Ἁγίου Κοσμᾶ Αἰτωλοῦ: Πότε γίνεται σωστά τό Μυστήριο τῆς Ἱερῆς Ἐξομολόγησης;

 

Οι  τέσσερις...τρίχες.

Έλεγε ο άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός:
«Αδελφοί, αν θέλετε να ιατρεύσετε την ψυχή σας, τέσσερα πράγματα σας χρειάζονται!
Κάμνουμε μία συμφωνία;
Από τον καιρόν που εγεννηθήκατε έως τώρα, όσα αμαρτήματα επράξατε, να τα πάρω εγώ εις τον λαιμόν μου, αρκεί η ευγένειά σας να θελήσετε να σηκώσετε τέσσερες τρίχες! Σας είναι βαρύ και δύσκολον;
-Και τί θα τα κάμω εγώ τα αμαρτήματά σας;
-Έχω μίαν καταβόθρα και τα ρίχνω μέσα!
-Ποία είναι η καταβόθρα;
-Είναι η ευσπλαχνία του Χριστού μας.
Πρώτη τρίχα είναι:
Όταν θελήσετε να εξομολογηθείτε, το πρώτον θεμέλιον είναι, να συγχωράτε τους εχθρούς σας. Το κάμνετε; Επήρατε την πρώτην τρίχα!…

Δεύτερη τρίχα είναι:
Να εύρετε πνευματικόν καλόν, γραμματισμένον, ενάρετον, να εξομολογηθείτε τας αμαρτίας σας. Όταν κάνεις την αμαρτίαν, τότε πρέπει να εντρέπεσαι. Όταν εξομολογείσαι, πρέπει να μην έχεις καμμίαν εντροπήν. Όταν εξομολογείσθε, να λέγετε όλα σας τα αμαρτήμα¬τα καθαρά. Και πρώτον να ειπείς του πνευματικού σου: -«Πνευματικέ μου, θα κολασθώ διότι δεν αγαπώ τον Θεόν και τους αδελφούς μου
με όλην μου την καρδιάν, ωσάν τον εαυτόν μου». Το έκαμες; Εσήκωσες και την δευτέραν τρίχα.
Ή τρίτη τρίχα είναι:
σαν εξομολογηθείς, θα σε ερωτήσει ο πνευματικός:
-Διατί, παιδί μου, τα έκαμες όλα αυτά τα αμαρτήματα;
Πρόσεχε, μη κατηγορήσεις άλλον! Τον εαυτόν σου μόνον να κατηγορήσεις! Και να ειπείς: Τα έκαμα από κακήν μου προαίρεσιν. Εγώ φταίω.
Είναι βαρύ να κατηγορηθείς τον εαυτόν σου; Όχι; Λοιπόν, την επήρες και την τρίτην τρίχα.
Έχομεν την τετάρτην τρίχα.
Όταν ο πνευματικός σου δώσει ευλογίαν και αναχωρήσεις, να αποφασίσεις με στερεάν γνώμην και απόφασιν, καλύτερα να πεθάνεις, καλύτερα να χύσεις το αίμα σου σε μαρτύριο, παρά να ξαναπέσεις σε αμαρτίαν. Το κάνεις και αυτό;
Αν ναι, να εσήκωσες και την τέταρτη τρίχα.
Αυτά είναι τα ιατρικά σου, αδελφέ. Τόσο ελαφρά, σαν να σηκώνεις τέσσερες τρίχες!».
(Διδαχή Δ’)

Πηγή:᾿Αναβάσεις

ΟΛΟΖΩΝΤΑΝΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑ ΓΙΑ ΑΟΡΑΤΟ ΑΣΚΗΤΗ

"Ἦταν μία ἀνδρικὴ ἐνθουσιώδης φωνή, ποὺ φώναζε ἐκστατικὰ σχεδόν, μέσα στὴν σιγαλιὰ τῆς νύκτας καὶ κάτω ἀπὸ τὸ πανόραμα τοῦ οὐρανίου στερεώματος: «Δόξα σοι ὁ Θεός», «Κύριε σῶσον τὸν κόσμο σου"

 

 

Μιὰ ἐμπειρία στὸ Ἅγιον Ὄρος
ἀπὸ τὸ περιοδικὸ «ΠΡΩΤΑΤΟΝ» (Ἅγ. Ὄρος)
τεῦχ. 119, ΙΟΥΛ.-ΑΥΓ. 2010

 

Σχετικῶς µὲ τὸ γεγονὸς ποὺ ζήσαµε στὸ Κελλὶ τοῦ Προφήτου Δανιήλ, παραθέτουµε παρακάτω τὴν καταγραφὴ αὐτοῦ τοῦ γεγονότος, πιστεύοντας πὼς ἀξίζει νὰ γνωστοποιηθεῖ καὶ σὲ ἄλλους.

'Εξ ἀρχῆς θέλουµε νὰ διευκρινίσουµε ὅτι ἔχουµε τὴν βεβαιότητα ὅτι δὲν λέµε κάτι πρωτάκουστο ἢ ὅτι τὰ παρακάτω ἀποτελοῦν µία ἀξεπέραστη πνευµατικὴ ἐµπειρία στὸ «Περιβόλι τῆς Παναγίας». Ἀντιθέτως, γνωρίζουµε ὅτι εἶναι µία µαρτυρία ἀπὸ τὶς πολλές, ἡ ὁποία ἂν ἴσως καὶ δὲν ἔχει τὴν ἰσχὺ νὰ ἐπιβεβαιώσει ἀκράδαντα τὴν παράδοση γιὰ τοὺς ἐρηµίτες καὶ ἀόρατους ἀσκητὲς τοῦ Ἁγίου Ὄρους, εἶναι ὅµως µία ἐπιπλέον ἐπανάληψη αὐτῆς τῆς παραδόσεως, καὶ τὸ βασικότερο, ὅτι ἐξ ἅπαντος ἀποτελεῖ µία βέβαιη µαρτυρία τῆς ζωῆς τῶν Ἁγιορειτῶν πατέρων, ποὺ συνεχίζει τὴν ἀσκητικὴ παράδοση τῆς Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας.

Πρὸ δύο ἐτῶν περίπου, ἡ Ἱερὰ Μονὴ Ὁσίου Ξενοφῶντος µᾶς «παραχώρησε» τὸ ἀρχαῖο καὶ ἐγκαταλελειµµένο Κελλὶ της - τοῦ Ἁγίου Προφήτου Δανιὴλ καὶ τῶν τριῶν Παίδων. Αὐτὸ τὸ Κελλὶ βρίσκεται σὲ μία ἐρημικὴ τοποθεσία πάνω στὸ βουνό, ἀνατολικὰ τῆς Μονῆς Ξενοφῶντος καὶ βόρεια τῆς Σκήτης Ξενοφῶντος. Δὲν γειτνιάζει μὲ κανένα ἄλλο Κελλί, παρὰ μόνο μὲ ἕνα ἐρειπωμένο, ἐπ' ὀνόματι τῆς  Ἁγίας Τριάδος, οὔτε κὰν φαίνεται ἄλλο Κελλὶ ἢ Σκήτη ἢ ὁτιδήποτε ἄλλο οἴκημα, στὸ ὁποῖο νὰ μαρτυρεῖται ἢ νὰ δικαιολογεῖται ἀνθρώπινη παρουσία. Τὸ μόνο, ποὺ εἶναι ὁρατό, εἶναι τὸ βόρειο ἄκρο καὶ οἱ τροῦλοι τῆς Μονῆς Ξενοφῶντος, ποὺ εἶναι κτισμένη στὶς ἐκβολὲς ἑνὸς χειμάρρου, ὁ ὁποῖος βρίσκεται σὲ μακρινὴ ἀπόσταση ἀπὸ τὸ Κελλί. Ὅποιος βρίσκεται στὴν αὐλὴ ἢ τὸν ἐξώστη -ἁπλωταριὰ τοῦ Προφήτη Δανιὴλ ἔχει μία πανοραμικὴ θέα ὅλου σχεδὸν τοῦ φαραγγιοῦ, ἀπὸ τὰ ἀνατολικά, ποὺ εἶναι τὰ Δοχειαρίτικα σύνορα, μέχρι τὰ δυτικά - τὴν θάλασσα. Ἡ ἠρεμία δὲ καὶ ἡ ἡσυχία ποὺ ἔχει τὸ Κελλὶ εἶναι χαρακτηριστική, καὶ μόνο κατὰ τὴν ἄνοιξη καὶ τὸ καλοκαίρι διακόπτεται ἀπὸ τὶς ἀσταμάτητες λαλιὲς τῶν ἀηδονιῶν καὶ τῶν ἄλλων ὠδικῶν πτηνῶν.

  Ἐκεῖ βρεθήκαμε, γιὰ μία ἀκόμη φορά, καὶ ἐμεῖς, οἱ φιλοξενούμενοι τῆς Μονῆς Ξενοφῶντος καὶ ἔνοικοι τοῦ Ἱεροῦ αὐτοῦ Κελλίου. Ἡ παραμονή μας διήρκησε λίγες ἡμέρες, ἀλλὰ εἶχε μεγάλη εὐλογία, μία ἐμπειρία ποὺ δὲν ὑπολογίζαμε νὰ ἀξιωθοῦμε ποτέ. Ἂς πάρουμε τὰ πράγματα ἀπὸ τὴν ἀρχή.

Στὶς 21 Ἀπριλίου 2010 (παλ. ἡμ.), προπαραμονὲς τῆς πανηγύρεως τῆς Μονῆς Ξενοφῶντος, ποὺ τιμᾶται ἐπ' ὀνόματι τοῦ Ἁγίου Μεγαλομάρτυρος Γεωργίου, βρεθήκαμε στὸ Κελλὶ τοῦ Προφήτη Δανιήλ. Εἴχαμε φθάσει κατὰ τὸ μεσημέρι, καὶ μετὰ ἀπὸ σύντομη ἀνάπαυση καὶ τακτοποίηση τῶν πραγμάτων μας, ὁ Γέροντας πρότεινε νὰ πᾶμε ἕνα μικρὸ περίπατο. Κατηφορίσαμε καὶ κατόπιν ἀκολουθήσαμε τὸν ἀδιέξοδο δρόμο ποὺ ἀρχίζει στὴν πρώτη στροφὴ καὶ ὁ ὁποῖος ὁδηγεῖ πρὸς τὰ Δοχειαρίτικα. Δὲν ἀπομακρυνθήκαμε πολύ, διότι ἤδη εἶχε σουρουπώσει ἀρκετά. Σὲ ἕνα σημεῖο τῆς διαδρομῆς μας, ἕνας ἀπὸ τὴν ὁμάδα μας, θέλοντας νὰ συμπεράνει τὸ βάθος τοῦ φαραγγιοῦ ποὺ βρισκόταν μπροστά μας ἔριξε τρεῖς πέτρες, ἀρκετὰ μεγάλες, πρὸς τὸ φαράγγι. Οἱ δύο λαϊκοὶ ποὺ βρίσκονταν στὴν παρέα, ἄδραξαν τὴν εὐκαιρία γιὰ νὰ ἀστειευτοῦν μὲ τὴν ἐπιπόλαιη αὐτὴ πράξη λέγοντας πὼς ἴσως κάποιος ἐρημίτης ἀσκητὴς νὰ ἦταν δέκτης αὐτοῦ τοῦ πετροβολητοῦ. Ὁ Γέροντας, ἀποσιωπώντας τὴν κωμικὴ πλευρὰ τoῦ θέματος, ἀναφέρθηκε στὴν ὕπαρξη τῶν ἐρημιτῶν καὶ τῶν ἀοράτων ἀσκητῶν, στὶς ἀναφορὲς γύρω ἀπὸ διάφορα σχετικὰ συμβάντα, καὶ ἄφησε τὸν καθένα ἐλεύθερο νὰ ἀποδεχθεῖ ἢ ὄχι αὐτὴ τὴν παλιὰ ἁγιορείτικη παράδοση γιὰ τοὺς γυμνοὺς καὶ ἀόρατους ἀσκητὲς ποὺ ζοῦν στὶς ἐρημιὲς τοῦ Ἁγίου Ὅρους.

Ὅταν ἐπιστρέψαμε στὸ Κελλί, εἶχε ἤδη σκοτεινιάσει. Προσπαθήσαμε νὰ βάλουμε μπρὸς τὴν πετρελαιογεννήτρια, ἀλλὰ παρὰ τὶς ἐπίμονες προσπάθειές μας ἐπὶ μισὴ ὥρα περίπου, τὸ μηχάνημα δὲν λειτούργησε, καὶ ἔτσι μείναμε «ἀναγκαστικὰ» μὲ τὰ κεριὰ καὶ τὴν λάμπα πετρελαίου (ἐκ τῶν ὑστέρων σκεφτήκαμε ὅτι δὲν ἦταν ἕνα γεγονὸς τυχαῖο).

Ἡ νύχτα εἶχε πέσει γιὰ τὰ καλά, τὰ ἀστέρια ἦταν εὐδιάκριτα, παρὰ τὴν ἐλαφριὰ συννεφιὰ ποὺ εἶχε ὁ οὐρανός, καὶ τὰ ἀηδόνια εἶχαν παραιτηθεῖ πλέον ἀπὸ τὸ ὁλοήμερο κελάηδημά τους. Ἡ σιωπὴ σὲ ὅλη τὴν περιοχὴ ἦταν πιὸ αἰσθητὴ τώρα, μετὰ τὴν πρόσφατη παύση, παρὰ τὰ μεσάνυχτα. Ὁ Γέροντας εἶχε ἀποσυρθεῖ στὸ κελλί του, καὶ τὰ ἄλλα τρία πρόσωπα κάθισαν μπροστὰ στὴν ἐξώπορτα τοῦ Κελλιοῦ καὶ μιλοῦσαν. Καθὼς μιλοῦσαν, ἕνας ἀπὸ αὐτοὺς διέκρινε καὶ μία ἄλλη - δεύτερη φωνή, μακρινὴ καὶ ἀκαθόριστη, καὶ μὴ θέλοντας νὰ διακόψει τὸν συνομιλητή του ἀρχικὰ δὲν ἀντέδρασε. Ἐφ᾽ ὅσον ὅμως αὐτὴ ἡ φωνὴ συνεχιζόταν ἤδη γιὰ πέμπτο λεπτό, παίρνοντας θάρρος διέκοψε αὐτὸν ποὺ μιλοῦσε ρωτώντας τὸν ἕναν: «ἀκοῦς κάτι;». Ἀφοῦ συγκέντρωσαν καὶ οἱ δύο τὴν προσοχή τους, ἄκουσαν μιὰ φωνὴ ποὺ προερχόταν ἀπὸ τὸ βάθος τοῦ χειμάρρου. Ἦταν μία ἀνδρικὴ ἐνθουσιώδης φωνή, ποὺ φώναζε ἐκστατικὰ σχεδόν, μέσα στὴν σιγαλιὰ τῆς νύκτας καὶ κάτω ἀπὸ τὸ πανόραμα τοῦ οὐρανίου στερεώματος: «Δόξα σοι ὁ Θεός», «Κύριε σῶσον τὸν κόσμο σου». Τὰ ἐπανελάμβανε συνεχῶς καὶ μεγαλόφωνα, καθὼς καὶ ἄλλα λόγια, τὰ ὁποῖα ἐξ αἰτίας τῆς ἀποστάσεως καὶ τοῦ ἀντίλαλου ἦταν ἀκαθόριστα. Ἀλλὰ ἀπὸ τὸ ὕφος τῆς φωνῆς ἦταν κάτι σὰν εὐχαριστία καὶ δοξολογία στὸν Θεὸ καθὼς καὶ ἱκεσία γιὰ τὸ ἔλεός Του. Τὸ ἄκουσε κατόπιν καὶ ὁ ἄλλος λαϊκός, ποὺ ἦταν στὴν παρέα. Καὶ οἱ τρεῖς ἀκούγαμε ἕνα ἄνθρωπο, ποὺ βρισκόταν μέσα στὸ «πουθενά», νὰ εὐχαριστεῖ καὶ νὰ δοξολογεῖ τὸν Θεό. Γρήγορα εἰδοποιήθηκε καὶ ὁ Γέροντας, ὁ ὁποῖος ἄκουσε αὐτὸν τὸν ἄγνωστο νὰ δοξολογεῖ ἀκατάπαυστα, καθαρότατα τὸν Θεό. Στὴν συνέχεια καὶ γιὰ ἕνα μικρὸ διάστημα ὁ ἄγνωστος ἔπαυσε τὴν μεγαλόφωνη προσευχή του.

Ὅλοι ἀποσυρθήκαμε στὰ κελλιά μας. Ὁ καθένας κράτησε τὴν δική του στάση ἀπέναντι σὲ αὐτὴ τὴν ἀναπάντεχη ἐμπειρία, καὶ κατάκοποι καθὼς ἤμασταν, γρήγορα ἀποκοιμηθήκαμε ὅλοι. Ὅλοι ἐκτὸς ἀπὸ τὸν Γέροντα, ὁ ὁποῖος κάθισε στὴν ἁπλωταριὰ ἀναμένοντας νὰ ἀκροαστεῖ μία ἀκόμα φορὰ τὸν ἄγνωστο προσευχητή. Καὶ ὄντως μετὰ ἀπὸ ἕνα διάστημα περίπου μισῆς ὥρας τὸν ἄκουσε πάλι. Αὐτὴ τὴν φορὰ ἔψαλε μεγαλόφωνα ἀναστάσιμους ὕμνους. Καὶ αὐτὸ ποὺ μπόρεσε ὁ Γέροντας νὰ διακρίνει ἦταν τὸ τροπάριο τῆς πρώτης ᾠδῆς τοῦ κανόνα τοῦ Πάσχα «Καθαρθῶμεν τὰς αἰσθήσεις…», καθὼς καὶ ἄλλες προσευχές, ὅπως «Κύριε σῶσε τὸν κόσμο σου», καὶ ἄλλα.

Τὴν ἄλλη ἡμέρα ὅλοι κοιτάξαμε πρὸς τὴν πλευρά, ἀπ' ὅπου ἐρχόταν ἡ χθεσινοβραδυνὴ φωνή, προσπαθώντας νὰ καταλάβουμε τὸ ἀκριβὲς σημεῖο ποὺ βρισκόταν αὐτὸς ὁ ἄνθρωπος ἢ κάποιο σημάδι τῆς παρουσίας του. Γρήγορα ὅμως καταλάβαμε ὅτι κοπιάζουμε μάταια καὶ παραιτηθήκαμε ἀπὸ τὴν προσπάθειά μας. Ἔμεινε ὅμως μέσα στὴν ψυχή μας ἡ περιέργεια νὰ μάθουμε ἂν τυχὸν ὑπάρχει κάποιο Κελλὶ στὴν περιοχὴ αὐτή, ποὺ νὰ εἶναι ἀδιόρατο ἀπὸ τὴν πλευρὰ τοῦ δικοῦ μας Κελλίου. Κατεβήκαμε στὴν Μονὴ γιὰ τὴν ἔναρξη τῆς Ἀγρυπνίας πρὸς τιμὴν τοῦ Ἁγίου Μεγαλομάρτυρος Γεωργίου καὶ ὁ Γέροντάς μας συνάντησε τὸν π. Σεραφείμ, ὁ ὁποῖος ἔχει γνώση τοῦ χώρου καὶ πολὺ ἀγάπη γιὰ τὸν Προφήτη Δανιὴλ καὶ εἶναι ἀλήθεια ὅτι χωρὶς τὸν π. Σεραφεὶμ δὲν θὰ γίνονταν καὶ πολλὰ πράγματα. Τὸν ρώτησε σχετικά, ἂν ὑπάρχει ἐκεῖ κοντὰ κάποιο Κελλὶ καὶ τοῦ ἀνέφερε τὸ γεγονός. Μᾶς διαβεβαίωσε πὼς ὄχι μόνο Κελλὶ δὲν ὑπάρχει ἀλλὰ καὶ ἡ ἁπλὴ παρουσία ὁποιουδήποτε ἀνθρώπου εἶναι ἂν ὄχι ἀδύνατη, τουλάχιστον ἀδικαιολόγητη ἐξ αἰτίας τῆς πυκνῆς βλάστησης καὶ τοῦ ἀπροσπέλαστου τῆς περιοχῆς.

Μετὰ ἀπὸ ὅλα αὐτὰ ὁ καθένας κράτησε μέσα στὴν ψυχή του τὴν ἀνάμνηση αὐτοῦ τοῦ γεγονότος, ἑνὸς ἀνθρώπου μέσα στὴν ἀπόλυτη ἐρημιά, ἀνυποψίαστου γιὰ τὴν δική μας παρουσία, ποὺ φώναζε ἐνθουσιασμένος καὶ εὐχαριστοῦσε τὸν Θεό. Καὶ ἀπὸ τοὺς ἀόρατους ἀσκητὲς νὰ μὴν ἦταν, μόνο καὶ μόνο αὐτὴ ἡ ἐγκάρδια προσευχή του τὴν νύκτα στὴν μέση τοῦ δάσους, μᾶς ἔδωσε τὸ μήνυμα ποὺ ὁ Θεὸς ἐπέτρεψε.

Συμπληρωματικὰ νὰ προσθέσουμε ὅτι ἡ γεννήτρια, ἂν λειτουργοῦσε τὸ βράδυ, θὰ ἦταν σίγουρα ἀνασταλτικὴ αἰτία γιὰ τὴν αὐθόρµητη καὶ ἐξωστρεφῆ ἐκδήλωση τοῦ ἀγνώστου, διότι ἐξ αἰτίας τοῦ θορύβου καὶ τῶν φώτων θὰ γινόταν ἡ παρουσία µας πέρα γιὰ πέρα αἰσθητή. Καὶ αὐτὴ ἡ γνώµη γίνεται πιὸ ἰσχυρή, ἂν λάβουµε ὑπ᾽ ὄψη µας τὸ παράδοξο, ὅτι τὴν ἄλλη ἡµέρα τὸ πρωὶ πῆρε ἀµέσως µπροστά.

Αὐτὴ εἶναι ἡ ἰδιαίτερη «ἐµπειρία µας» κατὰ τὴν τελευταία ἐπίσκεψή µας στὸ Ἅγιον Ὅρος. Σᾶς τὴν παραθέτουµε, ὅπως ἀκριβῶς τὴ ζήσαµε (…)

Ἱεροδιάκονος Σιλουανὸς

Λευκάδα, 14.05.10

 Πηγή-Στοιχειοθεσία: ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ

 

῾Η φιλική καί εὐγενική ἐπιστολή τοῦ Παροναξίας κ. Καλλινίκου καί ἡ ἀψυχολόγητη καί ἀπαράδεκτη ἀπαντητική ἐπιστολή τοῦ ᾿Αλεξανδρουπόλεως κ. ᾿Ανθίμου

  του Νίκου Παπαχρήστου

Αίσθηση στους κόλπους της Ιεραρχίας και κυρίως στο πλήρωμα της Εκκλησίας προκάλεσε την προηγούμενη εβδομάδα το περιεχόμενο της απαντητικής επιστολής του Μητροπολίτη Αλεξανδρουπόλεως Ανθίμου προς τον Μητροπολίτη Παροναξίας Καλλίνικο. Ο Ιεράρχης της νησιωτικής επαρχίας είχε γράψει στον ποιμενάρχη του Νοτίου Έβρου εξ αφορμής της συμμετοχής του δευτέρου στην τελετή αφής της φλόγας των πανευρωπαϊκών αγώνων Special Olympics 2010 που πραγματοποιήθηκε στον Ιερό Ναό της Παναγίας Κοσμοσώτηρας στις Φέρες. Ο κ.Καλλίνικος εξέφραζε την έκπληξή και την απορία του από το γεγονός και ζητούσε από τον κ.Άνθιμο να του δώσει διευκρινήσεις και υπεύθυνες εξηγήσεις προκειμένου να ενημερωθεί υπεύθυνα για όλα όσα συνέβησαν στον ιστορικό Ναό. Από το κείμενο της επιστολής, που δημοσιεύει το Αmen.gr, είναι σαφές ότι ο Μητροπολίτης Καλλίνικος απευθύνεται αδελφικώς, με οικειότητα και απλότητα στον Μητροπολίτη Άνθιμο. Είναι χαρακτηριστικό μάλιστα ότι στο τέλος της επιστολής του αναφέρει πως περιμένει την απάντηση ή κάποιο τηλεφώνημα του Αλεξανδρουπόλεως.

Λίγες ημέρες αργότερα ο Μητροπολίτης Παροναξίας Καλλίνικος έλαβε –σύμφωνα με πληροφορίες ταυτόχρονα με όλους τους Ιεράρχες- την απάντηση του Μητροπολίτη Αλεξανδρουπόλεως, η οποία δημοσιεύεται στο τελευταίο φύλλο της εφημερίδος Ορθόδοξος Τύπος. Ο κ.Άνθιμος εξηγεί πως έγιναν τα πράγματα αν και είναι προφανές ότι δεν απαντά μόνο στην απορία του Μητροπολίτη Καλλινίκου αλλά κυρίως σε όλους εκείνους που έσπευσαν να του ασκήσουν δημόσια κριτική. Κάτι που ενισχύεται και από την ενέργεια του Μητροπολίτη Αλεξανδρουπόλεως να κοινοποιήσει την απαντητική επιστολή του στο σύνολο της Ιεραρχίας.

   επιστολή του Μητροπολίτη Παροναξίας Καλλινίκου:

Εν Νάξω  τη 9η Σεπτεμβρίου  2010

Προς
Τον Σεβασμιώτατον Μητροπολίτην
Αλεξανδρουπόλεως κ. Άνθιμον
Ανθίμειον Πολιτιστικόν Κέντρον,
Πλαταιών και Αμφιπόλεως,
681 00 Εις Αλεξανδρούπολιν

Εύχομαι ολόψυχα για την κατ  άμφω υγεία σου έτσι ώστε απρόσκοπτα να ασκείς τα πολυεύθυνα καθήκοντα σου στην όμορφη Θράκη μας και μάλιστα στον ακριτικό Έβρο όπου γεννήθηκες, έζησες και διακονείς με αυταπάρνηση το ευσεβή λαό του Θεού.

Με μεγάλη απορία και πολλή έκπληξη πληροφορήθηκα χθες, μέσω του ηλεκτρονικού τύπου, την ενεργό συμμετοχή σου στην τελετή αφής της Ολυμπιακής φλόγας στον Ιερό Ναό της Παναγίας της Κοσμοσώτηρας στις Φέρες, για τους Special Olympics 2010 και δυσκολεύομαι να εξηγήσω τους λόγους της ενεργείας σου αυτής.

Δεν είναι του χαρακτήρος μου και των αρχών μου να προβαίνω εύκολα σε δημόσιες δηλώσεις και καταγγελίες, τουλάχιστον πριν λάβω υπεύθυνες εξηγήσεις για οποιοδήποτε θέμα ανακύπτει. Πολύ περισσότερο όταν αυτό αφορά ιδιαίτερα αγαπητό αδελφό και Επίσκοπο, (νεώτερο μεν κατά την ηλικία, πρεσβύτερο δε κατά την χειροτονία), προς τον οποίο τρέφω μεγάλη εκτίμηση και ευγνωμοσύνη.

Θα ήθελα λοιπόν ταπεινά και αδελφικά να σε ρωτήσω για τους λόγους που προέβης σ  αυτή την «συγκρητιστική» (τουλάχιστον σύμφωνα με την εικόνα: αφή φλόγας από τον Ιερό Ναό, ένδυση Μανδύου, παράδοση της φλόγας εντός του Ιερού Βήματος του Ναού σε μικρή «Ιέρεια» κ.λ.π.) εκδήλωση που όλους μας προβλημάτισε και πολλούς Ορθόδοξους πιστούς σκανδάλισε, σε μια εποχή μάλιστα που όπως γνωρίζεις καλύτερα οι διάφοροι «ζηλωτές», παλαιοημερολογίτες και μη, ζητούν ευκαιρία…

Αναμένοντας την απάντηση σου η κάποιο τηλεφώνημά σου, διατελώ με πολλή αγάπη εν Κυρίω και βαθύτατη εκτίμηση.

Μπλογκάρω, μπλογκάρεις, μπλογκάρει...!

"Eὐτυχώς, ὑπάρχουν καί ἐξαιρετικά blog».

«῎Ας μπλογκάρουμε!»

H διαδρομή στα ελληνικά blog εμπεριέχει θεματικά τα πάντα. Aπό της «Βουλής τα έδρανα» και το βήμα πληροφόρησης και διαλόγου των κοινοβουλευτικών συντακτών (edrana.blogspot.com) και από τα blog πολιτικών και γνωστών δημοσιογράφων έως στο ψηφιακό «ημερολόγιο ενός τρελού» -«κάποτε βαριέμαι, κάποτε τρελαίνομαι, συνήθως τεμπελιάζω αλλά πάντα καταγράφω την ζωή μου εδώ» (diaries-of-a-madman. blogspot. com)- ή το «λογοτεχνικό ασκητήριο» του «γεράσιμου Μπερέκετη» (bereketis. blogspot.com) - «το μπλογκ μου είναι ένα λογοτεχνικό ασκητήριο, ως εκ τούτου οι χώροι και τα πρόσωπα είναι λογοτεχνικά πρόσωπα. Δεν μιλώ για την επικαιρότητα ακόμα και όταν κάνω αναφορές σε αυτήν...».
Eμβριθείς αναλύσεις περί τέχνης, ενδιαφέρουσες προσεγγίσεις της επικαιρότητας (σκίτσα του Mωάμεθ και αντιδράσεις, υποκλοπές, αντικομμουνιστικό μνημόνιο, αθλητικά θέματα, τηλεόραση, κινηματογράφος), σχόλια προς πάσα κατεύθυνση, μέχρι και για το «μερίδιο της ελληνικής «μπλογκόσφαιρας» που αλληλοτρώγεται σε ίντριγκες και καβγάδες», στο οποίο ο Unique Fish αφιερώνει στίχους του Bαγγέλη Γερμανού: «Σίδερα, κοτρόνια, βρέχει ο ουρανός / παίξε το ταμπούρλο σου αρκουδιάρη / προκοπή δεν έχω κι είμαι μοναχός / σ' αυτόν τον κόσμο το ζηλιάρη...». Kείμενα πρωτότυπα, σαρκαστικά, πολύ προσωπικά. Eνίοτε αδιάφορα, βαρετά, εξυπνακίστικα...
H σύλληψη του διαδικτυακού καλλιτέχνη Δημήτρη Φωτίου για απάτη μέσω Iντερνετ προκαλεί έκρηξη οργισμένων αντιδράσεων και κειμένων που στρέφονται κατά του τρόπου που παρουσιάστηκε η είδηση. Oι δημοσιογράφοι κατηγορούνται για τεχνοφοβία και δείκτη ευφυΐας ραδικιού, ως ένδειξη διαμαρτυρίας, «μπλογκίστες» καταργούν τις παραπομπές σε ελληνικά MME, εξαιρουμένων όσων κράτησαν ψύχραιμη στάση και ο δικτυακός τόπος του γλύπτη καταρρέει από τις δεκάδες επισκέψεις συμπαράστασης.
Ενα δελτίο Tύπου της Δίωξης Hλεκτρονικού Eγκλήματος με τίτλο «αποτροπή αυτοκτονίας εκδηλωθείσας μέσω Iντερνετ» δεν κατέδειξε μόνον την απόγνωση που μπορεί να κρύβει ένα blog, αλλά και την υπερβολή αρκετών που έσπευσαν αμέσως να δαιμονοποίησουν τη νέα ιντερνετική μόδα κάνοντας λόγο για περίπου 600 «σκοτεινά» blog Ελλήνων εφήβων. O 14χρονος blogger έγραφε επί διετίας σχεδόν καθημερινά στο ημερολόγιό του, αλλά τελευταία η διάθεση και οι σκέψεις του είχαν ξεπεράσει τα όρια της απαισιοδοξίας. «Δεν περνάω καλά στο σπίτι», έγραφε, «oι γονείς μου δεν με καταλαβαίνουν, δεν μου φέρονται καλά. Δεν έχω όρεξη για τίποτα». Το γεγονός έπεσε σαν κεραυνός εν αιθρία στη νεοσύστατη ελληνική «μπλογκόσφαιρα» και αποτέλεσε αφορμή για ορισμένα σοβαρά σχόλια και προσεγγίσεις σχετικά με τους κινδύνους που κρύβει το Διαδίκτυο για τους έφηβους χρήστες, αλλά δημιούργησε και μερικές απορίες για τα «σκοτεινά» blog εφήβων που ανακάλυψε καταναλωτική οργάνωση. «Πού ανακάλυψαν 600 blog ανηλίκων στο μικρό ελληνικό Ιντερνετ;», διερωτάται η ελληνική «μπλογκόσφαιρα».
Και καβγάδες
Ποσοτικά λίγα τα ελληνικά blog, συγκριτικά με την αλματώδη αύξησή τους στο εξωτερικό, ακολουθούν κι αυτά τη χαμηλή διεισδυτικότητα του Iντερνετ στα νοικοκυριά, όπως επισημαίνει ο κ. Nίκος Bασιλάκος, πρόεδρος της Ενωσης Eλλήνων Xρηστών Iντερνετ (www. eexi.gr), υπογραμμίζοντας παράλληλα ότι ώς ένα βαθμό αποτυπώνουν «εθνικά» χαρακτηριστικά, όπως της προχειρότητας και της φιλαυτίας μας. «Yπάρχουν παραδείγματα blogger που γράφουν κυριολεκτικά ό,τι τους έρχεται, με περιτύλιγμα ένα δήθεν λογοτεχνικό στυλ και ρομαντική διάθεση. Kι όσο περισσότερο γίνεται της μόδας, βλέπουμε να ασχολούνται με τους άλλους, να νομίζουν ότι είναι οι μεγαλύτεροι blogger, να κουτσομπολεύουν, να διαγκωνίζονται, να ξεσπούν δικτυακοί καβγάδες. Eυτυχώς, υπάρχουν και εξαιρετικά blog».
«Ας μπλογκάρουμε!»
Aρκετά τα εξαιρετικά κείμενα στο ελληνικό blog· επιλέγουμε να αναδημοσιεύσουμε ενός φοιτητή «μπλογκίστα» (freehost.stuff.gr/jim_hellas) που ανακαλύπτει ξαφνικά ότι όλοι γύρω του «μπλογκάρουν». Yπό τον τίτλο «ας μπλογκάρουμε...», γράφει: «Τελικά το blogging έγινε της μόδας; Σήμερα διαπίστωσα το βάθος στο οποίο έχει φτάσει η μπλογκατάσταση. Ολοι μπλογκάρουν τελικά! Το blogging έχει χτυπήσει περισσότερες πόρτες από όσες εγώ τουλάχιστον νόμιζα. Πώς έφτασα στο συμπέρασμα αυτό; Απλά από σήμερα το πρωί είδα αρκετά άσχετα άτομα γύρω μου να μπλογκάρουν. Μιας και κάθε Δευτέρα δουλεύω στα εργαστήρια των υπολογιστών στο Πανεπιστήμιο βλέπω να κάνουν διάφορα με τους υπολογιστές. Αλλοι χαζεύουν, άλλοι παίζουν παιχνίδια, άλλοι διαβάζουν e-mail και άλλοι (το 1% ας πούμε) κάνουν εργασία. Σήμερα, όμως, πρόσεξα ότι μερίδα του φοιτητικού κοινού μπλογκάρει κιόλας. Αρχικά το πρωί, ενώ καθόμουνα και κοιτούσα στο monitor.vrypan.net, είδα δίπλα μου μια κοπέλα να ψάχνει στο blogger.com για ένα συγκεκριμένο blog από ό,τι κατάλαβα. Πιο κάτω είδα με την άκρη του ματιού έναν ακόμη τύπο να αφήνει σχόλια σε ένα περιβάλλον blogger.com Πριν από 10 λεπτά πήγα να κάνω έναν έλεγχο σε κάτι εκτυπωτές και είδα μια κοπέλα να δημιουργεί νέο λογαριασμό στο blogger.com Σκέφτηκα ότι μπορεί μερικά από αυτά τα άτομα να τα ξέρω ιντερνετικά και να τα έχω συναντήσει προσωπικά, αγνοώντας τη διπλή τους ταυτόητα. Είναι κακό αυτό;
Δεν ξέρω. Δεν το βλέπω αναγκαία ως κακό πάντως. Αυτή είναι η μαγεία στο Iντερνετ. Εκεί συναντάς σκέψεις και μόνο σκέψεις. Πολλά τείχη πέφτουν και μένει η ουσία πολλές φορές. Από την άλλη, όμως, ίσως έτσι χάνω την ευκαιρία να γνωρίσω τα άτομα αυτά offline».

Πηγή:http://silver.pblogs.gr

Νέος ᾿Αρχιεπίσκοπος τῶν ΓΟΧ ὁ Καλλίνικος

Τελευταία Ενημέρωση: Oct 5, 2010

ρεπορτάζ-φωτογραφίες του Βαγγέλη Μπουγιώτη Εξελέγη σήμερα το μεσημέρι νέος Αρχιεπίσκοπος των ΓΟΧ, ο μέχρι τώρα Σεβασμιότατος μητροπολίτης Αχαΐας και πάσης Πελοποννήσου και έξαρχος Ευρώπης Καλλίνικος. Η εκλογή του έλαβε χωρά στον ιστορικό ναό της Αγίας Παρασκευής Aθηνών στην οδό Διοσκούρων 6 στο Μοναστηράκι. Της συνεδρίας προηγήθηκε αρχιερατική θεία λειτουργία υπό του νεοτέρου κατά την τάξη αρχιερέα, του θεοφιλέστατου επισκόπου Βρεσθένης Θεοδοσίου. Η ΙΕΡΑ ΣΥΝΟΔΟΣ ΜΕΧΡΙ ΤΩΡΑ Ο Τοποτηρητής † Ο Θεσσαλονίκης και Δημητριάδος ΜΑΞΙΜΟΣ Τα Μελη † Ο Αττικής και Διαυλείας ΑΚΑΚΙΟΣ † Ο Αχαΐας και πάσης Πελοποννήσου ΚΑΛΛΙΝΙΚΟΣ † Ο Λαρίσης και Πλαταμώνος ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ † Ο Ευρίπου και Ευβοίας ΙΟΥΣΤΙΝΟΣ † Ο Αμερικής ΠΑΥΛΟΣ † Ο Πειραιώς και Σαλαμίνος ΓΕΡΟΝΤΙΟΣ † Ο Αττικής και Βοιωτίας ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ † Ο Χριστιανουπόλεως ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ † Ο Μαραθώνος ΦΩΤΙΟΣ † Ο Βρεσθένης ΘΕΟΔΟΣΙΟΣ   Πηγή:http://www.amen.gr

Ἡ Τελειότητα τῆς Κυριακῆς Προσευχῆς Μπαμπινιώτης Γεώργιος (Καθηγητής Γλωσσολογίας Πανεπιστημίου 'Αθηνῶν).

Ἡ ἀνάγκη ἐπικοινωνίας τοῦ ἀνθρώπου μέ τόν Θεό (ὅποιον θεό πιστεύει), ἡ ἀνάγκη τῆς προσευχῆς, εἶναι ἀπό πολύ παλιά γνωστή στόν ἄνθρωπο καί ἐμφανίζεται στίς γλῶσσες τῶν περισσοτέρων λαῶν.

Στήν Ἑλληνική ἡ λέξη προσεύχομαι (ἀπευθύνω εὐχή, αἴτημα ἡ παράκληση πρός τούς θεούς) πρωτοαπαντᾶ στόν Αἰσχύλο, ἐνῶ ὡς τεχνικός ὅρος ἡ λέξη προσευχή μαρτυρεῖται πολύ ἀργότερα στήν Ἁγία Γραφή, στό κείμενο τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης καί - μέ ἰδιαίτερο βάρος καί βάθος - στό κείμενο τῆς Καινῆς Διαθήκης. Δέν ἔχω, δυστυχῶς, τόν ἐπιστημονικό θεολογικό ὁπλισμό, γιά νά ἑρμηνεύσω τό βαθύτερο περιεχόμενο, τό δογματικό νόημα καί τή σημασία πού ἔχει στήν ὀρθόδοξη, ἰδίως, παράδοση ἡ ἔννοια τῆς προσευχῆς. Αὐτό πού ἀκροθιγῶς ἐπιχειρῶ νά δείξω ἐδῶ, στό θεωρητικό πλαίσιο μίας κειμενογλωσσικῆς ἀνάλυσης πού ἀνάγεται στόν Roman Jakobson, εἶναι ἡ γλωσσική δομή τῆς κυριακῆς προσευχῆς, ὅπως μᾶς παραδίδεται ἀπό τό Εὐαγγέλιο (Μάτθ. 6, 9-13 καί Λούκ. 11, 2-4), τήν ὁποία θεωρῶ ὡς ἰδανικό κείμενο.

Κατά τό κείμενο τοῦ Εὐαγγελίου, τήν παραδίδει ὁ ἴδιος ὁ Κύριος στούς ἀνθρώπους (ἐξ' οὐ καί "κυριακή" προσευχή), λέγοντας οὕτως οὔν προσεύχεσθε ὑμεῖς" καί συνοδεύοντας τήν μ' ἕνα πολύ διδακτικό ἠθικό ἀλλά καί γλωσσικό σχόλιο: "Προσευχόμενοι δέ μή βαττολογήσητε, ὥσπερ οἱ ἐθνικοί, δοκούσι γάρ ὅτι ἐν τή πολυλογία αὐτῶν εἰσακουσθήσονται• μή οὔν ὁμοιωθῆτε αὐτοῖς• οἶδε γάρ ὁ πατήρ ὑμῶν ὧν χρείαν ἔχετε πρό τοῦ ὑμᾶς αἰτῆσαι αὐτόν" (Μάτθ. 6, 7-9).

Ἐξ ὁρισμοῦ ὡς προσευχή, ὡς κείμενο εὐχῶν καί αἰτημάτων / παρακλήσεων, τό κείμενο τῆς κυριακῆς προσευχῆς (γνωστό καί ὡς "Πάτερ ἠμῶν") λειτουργεῖ μ ἕναν κεντρικό μηχανισμό τῆς γλώσσας, τήν τροπικότητα. Εἶναι ὁ μηχανισμός τῆς γλώσσας πού, ἄλλοτε γραμματικοποιημένος (μέ τή μορφή τῶν ἐγκλίσεων τῆς Προστακτικῆς, τῆς Ὑποτακτικῆς καί τῆς Εὐκτικῆς, ὅπως συμβαίνει στήν ἀρχαία ἑλληνική γλώσσα) καί ἄλλοτε λεξικοποιημένος (μέ "δεῖκτες τροπικότητας", ὅπως τά ἄς, νά καί θά στή Νέα Ἑλληνική), χρησιμοποιεῖται ἀπό τόν ὁμιλητή της Ἑλληνικῆς γιά ἐπικοινωνιακές ἀνάγκες ὅπως ἡ ἔκφραση ἐπιθυμίας, εὐχῆς, παράκλησης, προτροπῆς, προσταγῆς, ἀπαγόρευσης, ἀπειλῆς κ.τ.ο.

Τό κείμενο τῆς κυριακῆς προσευχῆς εἶναι ὑπόδειγμα λιτότητας, περιεκτικότητας καί εὐθυβολίας.

 

Περιλαμβάνει:
α) μία ἐπίκληση πρός τόν Θεό, ἐκφρασμένη μέ τήν πτώση τῆς ἐπίκλησης, τήν κλητική, μέ τήν ὁποία καί ἀρχίζει: Πάτερ ἠμῶν...

β) τρεῖς εὐχές - ἐπιθυμίες, ἐκφρασμένες μέ τριτοπρόσωπους μονολεκτικούς τύπους τῆς κατεξοχήν τροπικῆς ἔγκλισης, τῆς Προστακτικῆς: ἁγιασθήτω - ἐλθέτω - γενηθήτω... καί

γ) τρία αἰτήματα / παρακλήσεις, ἐκφρασμένα μέ τούς κατεξοχήν τύπους Προστακτικῆς, τούς τύπους τοῦ β' προσώπου: δός - ἅφες - μή εἰσενέγκης ἀλλά ρύσαι...

Κάθε εὐχή καί κάθε αἴτημα ἐξειδικεύεται (ἡ ἐξειδίκευση ἀποτελεῖ ἕναν ἄλλο κεντρικό μηχανισμό τῆς γλώσσας) μέ τά πιό ἄμεσα καί ἀπαραίτητα στοιχεῖα.

Οἱ τρεῖς εὐχές μ' ἕνα ὁμοιόμορφο ὀνοματικό ὑποκείμενο: ἁγιασθήτω - τό ὄνομά σου, ἐλθέτω - ἡ βασιλεία σου, γενηθήτω - τό θέλημά σου.

Τά τρία αἰτήματα μέ δύο συμπληρώματα (προσώπου καί πράγματος) στό κάθε ρῆμα τους: δός - ἠμίν τόν ἄρτον, ἅφες - ἠμίν τά ὀφειλήματα ἠμῶν, μή εἰσενέγκης - ἠμᾶς εἰς πειρασμόν καί ρύσαι - ἠμᾶς ἀπό τοῦ πονηροῦ (εἰς πειρασμόν καί ἀπό τοῦ πονηροῦ εἶναι ἐμπρόθετα συμπληρώματα / ἀντικείμενα).

Περαιτέρω, λιτή πάντοτε, ἐξειδίκευση γίνεται μέ ἐλάχιστες ἀναφορές τόπου, χρόνου καί τρόπου: πάτερ ἠμῶν - ὁ ἐν τοῖς οὐρανοῖς ἐξειδίκευση τόπου) γενηθήτω τό θέλημά σου - ὡς ἐν οὐρανῶ καί ἐπί τῆς γής (ἐξειδίκευση τόπου), δός ἠμίν σήμερον τόν ἄρτον ἠμῶν τόν ἐπιούσιον (ἐξειδίκευση χρόνου), ἅφες ἠμίν τά ὀφειλήματα ἠμῶν - ὡς καί ἠμεῖς ἀφίεμεν τοῖς ὀφειλέταις ἠμῶν (ἐξειδίκευση τρόπου).

Τό περιεχόμενο τοῦ κειμένου κλιμακώνεται νοηματικά: προηγοῦνται οἱ εὐχές καί ἀκολουθοῦν τά αἰτήματα. Ξεκινᾶμε μέ ὅ,τι ἀναφέρεται στόν ἴδιο τόν Θεό, γιά νά περάσει μετά στά αἰτήματα.

Κι ἐδῶ κλιμάκωση, ἀπό τά ὑλικά στά πνευματικά αἰτήματα: τά πρός τό ζῆν - ἄφεση ἁμαρτιῶν - προστασία ἀπό τόν πειρασμό.

Γλωσσικά σέ ὅλο τό κείμενο κυριαρχεῖ καί προβάλλεται τό ρῆμα: ἁγιασθήτω - ἐλθέτω - γενηθήτω, δός - ἅφες - μή εἰσενέγκης - ρύσαι. Κυριαρχοῦν καί προτάσσονται οἱ εὐχές καί τά αἰτήματα. Ἡ ἐξειδίκευσή τους ἐπιτάσσεται, τά ὑποκείμενα δηλαδή καί τά ἀντικείμενά τους (μέ ἐξαίρεση τό ἀντικείμενο τοῦ δός).

Συμπέρασμα. Τό κείμενο τῆς κυριακῆς προσευχῆς εἶναι ἕνα κείμενο πού θά μποροῦσε, μέ ἐπικοινωνιακά - γλωσσικά κριτήρια, νά χαρακτηρισθεῖ ὡς "ἰδανικό".

Εἶναι λιτό, γιατί περιορίζεται σέ βασικές πληροφοριακές δομές (ἐπίκληση - εὐχές - αἰτήματα), σέ ἐξίσου βασικές ἐξειδικευτικές πληροφορίες (ὀνοματικά ὑποκείμενα στίς εὐχές - διπλά ὀνοματικά συμπληρώματα στά αἰτήματα) καί σέ ἐλάχιστες ἐξειδικεύσεις χρόνου, τόπου καί τρόπου.

Μέ μία ἐντυπωσιακή οἰκονομία γλωσσικῶν μέσων - στό κείμενο χρησιμοποιεῖται μόνο Προστατική, μέ ἐξαίρεση τή μοναδική διαπιστωτική ρηματική δήλωση, τήν Ὁριστική ἀφίεμεν - ἐπιτυγχάνεται μία οὐσιαστική, καίρια καί γνήσια μορφή ἐπικοινωνίας, χωρίς ρητορεῖες, ἐπιτηδεύσεις καί περιττό λεκτικό φόρτο.

Ἡ συμμετρία καί ἡ ἔντονα αἰσθητή ἐπανάληψη τῶν ἴδιων συντακτικῶν καί μορφολογικῶν δομῶν (τό γνωστό φαινόμενο τοῦ "παραλληλισμοῦ"), πού φάνηκε ἐλπίζω ἔστω καί ἀμυδρά στή σύντομη ἀνάλυσή μας, ἐξασφαλίζει στό κείμενο τῆς κυριακῆς προσευχῆς αἴσθηση ρυθμοῦ καί μέτρου (πού δέν θίξαμε ἐδῶ), γεγονός πού ὁδηγεῖ στήν εὔκολη πρόσληψη καί μνημονική ἀνάκληση τοῦ κειμένου.

Πρόκειται γιά ἕνα θαυμαστό, τέλειο στήν ἁπλότητα καί τή βαθύτητά του κείμενο, πού δείχνει ἀνάγλυφα τήν ἐκφραστική δύναμη στήν ὁποία μπορεῖ νά φθάσει ἡ γλώσσα τοῦ ἀνθρώπου, ἀπόρροια τῆς ἰδιότητας πού μοιράζεται "κατά χάριν" ὁ ἄνθρωπος μέ τόν Θεό, ἀπόρροια τοῦ πνεύματος.

  Πηγή: ῾Αγία Ζώνη

᾿Αποφάσεις πρώτης Συνεδρίας τής ῾Ιεραρχίας

Συνήλθε σήμερα Τρίτη, 5 Οκτωβρίου 2010, σε πρώτη τακτική Συνεδρία η Ιερά Σύνοδος της Ιεραρχίας της Εκκλησίας της Ελλάδος, υπό την Προεδρία του Μακαριωτάτου Αρχιεπισκόπου Αθηνών και Πάσης Ελλάδος κ. Ιερωνύμου, στην Αίθουσα Συνεδριών της Ιεράς Συνόδου της Ιεραρχίας.
Προ της Συνεδρίας ετελέσθη Αρχιερατική Θεία Λειτουργία στο Καθολικό της Ιεράς Μονής Ασωμάτων Πετράκη, ιερουργήσαντος του νεωτέρου τη τάξει Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Λαγκαδά κ. Ιωάννου.
Περί την 9η πρωινή, στη μεγάλη Αίθουσα των Συνεδριών της Ιεράς Συνόδου, εψάλη η Ακολουθία για την έναρξη των εργασιών της Ιεράς Συνόδου. Αναγνωσθέντος του Καταλόγου των συμμετεχόντων Ιεραρχών, διεπιστώθη η απουσία των Σεβασμιωτάτων Μητροπολιτών Μαρωνείας και Κομοτηνής κ. Δαμασκηνού, Ιερισσού, Αγίου Όρους και Αρδαμερίου κ. Νικοδήμου, Μαντινείας και Κυνουρίας κ. Αλεξάνδρου, Αργολίδος     κ. Ιακώβου, Λήμνου κ. Ιεροθέου, Νέας Ιωνίας και Φιλαδελφείας κ. Κωνσταντίνου και Ελασσώνος κ. Βασιλείου, οι οποίοι απουσίασαν ητιολογημένα.
Ακολούθως, συνεκροτήθη η Επιτροπή Τύπου από τούς Σεβασμιωτάτους Μητροπολίτες Σύρου, Τήνου, Άνδρου, Κέας και Μήλου κ. Δωρόθεο, Χαλκίδος κ. Χρυσόστομο και Πατρών κ. Χρυσόστομο.
Στη συνέχεια ο Μακαριώτατος Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και Πάσης Ελλάδος κ. Ιερώνυμος ως Πρόεδρος του Σώματος της Ιεράς Συνόδου της Ιεραρχίας προσεφώνησε τα Μέλη Αυτής, και μεταξύ άλλων είπε : «Η παρούσα Σύνοδος της Ιεραρχίας της Εκκλησίας συνέρχεται σε μία χρονική στιγμή που η Πατρίδα μας, αλλά και η παγκόσμια κοινότητα, βρίσκονται στο μέσον μιας από τις σοβαρότερες κρίσεις των νεότερων χρόνων. … Η προσωπική μου εκτίμηση είναι ότι έχουμε απόλυτο καθήκον και υποχρέωση να ασχοληθούμε με το εν λόγω ζήτημα για λόγους πρωτίστως ποιμαντικούς και θεολογικούς, αλλά και κοινωνικούς και προνοιακούς. Οι δύσκολες ημέρες που διέρχεται ο τόπος μας, καλούν την Εκκλησία να καταστήσει εμφανή την προφητική διάσταση της εν Αγίω Πνεύματι παρουσίας Της στη ζωή του κόσμου. Οι καιροί μας καλούν να αρθρώσουμε λόγο ουσιαστικό, να διεισδύσουμε στα βαθύτερα και ουσιωδέστερα της κρίσεως και, ακόμη, να εξετάσουμε πως μπορούμε να συμβάλλουμε στην υπέρβασή της. Όμως, στα συστατικά του προφητικού χαρίσματος συμπεριλαμβάνονται και η μετάνοια, η αυθεντικότητα της πίστεως και η επίγνωση της αληθείας. Η προφητική λειτουργία εμπεριέχει την εν Πνεύματι Αγίω διάγνωση των αιτιών του προβλήματος και την κλήση σε γνήσια αλλαγή νοοτροπίας, ώστε η Χάρις του Θεού να ευλογήσει την μετάνοια και να ευοδώσει την υπέρβαση της εκάστοτε δοκιμασίας, στην οποία οδηγείται η ζωή του κόσμου κάθε φορά που αποστατεί και εκτροχιάζεται από το σωστό δρόμο. Η κρίση που διέρχεται ο τόπος μας είναι πρώτιστα πνευματική και κατά συνέπεια ηθική. Η οικονομική κρίση είναι το πιο κραυγαλέο, το άμεσα ορατό και επώδυνο σύμπτωμα της νόσου. Όμως η νόσος είναι κατ’ ουσίαν υπαρξιακή. … Το ζητούμενο, λοιπόν, είναι πως θα ξαναβρούν οι άνθρωποι αυτό το πνεύμα. Πως θα πείσουμε τους εαυτούς μας, τον λαό και τους άρχοντές μας να μετανοήσουμε. Όχι στενά, ηθικά, ατομοκεντρικά, αλλά βαθειά, ουσιαστικά, ως πρόσωπα που ζουν το "εμείς". Πως θα αλλάξουμε νοοτροπία. Πως θα διαπλάσουμε το ήθος εκείνο που περιγράφει ο Μακρυγιάννης, όπου τα ιερά και τα όσια τοποθετούνται υπεράνω οικονομικών κρίσεων και συμφερόντων».
Ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Καρυστίας και Σκύρου κ. Σεραφείμ, ως αντιπρόεδρος της Ιεραρχίας, αντεφώνησε εκ μέρους των Σεβασμιωτάτων Ιεραρχών και μεταξύ άλλων τόνισε: «συνερχόμεθα επί το αυτό δια να συζητήσωμε, να ζητήσωμε και να ανεύρωμε την αλήθεια και να την διακηρύξωμε προς όλον τον κόσμον, που την επιθυμεί, την επιζητεί και την αποδέχεται, όχι μόνον ως αλήθειαν, αλλά και ως σώζουσαν αλήθειαν. Και η αποδοχή γίνεται μετά χαράς, διότι πιστεύει ότι "αγαπώμεν εν αληθεία, διο και αληθεύομεν εν αγάπη". … Οι άρχοντες συνεχώς συνέρχονται, συσκέπτονται και μελετούν το πρόβλημα της οικονομικής κρίσεως. Οι αποφάσεις των δεν μας ικανοποιούν αλλά μας φέρουν στο νου τους λόγους του Κυρίου "συνοχή εθνών εν απορία". Και αυτή την απορία, την αγωνία και το αδιέξοδο υφίσταται και βιώνει ο λαός μας. Με ελπίδα όμως και εμπιστοσύνη προσβλέπει και αποβλέπει προς την Εκκλησία. … Ας του στερεώσουμε την πίστη, ας του κάνουμε βεβαία την ελπίδα και ας τον οδηγήσουμε στην πνευματική εγρήγορση».
Κατόπιν ομοφώνως απεφασίσθη από το Σώμα να συζητηθεί εκτός Ημερησίας Διατάξεως η εισήγησις της Εκκλησιαστικής Κεντρικής Υπηρεσίας Οικονομικών, σχετικά με την αύξηση του Μετοχικού Κεφαλαίου στην Εθνική Τράπεζα. Μετά την γενομένη Εισήγηση υπό του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Ιωαννίνων κ. Θεοκλήτου, Προέδρου της Διοικούσης Επιτροπής της Ε.Κ.Υ.Ο., έλαβαν τον λόγο οι Σεβασμιώτατοι Μητροπολίτες : Φιλίππων κ. Προκόπιος, Ζακύνθου κ. Χρυσόστομος, Καλαβρύτων κ. Αμβρόσιος, Καρυστίας κ. Σεραφείμ, Περιστερίου κ. Χρυσόστομος, Μονεμβασίας κ. Ευστάθιος, Θεσσαλονίκης    κ. Άνθιμος, Σταγών κ. Σεραφείμ, Ηλείας κ. Γερμανός, Πειραιώς κ. Σεραφείμ, Νέας Σμύρνης κ. Συμεών, Δημητριάδος κ. Ιγνάτιος και Παροναξίας κ. Καλλίνικος.
Η Ιεραρχία ομόφωνα απεφάσισε, η Εκκλησία της Ελλάδος να ασκήσει το δικαίωμά της και να συμμετάσχει στην αύξηση του Μετοχικού Κεφαλαίου στην Εθνική Τράπεζα δια δανεισμού, ώστε να διασφαλίσει και συνεχίσει την κοινωνική διάσταση της διακονίας Της και συμβάλει συγχρόνως στην αναπτυξιακή προσπάθεια της Χώρας.
Στη συνέχεια οι Σεβασμιώτατοι Πρόεδροι των Συνοδικών Επιτροπών άρχισαν να παρουσιάζουν το έργο των Επιτροπών για το εκκλησιαστικό έτος 2009 – 2010.
Η Ιερά Συνοδος της Ιεραρχίας θα συνεχίσει τις εργασίες Της αύριο το πρωί.
Φωτογραφίες: Χρ. Μπόνης

 http://www.romfea.gr