Αὐγουστῖνος Καντιώτης – Σημεῖον ἁγιότητος;

Σύμφωνα με πληροφορίες μας το σκήνωμα του πατρός Αυγουστίνου εμφάνισε παράδοξον σημείον.

Ήταν εύκαμπτο και ευλύγιστο όπως είναι το ανθρώπινο σώμα όταν είναι ζωντανό.

Την μαρτυρία την έχουμε από πολλές πλευρές.

Αγιορείτης μοναχός μας βεβαίωσε ότι ένα παιδάκι που σήκωσε το χέρι του αειμνήστου Γέροντος το σήκωσε πολύ εύκολα και δεν παρουσίασε καμμία ακαμψία όπως παρουσιάζουν τα δικά μας σώματα και μάλιστα μέσα σε λίγες ώρες.

Το σώμα του Γέροντα κρατήθηκε για τρείς μέρες και διατηρούσε την ίδια ευκαμψία και τις τρείς μέρες.

Επίσης μπροστά στα μάτια μας λίγο πριν μπει το σκήνωμα του πατρός Αυγουστίνου στον τάφο και ύστερα από προτροπή του π. Νεκταρίου Μουλατσιώτη, ο Πρωτοσύγκελος της μητροπόλεως Φλωρίνης π. Ιουστίνος σήκωσε το χέρι του Γέροντα και του έκανε το σημείο του σταυρού με πολύ ευλυγισία. Όσοι βρισκόμασταν δίπλα μείναμε με ανοιχτό το στόμα. Οι δε αρχιερείς κοίταζαν με γουρλωμένα μάτια. Ο δε κόσμος εκείνη τη στιγμή άρχιζε να φωνάζει Άγιος, Άγιος, Άγιος, Άγιος…

Αν αυτό το φαινόμενο δεν είναι σημείο ΑΓΙΟΤΗΤΟΣ, τότε ποιό είναι;

Το μέλλον θα δείξει.

Ο Θεός θα δείξει.

Εμείς οφείλουμε να περιμένουμε και να επικαλούμεθα τις ευχές Αυγουστίνου αρχιερέως για να μας στηρίζουν στους άγιους αντιπαπικούς και αντιοικουμενιστικούς αγώνες μας μπροστά στον ΟΙΣΤΡΟ και στον ΑΦΗΝΙΑΣΜΟ των Οικουμενιστών και των Λατινοφρόνων της εποχής μας, τους οποίους και ο ίδιος ο Γέροντας διεξήγαγε μέχρι το τέλος.

Και μάλιστα όταν έβλεπαν οι Λατινόφρονες και οι Οικουμενιστές ότι στις κινήσεις τους αντιδρούσε ο Αυγουστίνος δεν προχωρούσαν με τα ίδια βήματα ΑΡΚΤΟΥ που σήμερα προχωρούν, αφού βλέπουν ότι δεν υπάρχει από πλευράς επισκόπων, σχεδόν καμία αντίδραση.

Ελπίζουμε όμως ότι πρωτεύοντα ρόλο θα παίξουν και πάλι τα ΛΟΚ της Εκκλησίας, οι ορθόδοξοι εύζωνοι μοναχοί.

Πηγή: http://www.freemonks.gr/index.php?page=news_info〈=1&id=244

ἀναδημοσίευση:http://www.zoiforos.gr

ΠΡΟΣ ΕΛΕΓΧΟΜΕΝΗ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ;

Κλειδωμένα τα blogs σε όλες τις δημόσιες υπηρεσίες;;;;;

"Ελεγχόμενη" ενημέρωση εν έτη 2010!
Την λογοκρισία της Κυβέρνησης ΠΑΣΟΚ θα ζήλευε κάθε Δικτατορία σε όλο τον πλανήτη. Προκειμένου να αντιμετωπίσει την κριτική απο τα blogs τα... κλειδώνει! Από χθες το πρωί δεχόμαστε κατεγγελίες από υπαλλήλους δημοσίων υπηρεσιών, καθώς... 

δε μπορούσαν να μπουν σε κανένα blog, την ώρα που τα γνωστά ειδησεογραφικά sites δουλεύανε κανονικά!

Η οργή του κόσμου που εκφράζεται καθημερινά στον χώρο των blogs, όπως καταλαβαίνετε, ενόχλησε κάποιους στη "σοσιαλιστική" κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ και προτίμησαν να τα... απαγορεύσουν!

Δεν είναι τυχαίο δε, ότι άφησαν ξεκλείδωτα τα μεγάλα και πάνω απ' όλα, "αντικειμενικά", ειδησεογραφικά portals.

Εμείς καταφέραμε και επιβεβαιώσαμε τις καταγγελίες σε αρκετές δημόσιες υπηρεσίες ενώ σε κάποιες τα blogs έχουνε κλειδωθεί εδώ και μήνες...

Μας δίνουν τον πενιχρό μισθό που ΘΕΛΟΥΝ.
Θα μας δώσουν σύνταξη ΑΝ ΘΕΛΟΥΝ.
Θα τρώνε εις βάρος μας ΟΠΟΤΕ ΘΕΛΟΥΝ και πλέον
Θα ενημερωνόμαστε από εκεί που ΘΕΛΟΥΝ!

Αυτή είναι η Ελλάδα του 2010...

24wro

Η ΠΟΡΕΙΑ ΠΡΟΣ ΤΟ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟ ΦΑΚΕΛΩΜΑ ΚΑΛΑ ΚΡΑΤΕΙ!

Σχόλιο ᾿Οδυσσέως:Τό παρακάτω ἄρθρο φαίνεται πολύ λογικό. ᾿Εξοικονόμηση χρήματος, διασταύρωση στοιχείων γιατρῶν καί ἀσφαλισμένων, γρἠγορος ἔλεγχος γιά τόν ἐντοπισμό ἀτασθαλιῶν κλπ. κλπ. Πίσω ὅμως ἀπό αὐτο  κρύβονται τά πλοκάμια πού ἀνοίγει ἡ ἠλεκτρονική διακυβέρνηση καί ὁ κίνδυνος καταστρατηγήσεως τῶν ἀνθρωπίνων δικαιωμάτων. Σιγά σιγά -νά εἶστε σίγουροι-θά προχωρήσουν καί σέ ἄλλους τομεῖς. Τό χταπόδι ἁπλώνει συστηματικά τά πλοκάμια του

Από την Κορινθία ξεκινά η Ηλεκτρονική Συνταγογράφηση

Θα γίνει ημερίδα στις 3 Οκτωβρίου στην Κόρινθο

Από την Κορινθία (αλλά και τη Βοιωτία και τη Λέσβο) θα ξεκινήσει στις 15 Οκτωβρίου η ηλεκτρονική συνταγογράφηση. Το φιλόδοξο σχέδιο, το οποίο θα προσπαθήσει να βοηθήσει το ελληνικό δημόσιο να εξοικονομήσει περισσότερα από ένα δισεκατομμύριο ευρώ ετησίως, ολοκληρώθηκε χάρη στην επίπονη δουλειά της ομάδας στην οποία συμμετείχε και ο Κορίνθιος γιατρός Μιχάλης Κούτρας και θα λειτουργήσει πιλοτικά στους τρεις νομούς που προαναφέραμε και στον ΟΑΕΕ.
Το σχετικό νομοσχέδιο κατατέθηκε στη Βουλή την περασμένη Τρίτη και από την αρχή του ερχόμενου έτους αναμένεται να εφαρμοστεί σε όλα τα ασφαλιστικά ταμεία. Οπως προβλέπει το νομοσχέδιο, ο γιατρός θα συμπληρώνει την ηλεκτρονική φόρμα με τα στοιχεία του, τα στοιχεία του ασθενούς, τη διάγνωση και τα φάρμακα. Για κάθε γιατρό προβλέπεται πλαφόν στις συνταγές, ανάλογα με την ειδικότητά του. Αν το ξεπεράσει τότε θα διακόπτεται η συνεργασία του. Στον ασθενή θα δίδεται αντίγραφο της συνταγής, η οποία θα πρέπει να εκτελείται εντός πέντε εργάσιμων ημερών από την καταχώρισή της.
Οι διοικητές των τεσσάρων μεγάλων ταμείων -Ροβέρτος Σπυρόπουλος (ΙΚΑ), Γεράσιμος Βουδούρης (ΟΑΕΕ), Παναγιώτης Πέτρουλας (ΟΓΑ) και Κυριάκος Σουλιώτης (ΟΠΑΔ)- που συναντήθηκαν πριν από λίγες ημέρες εκτιμούν ότι με την ηλεκτρονική καταχώρηση των συνταγών που προωθείται με νομοσχέδιο θα ελέγξουν τις κομπίνες και τους γιατρούς που υπερσυνταγογραφούν. Ειδικότερα, ο διοικητής του Οργανισμού Ελεύθερων Επαγγελματιών πιστεύει ότι με τον ηλεκτρονικό έλεγχο θα εξοικονομηθούν 500-600 εκατ. ευρώ ώστε να πληρωθούν οι συντάξεις έως το τέλος του χρόνου. Διαφορετικά θα χρειαστεί 300 εκατ. έξτρα χρηματοδότηση αφού έχει εξαντλήσει την επιχορήγηση του 2010. Από τη «λευκή» τρύπα που θα δημιουργηθεί ελπίζουν οι διοικητές ότι θα καλύψουν και την επιβάρυνση από την αύξηση των νοσηλίων.
Νωρίτερα, πάντως, και συγκεκριμένα στις 3 Οκτωβρίου θα γίνει στην Κόρινθο μεγάλη ημερίδα για την συνταγογράφηση με την συμμετοχή γιατρών, φαρμακοποιών, και υπηρεσιακών παραγόντων του υπουργείου Κοινωνικών Ασφαλίσεων, αλλά και των ασφαλιστικών ταμείων. Είναι πιθανό δε, να δώσει το παρών τόσο ο διοικητής του ΟΑΕΕ όσο και ο Ανδρέας Λοβέρδος, αφού η ηλεκτρονική συνταγογράφηση θεωρείται από τα πιο σημαντικά μέτρα που θα λάβει η κυβέρνηση στην κατεύθυνση της περιστολής των δαπανών και του νοικοκυρέματος στα ασφαλιστικά ταμεία.

Αναρτήθηκε από ΠΟΛΙΤΗΣ ΤΗΣ ΚΟΡΙΝΘΙΑΣ στις 4:29 μ.μ.

᾿Αναγνωστικόν τῆς ᾿Αρχαίας ῾Ελληνικῆς Γλώσσης / Γεωργίου Ν. Ζούκη

Α΄ Γυμνασίου

ΟΡΓΑΝΙΜΟΣ ΕΚΔΟΣΕΩΝ ΔΙΔΑΚΤΙΚΩΝ ΒΙΒΛΙΩΝ

ΑΘΗΝΑΙ 1967

᾿Εξώφυλλον Ζωγράφου ΤΑΣΟΥ ΧΑΤΖΗ

1. Ὁ πιστὸς φίλος.

Πιστεύω¹ τῷ φίλῳ. Πιστὸν φίλον ἐν κινδύνοις γιγνώσκεις².

῾Ο φίλος τὸν φίλον ἐν πόνοις³ καὶ κινδύνοις οὐ λείπει. Τοῖς

τῶν φίλων λόγοις ἀεὶ πιστεύομεν. Εἰ⁴ κινδυνεύετε, ὦ

φίλοι, τοὺς τῶν ἀνθρώπων τρόπους⁵ γιγνώσκετε· οἱ μὲν

γὰρ ἄπιστοι φίλοι οὐ μετέχουσι⁶ τοῦ κινδύνου, οἱ δὲ πιστοὶ

συγκινδυνεύουσι τοῖς φίλοις. Πιστοῖς φίλοις μᾶλλον⁷ ἢ

χρυσῷ καὶ ἀργύρῳ πιστεύομεν. Οἱ ἀγαθοὶ ἄνθρωποι καὶ ἐν

κινδύνοις ἀεὶ ἀγαθὸν ἔχουσι θυμόν⁸· τῷ γὰρ θεῷ πιστεύουσιν.

῏Ω φίλε, ὁ θεὸς τοὺς ἀγαθοὺς ἀνθρώπους οὐ λείπει. Πολλοὶ

ἄνθρωποι τῷ πλούτῳ μᾶλλον ἢ τῷ θεῷ πιστεύουσι.

῾Ερμηνευτικές σημειώσεις

1.      ἔχω ἐμπιστοσύνη

2.      γνωρίζω

3.      κόπος

4.      ἐάν

5.      χαρακτήρ

6.      λαμβάνω μέρος

7.      περισσότερον

8.      διάθεσις

Οἰωνός -᾿Αλεξάνδρου Παπαδιαμάντη

 

Tὸ ἐκήρυξεν ὁ θεῖος Ὅμηρος πρὸ ἐτῶν τρισχιλίων: Εἷς οἰωνὸς ἄριστος !. . .

Εὗρεν εὐκαιρίαν νὰ βάλῃ εἰς τὸ στόμα τοῦ Ἕκτορος ὅλην τὴν ἀηδίαν, ὅσην τοῦ ἐνέπνεον κατὰ βάθος οἰωνοὶ καὶ οἰωνοσκόποι, καίτοι, λόγῳ τοῦ ἐπικοῦ ἀξιώματος, ἦτο ἠναγκασμένος, ὁ θεσπέσιος, νὰ περιγράφῃ μετὰ μεγάλης σοβαρότητος ὅλας τὰς τελετὰς καὶ τὰς ἀσκήσεις τῶν θυσιῶν, καὶ τῶν οἰωνῶν, καὶ τῶν μαντευμάτων.

Καὶ ὁ Κάτων, ὁ ἄκαμπτος Ρωμαῖος, εἶπε, χίλια ἔτη ὕστερον: Si augur augurem...

Δηλαδή, ἐὰν οἰωνοσκόπος συναντήσῃ οἰωνοσκόπον, δὲν ἠμπορεῖ νὰ κράτησῃ τὰ γέλια. . .

Οἱ μόνοι ἀληθεῖς οἰωνοὶ εἶναι τὰ πράγματα. Πλήν, ἂν ὑπάρχωσιν ἄλλοι συμβολικοί, ἐναέριοι ἢ ἐπίγειοι οἰωνοί, ἔρχονται ἐπικουρικῶς μόνον, διὰ ν' ἀνοίξουν τὰ ὄμματα τῶν τυφλῶν, ὅσοι δὲν βλέπουν τὰ πράγματα.

Ἀφοῦ αἰτήσω συγγνώμην ἀπὸ τὸν ἀναγνώστην διὰ τὸ βάναυσον καὶ ὄχι πολὺ κόσμιον ἴσως τοῦ συμβόλου ἐνταῦθα, θὰ διηγηθῶ ἕνα οἰωνόν.

Ἕνα καιρόν, δύο νέοι, ἐκ τῶν ὁποίων ὁ εἷς μοὶ ἐτύγχανε, διὰ νὰ εἴπω κατὰ Πλάτωνα, ἐγγύτατα γένους ὤν καὶ ἐν τῷ αὐτῷ οἰκῶν, ἔκαμναν τὸν ἔρωτα εἰς μίαν νέαν, ἥτις δὲν εἶχεν εἴδησιν τοῦ πράγματος. Διότι εἶχεν ἴσως τόσους λατρευτάς, ὅσας χιλιάδας προῖκα. Δὲν εἶχε καιρὸν ἡ ἰδία, μὲ τὰς ἁβρὰς καὶ τρυφερὰς χεῖράς της, καὶ μὲ τοὺς μεγάλους τακεροὺς ὀφθαλμούς της, νὰ μετρήσῃ οὔτε τὸν σωρὸν τῆς μιᾶς οὔτε τὴν ἄγελην τῶν ἄλλων.

Ἴσως οἱ δύο, περὶ ὧν ὁ λόγος, δὲν ἦσαν τόσον ὑγιῶς προικοθῆραι, ὅσον νοσηρῶς αἰσθηματικοί. Ἡ κόρη ἦτο χαριεστάτη. Μετεῖχε καλῶν αἰσθημάτων καὶ δὲν ἦτο ἄμοιρος καλῆς ἀγωγῆς. Ἐξαιρέσει τῆς οἰήσεως καὶ τοῦ ἐξιππασμοῦ τῶν νεοπλούτων, κατὰ τὰ ἄλλα ἦτο ἄμεμπτος. Ἀδιάφορον ὅμως.

Ἓν δειλινόν, ἢ μίαν ἑσπέραν, δὲν ἐνθυμοῦμαι καλά, φθινοπώρου ἀρχομένου, οἱ δύο νέοι ἐκάθηντο ὑπαίθριοι, χωριστὰ ὁ καθείς, ἔξωθεν ζυθοπωλείου, καὶ ἐκοίταζαν ἀντικρὺ τὸν ἐξώστην της. Ἐπερίμεναν πότε νὰ φανῇ. Ἤλπιζον νὰ πέση ἐπ' αὐτοὺς ἡ ματιά της ἢ ποθεινή.

Τὸ ἐλάχιστον τυχαῖον βλέμμα της ἦσαν ἱκανοὶ νὰ τὸ ἐκλάβουν ὡς σκόπιμον καὶ σημαντικόν, καὶ πλάττον εὐτυχίαν δι’ αὐτούς. Μωρότεροι τοῦ Ναρκίσσου, κατωπτρίζοντο ὄχι εἰς τὸ φεῦγον ρεῦμα τοῦ ρύακος, ἀλλ' εἰς τὸ ἀεικίνητον βλέμμα τῆς κόρης.

Ἡ κόρη ἐξῆλθεν. Ἐκοίταξεν ἐδῶ, ἐκοίταξεν ἐκεῖ, ἴσαξε τὰ μαλλιά της, ἔρριψε βλέμμα εἰς τοὺς δύο νέους, τοὺς ἀφῆκε νὰ τὴν κοιτάζουν καὶ νὰ χάσκουν, καὶ προσήλωσε τὸ ὄμμα εἰς ἕν ἀόριστον ὑψηλὸν σημεῖον τῆς πόλεως ἢ τοῦ ὁρίζοντος, εἰς ἓν κωδωνοστάσιον ἢ ἓν νέφος. Ποῦ ἀλλοῦ;

Ἐντοσούτῳ ἐκεῖνοι τὴν ἐθώπευον, τὴν ἔτρωγον, τὴν ἔλειχον, τὴν ἐπιπίλιζον, ἐνετρύφων μὲ τὸ βλέμμα, καὶ ἦσαν οἰκτρῶς εὐτυχεῖς.

Ὅσον καὶ οἱ ἔγκλειστοι τῶν ὑγιεινῶν οἴκων.



Τέλος ὁ εἷς ἀπέσπασε τὸ ὄμμα.

Ἴσως τοῦ ἦλθεν ἀμυδρὰ ἡ συναίσθησις τοῦ κωμικοῦ.

Τὸ βλέμμα του ἔπεσε χαμαί, εἰς τὴν γῆν. Τὴν στιγμὴν ἐκείνην ὑπῆρχεν ἐκεῖ, ὑπὸ τὸν ἐξώστην, μία μεγάλη, λευκή, ὑπερήφανος σκύλα. Ὡραία σκύλα, γένους ἐκλεκτοῦ.

Ἡ σκύλα ἐχαμήλωνε κάτω τὴν κεφαλὴν καὶ ἔψαχνε καὶ ἐζήτει τροφήν.

Ὄπισθεν τῆς οὐρᾶς της ἵσταντο δύο μικρά, οἰκτρὰ κυνάρια. Τὰ δύο κυνάρια ἐμάχοντο μεταξὺ των, ἔγρυζον, ἔτριζον τοὺς ὀδόντας, καὶ ἐζήτουν, πότε τὸ ἕν, πότε τὸ ἄλλο (καὶ πάλιν αἰτῶ συγγνώμην), νὰ ἐπιβῶσι τῆς σκύλας.

Ἀλλὰ δὲν ἔφθαναν.

Τὰ νῶτα τῆς σκύλας ἦσαν πολὺ ὑψηλά.

Θὰ τοὺς ἐχρειάζετο σκαλωσιὰ διὰ ν' ἀναβῶσιν.

Ἡ μεγάλη, εὔμορφη σκύλα, οὔτε ἐγύριζε νὰ τὰ ἰδῇ, τὰ δύο κυνάρια. Ἔκυπτε χαμαί, ἐξηκολούθει νὰ ψάχνῃ, καὶ δὲν ἠνωχλεῖτο ποσῶς ἀπὸ τὰς παιδιὰς οὔτε ἀπὸ τὰς ἐπιχειρήσεις των.

Οὔτε τὰ ἐνεθάρρυνε, οὔτε τὰ ἀπεθάρρυνε. Προφανῶς, εἶχε πεποίθησιν εἰς τὰ ὑψηλὰ νῶτα της.

Τὰ δύο κυνάρια ἐξηκολούθουν νὰ μάχωνται, νὰ γρύζουν καὶ νὰ δαγκάνονται, ἑωσότου, τὴν ἰδίαν στιγμὴν ἔφθασε μέγας, μαῦρος σκύλος.

Ὁ μαῦρος σκύλος ἐγαύγισε μεγαλοπρεπῶς, ἔδειξε τοὺς ὀδόντας, ἐφυγάδευσε τὰ δύο κυνάρια, καὶ ἔμεινε κύριος τοῦ πεδίου, ἐκρέμασε τὴν γλῶσσαν, ὠργίασεν, ἐγαύγισε. . . καὶ γαυγίζει ἀκόμη.




Τὸ σύμβολον ἦτο εὔγλωττον. Ὁ οἰωνὸς ὡμίλει ἀφ' ἑαυτοῦ.

Ὁ νέος ὁ εἷς, «ὁ ἐγγύτατα καὶ ἐν τῷ αὐτῷ οἰκῶν», τὸ ἐνόησεν, ἔφυγε, καὶ ἀκόμη φεύγει, διότι δὲν ἦτο ἱκανὸς νὰ τὰ βγάλῃ πέρα μὲ τὸν μαῦρον σκύλον. Ὁ ἄλλος δὲν ἐβράδυνε νὰ τὸν ἀκολούθησῃ.

Ἀλλὰ τί ἐχρειάζετο ὁ οἰωνός;

Μήπως δὲν ἦσαν τὰ πράγματα; Μήπως δὲν ἦτο ἡ δυσαναλογία τοῦ πλούτου καὶ τῆς κοινωνικῆς θέσεως, καὶ τὸ ὕψος τῶν νώτων;




Ὁμοίως, καὶ παντοῦ ἀλλοῦ.

Τί χρειάζεται ὁ οἰωνός;

Μήπως δὲν εἶναι τὰ πράγματα;

Εἷς οἰωνὸς ἄριστος. Ἀλλὰ τίς ἔβαλεν εἰς πρᾶξιν τὴν συμβουλὴν τοῦ θειοτάτου ἀρχαίου ποιητοῦ; Ἐκ τῆς παρούσης ἡμῶν γενεὰς τὶς ἠμύνθη περὶ πάτρης;

Ἠμύνθησαν περὶ πάτρης οἱ ἄστοργοι πολιτικοί, οἱ ἐκ περιτροπῆς μητρυιοὶ τοῦ ταλαιπώρου ὠρφανισμένου Γένους, τοῦ «στειρεύοντος πρὶν καὶ ἠτεκνωμένου δεινῶς σήμερον»;

Ἄμυνα περὶ πάτρης δὲν εἶναι αἱ σπασμωδικαί, κακομελέτητοι καὶ κακοσύντακτοι ἐπιστρατεῖαι, οὐδὲ τὰ σκωριασμένης ἐπιδεικτικότητος θωρηκτά. Ἄμυνα περὶ πάτρης θὰ ἦτο ἡ εὐσυνείδητος λειτουργία τῶν θεσμῶν, ἡ ἐθνικὴ ἀγωγή, ἡ χρηστὴ διοίκησις, ἡ καταπολέμησις τοῦ ξένου ὑλισμοῦ καὶ τοῦ πιθηκισμοῦ, τοῦ διαφθείραντος τὸ φρόνημα καὶ ἐκφυλίσαντος σήμερον τὸ ἔθνος, καὶ ἡ πρόληψις τῆς χρεοκοπίας.

Τίς ἠμύνθη περὶ πάτρης;

Καὶ τί πταίει ἡ γλαῦξ, ἡ θρηνοῦσα ἐπὶ ἐρειπίων; Πταίουν οἱ πλάσαντες τὰ ἐρείπια. Καὶ τὰ ἐρείπια τὰ ἔπλασαν οἱ ἀνίκανοι κυβερνῆται τῆς Ἑλλάδος.




Καὶ σήμερον, νέον ἔτος ἄρχεται. Καὶ πάλιν τί χρειάζονται οἱ οἰωνοί;
Οἰωνοὶ εἶναι τὰ πράγματα.

Μόνον ὁ λαὸς λέγει: «Κάθε πέρσι καλύτερα».

Ἂς εὐχηθῶμεν τὸ ἀρχόμενον ἔτος νὰ μὴ εἶναι χειρότερον ἀπὸ τὸ ἔτος τὸ φεῦγον.


(1896)
Πηγή:http://www.agiazoni.gr

᾿Ανάγκη χρηστότητος - Κώστα Καρυωτάκη

Σχόλιο περιοδικοῦ:Το παρακάτω κείμενο είναι γραμμένο πριν από ογδόντα
δύο χρόνια, από τον «ιδανικό αυτόχειρα» Κ. Καρυωτά-
κη, με την ιδιότητα του ως γραμματέα της «Ενώσεως
Δημοσίων Υπαλλήλων».
Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα «Ελληνική», στο φύλλο
της 8ης Φεβρουαρίου 1928.
Αν εξαιρέσουμε μερικές λεπτομέρειες, ως προς την οι-
κονομική οργάνωση του κράτους, καθώς και τους μι-
κρούς μισθούς τους οποίους ελάμβαναν οι Δημόσιοι
Υπάλληλοι της εποχής του μεσοπολέμου, το κείμενο θα
μπορούσε κάλλιστα να είχε γραφεί σήμερα.
Το παραθέτουμε προς σκέψη, προβληματισμό και ανα-
λογική σύγκριση με την παρούσα οικονομική και γενικό-
τερα κοινωνική κατάσταση.

Είναι περίεργος ο τρόπος με τον οποίον η παρούσα
κυβέρνησις ακολουθούσα εν τούτω τας προηγηθείσας,
εννοεί ν’ αντιμετωπίσει το υπαλληλικόν ζήτημα. Ανα-
γνωρίζει αφ’ ενός την αθλίαν από οικονομικής ιδία
απόψεως κατάστασιν των δημοσίων υπαλλήλων, εξ
άλλου όμως σπεύδει να δηλώσει διά του υπουργού της
ότι αδυνατεί να λάβει οιανδήποτε μέριμναν υπέρ αυ-
τών, διότι άλλως θα εματαιούτο η ισοσκέλισις του
προϋπολογισμού. Συμπληρούντα δε την παράδοξον
ταύτην τακτικήν τα δημοσιογραφικά της όργανα, προ-
τρέπουν τους δημοσίους υπαλλήλους να επιδιώξουν
διά των νομίμων μέσων την παρά της κυβερνήσεως
αποδοχήν των, ωσάν να μην είχε προ πολλού εξαντλη-
θεί μαζί με το τελευταίον νόμιμον μέσον και η μαρτυ-
ρική αληθώς υπομονή των ανθρώπων αυτών, οι οποί-
οι, επί σειράν ετών τρεφόμενοι με υποσχέσεις και συμ-
βουλάς, ηννόησαν πλέον τώρα, ολίγον πριν η αποθά-
νουν εξ ασιτίας, ότι απλούστατα εμπαίζονται και περι-
φρονούνται.
Η κυβέρνησις, προβάλλουσα ως δικαιολογίαν της αρ-
νήσεως της να ικανοποιήσει τα υπαλληλικά αιτήματα,
την έλλειψιν επαρκών πόρων, πράττει ότι προχειρότε-
ρον δύναται να πράξει.
Θα έπραττεν όμως καλύτερον αν εμελέτα και εξεύρι-
σκε τους απαιτούμενους πόρους, έχουσα υπ’ όψιν, ότι
ούτε το ισοζύγιον του προϋπολογισμού είναι δίκαιον
να επιτευχθεί εις βάρος της τάξεως ακριβώς εκείνης,
ήτις αμέσως συνδέεται προς την υπόστασιν του κρά-
τους, ούτε αποβαίνει κατορθωτή ή έξω των βιβλίων,
εν τοις πράγμασιν επαλήθευσις ενός τοιούτου ισοζυγί-
ου δια των οργάνων καθ’ ων τούτο στρέφεται.
Οι υπάλληλοι δεν εζήτησαν την επιβολή νέων φόρων.
Φρονούν όμως ότι θα ήτο ευχερές δια της καλλιτέρας
διαθέσεως των εννέα δισεκατομμυρίων του προϋπολο-
γισμού να περισσεύσουν τα απαιτούμενα προς αύξη-
σιν των αποδοχών των 200 περίπου εκατομμύρια
δραχμών. Όχι δε διά να πείσουν τον κ. υπουργόν των
οικονομικών, όστις καλύτερον παντός άλλου γνωρίζει
τα τρωτά σημεία της πολιτικής του, αλλ’ ίνα πληροφο-
ρηθεί η κοινή γνώμη πόσον παραγνωρίζονται τα δί-
καιά των, συνέστησεν επιτροπήν, ήτις εντός ολίγων
ημερών θα θέσει υπ’ όψιν της κυβερνήσεως τα μέσα
διά των οποίων, αν ήθελε, θα αντίκρυζεν αποτελεσμα-
τικώς την δημιουργηθείσαν κατάστασιν.
Καταρτίζεται λεπτομερής πίναξ των περιττών δαπα-
νών και των δυναμένων να πραγματοποιηθώσιν άνευ
οιασδήποτε επιβαρύνσεως του λαού δια νέων εσόδων.
Ενδεικτικώς αναφέρομεν ότι ταύτα θα προήρχοντο ως
εξής:

Τα νέα έσοδα
1. Βεβαίωσις και είσπραξις πληρεστέρα των υφι-
σταμένων φόρων, των οποίων ήδη μέγα μέρος δια-
φεύγει, λόγω ιδίως της απροθυμίας των υπαλλήλων,
αμειβομένων ανεπαρκώς. Αρκεί να λεχθεί ότι κατά τα
τρία τέταρτα αι οικοδομαί μένουν αφορολόγητοι, διότι
δεν έχουν δηλωθεί, ενώ αγρίως φορολογούνται οι δη-
λωθήσαι. Η δυσαναλογία μεταξύ εμμέσων
και αμέσων φόρων (70 και 30%) είναι άλλο σημεί-
ον, επί του οποίου θα έπρεπε να επιστήσει την προ-
σοχή της η κυβέρνησις, δεδομένου ότι οι έμμεσοι
φόροι βαρύνουν τους ολιγώτερον εύπορους.
2. Περιορισμός εις το ελάχιστον των ατελειών, αι ο-
ποίαι πρέπει να δίδονται δια να προστατεύονται αι
παραγωγικαί επιχειρήσεις και όχι διά να πλουτίζουν
ορισμένοι κεφαλαιούχοι. Είναι κολοσσιαία τα διαρρέ-
οντα εκ του Δημοσίου Ταμείου ποσά, λόγω της συνε-
χούς επεκτάσεως του μέτρου τούτου και της κατα-
στρατηγήσεως του σχετικού νόμου.
3. Εφαρμογή του μονοπωλίου του καπνού. Το μονο-
πώλιον ισχύει εις τα περισσότερα ευρωπαϊκά κράτη,
δεν καθιερώθη δε παρ’ ημίν, διότι δεν συμφέρει εις 4-
5 εκατομμυριούχους καπνεμπόρους, ενώ αντιθέτως θα
έσωζεν από την αθλιότητα πλήθος καπνεργατών και
θα ωφέλει ακόμη τους μικρότερους εμπόρους.
4. Κατάργησις των χορηγουμένων εις μεγάλην κλί-
μακα αναστολών κατά την πληρωμήν των φόρων,
αίτινες συντελούσιν εις το να χρονίζουν τα προς το
Δημόσιον χρέη και να μην πληρώνονται τελικώς οι
φόροι.
5. Συστηματική οργάνωσις της καταδιώξεως του
λαθρεμπορίου, ατελέστατα νυν διεξαγομένης.
6. Κατάργησις του ενός των δύο αστυνομικών σωμά-
των, χωροφυλακής και αστυνομίας πόλεων.
7. Ανασύστασις της Επιτροπής Προμηθειών προς
περιορισμόν της σπατάλης κατά την διενέργειαν
των προμηθειών του Δημοσίου.
8. Απόλυσις των άνευ υπηρεσιακής ανάγκης δι
κομματικούς λόγους διορισθέντων τελευταίως απει-
ραρίθμων υπαλλήλων, κατάργησις των συσταθει-
σών δια σκανδαλωδών νομοθετημάτων νέων θέσε-
ων εις διάφορα υπουργεία, αυστηρός έλεγχος των
νέων διορισμών υπό ειδικών επιτροπών εξ ανωτάτων
δημοσίων λειτουργών.
9. Εξίσωσις των αποδοχών, αφαιρουμένων των χο-
ρηγουμένων εις υπαλλήλους ορισμένων κλάδων
επιδομάτων και των εκτάκτων λόγω ιδία συμμετο-
χής εις επιτροπάς επιχορηγήσεων, ώστε να μη πλου-
τίζουν ολίγοι προνομιούχοι λαμβάνοντες δεκάδας
χιλιάδων δραχμών κατά μήνα, εις βάρος της ολότη-
τος των λιμοκτονούντων υπαλλήλων.

Κράτος και υπάλληλοι
Τινά μόνον των μέτρων τούτων αν ελάμβανεν η κυ-
βέρνησις και αν τα ελάμβανεν ειλικρινώς και μετά
παρρησίας, θα ήτο εις θέσιν να ικανοποιήσει τα υπαλ-
ληλικά αιτήματα, αλλά και να παρουσιάσει περίσσευ-
μα εις τον προϋπολογισμόν της. Αντί αυτού αρκείται
ν’ απευθύνει υποθήκας, συνιστώσα προς τους υπαλλή-
λους να υπομείνωσι μέχρι τέλους την δυστυχίαν, δια-
ποικίλλει ενίοτε τας παραινέσεις της με απειλάς και
λησμονεί ότι η πείνα είναι ο πειστικότερος των συμ-
βούλων και ότι άνθρωποι γνωρίζοντες ότι κατεδικά-
σθησαν ν’ αποθάνουν εξ ασιτίας ουδέν άλλο θα εφο-
βούντο ολιγότερον από το ν’ αποθάνουν εξ ασιτίας το
ταχύτερον.
Δεν δύνανται αφ’ εταίρου οι υπάλληλοι να λησμονή-
σουν πως επολιτεύθη το κράτος, όταν άλλη μεγάλη
τάξις οργάνων του, των οποίων αι υπηρεσίαι δεν είναι
βεβαίως σημαντικότεραι, ηξίωσαν την συμφώνως προς
τας ανάγκας της ζωής ρύθμισιν της μισθοδοσίας των.
Αι ταμειακαί δυσχέρειαι υπήρχον και τότε, η ισορρο-
πία του προϋπολογισμού θα διεκινδυνεύετο κατά τον
ίδιον ακριβώς τρόπον, αλλά, δια την καλή των τύχην,
τα όργανα εκείνα διέθετον, πλην των παρακλήσεων
και των ικεσιών, και άλλα πειστικότερα επιχειρήματα.
Και ευρέθη αμέσως τρόπος να αυξηθούν αι αποδοχαί
των, διότι εις την λογικήν του γρόνθου, και μόνον
εις αυτήν, υποχωρούν τα πάντα εν Ελλάδι.
Αλλά μήπως έπραξε τίποτε η κυβέρνησις δια να ενι-
σχύσει ηθικώς τους υπαλλήλους, δια να εξασφαλίσει
την ανεξαρτησίαν των, δια να τους απαλλάξει από τας
κομματικάς πιέσεις; Ούτε μία δραχμή δεν θ’ απητείτο
προς τούτο. Τουναντίον θα περιεστέλλοντο αι εκ των
σημερινών ατασθαλιών δαπάναι. Εν τούτοις το από
ετών καταρτιζόμενον σχέδιον νόμου «Περί καταστά-
σεως των πολιτικών υπαλλήλων της Διοικήσεως» μέ-
νει ακόμη σχέδιον νόμου και οι υπάλληλοι εξακολου-
θούν να διορίζονται, να παύονται, να μετατίθηνται, να
προάγονται, να τιμωρούνται συμφώνως με τα ορέξεις
των διαφόρων κομματαρχών. Συμβαίνει δε ώστε οι
χρηστότεροι ακριβώς και ικανότεροι εξ αυτών να
υποσκελίζονται από τους επιτηδειότερους. Τα υπη-
ρεσιακά συμβούλια κατ’ ουσίαν κατηργήθησαν, διότι
ή έγιναν τυφλά όργανα των υπουργών ή εκδίδουν
γνωματεύσεις μηδέποτε εισακουομένας. Ο υπάλλη-
λος γνωρίζει ότι η φιλοπονία και η ευσυνειδησία
εις ουδέν ωφελούν και εκλέγει την συντομοτέραν
οδόν ίνα προαχθεί και σταδιοδρομήσει. Οι υπουρ-
γοί, αναλαμβάνοντες την αρχήν, φέρουν μεθ’ εαυ-
τόν στρατιάν όλην αργοσχόλων, οι οποίοι εννοούν
να φιλοξενηθούν εις τον δεινοπαθούντα προϋπολο-
γισμόν. Οι μετέχοντες εις την κυβέρνησιν αρχηγοί
των κομμάτων διανέμουν μεταξύ των, αναλόγως
της πολιτικής των ισχύος, ωσάν να επρόκειτο περί
πατρικής των κληρονομίας, όλας τας θέσεις, από
τας των πρεσβευτών και των νομαρχών μέχρι των
θέσεων των ιερέων του Α’ Νεκροταφείου, και τας
προσφέρουν εις τους οπαδούς των εις αντάλλαγμα
αμφιβόλων υπηρεσιών.
Εις την ατμόσφαιραν αυτήν του κομματισμού και της
συναλλαγής ου χρηστοί υπάλληλου ασφυκτιούν. Από
τας υπηρεσιακάς ενεργείας εκλείπει ολονέν περισσό-
τερον η γενική τάσις, ο ανώτερος σκοπός. Τα προ-
γράμματα, αι κατευθυντήριοι γραμμαί, τα εθνικά
και ανθρώπινα ιδεώδη, προς τα οποία ητένιζον
άλλοτε οι φορείς της κρατικής εξουσίας, είναι σή-
μερον λέξεις κεναί. Τα πνεύμα της εποχής - ύλη και
βία– πληροί τους θαλάμους των υπουργείων.
Ο εις μετά τον άλλον οι ευσυνείδητοι υπάλληλοι
υποχωρούν ή υποκύπτουν εις την διαφθοράν. Επί
νέων βάσεων γίνεται η υπηρεσιακή αγωγή. Οι αφε-
λείς, όσοι επίστευσαν ότι θα εργασθούν τιμίως, με
γνώμονα το κοινό συμφέρον, σύμφωνα με τον όρκο
που έδωσαν, πληροφορούνται ότι άλλος είναι ο
προορισμός των.
Σπασμωδικαί ενέργειαι, αντιφατικαί αποφάσεις,
υπό την πίεσιν σήμερον του ενός και αύριον του
άλλου ισχυρού, ατελεύτητος σειρά χαριστικών
πράξεών, διασπάθισις του δημοσίου χρήματος, ι-
δού το σύνηθες περιεχόμενον της κρατικής επιτα-
γής.

Το καθήκον της Κυβερνήσεως
Είναι καιρός πλέον να παύσουν αι ασχήμιαι. Η κυβέρ-
νησις οφείλει να εξαρθεί εις το ύψος της αποστολής
της. Εκείνοι τους οποίους η εξέλιξις των πολιτικών
πραγμάτων έθεσε κατά τας παρούσας κρισίμους διά
το Έθνος στιγμάς επί κεφαλής των μεγάλων κλάδων
της Διοικήσεως, έχουν υποχρέωσιν να παράσχουν
εαυτούς υπόδειγμα ανιδιοτελούς δράσεως και ευγε-
νούς προσηλώσεως εις το καθήκον. Πρέπει να εννοή-
σουν οι διοικούντες τον τόπον ότι αποκλειστική
αρμοδιότης των δεν είναι η προς εξυπηρέτησιν
τούτου ή εκείνου του κόμματος καθοδήγησις του
υπαλληλικού κόσμου ως τυφλής και αμόρφου μάζης.
Αν μόνη η συνείδησις των δεν είναι ικανή να τους υπα-
γορεύσει τον όρθόν τρόπον του πολιτεύεσθαι, ας ενθυ-
μηθούν τουλάχιστον πόσον οικτρώς απέτυχεν κατά το
παρελθόν πάσα προσπάθεια, είτε ατόμων είτε ομάδων,
όταν αύτη έτεινεν εις σκοπούς ελάχιστα αγνούς, τους
οποίους η μεγάλη πλειονότης του λαού, επειδή πάντοτε,
και ανομολογήτους έτι, εγνώριζεν, ηδυνήθη τέλος να
καταδικάσει.
Αι δημοσιοϋπαλληλικαί οργανώσει, δια του αγώνος τον
οποίον ανέλαβον, αποβλέπουν μεν εις την οικονομικήν
ενίσχυσιν του υπαλλήλου, αλλ’ επιδιώκουν κυρίως την
ηθικήν εξύψωσιν αυτού, την ανόρθωσιν των υπηρε-
σιών, τον καθαρισμόν της κρατικής μηχανής από πα-
ντός ξένου και φθοροποιού στοιχείου, εις τρόπον ώστε
η απαιτηθησομένη διά την υλικήν ενίσχυσιν των υπαλ-
λήλων δαπάνη να γίνει φυσιολογικώς, άνευ ουδεμίας
επιβαρύνσεως του λαού, συγχρόνως δε, αποβαίνουσα
γόνιμος και παραγωγική, ν’ αποδοθεί πολλαπλάσιος εις
εργασίαν και εθνικόν πλούτον.
Αφού η κυβέρνησις το αγνοεί ή σκοπίμως το λησμονεί,
ας το βροντοφωνήσωμεν ημείς, οι δημόσιοι υπάλληλοι:
Δεν έχομεν ανάγκην νέων πόρων. Έχομεν ανάγκην
χρηστής διοικήσεως. Τούτο είναι το σύνθημα, το ο-
ποίον κατευθύνει ήδη τας προσπαθείας μας.

῾Ο ῞Αγιος τῶν κομμουνιστικῶν φυλακῶν.῾Ο φιλόσοφος-μάρτυρας Κωνσταντίν ᾿Οπρισάν

Ο νέος μάρτυρας του Ιησού Κωνσταντίν Οπρισάν έζησε σε αυτή τη κοιλάδα του κλαθμωνος 37 χρόνια . Γεννήθηκε το 1921 στο Ονέστι –Μπακάου. Ήταν προικισμένος με ένα μεγάλο φιλοσοφικό και ποιητικό ταλέντο και μαθήτευσε στο Φράιμπουργκ κοντά στο μεγαλύτερο φιλόσοφο του 20ου αιώνα Μάρτιν Χαιντεγκέρ Συνελήφθη στο Κλούζ το 1948 μαζί με το άνθος της ρουμανικής νεολαίας , επειδή αγαπούσε το Χριστό και επιθυμούσε η πατρίδα του να είναι χριστιανική.
Άφησε τη καριέρα του ,τα νιάτα του, τη γυναίκα του την οικογένεια και ότι σημαίνει εγκόσμια χαρά για να ενδυθεί την αιώνια δόξα του σταυρού στις κουμμουνιστικές φυλακές.
Εκοιμήθει εν Χριστώ στις 26 Ιουλίου 1958 στα μπουντρούμια της Ζιλάβα.
Το όνομα του είναι σύμβολο της χριστιανικής και ανθρώπινης αξιοπρέπειας για τη γενιά του για αυτό ο εχθρός της σωτηρίας τον πολέμησε δυνατά θέλοντας να χαθούν όσο πιο πολλές ψυχές. Στο Πιτέστι στη Γκέρλα στη Ζιλάβα ο Κωνσταντίν Οπρισάν υπέφερε φρικτά βασανιστήρια ,αληθινές σελίδες του ρουμανικού μαρτυρολογίου.

Ο Άγιος των φυλακών Κωνσταντίν Οπρισάν

Μαρτυρίες για τον Κωνσταντίν Οπρισάν
«Οταν μαλώναμε (στο κελί) εκείνος προσευχόνταν.Η προσευχή του ήταν αποτελεσματική.Εμεις ντρεπόμασταν επειδή ξέραμε ότι προσεύχονταν.Δεν προσευχόνταν με δυνατή φωνή,αλλά το έβλεπες στο αλλοιωμένο πρόσωπό του.Εμεις καταλαβαίναμε ότι προσεύχεται και σταματούσαμε τον καυγά.Ηταν σε άθλια κατάσταση επειδή τον είχαν βασανίσει στο Πιτέστι 3 χρόνια.Τον χτυπούσαν στο στήθος και στην πλάτη,του ειχαν καταστρέψει τα πνευμόνια.Αλλά εκείνος προσεύχονταν όλη μέρα.Ποτέ δεν είπε κάτι κακό για τους βασανιστές του,μόνο μιλούσε για το Χριστό(π.Γκεόργκε Κάλτσιου-Ντουμιτρεάσα)ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΔΩ

...ο Κωνσταντίν άρχισε να κάνει αποχρεμψη υγρών απο τα πνευμόνια.Έμεινα με την πλάτη κολλημένος στην πόρτα.Ο άνθρωπος πνογόνταν.Πρέπει να έβγαλε τουλάχιστον ένα λίτρο φλέγμα και αίμα από τα πνευμόνια.Ημουν έτοιμος να κάνω εμετό.Μόλις το κατάλαβε μου είπε «συγχώραμε».Εγώ ντράπηκα επειδή ήμουν φοιτητής της ιατρικής.Από τότε τον φρόντιζα όσο μπορούσα.(π.Γκεοργκε Καλτσιου-Ντουμιτρεάσα)

Δε μιλούσε πολύ.Κάθε μέρα μας μιλούσε μια-δυο ώρες,επειδή δε μπορούσε να μιλήσει πιο πολύ.Κάθε λέξη που έβγαινε από το στόμα του ήταν μια λέξη αγιασμένη-μόνο για το Χριστό ,την αγάπη,τη συγχώρεση
«Ενστικτωδώς όλοι μαζεύτηκαν γύρω από τον Οπρισάν σαν να ήταν η τελευταία σανίδα σωτηρίας που έπρεπε να σωθεί. Ο Τσουρκάνου πλησίασε τον Οπρισάν θέλοντας να τον διαλύσει. Πλησιάζοντας τον τα δόντια του έτριζαν. Ο Οπρισάν τον κοίταζα χωρίς να ανοιγοκλείσει τα μάτια του. Από το μυαλό μου σαν αστραπή πέρασαν τα λόγια του Αρχάγγελου Μιχαήλ (Ιούδα 9)
Ο Τουρκάνου έκανε σήμα στους συνεργάτες του, οι οποίοι πλησίασαν. Έπειτα είπε στον Οπρισάν: «Ξάπλωσε». Πολλοί έσκυψαν το κεφάλι τους , άλλοι έκλεισαν τα μάτια . Ο Πουσκάσου και ο Λιβίνσκι πέρασαν από τη μια και την άλλη πλευρά του Οπρισάν. Ο Τουρκάνου στηρίχθηκε στους ώμους του αι αφέθηκε με όλο το βάρος στο θώρακα του, μέχρι που έβγαλε όλο τον αέρα και μετά στο λαιμό του. Το θύμα φαινόταν να πεθαίνει από ασφυξία. Αυτό συνεχίστηκε μέχρι που άρχισε να τρέχει αίμα από τη άκρη του στόματος του, που έβγαινε από τα πνευμόνια . έπειτα ο Τσουρκάνου τον πάτησε άλλη μια φορά δυνατά στο στήθος και με τα δυο πόδια και με δαιμονική ικανοποίηση του είπε: «Σήκω! Έτσι θα πεθάνεις σιγά –σιγά σταγόνα –σταγόνα.» (Virgil Maxim “Im pentru crucea purtata” )

...Τον κοίταξα.Το πρόσωπό του ήταν εντελώς εξαντλημένο.Τα μάτια του ήταν ανοιχτά αλλά έβλεπα πάνω τους κάτι σαν ομίχλη.Γύρισε τα μάτια του προς τα επάνω.Ήμουν τόσο τρομαγμένος που θα πέθαινε και ήμουν μόνος με εκείνον στο κελί.Έβαλα το χέρι μου επάνω του και είπα«Κωνσταντίν,μην πεθάνεις,μην πεθάνεις.Έλα πίσω,έλα πίσω.Ούρλιαξα.Επέστρεψε.Τα μάτια του τώρα ήταν καθαρά.Δε ξέρω τι έγινε με τη ψυχή του αλλά στο πρόσωπό του είχε αποτυπωθεί ο τρόμος.Αισθάνθηκα ότι ήταν έτοιμος να μπει στον άλλο κόσμο και ότι εγώ τον γύρισα πίσω στο κελί.Έκλαιγε πολύ.Το πρόσωπό του είχε γίνει σαν ενός παιδιού.Ενός νεογέννητου παιδιού, που μόλις είχε βγει από την κοιλιά της μαμάς του.Ο Κωνσταντίν Οπρισάν έκλαιγε επειδή τον είχα αναγκάσει να γυρίσει πίσω.Μετά από λίγα λεπτά πέθανε.(π.Γκεόργκε Κάλτσιου Ντουμιτρεάσα)

Κωνσταντίν Οπρισάν

Είχε σπουδάσει φιλοσοφία.Στα 1946-1947,ήταν ο καλύτερος γνώστης της φιλοσοφίας των υπαρξιακών φιλοσόφων.Ήταν καλύτερος και από τους καθηγητές του.Ήταν φοβερά έξυπνος,μια διάνοια,ενώ παράλληλα ήταν ηθικός και πολύ πιστός.Άλλωστε ήταν πρόεδρος των αδελφοτήτων του σταυρού(σ.σ.αδελφότητες ορθοδόξων φοιτητών)

...Τον Κωνσταντίν Οπρισάν τον βασάνισαν σαν το Χριστό,εβδομάδες ολόκληρες,υποχρεώνοντας(με φριχτά βασανιστήρια σ.σ) ολους όσους συνεργάστηκαν μαζί του στις ορθόδοξες αδελφότητες και οι οποίοι τον θαύμαζαν απεριόριστα,να τον χτυπήσουν,να τον φτύσουν,να τον βασανίσουν,και να πουν γι'αυτόν ψέματα.
Μια φορά που μαε είχαν βγάλει έξω,βγάζοντας το πουκάμισό του είδα ότι η πλάτη του ήταν γεμάτη ρίγες,σαν μια ζέβρα,σαν να τον είχαν γδάρει,κάψει ή μαστιγώσει,ο Θεός ξέρει(Εουτζέν Ματζιρέσκου-''Moara Dracilor,Edit Fronde)

πηγη-www.razbointrucuvant.ro
μετάφραση-www.proskynitis.blogspot.com

Τι ψυχές!Τι χριστιανοί!Τωρα στέκονται στον Ουρανο και προσεύχονται για εμας τους χλιαρούς.Προσεύχονται να τους ακολουθήσουμε αν χρειαστεί,έστω, για αρχή, να μην αφήσουμε την προσευχή και να μη δίνουμε τόση σημασία στα εγκόσμια για να δέχθούμε το Χριστό χωρίς τον οποίο δε μπορούμε να κάνουμε τίποτα.
Για το Χριστό υβριστηκαν,ταπεινώθηκαν,χτυπήθηκαν κτηνωδώς,υπέφεραν από το κρύο,την πείνα, την υγρασία,την προδοσία,αντιστεκόμενοι σ'αυτούς που αναμόχλευσαν κάθε γωνιά της ψυχής τους στην προσπάθεια τους να διώξουν από εκεί το Χριστό με τη βία.Ευτυχώς δεν τα κατάφερναν πάντα!
Άγιοι Νέοι Μάρτυρες του Χριστού,πρεσβεύσατε υπερ ημών!