Τρίτη 27 Ιουλίου 2010
ETOIMAΣΤΕΙΤΕ. ΕΡΧΟΝΤΑΙ ΤΑ ΔΥΣΚΟΛΑ.
Ὁ γνωστός γέροντας Ἐφραίμ τῆς Ἀριζόνα καί ἁγιορείτης ἱερομόναχος προτρέπει πλέον: “ἑτοιμασία ἐπειδή ΣΥΝΤΟΜΑ θά ἀρχίσουν τά πολύ δύσκολα”. Η προτροπή αυτή έγινε σε ηγούμενο μονής του Αγίου Όρους, ο οποίος τον επισκέφθηκε πρόσφατα και τον ρώτησε σχετικά με τις εξελίξεις στην Ελλάδα. Ο γέροντας ήταν απολύτως σαφής: ” Έρχονται πολύ δύσκολες ημέρες”… Και η μονή έχει φτιάξει ήδη την “ομάδα κρίσης”, υπεύθυνη για να προετοιμάσει το μοναστήρι για πολύ δύσκολες ημέρες για άγνωστο χρονικό διάστημα.
Τα παραπάνω θα μπορούσαν να είναι ένα κακόγουστο αστείο. Αλλά δεν είναι… Δυστυχώς, τα επερχόμενα είναι πλέον ορατά και δια γυμνού οφθαλμού, αφού όλοι μας μπορούμε πλέον να δούμε αυτό που έρχεται, δηλαδή την δυστυχία και την πείνα…
“Δέν μπορῶ νά καταλάβω τόν κόσμο.Ὅλοι ρωτᾶνε: “εμένα με πιάνουν τα νέα μέτρα;”!!! Ειλικρινά, δεν μπορώ να κατανοήσω πόσο πολύ έχει διαβρωθεί η σύγχρονη κοινωνία και οι άνθρωποι που ζούνε σε αυτή τη χώρα. Κανείς δε νοιάζεται για τον διπλανό του. Κανείς δε νοιάζεται για το πρόβλημα που έχει χτυπήσει την πόρτα του συμπολίτη του, του γείτονά του. Όλοι σκέφτονται αν “τα μέτρα” προσβάλουν τα δικά τους μικροσυμφέροντα…! Ειλικρινά, πιστεύω πως ο Θεός θα δώσει την ευκαιρία για να συνέλθουμε. Η Ελληνική Ορθοδοξία ανέδειξε μεγάλες σύγχρονες μορφές, που πρόσφεραν στο έργο του Θεού, που αγωνίστηκαν για να σώσουν ανθρώπινες ψυχές. Ο Πορφύριος, ο Παΐσιος, ο Ιωσήφ… γέροντες που μάτωσαν στον αγώνα υπέρ των συνανθρώπων τους, στον αγώνα να διώξουν την δυστυχία και το κακό από τις καρδιές ανθρώπων που υπέφεραν… Ποιά ηθική υπάρχει πλέον; Το κακό ἔχει χτυπήσει τήν οἰκογένεια, τήν Παιδεία. Ἔχει χτυπήσει σέ κάθε ὑγιές κύτταρο τῆς κοινωνίας καί σήμερα ζοῦμε τά ἀποτελέσματα αὐτοῦ τοῦ πολέμου. Τρέχουν οἱ ἄνθρωποι χωρίς νά νοιάζονται γιά τόν διπλανό τους. Ἡ κοινωνία πού ξέραμε δέν ὑπάρχει πια. Σήμερα κυριαρχεί ο ατομικισμός… Γιατί; Επειδή κάποιοι έπαιξαν με τον χαρακτήρα του Έλληνα και διάβρωσαν όλα εκείνα τα χαρακτηριστικά που θα μπορούσαν να τον βοηθήσουν. Είναι αδιανόητο! Ο ατομικισμός ζει και βασιλεύει, ενώ η απάτη έγινε “χάρισμα”. Μεγάλωσαν γενιές που διδάχτηκαν πως να αρπάξουν. Και αυτό σε ένα καθεστώς πλήρους ατιμωρησίας… Μάλιστα, όσα πιό πολλά “αρπάζεις” τόσο περισσότερο απομακρύνεσαι από την τιμωρία. Αυτό το βλέπει ο Θεός. Σήμερα επιτρέπει να δεχτούμε μερικές σφαλιάρες, ελπίζοντας πως θα συνέλθουμε, όπως συμβαίνει και στους μεθυσμένους…”
Αυτά τα συγκλονιστικά μου κατέθεσε σήμερα σε συζήτηση, αγιορείτης μοναχός. Και η φωνή του έτρεμε από συγκίνηση και αγωνία για όσα πρόκειται να συμβούν.
“Να προσέχεις”, μου είπε. “Νά πεῖς καί σέ ἄλλους νά προσέχουν. Μην αφήνετε την λογική σας να παραδίνεται σε όσα σας λένε. Πού είναι μωρέ η λεβεντιά εκείνων που δεν επέπτρεπαν σε κανέναν να τους μειώσει; Πού είναι εκείνα τα λεβεντόπαιδα που έδωσαν το αίμα τους για όλους εμάς; Αυτή η γη ποτίστηκε με αίμα. Είναι μεγάλο κρίμα να την κυβερνάνε ξένοι και ανάξιοι… Να προσέχετε”…
Τι να πω; Θυμήθηκα τα λόγια του γέροντα Εφραίμ της Αριζόνα: “Έρχονται πολύ δύσκολες ημέρες. Προσέξτε την ψυχή σας. Μαζευτείτε και δώστε τον αγώνα σας…” Αυτά έλεγε πριν μερικούς μήνες. Και σήμερα γίνεται πιό σαφής: “τον Σεπτέμβριο θά ἀρχίσουν τά πολύ δύσκολα…”.
Οι προσευχές του γέροντα είναι πάντα μαζί μας. Όμως, αναρωτιέμαι: Εμείς τι κάνουμε για να βοηθήσουμε τους εαυτούς μας; Απλά ανησυχούμε για το αν τα μέτρα μας αγγίζουν;
“Κάποιος πρέπει να σας πει πως δεν ζείτε σε όνειρο, ούτε σε εφιάλτη. Ζείτε μία πολύ άσχημη πραγματικότητα, που θα χειροτερέψει…”
Κι εμείς αναρωτιόμαστε: Εμένα με πιάνουν τα νέα μέτρα; αγνοώντας (ηθελημένα) πως όταν θα μας “πιάσουν”, θα είναι πολύ αργά…
ΧΛΙΔΑΤΑ ΡΑΣΑ ΚΑΙ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΙ ΕΝΤΥΠΩΣΙΑΣΤΕΣ - ΓΕΝΙΚΕΥΤΕΣ
Πραγματικό σκάνδαλο έχει ξεσπάσει στους κόλπους της Εκκλησίας μας με πρωταγωνιστές μητροπολίτη και αρχιμανδρίτη που για το χλιδάτο τους ταξίδι στη Ρωσία για ένα συνέδριο στο οποίο εκπροσωπούσαν τη χώρα μας, ξόδεψαν... 10.000€ (!) διαμένοντες σε υπερπολυτελές ξενοδοχείο της χώρας με χλιδές κ.λ.π. Έξοδα για τα οποία κλήθηκε βέβαια να πληρώσει η Ιερά Σύνοδος.
Πραγματικό ατόπημα, μέγα σφάλμα και ντροπή για τους χαλεπούς μας καιρούς... Αλλά ώς εκεί! Μετά θα πρέπει να πούμε τα ίδια και για τη δημοσιογραφία του κ. Παυλόπουλου μόλις ανακάλυψε το θέμα- θησαυρό για... χλιδάτα ράσα... και για τα περι αυτών. Γιατί όμως;
Διότι εξηγώντας τις (παν)υψηλές τιμές του εν λόγω ξενοδοχείου, στο οποίο διέμειναν οι δύο εκκλησιαστικοί αξιωματούχοι, η δημοσιογράφος του ALTER Άντζυ Σταθάτου αναφέρθηκε ΑΠΛΩΣ ΕΝΔΕΙΚΤΙΚΑ και στις τιμές που έχει η νυφική σουίτα, δηλαδή περίπου 850€ το άτομο για μια νύχτα, ΜΕ ΜΟΝΟ ΣΚΟΠΟ ΝΑ ΔΕΙΞΕΙ ΤΗ ΧΛΙΔΗ ΤΟΥ και αυτό μόνο... Ο Άκης ο Παυλόπουλος όμως είπε χαζογελώντας: "Δεν μπορώ να φανταστώ ότι ο αρχιμανδρίτης και ο μητροπολίτης διάλεξαν τη νυφική σουίτα"! Δηλαδή τη βλακεία που του ήρθε στο κεφάλι ο Παυλόπουλος την είπε και δημόσια ώστε να μείνει και κάτι παραπάνω αρνητικό για τα δύο αυτά πρόσωπα... Σου λέει, βγάλαμε λαυράκι απο τις χλιδές των ρασοφόρων, να μη βγάλουμε λαυράκι και απο την (ανύπαρκτη) ομοφυλοφιλία τους;...
Μπορεί ο συγκεκριμένος δημοσιογράφος να το είπε αυτό για "πλάκα", αλλά είναι ενδεικτικό του κλίματος που επικρατεί στους κόλπους της εγχώριας δημοσιογραφίας, η οποία ακολουθεί το δόγμα: "Μπορεί μονάχα να έκλεψε ο παπάς, αλλά εμείς θα του βγάλουμε και άλλα κουσούρια"...
Βέβαια η Σταθάτου εξήγησε ότι η αναφορά στις νυφικές σουίτες έγινε απλώς ενδεικτικά και ότι δε σχετίζεται με το μητροπολίτη και τον αρχιμανδρίτη.
Στο τέλος μάλιστα, ώστε να μείνει η κακία και η χολή κατά της ΣΥΝΟΛΙΚΗΣ Εκκλησίας ο Παυλόπουλος είπε "οργισμένος": "Σε τέτοιους καιρούς που υποτίθεται ότι η Εκκλησία συμπαραστέκεται στον Έλληνα βλέπουμε τέτοιες χλιδές (...) Δέν έχουν ιερό και όσιο και ας με συγχωρήσει η χάρη τους".
Βλέπετε αγαπητοί μου τι ωραία καταφέρνει ο Παυλόπουλος και ο κάθε Παυλόπουλος να δημιουργήσει αρνητικό κλίμα κατά της ΟΛΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ μέσω της γενίκευσης... Αυτός μάλλον νομίζει ότι Εκκλησία είναι ένας αρχιμανδρίτης και ένας μητροπολίτης και όχι ΤΟ ΣΥΝΟΛΟ ΛΑΪΚΩΝ ΚΑΙ ΚΛΗΡΙΚΩΝ ΠΟΥ ΔΙΑΤΗΡΟΥΝ ΤΗΝ ΑΠΑΞ ΤΟΙΣ ΑΓΙΟΙΣ ΠΑΡΑΔΟΘΕΙΣΑΝ ΠΙΣΤΙΝ. Ξέρετε πώς λέγεται φιλολογικά αυτό; Βεβιασμένη γενίκευση...
Δύο υψηλόβαθμοι ιερείς γίνονται ξαφνικά Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ! Αλήθεια γιατί δε γίνονται ξαφνικά ΕΚΚΛΗΣΙΑ και οι άξιοι και ταπεινοί ιερείς της εποχής μας; Γιατί θεωρούνται ΕΚΚΛΗΣΙΑ μόνον οι ανάξιοι και χλιδάτοι;Έχει αυτό το πράγμα λογική; Στο μυαλό του Άκη μπορεί να έχει...
Μη ξεχνάτε όμως και αυτό:Όταν κάποιοι μιλούν για πουλημένους δημοσιογράφους και λένε "ΟΙ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΙ", τότε όλοι τους βροντοφωνάζουν: "Μα, δεν είναι όλοι έτσι", "Πάρτε το πίσω τώρα" κ.λ.π κ.λ.π (όπως στην περίπτωση Βελόπουλου- Χασαπόπουλου).
Αγαπητέ Άκη Παυλόπουλε, εσύ που θεωρείς ότι η Εκκλησία δε στέκεται στο πλευρό του Έλληνα πολίτη, αυτούς τους χαλεπούς καιρούς που διανύουμε, ξέρεις πόσα έδωσε η Εκκλησία (για να χρησιμοποιήσουμε και εμείς "διοικητικά" την έννοια του όρου) για φιλανθρωπικά έργα πέρυσι; 100.000.000 € (και χειρόγραφα: εκατό εκατομμύρια ευρώ)! Αυτό δεν είναι συμπαράσταση προς τον Έλληνα -και όχι μόνο-
πολίτη; Αυτό όμως δε το λέτε, το κρατάτε μέσα σας και το... ξομολογιέστε στη θάλασσα, να το πάρουν τα κύματα, σαν τις αμόρφωτες γριούλες.
Βέβαια, για να είμαστε πλήρως αντικειμενικοί, η διοίκηση της Εκκλησίας θα πρέπει να κάνει και αυτή κάποια αλλαγή στο εσωτερικό της ώστε να προσεγγίσει με τον καλύτερο δυνατό τον Έλληνα πιστό που Την χρειάζεται κάπως περισσότερο σε τέτοιες εποχές... Αυτό πρέπει να το λέμε! Αλλά όχι βγάζοντας αποθυμένα και μίση για την ιεραρχία. Υπάρχουν και άλλοι τρόποι, πιό πνευματικοί και πιό ορθόδοξοι κ. Παυλόπουλε και λοιποί γενικευτές...
Παρασκευή, 23 Ιουλίου 2010
Πηγή: http://ellinorthodoxosxr.blogspot.com
Ετικέτες
δημοσιογραφἰα,
δημοσιογράφοι,
κλήρος,
Παυλόπουλος ῎Ακης
ΥΠΟΛΟΓΙΣΤΗΣ ΜΕΤΑΦΡΑΖΕΙ «ΧΑΜΕΝΕΣ» ΓΛΩΣΣΕΣ ΣΤΑ ΑΓΓΛΙΚΑ

Πρόκειται για καινοτόμο μέθοδο που θα οδηγήσει σε εντυπωσιακές ανακαλύψεις επισημαίνουν οι επιστήμονες του αμερικανικού πανεπιστημίου ΜΙΤ.
Το εν λόγω πρόγραμμα συνδυάζει και αντιπαραθέτει στοιχεία από τις σημερινές σε όλους γνωστές γλώσσες με τα σημεία, σχήματα και γράμματα των αρχαίων "εξαφανισμένων" γλωσσών επιτυγχάνοντας με τον τρόπο αυτό να τις μεταφράσει.
Η μετάφραση της ουγκαριτικής επετεύχθη με βάση κατά κύριο λόγο τα εβραϊκά.
Η περιοχή του βασιλείου της Ουγκαρίτ, που ήταν πιθανό να κατοικήθηκε ήδη από την πρώτη εμφάνιση του ανθρώπου στη Συρία, αποτελούσε ένα σημείο συνάντησης πολλών πολιτισμών στην Εγγύς Ανατολή, συμπεριλαμβανομένων του μυκηναϊκού και του κυπριακού.
Στα ερείπια της πόλης αυτής, που ήταν ένα σημαντικό εμπορικό και κοσμοπολίτικο κέντρο, κρύβονταν εκτός άλλων ευρημάτων τα λεγόμενα Ουγκαριτικά κείμενα που χρονολογούνται από το 14ο έως το 12ο αιώνα π.Χ. και τα οποία περιλαμβάνουν ιδιωτικά, διοικητικά και θρησκευτικά κείμενα.
Πέντε είναι οι μη αποκρυπτογραφημένες γλώσσες που θα κληθούν οι ερευνητές να μεταφράσουν.
Αναλυτικά:
Η γλώσσα των Ετρούσκων, αρχαίου λαού που κατοικούσε στην Ετρουρία, κατά τους Ρωμαίους, ή Τυρρηνία, κατά τους Έλληνες, στη κεντρική χώρα της σημερινής Ιταλίας.
O Κώδικας Rohonc. Πρόκειται για ένα σύνολο γραπτών σε ένα άγνωστο σύστημα γραφής που ανακαλύφθηκε στην Ουγγαρία.
H γλώσσα Rongorongo, ένα σύστημα ιερογλυφικών που ανακαλύφθηκε τον 19ο αιώνα στο Νησί του Πάσχα και φαίνεται να είναι πρωτο-γραφή.
Η Γραμμική Α, μινωική γραφή που ανακαλύφθηκε στην Κρήτη το 1900. Η γραφή αυτή θεωρείται πρόγονος της Γραμμικής Β, η οποία είναι μυκηναϊκή. Η Γραμμική Α αποτελείται όπως και η Γραμμική Β από συλλαβογράμματα (χαρακτήρες με συγκεκριμένη συλλαβική φωνητική αξία) και ιδεογράμματα (ή λογογράμματα, χαρακτήρες που αντιπροσωπεύουν αντικείμενα). Η Γραμμική Α δεν έχει αποκρυπτογραφηθεί και αποτελεί ένα από τα μεγαλύτερα μυστήρια της σύγχρονης αρχαιολογίας. Η αποκρυπτογράφησή της θα αποκαλύψει τη γλώσσα και ενδεχομένως και την καταγωγή των Μινωιτών.
Τα σύμβολα Vinca, την πρώτη μορφή γραπτού λόγου, όπως εικάζεται και για παρόμοια σύμβολα χαραγμένα σε πηλό, που βρίσκονται σε οικισμούς της νότιας Βαλκανικής. Χρονολογείται γύρω στα 4.000 χρόνια π. Χ..Τα πρώτα δείγματα ανακαλύφθηκαν στην Ουγγαρία το 1875. Πηγή: enet.gr
Ετικέτες
γραμμική Α,
ὑπολογιστής,
χαμένες γλῶσσες
Κρίσιμες οἱ στιγμές γιά τόν ἡγούμενο τοῦ ὁσίου Δαυίδ -ἔκκληση γιά προσευχή!
῞Αγιε τοῦ Θεοῦ᾿Ιάκωβε, φύλαξον τήν Μονήν σου καί δός ὑγείαν τῷ συμμοναστῇ σου Κυρίλλῳ ἱερομονάχῳ. Γένοιτο...

῾Ο ἡγούμενος τῆς Μονῆς τοῦ ὁσίου Δαυίδ Εὐβοίας περνάει δύσκολες ὧρες στήν ἐντατική κεντρικοῦ Νοσοκομείου τῶν ᾿Αθηνῶν. Χθές παρουσίασε ἀρρυθμία στήν καρδιά καί οἱ γιατροί ἀναγκάστηκαν νά τόν διασωληνώσουν πάλι. ῞Ολες αὐτές τίς μέρες βρίσκονται κοντά του καί τοῦ συμπαραστέκονται μέ ὅλες τους τίς δυνάμεις ὁ ᾿Αρχιμανδρίτης π. Γαβριήλ καί ὁ π. Νεόφυτος, μοναχοί τῆς Μονῆς τοῦ ὁσίου Δαυίδ. Πολλοί ἁπλοί ἄνθρωποι ἀγωνιοῦν γιά τήν ἐξέλιξη τῆς ὑγείας τοῦ ἀγαπητοῦ π. Κυρίλλου Γεραντώνη. ᾿Επίσης ὑψηλόβαθμα στελέχη τῆς ἱεραρχίας δείχνουν ἔντονο ἐνδιαφέρον γιά τήν ἐξέλιξη τῆς ὑγείας τοῦ π. Κυρίλλου. Πολλοί χριστιανοί προσεύχονται. Τό ἱστολόγιό μας κάνει ΕΚΚΛΗΣΗ ΓΙΑ ΠΡΟΣΕΥΧΗ αὐτές τίς δύσκολες ὧρες. ῎Ας παρακαλοῦμε τόν ὅσιο Δαυίδ καί τόν ἅγιο Γέροντα ᾿Ιάκωβο Τσαλίκη, τόν νέο ἀσκητή τῆς Εὐβοιας, νά κάνουν τό θαῦμα τους.
᾿Οδυσσεύς τοῦ klision
Διονύσιος Σολωμός, Η ψυχούλα
Ωσάν γλυκόπνοο,
δροσάτο αεράκι
μέσα σε ανθότοπο,
κειο το παιδάκι
την ύστερη έβγαλε
αναπνοή.
Και η ψυχούλα του,
εις τον αέρα
γλήγορα ανέβαινε
προς τον αιθέρα,
σαν λιανοτρέμουλη
σπίθα μικρή.
Όλα την έκραξαν,
όλα τ' αστέρια,
κι εκείνη εξάπλωνε
δειλή τα χέρια,
γιατί δεν ήξευρε
σε ποίο να μπει.
Αλλά, να, του 'δωσε
ένα αγγελάκι
το φιλί αθάνατο
στο μαγουλάκι
που έξαφνα
έλαμψε σαν την αυγή.
Ετικέτες
῾Η ψυχούλα (ποίημα),
Διονύσιος Σολωμός,
ποίηση
Η ΓΛΩΣΣΑ ΤΗΣ …ΔΙΓΛΩΣΣΙΑΣ-Πρωτοπρεσβυτέρου π. ᾿Αθανασίου Λαγουροῦ
Φωτογραφία: ῾Ο πρωτοπρεβύτερος π. ᾿Αθανάσιος Λαγουρός σέ ὁμιλία
Μάρκου Σιώτου (†), καθηγ. Παν/μίου Ἀθηνῶν
«Οἱ ἅγιοι Πατέρες, οἱ ὁποῖοι ὡς μέλη τῆς Ἐκκλησίας τοῦ Χριστοῦ κατέστησαν διὰ τῆς ἁγιότητος τῆς ζωῆς των τὴν προσωπικήν των ὑπόστασιν «ναὸν τοῦ Ἁγίου Πνεύματος» (Α´ Κορ. γ´ 6 καὶ ϛ´ 19), ὄχι μόνον διεφυλάχθησαν ὑπ᾽ αὐτοῦ ἀπὸ πάσης πλάνης κατὰ τὴν ἄσκησιν τοῦ ἑρμηνευτικοῦ ἔργου των, ἀλλὰ καὶ ἠξιώθησαν νὰ ἀναπτύξουν ὀρθοδόξως τὰς ἀληθείας τῆς πίστεως καὶ νὰ παγιώσουν τὴν «Ὀρθοδοξίαν» τῆς Ἐκκλησίας τοῦ Χριστοῦ, διὰ τῆς θεοπνεύστου σκέψεώς των. Δι᾽ αὐτοὺς ἡ ἑρμηνεία τῶν Ἁγίων Γραφῶν ἦτο τῆς Ἐκκλησίας τοῦ Χριστοῦ λειτούργημα ἱερώτατον. Διὰ τοῦτο τὸ ἐρμηνευτικὸν ἔργον αὐτῶν συνιστᾷ τὴν ἱερὰν ἑρμηνευτικὴν παράδοσιν τῆς Ἐκκλησίας τοῦ Χριστοῦ, τὸ πνεῦμα τῆς ὁποίας, τουτέστι τὸ ὕφος καὶ τὸ ἦθος της, εἶναι πάντῃ ἀδύνατον νὰ ἀναπληρώσῃ μακρὰν αὐτῆς καὶ ἡ πλέον αὐστηρὰ ἐπιστημονικὴ ἐργασία καὶ ἑρμηνεία. Καὶ τοῦτο διότι ἡ ἀσάφεια τοῦ κειμένου τῶν Ἁγίων Γραφῶν καὶ ἡ ἐντεῦθεν δυσκολία κατανοήσεως αὐτῶν δὲν εἶναι ἁπλῶς θέμα ἀγνοίας τῶν σχετικῶν ἐπιστημονικῶν γνώσεων, ἀλλὰ κυρίως πνευματικῆς ἱκανότητος διεισδύσεως εἰς τὸ πνεῦμα τῶν ἀληθειῶν τῆς θείας γνώσεως καὶ ἐξοικειώσεως πρὸς «τὸν νοῦν τοῦ Χριστοῦ», κατὰ τὴν ἔκφρασιν τοῦ Ἀποστόλου Παύλου: «Ἡμεῖς δὲ νοῦν Χριστοῦ ἔχομεν» (Α´ Κορ. β´ 16. Πρβλ. Ρωμ. ια´ 34). Διὰ τοῦτο καὶ ἡ ἐπιστημονικὴ διακρίβωσις ὡρισμένων ἱστορικῶν κυρίως πραγμάτων, μὴ προσδιοριζομένων ὑπὸ τῆς ἑρμηνευτικῆς παραδόσεως τῆς Ἐκκλησίας, οὐδόλως θίγει τὴν διδασκαλία της περὶ τῆς θεοπνευστίας τῶν Ἁγίων Γραφῶν. Οὕτω κατανοεῖται ὅτι ἡ ὑπὸ ὅλων τῶν πιστῶν πνευματικὴ ἐξοικείωσις πρὸς τὰς ἀληθείας τῶν Ἁγίων Γραφῶν, διὰ τῆς ἐν Χριστῷ ζωῆς ἐντὸς τῶν κόλπων τῆς Ἐκκλησίας, συνιστᾷ τὴν πλέον οὐσιαστικὴν προϋπόθεσιν τῆς κατανοήσεως τῶν ἀληθειῶν τούτων.
Ἡ παρουσιαζομένη ἐκ πρώτης ὄψεως ἀσάφεια πολλῶν ἁγιογρφικῶν χωρίων δὲν εἶναι ἀντικειμενική, ὡς εὐστόχως παρετήρησαν οἱ μεγάλοι Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας, ἀλλ᾽ ἁπλῶς ὑποκειμενικὴ δυσκολία τὼν ἀναγνωστῶν τῆς Ἁγίας Γραφῆς. Αὕτη ὀφείλεται εἰς τὴν μεγάλην πνευματικὴν ἀπόστασιν, ἡ ὁποία ὑπάρχει μεταξὺ τῶν ἐν πνευματικῇ πτωχείᾳ διατελούντων ἀναγνωστῶν τῆς Ἁγίας Γραφῆς καὶ τῶν ὑψηλῶν νοημάτων τοῦ ἱεροῦ κειμένου της. Κατὰ τοὺς Τρεῖς Ἱεράρχας, ἡ ἀσάφεια αὕτη τῶν Γραφῶν αἴρεται ὁλονὲν καὶ περισσότερον διὰ τῆς αὐξανομένης κατὰ Χριστὸν πνευματικότητος τῶν Χριστιανῶν. Ἀντιστοιχεῖ δὲ ἡ ἀσάφεια αὕτη πρὸς τὸ κάλυμμα ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἐχρησιμοποίουν οἱ Ἑβραῖοι κατὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης… Ἡ οἱαδήποτε ἀσάφεια τῶν Ἁγίων Γραφῶν πρέπει νὰ διεγείρῃ περισσότερον τὴν προσοχὴν τῶν ἀναγνωστῶν καὶ τὴν πρὸς ἄρσιν ταύτης ἀνάλογον αὐτενέργειάν των. Ὡς λέγει καὶ πάλιν ὁ ἱερὸς Χρυσόστομος, ἀφετηρία τῆς ὀρθῆς κατανοήσεως τῶν Ἁγίων Γραφῶν εἶναι πάντοτε ἡ πίστις εἰς τὸν Ἰησοῦν Χριστόν, ὡς τὸν ἐνανθρωπήσαντα Υἱὸν καὶ Λόγον τοῦ Θεοῦ· «ταύτης ἄνευ οὐδὲ λαλῆσαι τι δύναται» (Ἑρμην. Ψαλμ. ριε´ 8. Migne Ε.Π. 55, 321).» Μάρκου Σιώτου (†), καθηγ. Παν/μίου Ἀθηνῶν, «Ἡ Ἁγία Γραφὴ εἰς τὴν ἑλληνικὴν ὀρθόδοξον Ἐκκλησίαν», σελ. 23-24, 27-28, Ἀθῆναι 1989.
Σχόλιον Πρωτοπρεσβυτέρου π. ᾿Αθανασίου Λαγουροῦ:
Κατὰ τὰ φαινόμενα, μερικὰ σημερινὰ ὀρθόδοξα ρεύματα ἔχουν καταστεῖ ἀξιότερα τῆς γραμμῆς τῶν Ἁγίων Πατέρων, ὁρκισμένα νὰ σώσουν καὶ τὴν Ἐκκλησία καὶ τοὺς ἀνθρώπους. Γι᾽ αὐτὸ καὶ τοὺς ὑπόσχονται, κατὰ τὴν τρέχουσα ἠλεκτρονικὴ κουλτούρα, πλήρη καὶ ἄνετη κατανόηση «μὲ τὸ πάτημα ἑνὸς κουμπιοῦ», «ἄμεση πρόσβαση» στὰ νοήματα τῶν ἁγιογραφικῶν καὶ λειτουργικῶν κειμένων «μὲ ἕνα τηλεχειριστήριο “μεταφράσεως”», παραμερίζοντας μπροστὰ στὴν «φαντασμαγορία» τῆς κατανοητῆς λατρείας, ἄλλου τοτέμ, οἱανδήποτε ἄλλη ἐκκλησιαστικὴ προϋπόθεση. Ἀρκεῖ μόνον νὰ ἐπιτευχθεῖ ἡ μόνιμη λειτουργικὴ χρήση μεταφράσεως. Τίποτα ἄλλο. Νὰ μὴ κουραστοῦμε καθόλου· οὔτε ποιμένες, οὔτε ποιμαινόμενοι. Νὰ μὴ καθίσουμε νὰ ἐξηγήσουμε, νὰ μὴ ἐνδιαφερθοῦμε λιγάκι νὰ μάθουμε κάτι γι᾽ αὐτὰ τὰ δυσνόητα νοήματα καὶ πράγματα ποὺ λένε καὶ κάνουν οἱ παπάδες, νὰ μὴ ἀσχοληθοῦμε μὲ λίγη ἐπιμέλεια, νὰ μὴ κουνήσουμε τὸ δαχτυλάκι μας, μὲ «ἀνάλογον αὐτενέργειαν» καὶ ΕΞΟΙΚΕΙΩΣΗ, ὅπως ἀναφέρει ἀνωτέρω ὁ μακαριστὸς καθηγητής.
Πρόκειται μᾶλλον γιὰ ἕνα λογικὸ σφάλμα. Ἀπὸ τὴ μιὰ νὰ θεωροῦνται ὅλοι οἱ βαπτισμένοι ὀρθόδόξοι χριστιανοὶ ὡς «μεμυημένοι» ἢ «κεχειροτονημένοι» στὴν τάξη καὶ λειτουργία τῶν λαϊκῶν, κι ἀπὸ τὴν ἄλλη αὐτοὶ οἱ ἴδιοι οἱ “μεμυημένοι” νὰ ἀντιμετωπίζονται ὡς ἀνίκανοι νὰ “κατανοήσουν” τὴν γλῶσσα καὶ τὰ νοήματα καὶ τὰ σύμβολα τῆς ἐκκλησιαστικῆς Λατρείας, δηλ. ἀνίκανοι (ἢ ἀπρόθυμοι;) νὰ ἐνταχθοῦν οὐσιαστικὰ καὶ βιωματικὰ στὸν οἶκο τοῦ Θεοῦ, στὸν ὁποῖο διαβεβαίωσαν (μέσῳ τὼν ἀναδόχων τους) ὅτι ἐντάσσονται συντασσόμενοι μὲ τὸν Χριστό.
Αὐτὴ ἡ ἀντίφαση, τὸ λογικὸ βραχυκύκλωμα, θὰ ἀποκαθίστατο, ἂν ἀποφασίζαμε νὰ δώσουμε ἕνα τέλος στὸν ἀπροσχημάτιστο αὐτοεμπαιγμό μας μαζὶ καὶ στὴν ὠμὴ διακωμώδηση τῶν ἱερῶν τῆς Ἐκκλησίας πραγμάτων, ὅπως ἡ Κατήχηση, δηλ. ἡ Ἐξήγηση-Ἑρμηνεία τῶν Γραφῶν μαζὶ μὲ τὸ Κήρυγμα, τὴ Νηστεία, τὴν Προσευχή, ποὺ περιλαμβάνονταν στὴν Ἀρχαία Προβαπτισματικὴ Προετοιμασία (Κατήχηση). Πῶς ἄραγε καταφέρνουμε νὰ ξεγελιόμαστε τόσο ἀφελῶς; Ἐνῷ ζοῦμε, βλέπουμε, ὀσφραινόμαστε, ἀντιλαμβανόμαστε καὶ ἐνίοτε ὁμολογοῦμε ὅτι ἡ Κατήχηση τῆς Ἐκκλησίας —τὴν ὁποία ἡ Ἴδια ἡ Ἐκκλησία στὰ πλαίσια τοῦ νηπιοβαπτισμοῦ ΜΕΤΕΘΕΣΕ γιὰ μετὰ τὸ Βάπτισμα καὶ τὴν ΑΝΕΘΕΣΕ στὴν οἰκογένεια καὶ στὸν ἀνάδοχο— ἔχει συρρικνωθεῖ, περιοριστεῖ, ἀτονήσει καὶ πλέον ἀσκεῖται οὐσιαστικὰ σχεδὸν μόνον στὰ λιγοστὰ πλαίσια ἑνὸς “μικροῦ λείμματος”, ἐν τούτοις ὁμιλοῦμε γιὰ τὴν τάξη τῶν χειροτονημένων λαϊκῶν, σὰν νὰ ζούσαμε σὲ κάποιο ἰδεατὸ ἐκκλησιαστικὸ “χρυσοῦν αἰῶνα”.
Πῶς λοιπὸν μὲ αὐτὰ τὰ δεδομένα ξεγελιόμαστε καὶ χρησιμοποιοῦμε «διπλῆ γλῶσσα», διγλωσσία; Μία «γλῶσσα», ὅταν πρόκειται γιὰ τοὺς σημερινοὺς ἀνθρώπους, οἱ ὁποῖοι δὲν κατανοοῦν τὴν «γλῶσσα τῆς 55ης προμάμμης» (ὅπως τόσο γλαφυρὰ ἐγράφη ἀπὸ ἀκαδημαϊκὴ πένα!), δηλ. τῆς Λατρείας, καὶ συγχρόνως μία ἄλλη «γλῶσσα», ὅταν πρόκειται γιὰ τοὺς ἴδιους πάλι σημερινοὺς ἀνθρώπους, οἱ ὁποῖοι ἂν καὶ πανηγυρικῶς ἀκατήχητοι (πολλὲς φορὲς ἕως καὶ ἀδιάφοροι) παρ᾽ ὅλ᾽ αὐτὰ «δικαιοῦνται» τῶν λειτουργικῶν-ἐκκλησιολογικῶν «προνομίων» τῶν χειροτονημένων λαϊκῶν. Ἐδῶ φαίνεται νὰ χάνεται «ἡ τηλεπικοινωνιακὴ σύνδεση» μὲ τὴν λογικὴ συνέχεια καὶ συνέπεια. Ἄραγε αὐτὴ ἡ «διγλωσσία» γιὰ τὴν γλῶσσα τῆς Λατρείας καὶ τὰ συναφῆ θέματα συμβαδίζει μὲ τὴν βαπτισματικὴ καὶ μυσταγωγικὴ θεολογία τῶν Ἁγίων Πατέρων; Ἄραγε μήπως χρειάζεται νὰ διευκρινισθεῖ ποιά ἀπὸ τὶς δύο «γλῶσσες» θὰ προτιμηθεῖ γιὰ τὴν διαπραγμάτευση τοῦ θέματος τῆς γλώσσης τῆς Λατρείας; Ἡ γλῶσσα τῆς Ξεχασμένης Κατηχήσεως ἢ ἡ γλῶσσα τῆς Λαϊκότροπης Λατρείας; Ἡ γλῶσσα τῆς προμάμμης ἢ ἡ γλῶσσα τῆς …γκουβερνάντας. Ἂς μὴ ἀστειευόμαστε.
π. Ἀθ. Σ. Λ. (24.07.10)
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)