Παρέπεμψε σέ᾿Επιτροπή ἡ ΔΙΣ τήν Κάρτα Πολίτη

Σχόλιο ᾿Οδυσσέως: ῎Εχει εἰπωθεῖ: "῎Αν θέλεις νά θάψεις" ἕνα θέμα, παράπεμψέ το σέ μιά ᾿Επιτροπή". ῎Ας ἐλπίσουμε ὅτι τό τόσο σημαντικό θέμα τῆς Κάρτας Πολίτη δέν θά "θαφτεῖ". Κλῆρος καί λαός περιμένουν ἀπό τή Μητέρα μας ᾿Εκκλησία μιά ΔΥΝΑΜΙΚΗ ΑΠΑΝΤΗΣΗ!						᾿Aνακοινωθέν γιά τήν τρίτη Συνεδρίαση τῆς ΔΙΣ
Ανακοινωθέν Ιεράς Συνόδου      Συνήλθε σήμερα Τρίτη, 12 Οκτωβρίου 2010, στην τρίτη Συνεδρία Της η Διαρκής Ιερά Σύνοδος της Εκκλησίας της Ελλάδος, υπό την Προεδρία του Μακαριωτάτου Αρχιεπισκόπου Αθηνών και Πάσης Ελλάδος κ. Ιερωνύμου.      Κατά την σημερινή Συνεδρία :      Η Διαρκής Ιερά Σύνοδος επικύρωσε τα Πρακτικά της προηγουμένης Συνεδρίας.       Η Διαρκής Ιερά Σύνοδος αποφάσισε να αναθέσει στη Συνοδική Επιτροπή Δογματικών και Νομοκανονικών Ζητημάτων και στην Ειδική Συνοδική Επιτροπή Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων την από κοινού μελέτη σε συνεργασία με ειδήμονες Καθηγητές των τομέων της Ορθοδόξου Δογματικής, του Συνταγματικού Δικαίου και της Πληροφορικής και την υποβολή σε σύντομο χρονικό διάστημα, σχετικής εισηγήσεως, για το ζήτημα της εκδόσεως της «Κάρτας του Πολίτη».       Τέλος η Διαρκής Ιερά Σύνοδος συζήτησε και έλαβε αποφάσεις σχετικά με τρέχοντα υπηρεσιακά ζητήματα. Εκ του Γραφείου Τύπου της Ιεράς Συνόδου Πηγή:http://www.amen.gr

Στά θρανία τους οἱ ἐκπαιδευτικοί ἀναστενάζουν

ΕΡΕΥΝΑ ΤΟΥ ΠΑΙΔΑΓΩΓΙΚΟΥ ΙΝΣΤΙΤΟΥΤΟΥ

Στα θρανία τους οι εκπαιδευτικοί αναστενάζουν

Της ΑΝΝΑΣ ΑΝΔΡΙΤΣΑΚΗ

 

Ελευθεροτυπία, Τρίτη 12 Οκτωβρίου 2010

 

Ελληνες εκπαιδευτικοί σε κρίση. Απογοητευμένοι από τις καθιερωμένες ημερίδες επιμόρφωσής τους, ζητούν βοήθεια για να βγάλουν... την τάξη. Σύμφωνα με μια μεγάλη έρευνα του Παιδαγωγικού Ινστιτούτου, η συντριπτική πλειονότητά τους ζητεί επιμόρφωση σε θέματα διαχείρισης προβλημάτων μέσα στην τάξη (80,78%), σύγχρονους τρόπους διδασκαλίας (76,37%) και σε νέες τεχνολογίες (74,84%).

Οι δείκτες αξιολόγησής τους δεν είναι ενθαρρυντικοί. Περίπου οι μισοί είναι καλοί γνώστες των λεγόμενων νέων τεχνολογιών (45% καλά-πολύ καλά), λιγότεροι μιλούν ξένες γλώσσες (30%) και μόλις το 5% έχει πτυχία πέραν του βασικού. Από την άλλη, το 80% συμμετέχει στα προγράμματα επιμόρφωσης αλλά μόνο το 11% δηλώνει ικανοποιημένο.
Οι υπόλοιποι απορρίπτουν συλλήβδην τους παραδοσιακούς τρόπους επιμόρφωσης (περιεχόμενο, μεθοδολογία, οργάνωση), δηλαδή τις ημερίδες και τα ταχύρρυθμα σεμινάρια των τελευταίων χρόνων.
Κατά τ' άλλα, όλοι προτιμούν να επιμορφώνονται όχι με επιπλέον εργατοώρες μετά το σχολείο αλλά στο πλαίσιο εκπαιδευτικής άδειας από την οποία, μάλιστα, θα γυρίζουν με το σχετικό πιστοποιητικό παρακολούθησης, το οποίο υπερτερεί τόσο του οικονομικού κινήτρου όσο και της μοριοδότησης. Οσο για τις «επιδόσεις» ανά βαθμίδα, η δευτεροβάθμια υπερτερεί της πρωτοβάθμιας (μάστερ, διδακτορικά κ.ά.) ενώ υπεράνω όλων είναι... οι γυναίκες, αφού «υπερέχουν στην έρευνα».
Κάπως έτσι διαγράφεται το προφίλ του Ελληνα εκπαιδευτικού μετά την πραγματοποίηση από το Παιδαγωγικό Ινστιτούτο μιας έρευνας με σκοπό τη «Μελέτη διερεύνησης επιμορφωτικών αναγκών» στο πλαίσιο της διαβούλευσης για το σχεδιασμό και την υλοποίηση του νέου πλαισίου επιμόρφωσης, που ετοιμάζει το υπουργείο Παιδείας.
Η έρευνα, που δημοσιεύεται και από την εκπαιδευτική πύλη www.esos.gr, έγινε τον περασμένο Ιούνιο σε ένα μεγάλο δείγμα ερωτώμενων, σε 32.070 μέλη της εκπαιδευτικής κοινότητας, από όλες τις βαθμίδες, τις ειδικότητες και τις περιφερειακές διευθύνσεις της χώρας, ηλικίας 35-51 ετών και προϋπηρεσία πάνω από μια δεκαετία. Ητοι, 27.785 εκπαιδευτικοί (16,05% του συνόλου), 3.435 διευθυντές σχολείων, 554 σχολικοί σύμβουλοι, 22 προϊστάμενοι επιστημονικής και παιδαγωγικής καθοδήγησης και 274 στελέχη διοίκησης.
Στα βασικά συμπεράσματα περιλαμβάνονται:
* Στη μεγάλη πλειονότητά τους είναι κάτοχοι πτυχίου ΑΕΙ (66,2%) ενώ ένα ποσοστό άνω του 5% έχει πραγματοποιήσει «κι άλλες σπουδές». Οι εκπαιδευτικοί των Ιονίων Νήσων έχουν μειωμένα ποσοστά παιδαγωγικών σπουδών και αυξημένα ποσοστά στην κατοχή πτυχίου ΑΕΙ (78,8%). Αυξημένο το ποσοστό της μεταβλητής «ΑΤΕΙ» στους εκπαιδευτικούς δευτεροβάθμιας.
* Ως προς τις γνώσεις σχετικά με τη χρήση νέων τεχνολογιών, είναι μοιρασμένοι. Καλό επίπεδο 25%, πολύ καλό 20%, άριστο 7% ενώ μέτριο 27%, αρχάριου 16% και καθόλου 4%.
* Στη μεγάλη πλειονότητα έχουν συμμετάσχει σε προγράμματα επιμόρφωσης αλλά η αξιολόγηση είναι απογοητευτική. Ως προς το περιεχόμενο, «καλά» και «πολύ καλά» απάντησε το 11,65%, «αρκετά» το 35,29% ενώ δεν απάντησε το 15,85%. Ανάλογα τα δεδομένα για τη μεθοδολογία και την οργάνωση.
* Ως αποδοτικότερη μορφή επιμόρφωσης το 44% προτείνει κυρίως το «Μεικτό σύστημα» (ταχύρρυθμα σεμινάρια και εξ αποστάσεως επιμόρφωση με συμβατικά μέσα και προαιρετική χρήση νέων τεχνολογιών). Μικρότερα είναι τα ποσοστά για τα «ταχύρρυθμα σεμινάρια» (24%) και τις «ημερίδες επιμόρφωσης» (14%).
Αξιοσημείωτη η πρόταση (από το 21,66% του δείγματος που σημείωσε την άποψή του) για «Μακράς διάρκειας» επιμόρφωση (ετήσια-διετής) και «Σύνδεση θεωρίας-πράξης» με εφαρμογή δειγματικών διδασκαλιών και βιωματικών σεμιναρίων.
* Τα πιο σημαντικά θέματα επιμόρφωσης κατά την άποψή τους είναι η «Διαχείριση προβλημάτων σχολικής τάξης» (80,78%), η «Ανάπτυξη δημιουργικών σχέσεων με μαθητές και γονείς» (60,51%) και τρία θέματα που αναφέρονται στη διδασκαλία: «Σύγχρονες διδακτικές προσεγγίσεις» (76,37%), «Αξιοποίηση νέων τεχνολογιών» (74,84%) και «Διδακτική Μεθοδολογία κατά γνωστικό αντικείμενο» (70,66%). Είναι η αντανάκλαση της πραγματικότητας, την οποία οι ίδιοι οι εκπαιδευτικοί αναγνωρίζουν και ζητούν να αλλάξει. *

῾Οσίου ᾿Ιουστίνου Πόποβιτς: Τί πρέπει νά αἰτούμεθα τόν Θεόν καί τί ὄχι

«Εάν τις ίδη τον αδελφόν αυτού αμαρτάνοντα αμαρτίαν μη προς θάνατον, αιτήσει, και δώσει αυτώ ζωήν, τοις αμαρτάνουσι μη προς θάνατον. Έστιν αμαρτία προς θάνατον· ου περί εκείνης λέγω ίνα ερωτήση» (Α' Ιωάννου 5,16).


Ευαγγελικό είναι να επιθυμείς για τον καθένα την σωτηρία του και να εργάζεσαι γι' αυτήν. Αυτή είναι η επιθυμία του Χριστού για καθέναν, αυτό πρέπει να είναι και δική μας επιθυμία. Και τούτο σημαίνει: να μην επιθυμούμε για κανέναν την αμαρτία και εκείνο που είναι αμαρτωλό, αλλά πάντα να επιθυμούμε το αγαθό και εκείνο που οδηγεί στον Πανάγαθο· να μην επιθυμούμε για κανέναν το θάνατο και ό,τι είναι θανατηφόρο, αλλά πάντα να επιθυμούμε την αθανασία και ό,τι οδηγεί στην αθανασία· να μην επιθυμούμε για κανέναν τον διάβολο και εκείνο που είναι διαβολικό, αλλά για τον καθέναν να επιθυμούμε τον Χριστό και ό,τι είναι του Χριστού. Οι άνθρωποι που αγαπούν την αμαρτία, επιθυμούν για τον εαυτό τους τον θάνα­το. Εάν κάποιος είναι ανεπιστρεπτί ερωτευμένος με τις αμαρτίες του, αυτός ήδη θανάτωσε τον εαυ­τό του. Εάν επιθυμεί κάποιος την αμαρτία γι' άλλον, αυτός επιθυμεί τον θάνατό του. Επειδή «η αμαρτία αποτελεσθείσα αποκύει θάνατον» (Ιακ. α', 15). Υπάρχουν δύο είδη αμαρτίας: η «αμαρτία μη προς θάνατον» και η «αμαρτία προς θάνατον». Η «αμαρτία μη προς θάνατον» είναι εκείνη η αμαρτία για την οποία ο άνθρωπος μετανοεί. Κάθε αμαρτία φέρνει στην ψυχή από ένα μικρό θάνατο· ενώ με την μετάνοια ο άνθρωπος διώχνει την αμαρτία από μέσα του, διώχνει τον θάνατο, ανα­σταίνει την ψυχή του εκ νεκρών. Η μετάνοια δεν είναι μόνο δεύτερη βάπτιση, αλλά και πρώτη ανά­σταση. Ανάσταση της ψυχής εκ νεκρών. Η μετά­νοια καταστρέφει τον τάφο της ψυχής, εξαφανίζει τον πνευματικό θάνατο, εισάγοντας τον άνθρωπο στην αιώνια ζωή. Οποιεσδήποτε αμαρτίες κι αν έχει ο άνθρωπος, εάν μετανοήσει, «ηγέρθη εκ νεκρών»: «νεκρός ην και ανέζησε, και απολωλώς ην και ευρέθη»(Λουκ. ιε', 24.32). Έτσι, «αμαρτία μη προς θάνατον» είναι κάθε μετανοημένη αμαρτία, ακόμα και αν πραγματοποιήθηκε «επτάκις της ημέρας», εφόσον αυτός που την διέπραξε είπε «επτάκις της ημέρας» «μετανοώ» (Λουκ. ιζ', 3-4). Ενώ «αμαρτία προς θάνατον» είναι κάθε αμετα­νόητη αμαρτία, δηλαδή κάθε αμαρτία κατά την οποία και στην οποία παραμένει ο άνθρωπος συνειδητά, εκούσια και επίμονα. Τέτοια αμαρτία προκαλεί το θάνατο της ψυχής. Και ο θάνατος της ψυχής δεν είναι άλλο παρά ο χωρισμός της ψυχής από τον Θεό, η στέρηση του Θεού και των χαρι­σματικών δωρεών και δυνάμεών Του από την ψυχή. Ο άγιος Θεολόγος ευαγγελίζεται: «Εάν τις ίδη τον αδελφόν αυτού αμαρτάνοντα αμαρτίαν μη προς θάνατον, αιτήσει και δώσει αυτώ ζωήν, τοις αμαρτάνουσι μη προς θάνατον. Έστιν αμαρτία προς θάνατον· ου περί εκείνης λέγω ίνα ερωτήση».
«Αιτήσει, και δώσει αυτώ ζωήν». Επειδή έκανε αμαρτία πέθανε, νέκρωσε τον εαυτό του, σκότωσε τον εαυτό του· εάν παρακαλέσει, θα του δοθεί μέσω της μετάνοιας ανάσταση εκ νεκρών, ζωή. Έτσι η προσευχή και η μετάνοια είναι νικητές του θανάτου· ανασταίνουν νεκρούς. Για την «αμαρτία προς θάνατον» να μην «ερωτήση». Γιατί; Επειδή ο άνθρωπος μ' όλο του το είναι, μ' όλη την ψυχή, μ' όλη τη συνείδηση, μ' όλη τη θέληση εισέρχεται στην αμαρτία και παραμένει συνειδητά και εκούσια σ' αυτήν. Δεν θέλει να την απαρνηθεί, να την μισήσει. Αυτός είναι εκείνος ο «δεύτερος θάνατος», από τον οποίο δεν ανασταίνεται. Σε τέτοιον άνθρωπο ο Θεός δεν επιθυμεί, ούτε θέλει να του επιβάλλει με βία την μετάνοια. Ούτε επιθυμεί, ούτε θέλει, ούτε μπορεί, επειδή ο Θεός είναι αγάπη, και δια της αγάπης «είναι» και ζει και υπάρχει. Ο Θεός από αγάπη δημιούργησε τον άνθρωπο με θεόμορ­φη ελευθερία. Εάν επέβαλλε με τη βία στον άνθρωπο τη θέλησή Του, το Ευαγγέλιό Του, τη σωτηρία Του, τη Βασιλεία Του, τον Εαυτό Του, τότε θα κατέστρεφε την ελεύθερη βούληση του ανθρώπου. Κι ο άνθρωπος θα σταματούσε να είναι άνθρωπος και θα γινόταν αυτόματο, μηχανή, ρομπότ. Ενώ ο Θεός επειδή είναι αγάπη, δεν θα μπορούσε να το κάνει, επειδή αυτό δεν είναι στην φύση της αγάπης. Εάν θα το έκανε, θα σταμα­τούσε να είναι Αγάπη. Εάν σταματούσε ο Θεός να είναι αγάπη θα έπαυε να είναι Θεός. Αυτός είναι ο λόγος που ο άγιος Μύστης συμβουλεύει ότι δεν πρέπει να προσευχόμαστε για την «αμαρτία προς θάνατον». Και μ' αυτό τον τρόπο μας υποδεικνύει τα του Θεού και ως προς τί πρέπει να αιτούμεθα τον Θεό και τί όχι.


(Ερμηνεία των επιστολών του Αγ. Ιωάννου του Θεολόγου από τον Όσιο Ιουστίνο)

Πηγή: http://www.alopsis.gr

Ὁ Ἅγιος Συμεὼν ὁ Νέος Θεολόγος / τοῦ Φώτη Κόντογλου

Λόγοι Ἀθανασίας Πλήρεις. O Ἅγιος Συμεὼν ὁ Νέος Θεολόγος

Θάγραφα σήμερα ἀπάνω σὲ κάποιο ἄλλο θέμα, ποὺ νὰ μὴν εἶναι θρησκευτικό. Ἀλλὰ πῆρα πολλὰ γράμματα καὶ τηλεφωνήματα ἀπὸ ἀναγνῶστες τῆς "Ἐλευθερίας" ποὺ ἐκφράζουν τὴ ζωηρὴ ἐπιθυμία τους νὰ διαβάσουν περισσότερα σχετικὰ μὲ τοὺς Ὀρθοδόξους Πατέρας καὶ τὰ συγγράμματά τους, ἐπειδὴ δὲ βρίσκουν πουθενὰ τέτοια πνευματικὴ τροφή. Λοιπόν, ἄλλαξα σκοπὸ καὶ θὰ γράψω γιὰ τὸν ἅγιο Συμεὼν τὸ Νέο Θεολόγο.

Ἀληθινά. Ἀνύποπτοι εἶναι ὅσοι δὲν γευθήκανε ἀπ' αὐτὴ τὴν ἀθάνατη βρύση, θέλω νὰ πῶ ἀπὸ τοὺς λόγους τῶν ἁγίων Πατέρων, ποὺ πολλοὶ τὰ ἔχουνε γιὰ παπαδίστικες φλυαρίες.

Οἱ λόγοι τοῦ ἁγίου Συμεὼν τοῦ Νέου Θεολόγου διαβάζονται στὴν Εὐρώπη σήμερα περισσότερο ἀπὸ κάθε ἄλλο πατερικὸ βιβλίο, ἀπ' ὅσα μεταφρασθήκανε σὲ ξένες γλῶσσες, ὅπως ἔγραψα πρὸ λίγες μέρες. Τοῦτος ὁ ἅγιος ἔχει κάποια χάρη νὰ κάνῃ χειροπιαστὰ τὰ πιὸ ἄπιαστα καὶ τὰ πιὸ βαθειὰ μυστήρια τῆς θρησκείας. Σὰν νὰ σοῦ τὰ δείχνῃ, ὁ μακάριος, μὲ τὸ δάχτυλό του, ἐπειδὴ ἀξιώθηκε νὰ ζῇ μέσα στὸ ἀνέκφραστο Φῶς τοῦ Χριστοῦ, ὄντας ἀκόμα μέσα στὸ σῶμα.

Γεννήθηκε στὴν Παφλαγονία, ποὺ βρίσκεται στὴ Μικρὰ Ἀσία, κατὰ τὸ μέρος τῆς Μαύρης Θάλασσας, ἀπὸ γονέους ποὺ εἴχανε τὸν τρόπο τους. K' ἐπειδὴ ἕνας θεῖος του εἶχε μεγάλο ἀξίωμα στὸ παλάτι, τὸν στείλανε στὴν Πόλη κοντά του, νὰ μάθη γράμματα καὶ νὰ μπῆ στὴ θέση του ἀργότερα. Μὰ ὁ Συμεὼν δὲν ἤθελε νὰ μάθη πολλὰ γράμματα, γιατί τὰ νόμιζε ἀνώφελα, κι' ὁλοένα συναναστρεφότανε μὲ καλόγερους καὶ μὲ φτωχοὺς ἐρημῖτες, ποὺ κατεβαίνανε στὴν Πόλη καὶ τριγυρνούσανε σὰν τοὺς ντερβισάδες. Σ' αὐτοὺς εὕρισκε αὐτὸ ποὺ ποθοῦσε.

Σὰν μεγάλωσε λίγο, πῆγε κ' ἔγινε μοναχὸς στὸ μοναστῆρι τοῦ Στουδίου, ὑποταχτικὸς σ' ἕναν ἅγιον γέροντα, ποὺ τὸν λέγανε καὶ κεῖνον Συμεών, καὶ κεῖνος τὸν κυβερνοῦσε μὲ αὐστηρότητα. Ἐκεῖ, ζώντας σὰν ἄσαρκος ἄγγελος, ἔφταξε σὲ ὑψηλὰ μέτρα ποὺ προφανερώνανε ποιὸς ἤθελε νὰ κατασταθῇ στὸ τέλος. Συνήθιζε νὰ κλείνεται μέσα σὲ μία μικρὴ ἐκκλησία ποὺ εἶχε ἕνα σεντοῦκι γεμάτο κόκκαλα. K' ἐκεῖ ἔκανε τὴν προσευχή του.

Στὸ μεταξύ, ὁ πατέρας του πῆγε στὸ μοναστῆρι νὰ τὸν πάρη, καὶ τὸν παρακαλοῦσε μὲ δάκρυα νὰ πάγη μαζί του, πλὴν ὁ Συμεὼν δὲν θέλησε, κ' ἔκανε χαρτὶ νὰ μοιράση ὁ πατέρας του στοὺς φτωχοὺς τὸ μερίδιό του, κι' αὐτὸς ἀπόμεινε στὸ μοναστῆρι, καὶ περίσσεψε τὴ σκληραγωγία τοῦ κορμιοῦ του, καὶ τὴν ὑπακοή του στὸν πνευματικὸ πατέρα του, μὴν ἔχοντας ὁλότελα θέλημα δικό του. Καὶ τόση ἀφοσίωση εἶχε στὸ γέροντά του, ὥστε δὲν ὑπῆρχε πρᾶγμα ποὺ νὰ τοῦ παραγγείλη καὶ νὰ μὴν τὸ κάνῃ, ἀκόμα κι' ἂν τοῦ ἔλεγε νὰ πέση στὴ θάλασσα. Τὸ γέροντά του τὸν σεβότανε σὰν ἅγιο, ὅπως κ' ἤτανε ἅγιος, καὶ μετὰ τὸ θάνατό του ἔγραψε γι' αὐτὸν ἀκολουθία καὶ ὕμνους, κ' ἔδωσε σ' ἕναν ἁγιογράφο νὰ ζωγραφίση τὴν εἰκόνα του, καὶ τὴν ἔβαλε στὴν ἐκκλησία μὲ καντῆλι, καὶ γιόρταζε τὴν ἡμέρα τῆς κοιμήσεώς του.

Γι' αὐτὴ τὴν τιμὴ ποὺ ἔκανε στὸ γέροντα Συμεών, ἐτράβηξε πολλὰ βάσανα, ἐξορίες καὶ μαρτύρια καὶ κατατρεγμοὺς ἀπὸ κάποιους δεσποτάδες ὑποκριτὲς κι' ἄπιστους, ποὺ τὸν λέγανε ἀγράμματον, αὐτοὶ οἱ γραμματισμένοι, ὅπως καὶ σήμερα κάποιοι θεολόγοι σπουδασμένοι στὰς Εὐρώπας καταφρονοῦνε τοὺς ἁπλοὺς κι' ἀγράμματους καλόγερους.

Σὲ τοῦτο τὸ μεταξύ, ὁ πατέρας του δὲν ἡσύχασε, κ' ἔβαλε κάθε μέσον νὰ τὸν ξεκαλογερέψη καὶ νὰ τὸν πάρη νὰ τὸν παντρέψη. Βλέποντας ὁ γέρο Συμεὼν πὼς δὲν εὕρισκε ἡσυχία ὁ μαθητής του, τὸν πῆγε σ' ἕνα ἄλλο μοναστῆρι, τοῦ ἁγίου Μάμαντος, καὶ τὸν παράδωσε στὸν ἡγούμενο Ἀντώνιο, ξακουσμένον γιὰ τὴν ἀρετήν του. Ἐκεῖ μέσα γίνηκε ὁ τύπος κ' ὑπογραμμὸς τῆς μοναχικῆς πολιτείας, καὶ μὲ τὸν καιρὸ τὸν χειροτονήσανε ἱερέα, καὶ σὰν πέθανε ὁ Ἀντώνιος, τὸν ἐκλέξανε οἱ ἀδελφοὶ ἡγούμενο, ποὺ ὅποτε λειτουργοῦσε, βλέπανε τὸ ἅγιο Πνεῦμα σὰν φωτιὰ νὰ κατεβαίνῃ στὸ κεφάλι του. Αὐτὸ τὸ φρικτὸ σημεῖο τὸ βλέπανε ἐπὶ σαρανταοχτὼ χρόνια.

Ἀλλά, μὲ ὅλη τὴν ἁγιότητα ποὺ εἶχε, βρεθήκανε ἄνθρωποι ἀσεβέστατοι ποὺ τὸν βασανίσανε μὲ κάθε τρόπο, βρίζοντάς τον καὶ λέγοντας πὼς εἶναι ὑποκριτὴς καὶ κατηγορώντας τον πὼς ἔκανε ἅγιο τὸ γέροντά του καὶ τὸν γιόρταζε. Κι' ὁ μακάριος Συμεὼν τοὺς συγχωροῦσε, ἀλλὰ μαζί τοὺς πολεμοῦσε μὲ τὰ πνευματικὰ ὅπλα.

Ἡ ζωὴ του στάθηκε γεμάτη ἀπὸ πειρασμοὺς καὶ διωγμούς, καὶ γιὰ νὰ τὴν ἐκθέση κανένας καταλεπτῶς δὲν φθάνει ὄχι μονάχα τούτη ἡ στενὴ λωρίδα τοῦ χαρτιοῦ ποὺ ἔχω, ἀλλὰ βιβλίο ὁλόκληρο. Γιὰ νὰ συντομέψω λοιπόν, θὰ βάλω παρακάτω μοναχὰ κάποια σπουδαῖα περιστατικὰ ποὺ δείχνουνε τὴν ἁγιότητά του καὶ ποὺ τὰ ἔγραψε ὁ ἄξιος μαθητὴς του Νικήτας Στηθάτος.

Ὁ ἅγιος Συμεὼν εἶχε ἕνα καλογεροπαίδι ποὺ τὸ λέγανε Νικηφόρο, καὶ ποὺ τὸ εἶχε ἀναθρέψει ὁ ἴδιος. Αὐτὸς ὁ Νικηφόρος διηγήθηκε στὸν Νικήτα κάποια θαύματα, μὲ τὴν ἁπλότητα ποὺ εἶχε, στὴ διάνοια καὶ στὴ γλῶσσα. "Μὲ ἀγαποῦσε, λέγει, ὁ γέροντάς μου τόσο πολύ, ποὺ δὲν ἄφηνε κανέναν ἄλλον, παρεκτὸς ἀπὸ ἐμένα, ν' ἀπομείνη μαζί του στὸ κελλί του. Ἢ γιατί ἤμουνα ἄκακος, ἢ γιατί τὸν ὑπηρετοῦσα στὰ γηρατειά του, ἢ ἀπὸ οἰκονομία Θεοῦ γιὰ νὰ φανερωθοῦνε τὰ ἔργα του. Καθὼς λοιπὸν ἐκειτόμουνα, μία νύχτα, σὲ μιὰ γωνιὰ τοῦ κελλιοῦ, σὰν νὰ μὲ ξύπνησε κάποιος, καὶ βλέπω ἕνα θέαμα φοβερό. Κοντὰ στὴ σκεπὴ τοῦ κελλιοῦ ἤτανε κρεμασμένη μία εἰκόνα τῆς Θεοτόκου ποὺ τὴ λένε Δέηση, καὶ μπροστά της ἔκαιγε ἕνα καντῆλι. Λοιπόν, ἀντίκρυ σ' αὐτὴ τὴν εἰκόνα, ὡς τέσσερες πήχεις ψηλότερα ἀπὸ τὴ γῆ, εἶδα τὸν Ἅγιο ποὺ στεκότανε στὸν ἀέρα, κ' εἶχε τὰ χέρια του ἀνασηκωμένα, καὶ προσευχότανε, λάμποντας ὁλόκληρος σὰν τὸ φῶς. K' ἐγώ, βλέποντας αὐτά, ἀπὸ τὸ φόβο μου χώθηκα μέσα στὸ σκέπασμά μου καὶ σκεπάσθηκα κατακούκουλα. Κι' ἀφοῦ ξημέρωσε, διηγήθηκα στὸν Ἅγιο κρυφὰ αὐτὸ ποὺ εἶδα. Κι' ὁ Ἅγιος ἀναστέναξε καὶ μοῦ παράγγειλε νὰ μὴν τὸ πῶ σὲ κανέναν".

Ἄλλη μία φορὰ ξαναεῖδε τὸ ἴδιο θαῦμα, λίγο πρὶν ἀπὸ τὸ θάνατο τοῦ ἁγίου: "Ἐπειδὴ λοιπὸν ἦλθε ὁ καιρὸς τοῦ θανάτου του, ἐκείτετον ὁ μακάριος ἀπὸ κακὴ δυσεντερία, βασανιζόμενος πολλὲς μέρες, δίχως νὰ μπορῇ νὰ σαλέψη μόνος του, ἂν δὲν τὸν γυρίζαμε ἐμεῖς ἀπὸ τὸ ἕνα κι' ἀπὸ τὸ ἄλλο μέρος. Ἐνῷ βρισκότανε σ' αὐτὴν τὴν κατάσταση, μοῦ παράγγειλε ν' ἀπομείνω μοναχὸς μαζί του.

Μία νύχτα λοιπόν, ποὺ κοιμόμουνα ξαπλωμένος ἀπάνω σ' ἕνα σεντούκι, σὰν νὰ μὲ σκούντηξε κάποιος, καὶ ξύπνησα, καὶ βλέπω ἐκεῖνον τὸν μακάριο, ποὺ πρὶν ἀπὸ λίγη ὥρα τὸν εἴχαμε γυρίσει, νὰ στέκεται στὸν ἀγέρα ὡς τέσσερες πῆχες ἀπάνω ἀπὸ τὴ γῆ καὶ νὰ προσεύχεται. Καὶ θυμούμενος τὴν πρώτη φορὰ ποὺ τὸν εἶχα δῆ ἔτσι, θαύμαζα τὴν ἁγιότητά του, συλλογιζόμενος πὼς αὐτός, ποὺ δὲν μποροῦσε νὰ σαλέψη, πὼς σηκώθηκε ἀπ' τὸ στρῶμα, κ' ἐνῷ φοροῦσε σῶμα βαρύ, στεκότανε στὸν ἀγέρα. K' ἔτσι ἀποκοιμήθηκα, καὶ πάλι ξύπνησα, καὶ τὸν βλέπω πὼς ἔπεσε στὸ κρεββάτι του καὶ σκεπάσθηκε μόνος του.

Σὰν ξημέρωσε τοῦ τὸ φανέρωσα, καὶ μοῦ ἔκανε δεσμὸ νὰ μὴν τὸ πῶ σὲ κανέναν πρὶν ἀπὸ τὸ θάνατό του".

Αὐτὸς ὁ Ἅγιος, ποὺ πολεμήθηκε πολὺ στὴ ζωή του ἀπὸ τοὺς κακοὺς ἀνθρώπους, καὶ περιφρονήθηκε σὰν ἀγράμματος ἀπὸ τοὺς σπουδασμένους τοῦ καιροῦ του, τιμήθηκε καὶ ζωντανός, ἀλλὰ περισσότερο μετὰ τὸ θάνατό του, ποὺ ἔλαμψε μὲ τὰ συγγράμματά του καὶ φώτισε τὶς ψυχὲς τῶν ἀνθρώπων, καὶ ὀνομάσθηκε Νέος Θεολόγος, κατὰ τὸ λόγο τοῦ προφήτη ποὺ λέγει "καὶ ἐν καιρῷ ἐπισκοπῇς αὐτῶν ἀναλάμψουσι καὶ ὡς σπινθῆρες ἐν καλάμῃ διαδραμοῦνται".

K' ἐσύ, ὅποιος κι' ἂν εἶσαι, στοχάσου τὰ μυστήρια τοῦ Θεοῦ: Ἐκεῖνος ὁ φτωχὸς καὶ καταφρονεμένος καλόγερος, ποὺ ἔζησε στὰ 1000 μ.X., δηλαδὴ 900 χρόνια πρὶν ἀπό μᾶς, ἀφοῦ διαβάστηκε μὲ δίψα ἀπὸ μυριάδες ἀνθρώπους τοῦ καιροῦ του, ἔσχισε σὰν πύρινο μετέωρο, αὐτοὺς τοὺς 9 αἰῶνες, ποὺ καταβροχθίσανε καὶ ρίξανε στὸ βάραθρο τῆς λησμονιᾶς μυριάδες ἀνθρώπους ποὺ πολλοὶ ἀπ' αὐτοὺς νομίζανε πὼς θὰ μείνουνε ἀθάνατοι, κ' ἔφταξε ὡς τὸν καιρὸ τὸν δικό μας, φωτοβόλος κι' ἄφθαρτος σὰν ἥλιος, γιὰ νὰ δώση ζωὴ καὶ ἐλπίδα στοὺς σημερινοὺς ἀνθρώπους, ποὺ τὸν βρήκανε ψάχνοντας, σὰν νάναι ὁ πιὸ πολύτιμος κι' ἀθάνατος θησαυρός.

Σήμερα, σὲ καιρὸ ποὺ ἡ ἁμαρτωλὴ ζωή, ποὺ ζοῦνε οἱ ἄνθρωποι, παράλυσε σχεδὸν ὅλες τὶς πνευματικὲς δυνάμεις ποὺ ἔβαλε ὁ Θεὸς μέσα στὸν ἄνθρωπο, καὶ τὸν ἔκανε νὰ κολλήση στὰ κτηνώδη πάθη καὶ νὰ παραδοθῆ σύμψυχος στὸν Μαμωνά, σήμερα τρέχουνε ἕνα πλῆθος ψυχὲς νὰ πιοῦνε ἀπὸ τὸ ἀστείρευτο κι' ἀθάνατο νερὸ ποὺ ἀναβρύζει ἀπὸ τὰ λόγια του ἁγίου Συμεών, καὶ ποὺ εἶναι δροσερώτατο, μ' ὅλο ποὺ ἡ πηγὴ ἀπ' ὅπου βγαίνει βρίσκεται 1000 χρόνια μακριὰ ἀπό μᾶς, μέσα στὸ σκοτάδι τοῦ καιροῦ.

Τὰ ἁγιασμένα βιβλία του διαβάζουνται μὲ δίψα σὲ κάθε χώρα, καὶ θὰ διαβάζουνται ὁλοένα καὶ περισσότερο, σὲ γλῶσσες ποὺ ἀγωνιζόμαστε ἐμεῖς νὰ μεταφράσουνε τὰ γραψίματά μας, ποὺ θὰ τὰ θάψη μεθαύριο ἡ λησμονιά, μ' ὅλους τοὺς νεωτερισμοὺς καὶ τὶς δυσκολονόητες καὶ περίπλοκες θεωρίες μας.

Γιατί ὅλα αὐτὰ ποὺ γράφουμε ἐμεῖς, φιλοσοφίες, λογοτεχνίες, ἐπιστημονικὲς θεωρίες, βγαίνουνε ἀπὸ τὸν ὑλικὸ νοῦ μας, "τὸν νοῦν τῆς σαρκός μας", ὅπως τὸν λέγει ὁ ἀπόστολος Παῦλος, καὶ γι' αὐτὸ ἔχουνε τὸ θάνατο μέσα τους, ἐνῷ ὅ,τι ἔγραψε ὁ ἅγιος Συμεὼν εἶναι "ἀθανασίας πλῆρες".


Πηγή:http://www.agiazoni.gr
 

Πότε θά ἔλθη ὁ ᾿Αντίχριστος; (ἀπό τό βιβλίο:῾Η Εὐθύνη τῆς ἐπιλογῆς μας)

ΙΕΡΟΝ ΚΕΛΛΙΟΝ
ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΜΠΟΥΡΑΖΕΡΗ
ΑΓΙΟΝ ΟΡΟΣ

Η ΕΥΘΥΝΗ ΤΗΣ ΕΠΙΛΟΓΗΣ ΜΑΣ 

6.«Πότε θά ἔλθῃ ὁ Ἀντίχριστος;»   (σελ.56-58)

                                       
                                        Βιομετρικά διαβατήρια
                                        Ἡλεκτρονικές ταυτότητες
                                         666
                                         Bar code
                                         RFID
                                         Smart cards
                                         Ἐμφυτευόμενα μικροτσιπς

6.«Πότε θά ἔλθῃ ὁ Ἀντίχριστος;

 

Ὁ Ἀντίχριστος θά ἔλθῃ λίγο πρίν ἀπό τή Δευτέρα Παρουσία τοῦ Κυρίου, κατά τήν ὁποία θά καταργηθῇ ὁ Ἄνομος «τῇ ἐπιφανείᾳ τῆς παρουσίας αὐτοῦ (τοῦ Κύριου)» (Β΄ Θεσ. 2,8).
Ὄπως λέγει ὁ Μέγας Ἀθανάσιος΄ «ὁ γάρ Υἱός τοῦ Θεοῦ ἐρχόμενος ἀνελεῖ αὐτόν (θά τόν θανατώσῃ)»26 (ΒΕΠΕΣ 35-150).  Ἀλλ’ ὅμως ὁ χρόνος τῆς Δευτέρας Παρουσίας τοῦ Κυρίου εἶναι ἄγνωστος. «Περί δέ τῆς ἡμέρας ἐκείνης καί ὥρας οὐδείς οἶδεν,...εἰ μή ὁ πατήρ μου μόνος» (Ματθ.24, 36), εἶπε ὁ Χριστός.
Ὅπως λοιπόν ὁ χρόνος τῆς Δευτέρας Παρουσίας τοῦ Κυρίου εἶναι σεσιγημένο μυστήριο, ἔτσι καί ὁ καιρός τῆς πρό αὐτῆς ἐλεύσεως τοῦ Ἀντιχρίστου δέν εἶναι γνωστός. Ὄχι μόνον οἱ ἄνθρωποι ἀγνοοῦμε τόν ἀκριβῆ χρόνο τῆς ἐμφανίσεως τοῦ Ἀνόμου, ἀλλά καί οἱ Ἄγγελοι καί οἱ Ἅγιοι ἐν τῷ οὐρανῷ.   Ἀκριβῶς γι’ αὐτό τό λόγο  δέν χρειάζεται νά πολυπραγμονοῦμε περί τοῦ χρόνου τῆς παρουσίας τοῦ Ἀντιχρίστου, ἀλλά  νά  προασφαλίζωμεν τούς ἑαυτούς μας.
Ἐνῷ ὅμως ὁ ἀκριβής χρόνος τῆς ἐλεύσεως τοῦ Ἀντιχρίστου εἶναι ἄγνωστος, εἶναι γνωστά τά
χαρακτηριστικά σημεῖα πού θά προηγηθοῦν ἀπ’ αὐτόν. Ἄν καί σέ κανένα σημείο τῆς ἀποκαλυπτικῆς ὁμιλίας Του ὁ Κύριος δέν λέγῃ κάτι ρητῶς περί τοῦ Ἀντιχρίστου, ὅμως τά περιγραφόμενα ἐκεῖ γεγονότα προσαρμόζονται ἄριστα στήν ἐποχή τοῦ Ἀνόμου. Σχεδόν ὅλα τά στοιχεῖα τῆς προφητείας πού σχετίζονται μέ την καταστροφή τῆς Ἱερουσαλήμ προτυπώνουν γεγονότα τῆς ἐσχατολογικῆς ἐποχῆς τοῦ Ἀντιχρίστου.  Τήν ἐποχή ἐκείνη θά χαρακτηρίζῃ μία φοβερή κατάπτωση τῶν ἡθῶν, πόλεμοι καί ἀκαταστασίες τῶν λαῶν, ἔκπτωσι ἀπό τήν πίστι, αὐτή ἀκριβῶς ἡ ἀποστασία γιά τήν ὁποία ὁμιλεῖ ὁ Ἀπόστολος (Β΄Θεσ. 2,3). Ἡ ἀγάπη θά ὑποχωρήσῃ και θά ἐπικρατήσῃ τό μῖσος:
«Τότε σκανδαλισθήσονται πολλοί καί ἀλλήλους πραδώσουσι καί μισήσουσιν ἀλλήλους» (Ματθ. 24,10).  Τό θλιβερό αὐτό σημεῖο ὀφείλεται στήν παράβασι τοῦ νόμου τοῦ Θεοῦ: «Καί διά τό πληνθυνθῆναι τήν ἀνομίαν ψυγήσεται ἡ ἀγάπη τῶν πολλῶν» (στιχ. 12).
Ἐπίσης, τό Εὑαγγέλιο τοῦ Χριστοῦ θά κηρυχθῇ σ’ ὅλα τά ἔθνη τῆς γῆς.  Θά ἐμφανισθοῦν πολλοί ψευδομεσσίες και ψευδόχριστοι, πού θά ἀντιποιοῦνται τό λυτρωτικό ἔργο τοῦ Χριστοῦ, καί μέ πολλές ἐξωτερικές θαυματοσημίες θά κατορθώνουν νά παραπλανοῦν πολλούς ἀπό τήν ὀρθή πίστι, «εἰ δυνατόν, καί τούς ἐκλεκτούς» (στιχ. 24).
Θά ὑπάρχῃ τότε μεγάλη θλῖψι καί ἀνάγκη καί διωγμός τῶν ἐκλεκτῶν. Τό δέ «βδέλυγμα τῆς ἐρημώσεως»(στιχ. 15) θά εἶναι δηλωτικό σημεῖο τοῦ τέλους.
Τῆς παρουσίας τοῦ Ἀνόμου προηγοῦνται, ἀπό τῆς ἐποχῆς τοῦ προφήτου Δανιήλ, τέσσερες μεγάλες κοσμικές βασιλεῖες.  Σ’ αὐτές ἀναφέρονται καί οἱ δύο προγητεῖες τοῦ Δανιήλ, τῆς εἰκόνος (Δαν. 2, 31-45) καί τῶν θηρίων (Δαν. 7, 2-8, 15-25).  Χρυσός, ἄργυρος, χαλκός, σίδηρος τῆς εἰκόνας καί τά τέσσερα θηρία δηλώνουν τέσσερες μεγάλες βασιλεῖες τοῦ κόσμου αὐτοῦ, πού ἐμφανίσθηκαν καί ἔφθειραν τήν ἀνθρωπότητα.  Οἱ τέσσερες βασιλεῖες εἶναι ἡ τῶν Βαβυλωνίων (χρυσός, λέαινα), ἡ τῶν  Περσῶν  (ἄργυρος, ἄρκτος), ἡ τῶν Ἑλλήνων (χαλκός, πάρδαλις) καί ἡ τῶν  Ρωμαίων (σίδηρος, ὄστρακο, τέταρτο θηρίο).  Οἱ βασιλεῖες αὐτές ἀνακύπτουν μέ τήν κατάλυσι κάθε προηγούμενης ἀπό τήν ἐπερχομένη.  Δήλαδή΄ «ἡ Βαβυλωνίων ὑπό Περσῶν, ἡ Περσῶν ὑπό Μακεδόνων (Ἑλλήνων), ἡ Μακεδόνων ὑπό Ρωμαίων»27(27 Ἁγίου Ἰωάννου Χρυσοστόμου, ΕΠΕ 23, 68 Πρβλ. Ἁγίου Ἱππολύτου, ΒΕΠΕΣ 6, 88-89).
Ἡ βασιλεία τῶν Ρωμαίων εἶναι ἡ τελευταία πρίν τόν Ἀντίχριστο ἑνιαία κυρίαρχη κοσμική ἐξουσία στή γῆ. Ὁ Ἀντίχριστος (τό μικρό κέρας μέ τή βλάσφημη συμπεριφορά) θά ἔλθῃ μετά τήν κατάλυση τῆς ἑνιαίας Ρωμαϊκῆς ἐξουσίας καί τήν ὡρίμανση τῆς δημοκρατικῆς ἀναρχίας (δέκα δάκτυλοι τῶν ποδῶν τῆς εἰκόνος, δέκα κέρατα τοῦ τετάρτου θηρίου) στόν κόσμο.  Κατά τόν Ἀπόστολο δέ , «μόνον ὁ κατέχων ἄρτι ἕως ἐκ μέσου γένηται (δηλαδή μέχρι νά φύγῃ ἀπό τή μέση ἐκεῖνος, πού τώρα ἐμποδίζει)΄ καί τότε ἀποκαλυφθήσεται ὁ ἄνομος» (Β΄ Θεσ. 2, 7-8).
Ἡ βασιλεία τοῦ Θεοῦ δηλώνεται μέ τό λίθο τῆς προφητείας τῆς εἰκόνος πού «ἐτμήθη......ἐξ ὄρους ἄνευ χειρῶν καί ἐπάταξε τήν εἰκόνα» (Δαν. 2, 34)΄ τήν ἐλέπτυνε, τήν ἀφάνισε καί κατόπιν «ἐγενήθη ὄρος μέγα κάι ἐκπλήρωσε (γέμισε) πάσαν τήν γῆν» (στιχ. 35).  Στήν Ἀποκάλυψι σημαίνεται μέ τήν προφητεία περί χιλιετοῦς βασιλείας (20, 1-8). Τά χίλια ἕτη δηλώνουν τό πλῆθος τῶν ἑτῶν τῆς χριστιανικῆς περιόδου, δηλαδή «ὁ ἀπό τῆς τοῦ Κυρίου ἐνανθρωπήσεως χρόνος μέχρι τῆς τοῦ Ἀντιχρίστου ἐλεύσεως», ὅπως ἑρμηνεύει ὁ ἅγιος Ἀνδρέας Καισαρείας28 (28 PG 106, 409).
Καί πάλιν ἀναφέρουμε ὅτι, ὁ Προφήτης ναί μέν περιγράφει γεγονότα ἱστορικά καί προαναγγέλλει τήν ἵδρυσι τῆς βασιλείας τοῦ Μεσσία στή γῆ, ὅμως τό βλέμμα του ἐκτείνεται πολύ πιό πέρα ἀπό τή μεσσιανική περίοδο καί προφητεύει γεγονότα τῆς ἐσχατολογικῆς ἐποχῆς.

συνεχίζεται ....

Ψηφιοποίηση κειμένου Κατερίνα

 Πηγή:http://anavaseis.blogspot.com

Σχολιασμός τοῦ παραπτώματος τοῦ ἱερέως πού κοινώνησε μέ ὄστια

 

Κατὰ καιροὺς μάλιστα ἔχουν ἀναφερθεῖ περιπτώσεις ποὺ αὐτὸ δοκιμάζεται ὡς μιὰ συνήθεια «ἀλληλοκατανοήσεως» σὲ περιοχὲς τῆς Ἑλλάδος, ὅπου συμβιώνουν ὀρθόδοξες καὶ ρ/καθολικὲς κοινότητες.

ΓΙΑ ΧΑΡΗ…ΜΙΑΣ ΟΣΤΙΑΣ

Σχόλιον «Χ.Β.»: Ἡ ἐπιβολὴ μιᾶς ἐκκλησιαστικῆς ποινῆς εἶναι πάντοτε μιὰ δυσάρεστη ὑπόθεση. Καὶ γιὰ τὸν «δικαστή», καὶ γιὰ τὸν «τιμωρούμενο» καὶ γιὰ τοὺς καλοπροαιρέτους «ὑπολοίπους».
Μακάρι νὰ μὴ εἶχε συμβεῖ αὐτὴ ἡ παράβαση. Τουλάχιστον εὐτυχῶς ποὺ ἀκόμη δὲν ἔγινε γνωστὸ τὸ ὄνομα τοῦ συγκεκριμένου κληρικοῦ. Τὸ δυσάρεστο ὅμως εἶναι τὸ συγκεκριμένο στραβοπάτημα, ποὺ δὲν τὸ δικαιολογεῖ καμιὰ δικαιολογία. Εἶναι ἀπορίας ἄξιον πῶς ἔφθασε καὶ μὲ ποιές σκέψεις καὶ μὲ ποιές προσδοκίες ὁ ἐν λόγῳ ἱερεὺς στὴν «μετάληψη» τῆς ὄστιας τῶν Ρωμαιοκαθολικῶν. Ποιά ἰδέα πρυτάνευσε μέσα του, ὥστε νὰ προβεῖ σὲ δημόσιο χῶρο σὲ τέτοιο κανονικὸ -ὁμολογιακὸ παράπτωμα ἀπεμπολήσεως τῆς ὀρθοδόξου αὐτοσυνειδησίας καὶ ὁμολογίας;  Δύο πειρασμικὰ ἐνδεχόμενα ὑπάρχουν. Τὸ ἕνα: ἡ ἀφελὴς ἀντίληψη, πὼς μὲ τέτοιου εἴδους  πειράματα ὑπηρετεῖται τὸ οἰκουμενιστικὸ ἰδεολόγημα τῆς ψευδοενώσεως, ἐνισχυμένη μὲ μιὰ συναισθηματικὴ ἔξαρση τῆς στιγμῆς. Τὸ δεύτερο (πολὺ «τραβηγμένο»): ἡ ἐντεταλμένη δοκιμασία τῶν ὀρθοδόξων ἀντανακλαστικῶν καὶ ἴσως ἡ πρόκληση ἐνδοορθοδόξων τριβῶν.
Ἐδῶ βεβαίως χρειάζεται μιὰ ἐπισήμανση. Τὸ κανονικὸ αὐτὸ ἔγκλημα κατὰ τῆς Θείας Κοινωνίας, μὲ τὴν καταφρόνησή Της, δὲν συνιστᾶ ἀποκλειστικὸ προνόμιο τοῦ ἐν λογῳ κληρικοῦ. Εἶναι δυστυχῶς σύμπτωμα μιᾶς διαδεδομένης ἀντιλήψεως σὲ πολλοὺς «χριστιανούς». Κατὰ καιροὺς μάλιστα ἔχουν ἀναφερθεῖ περιπτώσεις ποὺ αὐτὸ δοκιμάζεται ὡς μιὰ συνήθεια «ἀλληλοκατανοήσεως» σὲ περιοχὲς τῆς Ἑλλάδος, ὅπου συμβιώνουν ὀρθόδοξες καὶ ρ/καθολικὲς κοινότητες.

Πηγή: http://christianvivliografia.wordpress.com

Σε ἀργία ὁ ἱερέας πού κοινώνησε α λα παπικά

Τρίτη, 12 Οκτωβρίου 2010

Δευτέρα, 11 Οκτώβριος 2010

Συντάχθηκε απο τον/την Espresso / Κώστας Ζαφειρίου 20:10

Άμεσα ήταν τα αντανακλαστικά της Αρχιεπισκοπής Αθηνών σε βαρύ εκκλησιαστικό παράπτωμα που υπέπεσε κληρικός της.
Σε επ’ αόριστον αργία τέθηκε με εντολή του Αρχιεπισκόπου Αθηνών Ιερώνυμου ο ορθόδοξος ιερέας που κοινώνησε με όστια, όπως προβλέπει το λατρευτικό της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας. Επίσης, σύμφωνα με εκκλησιαστική πηγή, έχουν ξεκινήσει ανακρίσεις για το ίδιο θέμα
Η αποκάλυψη έγινε από τον μητροπολίτη Γλυφάδας Παύλο, ο οποίος είχε συντάξει και αποστείλει σχετική επιστολή, την οποία και δημοσίευσε κατ’ αποκλειστικότητα η «Espresso».

Ο ιεράρχης είχε αποστείλει προ ημερών επιστολή στον κ. Ιερώνυμο και του ανέφερε ότι «κατά την 18ην Διεθνή Οικουμενική Σύνοδον Ορθοδόξου Πνευματικότητος, την διεξαχθείσαν εν τη Διορθοδόξω Μονή Bose Ιταλίας, από 8 έως 11 Σεπτεμβρίου, ορθόδοξος ιερεύς εγγεγραμμένος εν τη δυνάμη των κληρικών της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αθηνών (σ.σ.: αναφέρεται το όνομά του) κεκοινώνηκεν μετά των παπικών όστιαν εν τη υπό των Λατίνων τελεσθείσαν λατρευτικήν σύναξιν, παρουσία Ελλήνων ορθοδόξων αρχιερέων και καθηγητών πανεπιστημίων».

Σύμφωνα μάλιστα με τον μητροπολίτη Γλυφάδας: «Διά τους διαπράξαντας κληρικούς το ανωτέρω ολίσθημα-πλάνη, οι ιεροί κανόνες είναι αυστηρότατοι και ορίζουν καθαίρεσιν».
Ο συγκεκριμένος ιερέας που υπέπεσε σε αυτό το ολίσθημα και ετέθη σε αργία είναι ιερατικός προϊστάμενος σε πολύ γνωστή εκκλησία του κέντρου των Αθηνών και κατά καιρούς έχει ενοχλήσει με κάποιες απόψεις τους εκκλησιαστικούς κύκλους της Ορθόδοξης Εκκλησίας.

Τέλος, σύμφωνα με καλά πληροφορημένη πηγή, υπάρχει και άλλος ιερέας επαρχιακής μητρόπολης, ο οποίος έχει κοινωνήσει α λα... παπικά και για τον οποίο θα διενεργηθεί ανάκριση.

Πηγή: http://www.romfea.gr