Φτάνει μιά ρίζα ἀμπελιοῦ ....

Του Μακαριστού και Θεοπνεύστου π.Αυγουστίνου Καντιώτη .

Bρισκόμαστε, αγαπητοί, στην περίοδο του τρύγου. Tα σταφύλια κάτω απ’ τις θερμές ακτίνες του ηλίου έχουν πια ωριμάσει. Oι γεωργοί μας πηγαίνουν στα Αμπέλια και τρυγούν το γλυκό καρπό. O τρυγητός χαρά Θεού, δίκαιη πληρωμή των κόπων που καταβάλει ο γεωργός όλο το χρόνο για την καλλιέργεια. Yπάρχουν δε στην πατρίδα μας περιφέρειες, που κατ’ εξοχήν καλλιεργούν τ’ αμπέλια. H κάθε ρίζα, το κάθε κλήμα, είναι ένα θαυμαστό έργο, όπως όλα τα έργα της θείας δημιουργίας. Kάθε ρίζα είναι ένα θαύμα. Mερικοί, πού διαβάζουν ότι ο Xριστός έκανε το νερό κρασί, δεν το πιστεύουν, λέγοντας πως είναι αδύνατο. Αλλ’ ω άπιστε άνθρωπε! Tώρα το καλοκαίρι κάνε έναν περίπατο σ’ ένα αμπέλι, κοίταξε με προσοχή ένα κλήμα κατάφορτο από σταφύλια. H ρίζα χωμένη μέσα στο χώμα, σαν μια αντλία, κατά τρόπο μυστηριώδη ρουφάει νερό, το ανεβάζει ψηλά, το διοχετεύει στον κορμό, στα κλαδιά και στα φύλλα, και το νερό αυτό γίνεται κρασί. Σε ρωτώ· Δεν είναι αυτό ένα θαύμα; H επιστήμη μέχρι σήμερα δεν κατώρθωσε να κάνει μια ρίζα αμπελιού. Φτάνει μια ρίζα αμπελιού ν’ αποδείξει ότι υπάρχει Θεός, που η άπειρη σοφία του δημιούργησε τα πάντα. O Xριστός, ο δημιουργός του αμπελιού, πολλές φορές σαν διδάσκαλος πήρε εικόνες από τ’ αμπέλι, για να κάνει διδασκαλία απλή και παραστατική. Απόδειξης το σημερινό Eυαγγέλιο. Eίναι η ωραία παραβολή του αμπελώνος. ENΑΣ άνθρωπος έκανε ένα χέρσο τόπο αμπέλι. Πόσο κουράστηκε! Έβαλε φωτιά, έκαψε τ’ αγκάθια, έβγαλε τις πέτρες, έσκαψε βαθειά, όργωσε το έδαφος, φύτεψε ρίζες αμπελιού, έβαλε φράχτη γύρω-γύρω, έκανε πατητήρι και έχτισε πύργο. Έτσι έγινε ένα ωραιότατο αμπέλι. Tο αμπέλι αυτό το εμπιστεύθηκε στα χέρια γεωργών, έδωσε εντολή να το καλλιεργούν και στον κατάλληλο καιρό να δώσουν τον καρπό. σαν ήρθε ο καιρός να δώσουν τον καρπό, ο ιδιοκτήτης έστειλε υπηρέτες να παραλάβουν τον καρπό. Αλλ’ οι γεωργοί όχι μόνο δεν έδωσαν καρπό, αλλά φέρθηκαν ελεεινά προς τους απεσταλμένους του αφεντικού. Αλλους πετροβόλησαν κι άλλους σκότωσαν. Kι όταν ο ιδιοκτήτης έστειλε και άλλους υπηρέτες, και σ’ αυτούς έδειξαν την ίδια συμπεριφορά. O κύριος του αμπελώνος αποφάσισε τέλος να στείλει το γυιό του με την ελπίδα ότι θα τον σέβονταν. Αλλ’ όταν πλησίασε ο γυιός, οι γεωργοί τον έπιασαν, τον έβγαλαν έξω από τ’ αμπέλι και τον σκότωσαν. Tι θα κάνει τους γεωργούς ο κύριος του αμπελιού; Pώτησε ο Xριστός. K’ οι άνθρωποι του απάντησαν, ότι ο κύριος του αμπελιού θα τιμωρήσει τους κακούς γεωργούς. «Kακούς κακώς απολέσει». Αυτή είναι η παραβολή. Tι κρύβεται πίσω απ’ αυτήν; Kύριος του αμπελώνος είναι ο Θεός. Αμπέλι είναι ο Iουδαϊκός λαός πρώτα κ’ ύστερα ο χριστιανικός λαός. O Θεός φυτεύει τους πιστούς για να φέρουν καρπό πολύ σαν καρποφόρα κλήματα. Γεωργοί, που πρέπει να καλλιεργούν το αμπέλι, είναι οι πατριάρχες, οι προφήτες, οι επίσκοποι, οι ιερείς και όλοι γενικά οι πιστοί, που πρέπει και αυτοί κάτω από την καθοδήγηση των κηρύκων του Eυαγγελίου να εργάζονται για την καλλιέργεια των ψυχών. Kάθε δε ψυχή είναι ένα είδος αμπελιού. Αλλ’ όπως απ’ το αμπέλι της παραβολής ο Kύριος δεν πήρε ούτε τσαμπί σταφύλι, έτσι και από το λαό που αγάπησε ο Θεός δεν παίρνει πολλές φορές πνευματικό καρπό. Tι συμφορά! Ένα αμπέλι με χίλιες ρίζες και να μη μπορεί να γεμίσει κανείς ούτε ένα καλάθι σταφύλια! Θλιβερό το θέαμα αυτό; Ασύγκριτα πιο θλιβερό το θέαμα μιας ενορίας, μιας επισκοπής, ενός λαού και έθνους ολοκλήρου, που δεν έχει να παρουσιάσει καρπούς πνευματικής ζωής. Λες κ’ έπεσε περονόσπορος του διαβόλου και ξήρανε όλα τα κλήματα. ΑΛΛΑ η παραβολή λέει για τον Kύριο, ότι «εφύτευσεν αμπελώνα και φραγμόν αυτώ περιέθηκε και ώρυξεν εν αυτών ληνόν και ωκοδόμησε πύργον». Αν πρέπει και τα τρία αυτά, φραγμό, πατητήρι και πύργο, να τα ερμηνεύσουμε, τίθεται το ερώτημα· Ποιος είναι ο φραγμός, ποιό το πατητήρι και ποιος ο πύργος; Kαι τα τρία έχουν τη σημασία τους. Eδώ μόνον θα δούμε τι σημαίνει ο φραγμός. Φραγμός, όπως όλοι ξέρουμε, είναι ο φράχτης, που βάζει γύρω από το κτήμα του ο γεωργός, για να το ξεχωρίζει από τα άλλα κτήματα και για να το φυλάξει από κλέφτες και θηρία. Ένα αμπέλι ξέφραγο είναι εκτεθειμένο κι ο καθένας μπορεί να το καταπατήσει. O καλός γεωργός, που πονάει το αμπέλι, αν αντιληφθεί ότι κάπου ο φράχτης έπεσε, φροντίζει αμέσως να τον διορθώσει. O φραγμός είναι απαραίτητος για την ασφάλεια του κτήματος. Oπως ο φράχτης είναι αναγκαίος για το κτήμα, έτσι για το λαό του Θεού, τον πνευματικό αμπελώνα, αναγκαίος είναι ο νόμος του Θεού. O νόμος του Θεού, όπως εκφράζεται στην αγία Γραφή, είναι ο φραγμός, σύμφωνα με την ερμηνεία των πατέρων και διδασκάλων της Eκκλησίας. Φραγμός ο νόμος του Θεού, περιορισμός. «Oυ φονεύσεις», «Oυ μοιχεύσεις», «Oυ κλέψεις», αυτά τα όχι δεν ελέχθησαν για να καταργήσουν την ελευθερία του ανθρώπου, αλλά για να καθοδηγήσουν και να προφυλάξουν τον άνθρωπο από το κακό. Xωρίς τα «όχι» αυτά, χωρίς το φράχτη αυτό, η ανθρώπινη ζωή θα έμοιαζε με αμπέλι ξέφραγο, που κάθε αγριογούρουνο θα μπορούσε να το καταφάει και να το καταστρέψει.Αναγκαίος, αλλά και ωφέλιμος και ευεργετικός ο φραγμός, ο νόμος του Θεού. Kαι ευτυχισμένες θα ήταν οι κοινωνίες, αν τηρούσαν τις εντολές του Θεού. Δυστυχώς ο άνθρωπος του αιώνα μας, που υπερηφανεύτηκε για τα επιστημονικά του κατορθώματα, στρέφεται εναντίον του Θεού, εναντίον των εντολών του Θεού, και φωνάζει· «Kάτω οι φραγμοί! Kάτω οι περιορισμοί! Kάτω οι απαγορεύσεις του Eυαγγελίου! Kάτω ο Θεός!…». O άνθρωπος του αιώνα μας νομίζει, ότι θα είναι ελεύθερος, αν καταστρέψει τους ηθικούς φραγμούς και κινείται ασύδοτος προς κάθε κατεύθυνση. Ξέρετε πως μοιάζει ο άνθρωπος αυτός; Mοιάζει με ξέφραγο αμπέλι. Mοιάζει ακόμα με άλογο, που πάνω στη μανία του σπάει το χαλινάρι και ακάθεκτο πέφτει στο γκρεμό. Αχαλίνωτα άλογα ονόμασε ο άγιος Kοσμάς τους ανθρώπους, και μάλιστα τους νέους, που θέλουν να ζήσουν χωρίς ηθικούς φραγμούς… Mοιάζει πάλι ο άνθρωπος χωρίς ηθικούς φραγμούς με κάποιον που αδιαφορεί για το κόκκινο φανάρι και περνάει απέναντι και σκοτώνεται απ’ τα αυτοκίνητα που τρέχουν ιλιγγιωδώς. O ΑNΘPΩΠOΣ ευχάριστα δέχεται τους περιορισμούς στο δρόμο του, όπως είναι τα κόκκινα φανάρια. Δυσανασχετεί όμως με τους περιορισμούς της αγάπης του Θεού. Θ’ έπρεπε να ευγνωμονεί τον ουράνιο Πατέρα, που με τα «όχι» και τα «μη» θέτει σωτήριο φραγμό.

Άνθρωπε! Mή ξεγελιέσαι. Mή γίνεσαι αμπέλι ξέφραγο. Mή γίνεσαι άλογο αχαλίνωτο.(Απόσπασμα του βιβλίου «ΣΤΑΓΟΝΕΣ ΑΠΟ ΤΟ ΥΔΩΡ ΤΟ ΖΩΝ», του Μητροπολίτου Φλωρίνης Αυγουστίνου Ν. Καντιώτου, εκδοση Γ΄).

Αναρτήθηκε από ΦΙΛΑΓΙΟΡΕΙΤΗΣ

Γάλλοι ἑλληνιστές φωτογραφίζουν τό ῞Άγιο ῎Ορος (1896-1912)

-

Οι φωτογραφίες είναι από το βιβλίο «Η Ελλάδα: το ταξίδι των ελληνιστών 1896-1912»

 

 

 

 

 

 

Πηγή:http://agioritikesmnimes.pblogs.gr

Διδαχές ἀπό τόν Γέροντα ᾿Ιάκωβο Τσαλίκη

 -    Έλεγε ο πατήρ Ιάκωβος « Η χάρη των Αγίων μας ακόμη και πάνω στα ξύλα των αγίων εικόνων υπάρχει. Κάποτε στην Μικρά Ασία ένας Τούρκος κτηνοτρόφος προσπάθησε με το τσεκούρι του να σχίσει παλιό ξύλο εικόνας. Με την πρώτη τσεκουριά το ξύλο άρχισε να αιμορραγεί. Ο τούρκος τότε πανικόβλητος παρέδωσε την εικόνα στους χριστιανούς διηγούμενος το θαύμα.»
    - Άλλοτε πάλι σε λιτανεία της εικόνας της Παναγίας ο Γέροντας είδε την εικόνα ζωντανή την Παναγιά να σηκώνει το χέρι της και να τον ευλογεί.
    -Τόνιζε ο Γέροντας ότι μεγάλη σημασία στην πνευματική εξέλιξη των απογόνων έχει η πνευματική κατάσταση και η βιωτή των γονιών.
    - Έλεγε ο Γέροντας «Μια φορά που λειτουργούσα δεν μπορούσα να κάνω Μεγάλη Είσοδο από αυτά που έβλεπα. Οπότε ξαφνικά νιώθω να με σπρώχνει κάποιος από τον ώμο και να με οδηγεί στην Αγία Πρόθεση. Ήταν ο Αρχάγγελος.»
    - Όταν ο Γέροντας κοινωνούσε τους πιστούς και έβλεπε τα πρόσωπά τους, άλλα πρόσωπα έβλεπε με μορφές ζωών και άλλα να λάμπουν σαν τον ήλιο. Ενώ όταν προσκόμιζε έβλεπε τις ψυχές που περνούσαν από μπροστά του και τον παρακαλούσαν να τις μνημονεύσει.
    -Στους γονείς που ρωτούσαν τι κάνουν τα παιδιά τους όταν δεν ακούνε έλεγε: «προσευχή θα κάνετε με πίστη θα τα νουθετήσετε και όσο μπορείτε με την αγάπη και με τον καλό τον τρόπο. Όχι με αυστηρότητα.»
    -Αναφερόμενος ο Γέροντας στο θέμα της νηστείας έλεγε: « Η νηστεία είναι η πρώτη εντολή του Θεού και ο Χριστός μας ακόμη νήστεψε. Εμένα δεν με έβλαψε η νηστεία μέχρι σήμερα που είμαι 70
χρονών. Και τα δαιμόνια και οι αρρώστιες και όλα τα πάθη με τη νηστεία και με την προσευχή αποβάλλονται.»
    - Ένας άνθρωπος ρώτησε «Εφόσον ο πατήρ Ιάκωβος αγαπά Τον Θεό γιατί ο Θεός επέτρεψε και πήγε στο νοσοκομείο και του έκαναν σοβαρές εγχειρήσεις;» Ο Γέροντας απάντησε: «Επέτρεψε ο Θεός για να ταπεινωθώ».
    - Συχνά ο Γέροντας έλεγε «Δεν πρέπει παιδιά μου να έχει κανείς αμφιβολίες ούτε δυσπιστίες. Να έχετε πίστη Θεού ως κόκκον σινάπεως και ότι ζητήσετε ο Θεός θα σας το δώσει. Πάντα η προσευχή στηρίζει. Να μη φοβόμαστε. Ει ο Θεός μεθ’ ημών, ουδείς καθ’ ημών».
    - «Χωρίς την ψυχήν μας καθαρήν, δεν έχουμε κανένα όφελος από τη Θεία Κοινωνία. Για αυτό να μη διστάζετε, να μην ντρέπεστε και να εξομολογείσθε. Ότι και αν έχετε κάνει, την πιο μεγάλη αμαρτία, ο πνευματικός έχει την εξουσία από το Χριστό και από τους Αποστόλους με το πετραχήλι του να τη συγχωρήσει.»
   - «Η στενοχώρια είναι η πιο μεγάλη αρρώστια, να τη διώχνετε.»
    - «Στην Εκκλησία βρίσκουμε την υγεία, την παρηγοριά, την ελπίδα και τη σωτηρία της ψυχής μας».


agiosarsenios.com 
 http://anavaseis.blogspot.com

ΟΜΙΛΙΑ ΔΙΑΒΟΛΟΥ ΣΕ «ΣΥΝΕΔΡΙΟ»

ΣΧΟΛΙΟΝ ΟΔΥΣΣΕΩΣ: Μοιάζει κατασκευασμένο καί ψεύτικο, ἀλλὰ λέει ἀλήθειες. Διαβάστε το.

Κάποτε ὁ διάβολος κάλεσε μιά παγκόσμια συνέλευση δαιμόνων. Στήν ἐναρκτήρια ὁμιλία του, ἀνάμεσα στά ἄλλα, εἶπε:

«Δέν μποροῦμε νά ἐμποδίσουμε τούς Χριστιανούς νά πηγαίνουν στήν ‘Εκκλησία. Δέν  μποροῦμε νά τούς ἐμποδίσουμε νά διαβάζουν τήν Ἁγία Γραφή καί νά γνωρίζουν τήν ἀλήθεια. Δέν μποροῦμε οὔτε ἀκόμα καί νά τούς ἐμποδίσουμε νά ἔχουν μιά ζωντανή στενή σχέση μέ τόν Σωτήρα τους. Ἅπαξ καί ἀποκτήσουν αὐτήν τήν σύνδεση μέ τόν Ἰησοῦ, ἐμεῖς χάνουμε κάθε δύναμη πάνω τους. Ἔτσι,τό μόνο πού μᾶς μένει εἶναι νά τούς κλέψουμε τόν χρόνο τους. Ἄς πηγαίνουν στήν ἐκκλησία, δέν πειράζει, ἄς ἔχουν ἐκεῖ τίς συνεστιάσεις τους κι ὅλα τά ὑπόλοιπα. Ἄς ἔχουν ἔργο καί δράση. Μόνο νά μήν ἔχουν χρόνο νά ἀναπτύξουν αὐτή τήν ζωντανή σχέση μέ τόν Ἰησοῦ.

…Νά τί θέλω ἀπό σᾶς. Ἀποσπάστε τους τήν προσοχή ἀπό τόν Σωτήρα τους καί ἐμποδίστε τους ἀπό τοῦ νά ἔχουν θερμή καί στενή σχέση μαζί Του ὅλη μέρα. Ἄς τούς παρασύρουμε σέ μιά χαλαρή σχέση μέ τόν Ἰησοῦ, τυπική σχέση, χωρίς γνήσια πίστη καί ἀγάπη γι’ Αὐτόν.

-Πῶς θά τό κάνουμε αὐτό; ρώτησαν τότε οἱ δαίμονες.

-Βάλτε τους νά ἀσχολοῦνται μέ τά δευτερεύοντα θέματα καί βρεῖτε τρόπους ἀμέτρητους νά κρατᾶτε ἀπασχολημένο τό μυαλό τους, ἀπάντησε. Βάλτε μέσα τους τόν πειρασμό νά ξοδεύουν, νά ξοδεύουν, νά ξοδεύουν καί νά δανείζονται χρεώνοντας τίς κάρτες τους. Πεῖστε τίς γυναῖκες τους νά πᾶνε νά δουλεύουν πολλές ὧρες ἐκτός σπιτιοῦ καί τούς ἄνδρες νά δουλεύουν 6-7 μέρες τήν ἑβδομάδα, 10-12 ὧρες τήν ἡμέρα, ἔτσι ὥστε νά μποροῦν νά ἀντεπεξέλθουν στίς ἀνάγκες τοῦ τρόπου ζωῆς τους. Ἐμποδίστε τους νά ξοδεύουν χρόνο μέ τά παιδιά τους. Ἔτσι, καθώς θα διασπᾶται ἡ οἰκογένειά τους, σύντομα τό σπίτι δέν θά ἀποτελεῖ πιά γι᾽ αὐτούς καταφύγιο ἀπό τήν πίεση τῆς δουλειᾶς τους. Κρατᾶτε πάντα τό μυαλό τόσο γεμᾶτο μέ ἐρεθίσματα, ὥστε νά εἶναι ἀδύνατον νά ἀκούσουν τήν σιγανή  καί ἁπαλή φωνή τοῦ Θεοῦ.

1. Βάλτε τους νά ἀκοῦν τό ραδιόφωνο καί τό κασετόφωνο, ὅταν ὁδηγοῦν.

2. Φροντίστε νά ἔχουν συνεχῶς ἀνοιχτά στό σπίτι τους τά CD, τό βίντεο, τήν τηλεόραση καί τούς ὑπολογιστές.

3. Βάλτε σέ κάθε κατάστημα κι ἑστιατόριο πού μπαίνουν μουσική πού νά παίζει ἀσταμάτητα. Αὐτό θά συννεφιάζει τό μυαλό τους καί θά ἀδυνατίζει τήν κοινωνία τους μέ τόν Χριστό μέσῳ τῆς προσευχῆς.

4. Γεμίστε τά τραπέζια τους μέ περιοδικά καί ἐφημερίδες. Κάντε τους ὑπερκαταναλωτικά ὄντα, νά ἀγοράζουν, νά ξοδεύουν χωρίς νά ἔχουν τίποτα ἀπ᾽ αὐτά πραγματική ἀνάγκη. Νά ἀσχολοῦνται, νά ταλαιπωροῦνται καί νά ἀπομακρύνονται ἀπό τόν Ἰησοῦ Χριστό.

5. Σφυροκοπᾶτε τά μυαλά τους ἀκατάπαυστα μέ εἰδήσεις ὅλο τό 24/ωρο.

6. Γεμίστε τούς δρόμους μέ διαφημιστικές ἀφίσες, ὥστε νά μήν τούς ἀφήνετε στιγμή σέ ἡσυχία, ὅσο ὁδηγοῦν ἤ περπατοῦν.

7. Πλημμυρίστε τά γραμματοκιβώτιά τους μέ ἄχρηστα διαφημιστικά, καταλόγους ρούχων, τυχερῶν παιχνιδιῶν καί κάθε τι πού προάγει ψεύτικες  ἐλπίδες εὐημερίας.

8. Βάλτε ἑλκυστικά μοντέλα στά ἐξώφυλλα τῶν περιοδικῶν καί στήν τηλεόραση, ὥστε οἱ ἄνδρες νά τά θεωροῦν ὡς πρότυπα ὀμορφιᾶς καί νά μήν ἱκανοποιοῦνται μέ τήν ἐμφάνιση τῆς γυναίκας τους.

9. Δῶστε κούραση στίς συζύγους, ὥστε νά εἶναι πάντα ἀπρόθυμες μέ τούς ἄνδρες τους. Δῶστε τους πονοκεφάλους, ὥστε οἱ ἄνδρες νά ἔχουν παράπονα, πικρίες καί νά ἀρχίσουν νά ψάχνουν ἀλλοῦ. Αὐτό θά διαλύσει γρήγορα τίς οἰκογένειες.

10. Διαφημίστε τόν Ἅϊ Βασίλη, ὥστε νά κλέψετε τήν προσοχή τῶν παιδιῶν ἀπό τό πραγματικό νόημα τῶν Χριστουγέννων.

11. Τό Πάσχα διαδῶστε τά κουνελάκια καί τά κόκκινα αὐγά στή θέση τοῦ μηνύματος τῆς  Ἀναστάσεως καί τῆς νίκης ἐπί τῆς ἁμαρτίας.

12. Ἀκόμα καί στή διασκέδασή τους φέρτε τους στά ἄκρα. Ὅταν γυρίζουν ἀπό διακοπές νά εἶναι πτῶμα στήν κούραση καί νά ἔχουν μετανιώσει γιά τίς ἐπιλογές τους.

13. Μήν τούς ἀφήνετε νά βγαίνουν στήν φύση καί νά παρατηροῦν ὅ,τι ὁ Θεός ἔφτιαξε, νά μή ἀναπνέουν τό ὀξυγόνο, νά μή ἀκοῦν τούς ἤχους τῆς ἐξοχῆς, νά μή μυρίζουν τίς μυρωδιές τῆς ὑπαίθρου, νά μή νιώθουν τήν Πλάση.

14. Ἀντί γι᾽ αὐτό, στέλνετέ τους σέ λούνα πάρκ, γήπεδα, κινηματογράφους, παιδότοπους καί κονσέρτα.

15. Κρατᾶτε τους πάντα ὑπεραπασχολημένους, νά μή σκέφτονται, νά μή ἀναζητοῦν, νά μή προβληματίζονται.

16. Καί ὅταν συναντῶνται γιά πνευματική συντροφιά μέ ἄλλους πιστούς, κάντε ὥστε νά φεύγουν ἀπό κεῖ μέ ἀναστατωμένοι καί μέ ταραγμένη συνείδηση.

17. Δῶστε τους νά ἀσχολοῦνται μέ τόσα πολλά “καλά” καί “ἀπαραίτητα” πράγματα, πού νά μή ἔχουν οὔτε χρόνο οὔτε ἀνάγκη νά ἐκζητήσουν τήν δύναμη τοῦ Ἰησοῦ στή ζωή τους.

18. Σύντομα θά δουλεύουν ἀσταμάτητα γι᾽ αὐτό τόν καλό σκοπό, πού ὅμως ὀ Θεός δέν τούς ἀνέθεσε, θυσιάζοντας τήν ὑγεία τους καί τήν οἰκογένειά τους σ’ αὐτόν, μέ μεγάλη πιθανότητα νά τά χάσουν καί τά δύο.

Θά δουλέψει σίγουρα τό σχέδιο αὐτό.»

Οἱ δαίμονες ἔτρεξαν γρήγορα νά θέσουν σέ ἐφαρμογή ὅλα αὐτά, ὥστε οἱ Χριστιανοί νά μή ἔχουν χρόνο γιά τόν Σωτήρα τους. Ἔχουν πετύχει ἄραγε τούς στόχους τους;

Πηγή:  http://christianvivliografia.wordpress.com/2010/08/27/«συνέλευση»-δαιμόνων/

Τί συμβαίνει στήν Ἀγγλία μέ τήν "Κάρτα τοῦ Πολίτη" ( νέα ID Card)

Ἡ νέα κυβέρνηση συνασπισμοῦ  τῆς Μ. Βρετανίας λαμβάνοντας σοβαρά ὑπ΄ὄψιν της, τίς  προηγούμενες  ἀντιδράσεις τῶν ὀργανώσεων ἐναντίον τοῦ ἠλεκτρονικοῦ φακελώματος καί τῆς νέας "ἔξυπνης ταυτότητας", ἀνέδειξε ὡς  μεῖζον ζήτημα τήν  κατάργηση τοῦ νομικοῦ καθεστῶτος  σχετικά μέ τή "νέα ταυτότητα" καί τήν  τεράστια συλλογή  50 εἰδῶν  δεδομένων προσωπικοῦ χαρακτήρα  τῶν πολιτῶν.

Τό πιο γνωστό δίκτυο ἀκτιβιστῶν ἐναντίον τῆς  "νέας βρετανικῆς ταυτότητας" εἶναι  το "NO 2 ID" (No To ID) , στό ὁποῖο ἀναφέρεται  η προηγούμενη ανάρτησή μας. Αυτό το δίκτυο το 2005 έκανε ὅ,τι κάνουμε καί ἐμεῖς  σήμερα  μέ τήν "Πρωτοβουλία Ἀντιρρησιῶν Ὀρθόδοξης Συνείδησης".Προσκάλεσαν μέσῳ τοῦ διαδικτύου  τούς συμπολίτες τους νά ὑπογράψουν  ἐναντίον τῆς απόφασης τῆς τότε κυβέρνησης να ἐπιβάλλει τήν παραλαβή καί τήν χρήση  μιᾶς "νέου τύπου τσιπαρισμένης ταυτότητας" καί νά δημιουργήσει ἕνα ἐθνικό σύστημα συλλογῆς  προσωπικῶν δεδομένων του πολίτη πού ἀφοροῦν 50 διαφορετικά εἴδη κοινωνικῶν και προσωπικῶν δραστηριοτήτων, δηλαδή σχεδόν τά πάντα.

Ἡ πρωτοβουλία αὐτή προκάλεσε τό ἐνδιαφέρον πολλών ΜΜΕ (ακόμα και του BBC) και έτσι μέσα σε ένα μήνα  κατάφεραν να συλλέξουν 10.000 υπογραφές  απο ένα πληθυσμό που φτάνει περίπου τα 50.000.000 πολίτες (δεδομένου ότι κανένα  Ελληνικό ΜΜΕ  δεν ασχολήθηκε  με  την δική μας πρωτοβουλία και ότι απευθυνόμαστε  όχι σε 50.000.000 αλλά σε 10.0000.000 συμπολίτες μας, το ότι καταφέραμε να συλλέξουμε στο ίδιο χρονικό διάστημα  πάνω απο 3000 υπογραφές, μάλλον θα πρέπει να θεωρηθεί  μεγάλη επιτυχία).

Αὐτές λοιπόν οἱ 10.000 ὑπογραφές καί ἡ συνεχιζόμενη  ἀκτιβιστική κινητοποίηση  του NO2 ID καθώς και ἄλλων ὀργανώσεων ἐναντίον τῆς  βρετανικῆς  "Κάρτας τοῦ Πολίτη"  ἀνάγκασαν  τήν κυβέρνηση τοῦ συνασπισμοῦ  νά δεσμευθεῖ δημοσίως ὅτι μέ  νέο νόμο  θά καταργήσει τή "νέα ταυτότητα" καί   ὅλες τίς δεσμεύσεις τοῦ ὑφιστάμενου νομικοῦ καθεστῶτος γύρω ἀπο αὐτήν. Κανονικά αὐτός ο αναιρετικός  νόμος  θα έπρεπε να είχε ψηφιστεί απο τα μέσα του Αυγούστου αλλά  όπως δήλωσε πρό  ημερών  εκπρόσωπος της κυβέρνησης  η θερινή διακοπή του κοινοβουλίου δεν τό ἐπέτρεψε  και ἔτσι θά κατατεθεῖ στίς 15 Σεπτεμβρίου,τήν ἴδια δηλαδή ἡμερομηνία πού θα κατατεθεί στο Ευρωκοινοβούλιο  μια κατάπτυστη οδηγία η οποία θεσμοθετεί το πανευρωπαϊκό ηλεκτρονικό φακέλωμα των πολιτών.

'Ο εκπρόσωπος τοῦ NO 2 ID ἐξεφρασε τίς ἐπιφυλάξεις του καί ὅπως δήλωσε "μέχρι νά ψηφιστεῖ  τό νομοσχέδιο τῆς κατάργησης τῆς νέας ταυτότητας  θά εἴμαστε σέ ἀγωνιστική ἑτοιμότητα", ἀφοῦ  ορισμένα απο τα προγράμματα που είχε ξεκινήσει η  προηγούμενη κυβέρνηση των εργατικών  προχωρούν  κανονικά μέχρι σήμερα για λόγους εξοικονόμησης  δημόσιων πόρων.

Αυτό που έκανε  του υποστηρικτές των πολιτικών ελευθεριών περισσότερο ανήσυχους ήταν όταν ο υπουργός Francis  Maude και ο γενικός γραμματέας του υπ. οικονομικών  Danny Alexander ανακοίνωσαν τον Ian Watmore σαν   επικεφαλής της ομάδας  μεταρρύθμισης και αυτό διότι  επι κυβερνήσεως  Τόνι Μπλέρ πρωτοστάτησε  στον  σχεδιασμό  της  ηλεκτρονικής  διασύνδεσης  445  τοπικών αρχών και 8 κρατικών υπηρεσιών  οι  οποίες  σε συνεργασία με το υπ. εργασίας και την υπηρεσία πληροφοριών  συνέστησαν  μια απο τις μεγαλύτερες βάσεις δεδομένων της Ευρώπης  αφού αφορά στα αυστηρά προσωπικά δεδομένα  92.000.000 Βρετανών και μεταναστών.

Εἶναι ἀξιοσημείωτο  ὅτι περίπου 200.000 ὑπάλληλοι ἔχουν πρόσβαση σε αὐτή την τεράστια βάση δεδομένων,  ἡ ὁποία  θά ἀποκτοῦσε  ἰδιαίτερα μεγάλη ἰσχύ,  ὅταν θα ὁλοκληρωνόταν ἡ διασύνδεσή της με το  ἐθνικό μητρῶο ταυτοτήτων, που δια νόμου πρόκειται νά καταργηθεῖ.

Ἡ επανεμφάνιση λοιπόν  αὐτοῦ του "Μπλερικού" αρχιτέκτονα  του ηλεκτρονικού φακελώματος των πολιτών , δημιουργεί βάσιμες υποψίες  στους  ακτιβιστές ότι "κάποιο λάκκο έχει η φάβα" και ότι είναι πιθανό ο έλεγχος και η διαχείριση της ελευθερίας των πολιτών να πραγματοποιηθεί στο μέλλον με τη χρήση κάποιου άλλου  μεταμφιεσμένου  "εργαλείου" και όχι με την υπο κατάργηση  "νέα ταυτότητα".

(Πηγές :BBC,Guardian,Independent 23-27Αυγ.2010)

ΠΗΓΗ: ΟΡΘΟΔΟΞΟ ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΗΡΙΟ ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΜΚΑ

Ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Ἱερώνυμος γιά τόν μακαριστό Αὐγουστίνο

τοῦ Νίκου Παπαχρήστου (Amen.gr.)

Στόν μακαριστό Μητροπολίτη πρώην Φλωρίνης Αὐγουστίνο, πού ἐκοιμήθη χθές σέ ἡλικία 104 ἐτῶν ἀναφέρθηκε σέ δήλωσή του ἀπό τήν Ξάνθη ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Ἀθηνῶν Ἱερώνυμος. 

"Ὁ Μακαριστός Μητροπολίτης πρώην Φλωρίνης κυρός Αὐγουστίνος ἦταν μια ξεχωριστή προσωπικότητα μέ πολύ δυναμισμό, ἄνθρωπος τῶν γραμμάτων, μέ πολλούς ἀγῶνες" εἶπε ὁ Ἀρχιεπίσκοπος καί προσέθεσε: "Θά εἶναι ἕνα πρόσωπο γιά τήν ἱστορία πού θά ἀκουστοῦν πολλά ὑπέρ καί πολλά κατά. Κατά την προσωπική μου ἄποψη ἦταν ἕνας ἄνθρωπος πού δύσκολα μπορεῖς νά συναντήσεις στή ζωή σου γιά τήν δυναμικότητά του καί ζωντανό παράδειγμα ἀγωνιστικότητας. Σήμερα αἰσθανόμαστε συγκίνηση, διότι ἡ Ἐκκλησία τοῦ χρωστάει πολλά. Ὁ Θεός νά ἀναπαύσει τήν ψυχή του καί ἐμεῖς νά τόν μιμηθοῦμε σέ ὅσα καλά εἶχε καί εἶχε πολλά".

Ὁ Ἀρχιεπίσκοπος θα μεταβεί το απόγευμα στην Φλώρινα όπου θα προσκυνήσει το σκήνωμα του μακαριστού Ιεράρχη και θα τελέσει τρισάγιο στη μνήμη του. Στην εξόδιο Ακολουθία που θα ψαλλεί αὔριο αναμένεται να παραστοῦν πολλοί Μητροπολίτες τῆς Ἑλλαδικής Ἐκκλησίας.

Σχόλιον:  «Καντιώτης δύσκολα ξαναβρίσκεται», θέλει νά μᾶς πεῖ ὁ Μακαριώτατος. Εἶναι πράγματι φυσιολογικό, ἡ γνησιότητα καί ἡ ἀνδρεία νά σπανίζουν καί νά μή συναντῶνται εὔκολα. Δέν εἶναι καταναλώσιμα ὑλικά οὔτε προβάλλονται βεβαίως ἀπό τά Μέσα Μαζικῆς Ἀποβλακώσεως.

Κι ἄν μάλιστα τά ΜΜΑ πολεμήσουν τήν αὐθεντικότητα καί τήν πνευματική λεβεντιά, ἐκεῖνες θά νικήσουν μακροπρόθεσμα καί θά μείνουν στήν Ἱστορία καί στήν Μνήμη τοῦ Θεοῦ.

ΤΣΕΚΟΥΡΑΤΗ ΑΠΑΝΤΗΣΗ Καθηγ. ΤΣΕΛΕΓΓΙΔΟΥ ΠΡΟΣ ΤΟΝ Σεβ. Μητρ. ΜΕΣΣΗΝΙΑΣ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟ

Ὅπως θά διαπιστώσει ὁ ἀναγνώστης, ἡ ἀπάντηση τοῦ καθηγ. Τσελεγγίδου πρός τόν Σεβ. Μεσσηνίας εἶναι σαφής, διαυγής, κρυστάλλινη. Χωρίς περιστροφές καί ἀμπελοφιλοσοφίες ἤ θεωρητικά «στριψίματα». Ἀπογυμνώνει τήν σαθρή ἐπιχειρηματολογία τοῦ Σεβ. κ. Χρυσοστόμου καί ἀποκαθιστᾶ τήν δογματική τάξη πού ἴσως ἀπερίσκεπτα διασάλευσε μέ προηγούμενες διατυπώσεις του ὁ Σεβ. Μεσσηνίας. 

Συμπερασματικῶς δέν εἶναι δυνατόν ἡ Ἐκκλησία νά εἶναι καί ΜΙΑ καί συγχρόνως ΔΙΗΡΗΜΕΝΗ.. Αὐτό τό κατορθώνουν μόνο ὁρισμένοι νόες νά τό συλλάβουν καί έν συνεχείᾳ νά τό διατυπώσουν. !

Θεσσαλονίκη 19-8-2010

Προς

τόν Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη

Μεσσηνίας κ. Χρυσόστομο

Μητροπολίτου Μελετίου 13

241 00 ΚΑΛΑΜΑΤΑ

Πληροφορήθηκα ἀπό το Διαδίκτυο τό περιεχόμενο τῆς νέας ἐπιστολῆς Σας (15-7-2010) προς ἐμέ, ἡ ὁποία ὥς καί τήν 19-8-2010 δέν ἔφτασε στήν γραμματοθυρίδα τοῦ Πανεπιστημίου μας. Στήν ἐπιστολή Σας αὐτή μοῦ γνωστοποιεῖτε τήν πρόθεσή Σας, δηλώνοντας κατηγορηματικά: «ὁ μεταξύ μας διάλογος σταματᾶ ἐδῶ».

Κατ᾽ ἀρχήν, σέβομαι τήν πρόθεσή Σας νά σταματήσετε τό διάλογο μέ τόν ὁμόλογό Σας -μέσῳ τοῦ ὁποίου (καί κάποιων ἄλλων) ἡ Πρόνοια τοῦ Θεοῦ οἰκονόμησε τήν ἐπιστημονική ἐξέλιξή Σας- καί νά τον συνεχίσετε ἀσμέ­νως μἐ τούς ἑτεροδόξους. Ἄλλωστε, ἐμφανίζεσθε νά ἐμμένετε στήν ἀρχική θέση Σας, ὅτι δηλαδή ἡ Ἐκκλησία μετά τό 1054 εἶναι πλέον διηρημένη.

Παρότι σέβομαι τηήν ἐπιθυμία Σας να σταματήσει ἐδῶ ὁ διάλογός μας, δεν μπορώ να μην αναφερθώ σε κάποιες από τις προβληματικές εκκλησιολογικές ερμηνείες Σας, ούτε μπορώ να αφήσω να αιωρούνται κάποια από τα άλλα θέματα που θίγετε.

Ὅσα γράφετε, Σεβασμιώτατε, για την Καθολικότητα της Ἐκκλησίας μέ βρίσκουν γενικότερα σύμφωνο, ἀλλά ἀφοροῦν ἄλλη ἰδιότητα τῆς Ἐκκλησίας, και δέν εἶναι ἐδῶ το θέμα μας αυτό. Διευκρινιστικά να σημειώσω ότι πουθενά στα κείμενά μου δεν διαφοροποιώ την τοπική Εκκλησία από την Καθολική Εκκλησία ως προς την οντολογία της ούτε αμφισβητώ την καθο­λικότητα της τοπικής Εκκλησίας υπό τον κανονικό επίσκοπό της. Σαφώς και θεωρώ την τοπική Εκκλησία ως την όλη Εκκλησία κατά την αλήθεια, τη ζωή και την πληρότητά της, υπό τον επίσκοπό της, με τη θεμελιώδη όμως προϋπόθεση ότι ο επίσκοπος εκτός της θεσμικής κανονικότητας του θα πρέ πει να φρονεί ορθοδόξως και να βρίσκεται σε Ενεργό κοινωνία μετά του Α γίου Πνεύματος και μυστηριακούς σε κοινωνία με τις άλλες τοπικές Εκκλησίες.

Ἀλλά και ποτέ και πουθενά δεν θεώρησα την Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία «ως μία γενική και ἀόριστη Ἐκκλησία» ή «ως υπερκείμενη τῶν ἄλλων ἐπί μέρους Ἐκκλησιῶν» ἤ ὡς «ἄθροισμα ἐπί μέρους ἀριθμητικών ἐκκλησιαστικών μονάδων», όπως εσφαλμένως ερμηνεύσατε. Αντίθετα, πάντοτε θεωρούσα και θεωρώ την Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία ως εκείνην ακριβώς πού ομολογούμαι στο Σύμβολο τής Πίστεως, ὡς τη «Μία, Ἁγία, Καθολική καί Ἀποστολική Ἐκκλησία», τη συγκεκριμένη εν τόπῳ καί χρόνῳ Ἐκκλησία.

Ἀπό αὐτή τήν Ἐκκλησία εκπίπτουν οι αιρετικοί που καταδικάζονται, από τις εν τόπω και χρόνω οικουμενικές Συνόδους της «Μίας» Ορθόδοξης Εκκλησίας. Αυτά είναι απολύτως σαφή και κατανοητά ευρύτερα από όλους τούς πιστούς. Τα περί «ενός» του Πλωτίνου και τα περί «νεοπλατωνικών απορροών» είναι τελείως άσχετα απ’ όσα φρονώ και γράφω περί Εκκλησίας. Μην εμπλέκετε άλλα θέματα, όπως π.χ. και τα περί Δυτικής Εκκλησιολογίας, που δεν αφορούν το καίριο σημείο της διαφωνίας μας, το όποιο είναι μόνον η Ορθόδοξη θεώρηση της Εκκλησίας ως της «Μίας, Αγίας, Καθολικής και Αποστολικής Εκκλησίας». Μη προσπαθείτε με την Αναφορά Σας στη μεθοδολογία -για την όποια δεν είναι τώρα ή ώρα να διαλεχθούμε- να θολώσετε τα «νερά» στο διάλογό μας. Θα επαναλάβω, ότι η παρέμβαση της προηγούμενης επιστολής μου (7-7-10) αφορούσε μόνο την προβληματική εκκλησιολογικώς διατύπωσή Σας ότι η Εκκλησία είναι και «Μία» και «διηρημένη».

Ἀναφερόμενος στην Καθολικότητα και Ἑνότητα τῆς Ἐκκλησίας σημειώνετε ορθώς ότι: «Η σχισματική αυτή διάσπαση ή η αιρετική αυτή διαίρεση δεν συνεπάγεται ούτε μία νέα «καθολική» ΕκκλησΙα, ούτε μία διάσπαση της Ενότητας της Εκκλησίας, ενώ η ύπαρξη της νέας ομάδας ὑπὸ τον αντικανονικόν επίσκοπον δεν διαταράσσει την Ενότητα της τοπικής Εκκλησίας». Σαφώς, τα σχίσματα και oι αιρέσεις δεν αφορούν την Ενότητά της. Αφορούν τους σχισματικούς και αιρετικούς oι οποίοι απλώς αποκόπτονται από τη «Μία» και μόνη Εκκλησία. Εγώ ακριβολογώντας στην περίπτωση αυτή δεν θα έκανα λόγο για «σχισματική διάσπαση» ή «αιρετική διαίρεση» αλλά για έκπτωση των σχισματικών και αιρετικών από την Εκκλησία.

Από τα παραπάνω προκύπτει ότι συμφωνούμε γενικώς στο ότι η Εκκλησία είναι «Μία» και ενιαία. Παρά ταύτα, εξακολουθούμε, με βάση τα γραφόμενά Σας, να διαφωνούμε στο ότι η «Μία» Εκκλησία είναι μετά το 1054 και «διηρημένη».

Σεβασμιώτατε, αν «οι σχισματικοί δεν ανήκουν στην Εκκλησία και τα μυστήριά τους δεν έχουν καμία ισχύ», όπως ορθά γράφετε, τότε πώς υποστηρίζετε τα εξής; «Το σχίσμα του 1054 σημαίνει διαίρεση της Εκκλησίας; Νομίζω ότι ουδεμία αμφισβήτηση υφίσταται, πολλω μάλλον όταν ολόκληρη η πατερική γραμματεία του 15 αιώνος αποδέχεται ότι έχουμε διηρημένη την Εκκλησία του Χριστού, την ευρισκομένην υπό την Μίαν Κεφαλήν του Σώματος, τον Χριστό (βλ. Μάρκος Εφέσου ό Ευγενικός).

Καί συνέχιζετε! «Ήταν δυνατόν να είχαμε σχίσμα, διαίρεση, διάκριση ή δι αφοροποίηση χωρίς διαίρεση; Νομίζω όχι. Η διαίρεση αυτή διετάραξε ή αλλοίωσε την Ενότητα και Καθολικότητα της Μίας, Αγίας Καθολικής καί Αποστολικής Εκκλησίας, όπως αυτή περιγράφεται και σημαίνεται στο Σύμβολο της Πίστεως, το Σύμβολο της Β΄ Οικουμενικής Συνόδου; Όχι βέβαια, γιατί κάθε διαίρεση ή διάσπαση δέν σημαίνει Αλλοίωση της Ενότητας…, γιατί οι εκκλησιολογικές συνέπειες οποιασδήποτε διαφοροποίσης δέν αποδίδεται πρός το Καθολικό Σώμα της Εκκλησίας, αλλά προς αυτόν, ο οποίος αποσχίζεται ή διαφοροποιείται από το Καθολικό Σώμα της Εκκλησίας».

Τά γραφόμενα Σας εδώ είναι, κατά μία επιεική αποτίμησή μου, ασαφή και συγκεχυμένα, με αποτέλεσμα να εμφανίζονται αντιφατικά μεταξύ τους. Έχω τη γνώμη ότι αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι δεν ακριβολογείτε. Δεν οριοθετείτε την έννοια των όρων που χρησιμοποιείτε ή μάλλον χρησι­μοποιείτε τους γνωστούς θεολογικούς όρους προσδίδοντάς τους άλλη σημα­σία από την καθιερωμένη, χωρίς προηγούμένως να τη γνωστοποιείτε. Έτσι όμως δημιουργείται σύγχυση στην κατανόηση των γραφομένων Σας.

Και για να γίνω πιο συγκεκριμένος και σαφής· Όσα γράφετε περί σχί­σματος, αιρέσεως, ενότητας και καθολικότητας είναι ορθά στο μέτρο που α­φορούν τους σχισματικούς και αιρετικούς καθεαυτούς. Πράγματι, το σχίσμα ή η αίρεσή τους δεν θίγουν την ενότητα και καθολικότητα της Εκκλησίας, επειδή αυτοί απλώς εκπίπτουν και αποκόπτονται ουσιαστικά και θε σμικά από τη «Μία, Αγία, Καθολική και Αποστολική Εκκλησία» είτε ως απλά μέλη είτε ως ολόκληρες τοπικές Εκκλησίες. Τα πράγματα όπως εμφα νίζονται συγκεχυμένα ή αντιφατικά, όταν στη συνάφεια αυτή κάνετε λόγο για «Μία» και σαφώς διηρημένη από το 1054 Εκκλησία και ενώ, θεωρείτε δι ηρημένη την Εκκλησία, υποστηρίζετε απεριφράστως ότι δεν θίγεται ή ενότητά της. Έτσι εμφανίζεσθε να αγνοείτε την οντολογία της Εκκλησίας.

Τό σχίσμα, Σεβασμιώτατε, ὅπως καί ἡ αἵρεση δέ θίγουν ὀντολογικῶς τήν 'Ἐκκλησία. Η Εκκλησία ήταν, είναι και θα παραμείνει «Μία» και Αδιαί­ρετη έως της συντέλειας. Αυτό ακριβώς ομολογούμε στο Σύμβολο τής Πί­στεως χρησιμοποιώντας το ρήμα «Πιστεύω» σε χρόνο ενεστώτα. Ο Χριστός είναι κεφαλή αυτού του ακεραίου σώματος, το όποιο παραμένει ακέραιο εί τε εμπλουτίζεται ιστορικώς με αναρίθμητα μέλη είτε περιορίζεται ιστορικώς σε ελάχιστα. Ο Χριστός δεν μπορεί να είναι, όπως υποστηρίξτε, κεφα λή ενός διηρημένου ή πολυδιηρημένου σώματος. Τέτοιου είδους Εκκλησιολογία, που εισηγείσθε με το κείμενό Σας, δε νομιμοποιείται από την ιστορία και την πνευματική εμπειρία της Εκκλησίας διαχρονικώς. Η Εκκλησία δεν μπορεί να είναι ποτέ «Μία» και διηρημένη. Αν η Εκκλησία είναι διηρημενη, δεν είναι «Μία», όπως το Ένα Κυριακό Σώμα. Αλλά, επιπροσθέτως. Αν είναι διηρημένη, δεν είναι ούτε «Αγία» ούτε «Καθολική» ούτε «Αποστολική». Μη μνημονεύετε, Σεβασμιώτατε, τον Αγιο Μάρκο τον Ευγενικό για ενίσχυση δήθεν των θεσμών Σας. Δεν σας ευνοεί σε καμία περίπτωση. Απεναντίας, γίνεται και κατήγορος των εσφαλμένων εκκλησιολογικών τοποθετήσεων Σας.

Σεβασμιώτατε, ομολογείτε δύο αντιφατικά εν τοις όροις πράγματα. Έτσι όμως δεν υφίσταται δογματική ακρίβεια, αλλά μάλλον διολίσθηση σε μία ευρύτερα γνωστή θεολογική «διγλωσσία» των ημερών μας, που έχει φανερή τη σκοποθεσία της.

Με την παραπάνω τοποθετησή Σας, Σεβασμιώτατε, δεν έχουμε απλώς εισήγηση μίας «νέας» Εκκλησιολογίας αλλά και διακήρυξη μία «νέας» ὀντολογίας, σύμφωνα με τήν ὁποία ἕνα σῶμα μπορεῖ νά εἶναι διηρημένο χωρίς νά ἀλλοιώνεται ἡ ἑνότητά του. Εἶναι προφανές ότι εδώ οι λέξεις «διαίρεση» και «ένότητα» παίρνουν ένα άγνωστο μέχρι σήμερα νοηματικό περιεχό μενο, πού σαφώς δεν υπηρετεί τη δογματική ακρίβεια για την αδιαμφισβή τητη οριοθέτηση της Αλήθειας της Εκκλησίας.

Είναι πρωτάκουστο, Σεβασμιώτατε, αυτά πού γράφετε ως πανεπιστη­μιακός καθηγητής και κυρίως ως Επίσκοπος: «Εσείς, βέβαια, και oι ομόφρονές Σας έχετε το δικαίωμα να διαφοροποιηθείτε από την παρούσα Συνοδική απόφαση και επίσης να την αμφισβητείτε, αλλά και μετά τη διαφοροποίησή Σας να συνεχίζετε να ανήκετε στην Εκκλησία!». Έχω τη γνώμη ότι ένα τέ τοιο κείμενο θα είχε θέση μόνο στο χώρο του Παπισμού. Αλλά και εκεί μό νον όταν η αμφισβήτηση θα είχε αποδέκτη αποκλειστικώς και μόνον τον ίδιο τον Πάπα.

Συγκεκριμένα, εγώ ούτε διαφοροποιούμαι από την παρούσα Συνοδική απόφαση ούτε την αμφισβητώ, όπως εσφαλμένα νομίζετε. Είμαι σύμφωνος με το Ανακοινωθέν της Συνόδου της Ιεραρχίας και ειδικότερα με το σημείο που επικαλείσθε στην προς εμέ επιστολή Σας: «Οι Εκπρόσωποι, της Εκκλησί ας μας στον συγκεκριμένο διάλογο έχουν σαφή γνώση της Ορθοδόξου Θεολο γίας, της Εκκλησιολογίας και της Εκκλησιαστικής Παραδόσεως και προσφέ ρουν τις γνώσεις και τις δυνάμεις τους προς τον σκοπό «της των πάντων ενώ σεως» «εν αληθεία» και μέσα στα απαραίτητα θεολογικά πλαίσια και τις απο φάσεις των Πανορθοδόξων Συνδιασκέψεων». Εδώ θα πρέπει να σημειώσω ό τι ως προς τις αποφάσεις των Πανορθοδόξων Συνδιασκέψεων» επιφυλάσσομαι να επανέλθω ενώπιον της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος. Όπως είναι, φανερό όμως από το κείμενο, η Συνοδική απόφαση εστιάζει στις «γνώσεις» και τις «δυνάμεις» των Εκπροσώπων Της, και όχι στην αγιοπνευματική θεογνωσία και στη δύναμη του Αγίου Πνεύματος που χαρακτη ρίζουν τον επισκοπικό βαθμό της ιερωσύνης τους, σύμφωνα με τη θεολογία της Εκκλησίας μας. Κατά συνέπεια, θεωρώ ότι Εσείς με όσα εκκλησιολογικώς εσφαλμένα γράφετε στην Επιστολή έχετε εκθέσει το σώμα της Ιεραρχίας, πού Σας ετίμησε με την εμπιστοσύνη Του.

Γιά νά παραμείνετε, Σεβασμιώτατε, καί οὐσιαστικά Ἐπίσκοπος τῆς Ἐκ­κλησίας και εκπρόσωπος της Εκκλησίας της Ελλάδος μία μόνο λύση φαίνε­ται να υπάρχει: να ανακαλέσετε την εσφαλμένη θεολογικῶς (δογματικῶς) θέση Σας: «Το σχίσμα ταυ 1054 σημαίνει διαίρεση της Εκκλησίας ... Νομίζω ότι ουδεμία αμφισβήτηση υφίσταται... ότι έχουμε διηρημένη την Εκκλησία του Χριστού, την ευρισκομένην υπό την Μίαν Κεφαλήν του Σώματος, τον Χριστόν» (Επιστολή 15-7-2010). Θα επαναλάβω εκείνα που Σας έγραψα στην προηγούμενη επιστολή μου (7-7-2010): «Η θεώρηση της Εκκλησίας ως διηρημένης, σήμερα, αντίκειται σαφώς στη ρητή διατύπωση τού Συμβόλου της πίστεως, πράγμα πού συνεπάγεται, κατά τα Πρακτικά των Οικουμενι­κών Συνόδων, καθαίρεση και αφορισμό, κατά περίπτωση, σε όποιον επιμένει στη θεώρηση αυτή». Αυτό είναι ουσιαστικά αλλά και θεσμικά το επιτίμιο των Οικουμενικών Συνόδων για όσους παραβιάζουν τον Όρο της Β΄ Οικου μενικής Συνόδου.

Επιπροσθέτως, θέλω να σημειώσω ότι η Σύνοδος της Ιεραρχίας μας ουδέποτε υποστήριξε ότι είναι Αλάθητη. Μήπως όμως Εσείς γνωρίζετε κάποια τοπική Σύνοδο που να φρονεί ότι είναι, αλάθητη; Θα θυμάσθε, ασφαλώς, ότι ο συνώνυμός Σας Επίσκοπος και άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος εξορίσθη επανειλημμένως από τοπικές Συνόδους με Επισκόπους πού είχαν κανο νική χειροτονία, ενώ άλλες τοπικές Σύνοδοι τον δικαίωσαν πανηγυρικώς και διόρθωσαν τα κακώς αποφασισθέντα. Διορθωτικές Συνοδικές Αποφά σεις είχαμε πολλές κατά το παρελθόν από την Ιερά Σύνοδο της Εκκλησίας τής Ελλάδος, όπως καλώς γνωρίζετε. Αλλά να Σας ρωτήσω και κάτι άλλο; Όταν κάποιοι επίσκοποι στην Ιερά Σύνοδο ή στη Σύνοδο της Ιεραρχίας μας διαφωνούν και μειοψηφούν ως προς τη Συνοδική απόφαση, τίθενται -με βά ση το σκεπτικό Σας- εκτός Εκκλησίας;

Στο χώρο της Ορθόδοξης Εκκλησίας, Σεβασμιώτατε, οι Συνοδικές απο­φάσεις είναι δεσμευτικές για όλους, μόνον όταν έχουν τον αδιαμφισβήτητο χαρακτήρα της αλαθήτου εκφράσεως της Εκκλησίας. Όταν είναι λ.χ. απο­φάσεις Οικουμενικών Συνόδων. Επομένως, κάθε Συνοδική Απόφαση δεν είναι οπωσδήποτε και αγιοπνευματική. Αυτό πιστοποιείται αδιάψευστα από την 'Εκκλησιαστική Ιστορία (βλ. π.χ. την Ληστρική Σύνοδο του 449).

Εδώ θα πρέπει να διευκρινίσω, ότι με όσα γράφω παραπάνω σχολιάζω θεωρητικώς και θεολογικώς μόνον το αν μπορεί ή όχι να ανήκει στην Εκ κλησία όποιος συμβαίνει να διαφωνεί με μία Συνοδική απόφαση, πού δεν έ χει το χαρακτήρα. Οικουμενικής Συνόδου, και τίποτε περισσότερο, Ο,τιδήποτε άλλο είναι εκ του πονηρού.

Σεβασμιώτατε, στην επιστολή Σας (15-7-2010) πολύ συχνά, μή ἔχοντας θεολογικά - ἐπιστημονικά ἐπιχειρήματα, καταφεύγετε σέ εὐτελεῖς εἰρωνεῖες καί σέ ἀπαξιωτικούς χαρακτηρισμούς. Αυὐτά ὅμως δεν Σᾶς τιμούν οὔτε ὡς πανεπιστημιακό δάσκαλο οὔτε ὡς ἐπίσκοπο. Ἐμένα ὡς ἀποδέκτη τους, πάντως, οὔτε μέ μειώνουν οὔτε καθόλου μέ βλάπτουν. Ἀπεναντίας μάλιστα. Γι' αυτό και Σᾶς εἶμαι, ειλικρινῶς, ευγνώμων, παρά το γεγονός ότι λυ πούμαι πολύ για την προσωπική ζημία Σας, προκειμένου ακουσίως να με ωφελήσετε πνευματικά.

Γράφετε στήν επιστολή Σας ότι τόσο καιρό σιωπούσατε, «ένεκα σεβα­σμού σέ ένα πρόσωπο (δηλ. εμένα) τό οποίο στόν πανεπιστημιακά χώρο τρεις φορές με έψήφισε στην εξελικτική μου διαδικασία και μάλιστα στις δυο πρώτες ως μέλος της Εισηγητικής Επιτροπής και ανεπιφυλάκτως υπέγραψε και εψήφισε για την έξέλιξή μου».

Απ' όσο ενθυμούμαι, μόνο μία φορά -στην τελευταία εκλογή Σας- υ­πήρξα μέλος της Τριμελούς Εισηγητικής Επιτροπής και Σας εψήφισα πράγ­ματι ανεπιφύλακτα. Ποτέ όμως δεν υποστήριξα ότι είμαι «αλάθητος». Τού το το προνόμιο το σφετερίζεται μόνον ο Πάπας, με τους εκπροσώπους του οποίου προτιμάτε να διαλέγεσθε. Εγώ απλώς φροντίζω να περνώ το χρόνο μου εν μετανοία.

Επιπροσθέτως, θα ήθελα να Σας διευκρινίσω ότι, όταν Σας εψήφισα, Σας εψήφισα με βάση συγκεκριμένες μελέτες που καταθέσατε για την εξέ­λιξή Σας, στις οποίες όμως δεν περιέχονταν τα θεολογικά ατοπήματα για τα όποια τώρα διαφωνούμε. Αν περιέχονταν, να είσθε βέβαιος ότι δεν θα Σας εψήφιζα.

Η εκλογή κάποιου προσώπου σε οποιοδήποτε αξίωμα στην Εκκλησία, είτε του διδασκάλου είτε του επισκόπου, δεν προδικάζει νομοτελειακά την παραπέρα πορεία του, ακόμη και όταν η εκλογή αυτή γίνεται αδιαμφισβητήτως δια του Αγίου Πνεύματος. Δεν εμποδίζεται δηλαδή καθόλου το αυτεξούσιο του από αυτή την αγιοπνευματική Εκλογή. Γι' αυτό και μπορεί να υποπέσει σε βαρύτατα θεολογικά και δογματικά σφάλματα. Αυτό μαρτυρείται από την Αγία Γραφή (βλ. την περίπτωση εκλογής στο Αποστολικό αξίωμα από τον ίδιο το Χριστό τόσο του Ιούδα του Ισκαριώτη όσο και του Πέ τρου). Μαρτυρείται όμως και από την ιστορία της Εκκλησίας (βλ. την πλη θώρα των καταδικασθέντων Πατριαρχών, επισκόπων, κληρικών και μονα χών από Οικουμενικές Συνόδους). Μάλιστα, η περίπτωση του Αποστόλου Πέτρου είναι επί του προκειμένου ιδιαίτερα χαρακτηριστική. Όταν ο Απόστολος Πέτρος ομολόγησε ορθά το Χριστό, ό Κύριος του είπε; «μακάριος ει, Σίμων Βαριωνά...» (Μθ. 16, 17-19). Όταν όμως αμέσως μετά φρονούσε εσφαλμένα, τον αποδοκίμασε αυστηρά και εξομοιώναντάς τον, ως προς το φρόνημά του, με τον σατανά του είπε: «Ύπαγε οπίσω μου, σατανά, σκάνδαλον ει εμού, ότι ου φρονείς τα του Θεού, αλλά τα των ανθρώπων» (Μθ. 16, 23),

Με άλλα λόγια, φρονώ ότι η όποια θετική ψήφος μου τότε δεν έχει σχέ­ση με την εξέλιξή Σας σήμερα. Σέ άλλο σημείο της επιστολής Σας γράφετε: «Είμαι σίγουρος, ότι και του χρόνου και κάθε χρόνο, λίγο πριν την σύγκληση της Μικτής Θεολογικής Επι τροπής θα σας υπομιμνήσκονν οι ομόφρονές Σας τη θεολογική Σας αγωνία και την τρωθείσα εκκλησιολογική αυτοσυνειδησία, πρός ἀφύπνιση του ορθοδόξου φρονήματός Σας(!!!).

Σεβασμιώτατε

Προβληματίζομαι σοβαρά για την προέλευση των παραπάνω λογισμών Σας, αλλά και για την εκφρασθείσα γι' αυτούς «σιγουριά» σας. Δεν θα προ­βώ σε ψυχολογική ερμηνεία των λογισμών Σας. Ένα μόνο θα πω: Η από 7- 7-10 Επιστολή μου προς Σας δεν γράφηκε ούτε με υπόδειξη κάποιου, ούτε λόγω της προσεχούς συγκλήσεως της Μ.Δ.Ε., ούτε λόγω κάποιας άλλης σκοπιμότητας. Αυτό το γνωρίζετε Εσείς καλύτερα από οποιονδήποτε άλ λον. Η επιστολή γράφτηκε επειδή Εσείς, έχοντας ανοίξει μία διαμάχη με τον συνεπίσκοπό Σας, ως άλλοθί Σας, επικαλεσθήκατε διερωτώμενος την δική μου σιγή, και έτσι με αναγκάσατε να απαντήσω στο ερώτημά Σας: «ένα τέτοιου είδους σοβαρό εκκλησιολογικό ατόπημα πέρασε απαρατήρητο από τον καταξιωμένο Καθηγητή της Δογματικής και Συμβολικής Θεολογίας και ασχολίαστο». Εάν δεν υπήρχε ο συγκεκριμένος υπαινιγμός Σας στο πρόσωπό μου και το ερωτημά Σας, δεν θά απαντούσα.

Έχω την γνώμη ότι δεν είναι τίμιο αυτό πού Εσείς προκαλέσατε τη συγ κεκριμένη χρονική στιγμή, να το παρουσιάζετε ενώπιον τρίτων και να προ σπαθείτε να το αποδώσετε, στη δική μου δήθεν σκοπιμότητα. Προφανώς, αυτό θα μπορούσατε να το ισχυρισθείτε, μόνον εάν Εσείς στην επιστολή Σας δεν αναφερόσασταν στο πρόσωπό μου και δεν είχατε διερωτηθεί απεριφράστως για τη σιωπή μου στο συγκεκριμένο θέμα και δεν είχατε προκαλέ σει την Απάντηση μου. Μη διαστρέφετε λοιπόν την Αλήθεια, λόγω δικής Σας σκοπιμότητας, λίγο πριν τη σύγκληση της Μ.Δ.Ε. στη Βιέννη (Σεπτέμ βριος 2010). Δεν είναι σωστό και δεν Σας τιμά το γεγονός ότι ενώ έχετε επω μισθεί το έργο της Υπερασπίσεως της Αλήθειας έναντι των ετεροδόξων, Ε σείς ό ίδιος τώρα, να τη διαστρέφετε.

Τέλος, από την έκβαση τοῦ ἕως ἐδῶ διαλόγου μας διαπιστώνει ὁ καθέ­νας, πού μᾶς διαβάζει, ὅτι δικαιώνομαι γιά τήν ἐπί ἔνα περίπου ἔτος σιωπή μου. Ὁ διάλογος μεταξύ μας ὄντως «οὐκ ὠφελεῖ οὐδέν».

Μέ τόν προσήκοντα σεβασμό ἀσπάζομαι τήν δεξιά Σας

Δημήτριος Τσελεγγίδης,

Καθηγητής της θεολογικής Σχολής ΑΠΘ

ΠΗΓΗ: ΑΚΤΙΝΕΣ