀρνήθηκε, ὁποιεσδήποτε κι ἄν εἶναι οἱ ἐπιπτώσεις.

β) ᾿Επιστρέφοντας ἀπό τό Μοναστήρι, ὁ ὁδηγός τοῦ ταξί μᾶς ἀποκάλυψε ὅτι ὅλα πλέον τά ταξί ὑποχρεώνονται νά ἔχουν σέ κάποιο σημεῖο στό παμπρίζ τοῦ αὐτοκινήτου τους ἕνα μικροτσίπ, τό ὁποῖο περιέχει τά στοιχεῖα τοῦ κατόχου του. ῾Ο ὁποιοσδήποτε ἀστυνομικός μέ εἰδικό ὄργανο θά μπορεῖ νά ἀποκρυπτογραφήσει τά στοιχεῖα αὐτά. Αὐτό ἔγινε μέ τήν εὔλογη δικαιολογία τοῦ ἀποκλεισμοῦ τῶν πειρατικῶν ταξί.

῾Η δικαιολογία καί στίς δύο περιπτώσεις εἶναι ὅτι ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΓΙΝΟΝΤΑΙ ΓΙΑ ΤΟ ΚΑΛΟ ΜΑΣ! 

Βέβαια, ἐμεῖς γνωρίζουμε ὅτι  αὐτά ΜΥΡΙΖΟΥΝ ΑΠΟ ΕΝΑ ΧΙΛΙΟΜΕΤΡΟ  ΜΑΚΡΙΑ ὅτι δέν γίνονται γιά τό καλό μας, ἀλλά γιά νά ἐθισθοῦμε σιγά  σιγά στό νέο τρόπο φακελλώματος, οὕτως ὥστε, ὅταν θά φτάσει ἡ στιγμή τοῦ χαράγματος, νά γίνουμε εὔκολη λεία στά νύχια τῶν ἐπιτηδείων. 

   ῾Ο καιρός ἐγγύς, φίλοι. Γι᾿ αὐτό ἄς ἐπαγρυπνοῦν οἱ φύλακες, μή τυχόν καί μᾶς παγιδεύσουν  ἡμῶν κοιμωμένων..

Δύο εργαζόμενοι σε αμερικανική εταιρεία εξοπλισμού ασφαλείας δέχθηκαν να συμμετάσχουν στις δοκιμές ενός υποδερμικού τσιπ αναγνώρισης, το οποίο λειτουργεί σαν μαγνητική κάρτα για την είσοδο σε χώρους υψηλής ασφάλειας, ανακοίνωσε η εταιρεία.

Η εμφύτευση RFID (Αναγνωριστική Ετικέτα Ραδιοσυχνοτήτων) στους πήχεις των δύο υπαλλήλων της CityWatcher.com πιστεύεται ότι είναι η πρώτη περίπτωση χρήσης της τεχνολογίας σε χώρο εργασίας στις ΗΠΑ.

Προηγούμενο υπάρχει πάντως στο Μεξικό, όπου παρόμοια τσιπ εμφυτεύθηκαν σε εργαζόμενους του υπουργείου Δικαιοσύνης, προκειμένου να έχουν πρόσβαση σε ελεγχόμενους χώρους.

Ο Σον Νταρκς, διευθύνων σύμβουλος της CityWatcher.com, δήλωσε ότι εφοδιάστηκε και ο ίδιος με το τσιπ. «Δεν θα ζητούσα από άλλους να κάνουν ο,τιδήποτε δεν θα έκανα και εγώ. Κανείς από τους υπαλλήλους μου δεν αναγκάζεται να δεχθεί το τσιπ για να κρατήσει τη θέση του» διαβεβαίωσε.

Διευκρίνισε επίσης ότι τα RFID δεν θα χρησιμοποιούνται για την παρακολούθηση του προσωπικού: «Είναι παθητικά τσιπ. Δεν εκπέμπουν κανενός είδους σήμα. Είναι το ίδιο πράγμα με τις κάρτες-κλεδιά» είπε.

Η CityWatchers.com έχει συμβόλαιο με έξι αμερικανικές πολιτείες για την παρακολούθηση περιοχών υψηλής εγκληματικότητας με κάμερες, μέσω του Διαδικτύου.

Οι εργαζόμενοι που φέρουν το τσιπ θα μπορούν να εισέρχονται στα δωμάτια όπου αποθηκεύονται τα δεδομένα, τοποθετώντας το χέρι τους κάτω από μια ειδική συσκευή αναγνώρισης.

Η τεχνολογία των RFID χρησιμοποιείται τα τελευταία χρόνια στις ΗΠΑ κυρίως για την παρακολούθηση προϊόντων σε αποθήκες. Στην Ελλάδα, RFID τοποθετούνται υποχρεωτικά στα κατοικίδια, ώστε να μειωθούν τα αδέσποτα.

Μετά τον κυκλώνα Κατρίνα, η τεχνολογία χρησιμοποιήθηκε επίσης σε ορισμένα νεκροτομεία, για να παρακολουθείται η μεταφορά πτωμάτων που δεν είχαν αναγνωριστεί.

Newsroom ΔΟΛ, με πληροφορίες από Associated Press