"᾿Εγώ εἰμί τὸ Α καὶ τὸ Ω, ἡ ἀρχὴ καὶ τὸ τέλος, ὁ πρῶτος καὶ ὁ ἔσχατος" (᾿Αποκ. κβ΄, 13)

Κείμενα γιά τήν ἑλληνική γλῶσσα στή διαχρονική της μορφή, ἄρθρα ὀρθοδόξου προβληματισμοῦ καί διδαχῆς, ἄρθρα γιά τήν ῾Ελλάδα μας πού μᾶς πληγώνει...


Παρασκευή 25 Φεβρουαρίου 2011

Σέ κατάθλιψη καί αὐτοκτονία ὁδηγοῦνται οἱ ῞Ελληνες λόγω οἰκονομικῆς κρίσης


ΤΟΝΙΑ ΤΣΑΚΙΡΗ | Παρασκευή 25 Φεβρουαρίου 2011  [ 08:03 ]
Η κατάθλιψη, οι κρίσεις πανικού και γενικά τα ψυχολογικά προβλήματα έχουν αυξηθεί ραγδαία στη χώρα μας, λόγω της οικονομικής κρίσης και της ανεργίας, όπως αναφέρει η κυρία Ελισάβετ Γεωργίου, ψυχολόγος και σύμβουλος καριέρας, ενώ υπάρχουν και περιπτώσεις που οδηγούνται ακόμη και σε αυτοκτονίες. Οι εργαζόμενοι στον κλάδο της φαρμακοβιομηχανίας και στο λιανικό εμπόριο έχουν επηρεαστεί σε μεγάλο βαθμό από την κρίση, όπως προσθέτει η ίδια.

_ Πόσο έχει επηρεαστεί η ψυχολογία των Ελλήνων από την οικονομική κρίση και ποιες οι συνέπειες του εργασιακού άγχους;
«Η αύξηση των ψυχολογικών προβλημάτων λόγω της οικονομικής κρίσης είναι ραγδαία. Τους τελευταίους μήνες με τις αλλαγές στις εργασιακές σχέσεις και την αύξηση της ανεργίας, το εργασιακό άγχος έχει προσβάλει άμεσα ή έμμεσα σχεδόν το σύνολο των εργαζομένων. Οι απολύσεις αλλά και οι νέες συνθήκες εργασίας σύμφωνα με τους νέους όρους, τον όγκο δουλειάς και φυσικά τη μείωση των αποδοχών έχουν προκαλέσει αλυσιδωτές αντιδράσεις όχι μόνο συνδικαλιστικές αλλά και ψυχο-σωματικές. Σε πρόσφατο Παγκόσμιο Συνέδριο Ψυχικής Υγείας ανακοινώθηκε ότι οι αγχώδεις διαταραχές, η κατάθλιψη, οι φοβίες και οι κρίσεις πανικού είναι οι πιο διαδεδομένες ψυχικές διαταραχές που εμφανίζονται λόγω της οικονομικής κρίσης και κατ’ επέκταση της περιρέουσας ανασφάλειας και αβεβαιότητας. Επίσης, μια ακραία εκδήλωση απογοήτευσης και απόγνωσης είναι η αυτοκτονία, στην οποία οδηγούνται χιλιάδες άνθρωποι σε όλο τον κόσμο. Στην Ελλάδα, η αυξητική τάση στις αυτοκτονίες καταγράφεται καθαρά και από τα στοιχεία που συγκεντρώνει η γραμμή παρέμβασης για την αυτοκτονία 1018 που λειτουργεί τα τελευταία τρία χρόνια από την Οργάνωση Κλίμακα σε συνεργασία με το υπουργείο Υγείας. Σύμφωνα με στοιχεία, το τελευταίο διάστημα, οι κλήσεις προς τη γραμμή βοήθειας έχουν αυξηθεί κατά 60% με 70%».
_ Ποιοι κλάδοι της οικονομίας αντιμετωπίζουν μεγαλύτερα προβλήματα;
«Αν θέλαμε να δούμε τα προβλήματα που καλούνται να αντιμετωπίσουν οι εργαζόμενοι και τους ενδεδειγμένους τρόπους διαχείρισης θα έδινα ως παράδειγμα το φαρμακευτικό κλάδο. Πρόκειται για έναν από τους πιο κερδοφόρους κλάδους με τα καλύτερα αμοιβόμενα στελέχη. Οι εργαζόμενοι που απασχολούνταν σε αυτό τον κλάδο είχαν μάθει σε πολύ καλές παροχές πέραν τον αμοιβών τους, οι οποίες συνδέονταν και με στοιχεία ανάδειξης του κοινωνικού τους προφίλ όπως για παράδειγμα πολυτελή αυτοκίνητα ακόμα και για μεσαία στελέχη ή αυτοκίνητα μεγάλου κυβισμού ακόμα και στους πωλητές. Λόγω της ευρύτερης οικονομικής κρίσης αλλά και των καθυστερήσεων στις κρατικές πληρωμές, τους τελευταίους μήνες οι φαρμακευτικές εταιρείες προχώρησαν σε ομαδικές απολύσεις στελεχών και σε μειώσεις αποδοχών και παροχών. Αυτό έχει σαν συνέπεια να υπάρχει μεγάλη αλλαγή στην οικονομική κατάσταση των εργαζομένων και των οικογενειών τους.
Οι εργαζόμενοι που απολύθηκαν καλούνται να δείξουν ευελιξία και προσαρμοστικότητα σε θέσεις χαμηλότερα αμοιβόμενες στον ίδιο κλάδο ή σε άλλους κλάδους ή ακόμα και αλλάζοντας αντικείμενο εργασίας. Οι εργαζόμενοι που παρέμειναν καλούνται να προσαρμοστούν σε ένα περιβάλλον που διαρκώς αλλάζει μιας και οι απαιτήσεις πολλαπλασιάζονται και η πιθανότητα απόλυσης πάντα υπάρχει. Αντίστοιχα παραδείγματα μπορούμε να δούμε στον κλάδο της πληροφορικής και της διαφήμισης, όπου λόγω του περιορισμού στα κόστη των εταιρειών δεν επενδύουν σε νέα τεχνολογία και μειώνουν τις διαφημιστικές δαπάνες. Επίσης, ανάλογο φαινόμενο συναντάμε και στο λιανεμπόριο λόγω της μείωσης της αγοραστικής δύναμης των καταναλωτών»

Πηγή:Τό Βῆμα

Προσευχή εἰς τόν Κύριον ἡμῶν Ἰησοῦν Χριστόν / Ἅγιος Ἰσαάκ ὁ Σῦρος



 


Δέσποτα Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ, ἐσύ πού ἔκλαψες ὅταν πέθανε ὁ φίλος σου Λάζαρος, καί ἄφησες νά στάξουν δάκρυα λύπης καί συμπάθειας γιά κεῖνον, δέξου καί τά δικά μου πικρά δάκρυα.

Μέ τά πάθη σου ἐπάνω στό Σταυρό, θεράπευσε τά πάθη μου• μέ τίς πληγές σου, γιάτρεψε τά τραύματά μου• μέ τό αἷμα σου, καθάρισε τό αἷμα μου, καί τήν εὐωδία τοῦ ζωοποιοῦ σου σώματος συγκέρασέ την μέ τό σῶμα μου• ἡ χολή, πού οἱ σταυρωταί σου σέ πότισαν, ἄς γλυκάνει τή ψυχή μου ἀπό τήν πίκρα, μέ τήν ὁποία μέ πότισε ὁ διάβολος.

Τό ἅγιο σῶμα σου, πού τό τάνυσαν ἐπάνω στό ξύλο τοῦ Σταυροῦ, ἄς ἀνεβάσει πρός ἐσένα τό νοῦ μου, τόν ὁποῖο τράβηξαν πρός τά κάτω οἱ δαίμονες.

Ἡ κεφαλή σου, τήν ὁποία ἔκλινες ἐπάνω στό Σταυρό, ἄς σηκώσει ψηλά τό κεφάλι μου, πού τόσα ραπίσματα ἔχει δεχτεῖ κατά πρόσωπο ἀπό τούς ἀντιπάλους μου δαίμονες.

Τά πανάγια χέρια σου, πού ἀπό τούς ἀπίστους καρφώθηκαν ἐπάνω στό Σταυρό, ἄς μέ ἀνεβάσουν πρός ἐσένα, καθώς βρίσκομαι πεσμένος στά βάθη τῆς ἀπώλειας, ὅπως τό πανάγιο στόμα σου μᾶς ὑποσχέθηκε.

Τό πρόσωπό σου, πού ἀπ’ τούς θεοκατάρατους δέχτηκε ἐμπτυσμούς καί ραπίσματα, ἄς καθαρίσει καί τό δικό μου πρόσωπο, τό ὁποῖο καταλερώθηκε ἀπό τίς ἁμαρτίες.

Ἡ ψυχή σου, τήν ὁποία, ὄντας ἀκόμη πάνω στό Σταυρό, παρέδωσες στό Πατέρα σου, ἄς ὁδηγήσει κ’ ἐμένα πρός ἐσένα, μέ τή χάρη σου. Ἡ καρδιά μου δέν πονάει νά τρέξει πρός ἀναζήτησή σου.

Δέν ἔχω μετάνοια, οὔτε κατάνυξη, αὐτά πού ἐπαναφέρουν τά παιδιά στό πατρικό τους.

Δέν ἔχω δάκρυα παρακλήσεως, Δέσποτά μου. Ὁ νοῦς μου ἔχει σκοτιστεῖ, βυθισμένος στά βιοτικά καί τά ὑλικά, καί δέν μπορεῖ νά σέ ἀτενίσει• μέ πόνο, ἡ καρδιά μου ἔχει παγώσει ἀπό τούς πολλούς πειρασμούς καί δέν μπορεῖ νά ζεσταθεῖ ἀπό τά δάκρυα τῆς ἀγάπης της γιά σένα.

Ὅμως, ἐσύ Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ, πού εἶσαι ὁ θησαυρός ὅλων τῶν ἀγαθῶν, δώρισέ μου ὁλοκληρωτική μετάνοια καί καρδιά ὑπομονετική στούς κόπους, γιά νά μπορῶ νά βγαίνω στήν ἀναζήτησή σου ὁλόψυχα• γιατί χωρίς ἐσένα εἶμαι ἀποξενωμένος ἀπό κάθε ἀγαθό• χάρισέ μου, λοιπόν, ὤ Ἀγαθέ, τή χάρη σου.

Ὁ οὐράνιος Πατέρας, πού σέ γέννησε ἀπό τούς κόλπους του πρίν ἀπό τούς χρόνους ὅλους καί πρό τῶν αἰώνων, ἄς ξανακαινουργιώσει καί σ’ ἐμένα τή μορφή τῆς εἰκόνας σου.

Ἐγώ σ’ ἐγκατέλειψα, μά ἐσύ μή μ’ ἀφήσεις• ἐγώ ἔφυγα ἀπό κοντά σου, μά ἐσύ βγές νά μέ ἀναζητήσεις• βάλε με πάλι στήν αὐλή σου, μαζί μέ τ’ ἄλλα πρόβατα τῆς ἐκλεκτῆς σου ποίμνης, καί θρέψε με κ’ ἐμένα μαζί τους μέ τή χλόη τῶν θείων σου μυστηρίων, αὐτῶν τῶν μυστηρίων πού κέντρο τους εἶναι ἡ καθαρή καρδιά, πού μπορεῖ κανείς νά δεῖ καί τήν ἔλλαμψη τῶν ἀποκαλύψεών σου, ἡ ὁποία εἶναι ἀναψυχή καί παρηγοριά ὅλων, ὅσοι κοπίασαν μέσα σέ θλίψεις καί πολυποίκιλα βάσανα.

Μακάρι, αὐτή τήν ἔλλαμψη ν’ ἀξιωθοῦμε ν’ ἀπολαύσουμε κ’ ἐμεῖς, μέ τή χάρη καί τή φιλανθρωπία σου, πού εἶσαι ὁ σωτήρας μας Ἰησοῦς Χριστός, καί τώρα καί εἰς τούς αἰώνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.


ΠΗΓΗ:ΑΓΙΑ ΖΩΝΗ

Πέμπτη 24 Φεβρουαρίου 2011

Μητροπολίτης Ἐδέσσης Ἰωήλ – Σκέψεις γιὰ τὴν Μεγάλη Τεσσαρακοστή



Εἶναι γνωστὸ πὼς στὴν περίοδο αὐτὴ ἔχουμε δυὸ νηστεῖες. Εἶναι περίπου ἑπτὰ ἑβδομάδες αὐστηρῆς νηστείας καὶ μία ἡ ἑβδομάδα τῆς Τυρινῆς ποὺ προηγεῖται, ὀκτώ. Γιὰ πολλοὺς εἶναι μία εὐχάριστη καὶ ἐπιθυμητὴ περίοδος, ἐνῶ γιὰ ἄλλους εἶναι δύσκολη καὶ γιὰ ἄλλους καθόλου εὐχάριστη. Θὰ προσπαθήσουμε νὰ ποῦμε λίγες σκέψεις γιὰ τὴν περίοδο αὐτή, ὅπως τὴν ἔχουν χαρακτηρίσει οἱ ἅγιοι Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας μας.

Πρῶτα πρῶτα νὰ θυμηθοῦμε τὸν ἅγιο Ἰωάννη τὸ Δαμασκηνό, ποὺ κάνει μία γενικὴ παρατήρηση γιὰ τὴν ἁγία Τεσσαρακοστή. Λέγει πρὸς ὅλους μας: «Τὴν Τεσσαρακοστὴν μὴ ἐξουθενεῖτε· μίμησιν γὰρ περιέχει τῆς τοῦ Χριστοῦ πολιτείας».
Εἶναι σημαντικὴ παρατήρηση αὐτή. Ὁ Χριστὸς δὲν ἐξουθενώνει, δηλ. δὲν ἀφαιρεῖ τὴ δύναμη τῆς μεγάλης Τεσσαρακοστῆς. Πιὸ πλατειὰ θὰ λέγαμε, δὲν περιφρονεῖ τὴν μεγάλη Τεσσαρακοστή. Δὲ λέγει πὼς ἡ περίοδος αὐτὴ δὲν εἶναι σωστή, οὔτε κοροϊδεύει τὴ νηστεία τῆς Ἐκκλησίας, οὔτε τὴν ἀτιμάζει, οὔτε δυσανασχετεῖ μὲ τὸν ἐρχομό της, οὔτε εὔχεται νὰ περάσει γρήγορα, οὔτε καταλύει τὴ νηστεία ἐπιδεικτικὰ καὶ χωρὶς λόγο, οὔτε προπαγανδίζει πὼς οἱ καιροὶ ἄλλαξαν καὶ πρέπει νὰ ἀλλάξουμε καὶ ἐμεῖς.

Ἡ ἁγία Τεσσαρακοστὴ εἶναι μία μίμηση τῆς ζωῆς τοῦ Χριστοῦ. Μετὰ τὴ βάπτισή Του πῆγε στὴν ἔρημο καὶ ἐκεῖ «νηστεύσας ἡμέρας τεσσαράκοντα καὶ νύκτας τεσσαράκοντα ὕστερον ἐπείνασεν» (Ματθ. 4,2). Ὁ Χριστὸς ἦταν τέλειος ἄνθρωπος καὶ μέσα Του δὲν εἶχε τὴν ἁμαρτητικὴ φορά, ἀλλὰ χρειαζόταν νὰ μᾶς δώσει τύπο ζωῆς.
Ἔπρεπε νὰ ἔχουμε μία εἰκόνα ἀσκήσεως μπροστά μας, γιὰ νὰ ἐπιτύχουμε τοῦ σκοποῦ μας, ποὺ εἶναι ἡ ἕνωσή μας μὲ τὸ Θεό. Κατὰ τὴν περίοδο αὐτὴ δέχθηκε καὶ τοὺς πειρασμοὺς τοῦ διαβόλου καὶ κατὰ τὴ διάρκεια τῶν πειρασμῶν Του «ἄγγελοι διηκόνουν αὐτῷ» (Μάρκ. 1,13). Πολλὰ διδάγματα ἔχει νὰ μᾶς δώσει ἡ περίοδος τῶν πειρασμῶν τοῦ Κυρίου.

Ὁ Χριστὸς ἐκπαιδεύθηκε τρόπον τινα στοὺς πειρασμοὺς μὲ τὴ νηστεία. Ἀργότερα ὁ διάβολος σὰν μία φοβερὴ θύελλα θὰ ἐπιπέσει ἐπάνω Του. Σ᾿ ὅλους τοὺς πειρασμοὺς βγῆκε νικητής. Τὸ ἴδιο καὶ ὁ πιστός. Στὴ ζωή μας θὰ ἔχουμε πολλοὺς πειρασμούς. Χρειαζόμαστε ἐκπαίδευση. Ἡ περίοδος τῆς νηστείας εἶναι μία πνευματικὴ ἐκπαίδευση τοῦ Χριστιανοῦ. Μαθαίνει νὰ πολεμᾶ. Ὁ Κύριος μᾶς ἔδειξε τὸν τρόπο, ἀφοῦ πρῶτα αὐτὸς πειράσθηκε.

Ὁ Χριστὸς μέσα στὴν περίοδο τῆς νηστείας πειράσθηκε καὶ νίκησε. Ἐπίσης καὶ οἱ πιστοὶ πειράζονται. Γιατί παραχωρεῖ τοὺς πειρασμοὺς ὁ Θεός; Γιὰ νὰ πληροφορηθοῦμε πὼς εἴμαστε ἀνώτεροι ἀπ᾿ αὐτούς. Γιὰ νὰ ταπεινωνόμαστε. Γιὰ νὰ πληροφορηθεῖ ὁ δαίμονας πὼς τὸν ἐγκαταλείψαμε. Γιὰ νὰ ἀσκηθοῦμε. Γιὰ νὰ λάβουμε σαφῆ πείρα τῆς δωρεᾶς τοῦ Θεοῦ. Ἄγγελοι Κυρίου στηρίζουν τοὺς ἀγωνιστές.

Ὁ διάβολος πείραξε τὸ Χριστὸ κατὰ τὴν περίοδο τῆς νηστείας ὄχι μόνο μὲ τὸν τρόπο, ἀλλὰ καὶ μὲ τὸν τόπο. Ἡ μοναξιὰ καὶ ἡ ἀπομόνωση εἶναι πολλὲς φορὲς ὅπλα τοῦ διαβόλου. Παράδειγμα ἡ Εὔα, τὴν ὁποία πείραξε, ὅταν ἦταν χωρισμένη ἀπὸ τὸν Ἀδάμ.
Ἀκόμη, ἡ ἀπομόνωση φέρνει μερικὲς φορὲς τὴν μονοτονία, τὴν ἀκηδία, τὴν πείνα, τὴν ἀδημονία. Τότε κατὰ τὴν περίοδο τῆς νηστείας παίρνει θάρρος καὶ ἐπιτίθεται ἐναντίον μας. Ὅταν ὅμως μᾶς δεῖ μαζὶ μὲ τοὺς ἄλλους καὶ συγκεκροτημένους, δὲν ἔχει τὸ θάρρος (γράφει ὁ ἱερὸς Χρυσόστομος) νὰ μᾶς κάνει μεγάλη ζημιά.
Γι᾿ αὐτό, λοιπόν, στὴν περίοδο τῆς νηστείας νὰ συχνάζουμε στὴν Ἐκκλησία, στὶς ἀκολουθίες, καὶ ὅλοι μαζὶ νὰ στηρίζουμε ὁ ἕνας τὸν ἄλλο γιὰ νὰ ἐνθαρρυνόμαστε πὼς στὸν ἀγώνα μας δὲν εἴμαστε μόνοι, ἀλλὰ μαζί μας εἶναι ὅλη ἡ Ἐκκλησία. Τὸν Κύριο Τὸν ἐνθάρρυναν οἱ ἄγγελοι τοῦ Θεοῦ. Καταλαβαίνουμε, συνεπῶς, πόση μεγάλη ὠφέλεια παίρνουμε ἀπὸ τὴν ἁγία Τεσσαρακοστή.

Μετά, ἕνας ἄλλος Ἅγιος της Ἐκκλησίας μας, ὁ Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος, γράφει πὼς κατὰ τὴν περίοδο τῆς μεγάλης Τεσσαρακοστῆς ὁ ἄνθρωπος ἐμπορεύεται τὴν πνευματικὴ ἐμπορία καὶ συγκεντρώνει πολὺ πλοῦτο ἀρετῆς. Τονίζει πὼς δὲν εἶναι μεγάλο κατόρθωμα νὰ διέλθουμε τὶς ἡμέρες ἁπλῶς τῆς νηστείας, ἀλλὰ σημασία ἔχει νὰ διορθώσουμε κάτι ἀπὸ τὰ ἐλαττώματά μας καὶ νὰ πλυθοῦμε ἀπὸ τὰ ἁμαρτήματά μας, «εἰ διωρθώσαμεν τί τῶν ἡμετέρων ἐλαττωμάτων, εἰ τὰ ἁμαρτήματα ἀπενιψάμεθα».

Συνηθίζουμε νὰ ρωτᾶμε ὁ ἕνας τὸν ἄλλο κατὰ τὴν περίοδο τῆς Τεσσαρακοστῆς «πόσας ἕκαστος ἑβδομάδας ἐνήστευσε· καὶ ἔστιν ἀκοῦσαι λεγόντων τῶν μέν, ὅτι δυό, τῶν δὲ ὅτι τρεῖς, τῶν δέ, ὅτι πάσας ἐνήστευσαν τὰς ἑβδομάδας», δηλαδὴ συμβαίνει νὰ ἀκοῦς νὰ λένε ἄλλος μὲν πὼς νήστευσε δυό, ἄλλος τρεῖς καὶ ἄλλος ὅλες τὶς ἑβδομάδες. Καὶ ποιὸ εἶναι τὸ κέρδος, ἐὰν δίχως κατορθώματα ἀρετῆς περάσουμε τὴν περίοδο τῆς νηστείας;

Ἐὰν κάποιος λέγει, ὅτι νήστευσα ὅλη τὴν περίοδο τῆς Τεσσαρακοστῆς, σὺ εἰπέ, ὅτι εἶχα ἐχθρὸν καὶ συμφιλιώθηκα μ᾿ αὐτόν· εἶχα συνήθεια νὰ κατηγορῶ καὶ τὴν ἐσταμάτησα· εἶχα συνήθεια νὰ ὁρκίζομαι καὶ ἀπαλλάχθηκα ἀπὸ τὴν κακὴ συνήθεια.... Καμία ὠφέλεια δὲν θὰ ἔχουμε ἀπὸ τὴν νηστεία, ἂν ἁπλῶς καὶ μόνο τὴν περάσουμε εἰκῆ καὶ ὡς ἔτυχε. Ἂν περάσουμε τὴ νηστεία τῶν φαγητῶν, ὅταν περάσουν οἱ σαράντα ἡμέρες, περνᾶ καὶ ἡ νηστεία· ἂν ὅμως ἀπέχουμε ἀπὸ τὰ ἁμαρτήματα καὶ ἡ περίοδος τῆς νηστείας νὰ περάσει, ἐκείνη ἡ νηστεία (δηλ. τῶν ἁμαρτημάτων) πάλιν μένει καὶ θὰ εἶναι συνεχὴς ἡ ὠφέλεια σὲ μᾶς καὶ πρὶν ἀκόμα ἀπὸ τὴ Βασιλεία τῶν Οὐρανῶν θὰ μᾶς χαρίσει ὄχι μικρὲς ἀμοιβὲς ἐδῶ.

Βλέπουμε πῶς ἡ μεγάλη Τεσσαρακοστὴ δὲν εἶναι μία περίοδος γιὰ νὰ νηστεύσουμε μόνο ἀπὸ φαγητά, ἀλλὰ γιὰ νὰ ἐξασκούμαστε στὴν ἀρετή. Ὅταν ὅλα αὐτὰ τὰ κατορθώσουμε, τότε θὰ ἀξιωθοῦμε τὴν κυρία ἡμέρα νὰ προσέλθουμε στὴν πνευματικὴ τράπεζα, δηλ. στὴ θεία Εὐχαριστία, γιὰ νὰ κοινωνήσουμε. Ἡ προσέλευση στὸ μυστήριο τῆς ζωῆς εἶναι ἱκανὸ κίνητρο, γιὰ νὰ μᾶς παρακινεῖ στὴν πνευματική μας ἄσκηση.

Ὁ ἅγιος Γρηγόριος ὁ Θεολόγος τονίζει πὼς ἡ νηστεία εἶναι καὶ καθάρσιο τοῦ ἐαυτοῦ μας. Πρὸ τῆς μεγάλης ἡμέρας τοῦ Πάσχα, «κάθαρσίς ἐστι προεόρτιος». Ὁ χριστιανὸς ἐπιτυγχάνει τὴ «συννέκρωση» μὲ τὸ Χριστό, συμμετέχει στὴ νέκρωση τοῦ Χριστοῦ. Ὅπως ὁ Κύριος νεκρώνει τὴ σάρκα Του γιὰ τὴ σωτηρία τοῦ κόσμου, ἔτσι καὶ οἱ χριστιανοὶ νεκρώνουν τὰ πάθη τους γιὰ τὴ σωτηρία τὴν ἰδική τους. Ὁ Κύριος νήστευσε λίγο πρὶν ἀπὸ τὸν πειρασμό, ἐμεῖς πρὶν ἀπὸ τὸ Πάσχα.

Μὲ τέτοιες σκέψεις ἂς διέλθουμε τὸ στάδιο τῆς μεγάλης Τεσσαρακοστῆς γιὰ νὰ ὠφεληθοῦμε πολύ.

nektarios.gr
 http://anavaseis.blogspot.com

῞Ενας ἄθεος προσεύχεται


Στις φοβερές μάχες του Στάλινγκραντ, το 1942-43, ένας Ρώσος στρατιώτης, ο Μίτιαν, αναφέρει το εξής περιστατικό: «Οι Γερμανοί μάς κτυπούσαν σκληρά. Σε μια στιγμή είδα ένα Γερμανό να έρχεται επάνω μου, και αμέσως άλλον... άλλον... μια ολόκληρη σειρά. Άρπαξα το πολυβόλο μου και οι σφαίρες έφευγαν βροχή. Ξαφνικά το πολυβόλο σταμάτησε. Οι σφαίρες είχαν τελειώσει.
Οι Γερμανοί έφθασαν πολύ κοντά μου. Ένα σύγκρυο με έπιασε από τον τρόμο. Στο φόβο μου, χωρίς να το νιώσω, έβαλα μια φωνή: "Θεέ μου, βοήθησέ με..." και έτρεχα να φθάσω στο πρόχωμα.
»Όσο έτρεχα, τόσο προσευχόμουνα. Σε λίγο ο κίνδυνος είχε φύγει, κι εγώ αναρωτιόμουνα: Εγώ, κομμουνιστής, μέλος της Κομσομόλ, αρχηγός Μαχητικών Αθέων προσευχήθηκα!».
Μάλιστα, στον κίνδυνο και οι άθεοι προσεύχονται.
«Σημερινή»24/02/2011

Τετάρτη 23 Φεβρουαρίου 2011

Δακρυγόνα, μολότοφ καί μάχες στήν ᾿Αθήνα

 

 


Εμπόλεμη ζώνη θυμίζει αυτή την ώρα το κέντρο της Αθήνας με εκτεταμένα και σοβαρά επεισόδια μεταξύ διαδηλωτών και αστυνομικών δυνάμεων, οδοφράγματα, οδομαχίες και καταστροφές.

Υπάρχουν μεμονωμένες εστίες έντασης σε πολλά σημεία από τα Προπύλαια έως το Σύνταγμα και τη λεωφόρο Αμαλίας, ωστόσο οι διαδηλωτές δεν φαίνονται διατεθειμένοι να υποχωρήσουν παρά τις κινήσεις της αστυνομίας για να διαλυθούν.

Ακόμα και ομάδες που διασκορπίστηκαν ξανασυγκεντρώνονται σταδιακά και φωνάζοντας συνθήματα όπως «Η εξέγερση άρχισε» κινούνται προς της Βουλή. 

Η ατμόσφαιρα που επικρατεί είναι αποπνικτική από τη ρίψη μολότοφ αλλά και την εκτεταμένη χρήση χημικών από την πλευρά της αστυνομίας.

Στην πλατεία Συντάγματος συνελήφθη διαδηλωτής που είχε στην κατοχή του τόξο, δύο βέλη, ένα καδρόνι και ένα τσεκούρι!

Ανεπιβεβαίωτες πληροφορίες από την πλευρά των διαδηλωτών αναφέρουν πως ενώ η πορεία διεξαγόταν ειρηνικά και χωρίς προβλήματα, ακούστηκε από τα cb της αστυνομίας η εντολή «Σπάστε την πορεία». 

Πριν η κατάσταση εκτραχυνθεί και βγει εκτός ελέγχου, χιλιάδες διαδηλωτές έστειλαν ειρηνικά δυνατό μήνυμα κατά της οικονομικής πολιτικής της κυβέρνησης. Ο κόσμος ήταν από νωρίς πολύς στη συγκέντρωση με τους απεργούς να δίνουν ένα δυναμικό «παρών» που θύμιζε τη μαχητικότητα και τον παλμό διαδηλώσεων που είχαμε πολύ καιρό να δούμε.
Πηγή:http://www.newsbeast.gr

Τρίτη 22 Φεβρουαρίου 2011

῾Ο «πρόσφυγας» πατριάρχης ἐπιστρέφει στό Φανάρι / τῆς ΜΑΡΙΑΣ ΑΝΤΩΝΙΑΔΟΥ

Ο «πρόσφυγας» Πατριάρχης Κωνσταντίνος ο Στ΄ επιστρέφει μετά απο 85 χρόνια στο Φανάρι όπου υπηρέτησε ως Προκαθήμενος της Ορθοδοξίας για 47 ημέρες απο τις 17 Δεκεμβρίου του 1924 εως και τις 30 Ιανουαρίου του 1925 οπότε και εκδιώχθηκε από τις τουρκικές αρχές καθώς βάσει της Συνθήκης της Λοζάννης χαρακτηρίστηκε «ανταλλάξιμος».
Γεννημένος στην Σιγή της Προύσας το 1860, σπούδασε στην Θεολογική Σχολή της Χάλκης και υπηρέτησε ως Μητροπολίτης σε περιοχές άμεσα συνδεδεμένες με την ιστορία του ελληνισμού και της προσφυγιάς. Αρχικά εκλέχθηκε Επίσκοπος Ροδοστόλου και ήταν βοηθός του Μητροπολίτη Αδριανουπόλεως, μετά εκλέχθηκε Μητροπολίτης Βελλάς και Κονίτσης, αργότερα μετατέθηκε στην Μητρόπολη Τραπεζούντος, και το 1924 Μητροπολίτης Δέρκων. Στις 17 Δεκεμβρίου του ίδιου χρόνου διαδέχθηκε στον Πατριαρχικό θρόνο τον Πατριάρχη Γρηγόριο τον Ζ' και σε λιγότερο απο δύο μήνες κλήθηκε με αμετάκλητη απόφαση των τουρκικών αρχών να εγκαταλείψει την Πόλη. Ακολουθώντας τον ίδιο δρόμο που είχαν προηγούμενος περπατήσει εκατοντάδες χιλιάδες πρόσφυγες εγκαταστάθηκε στην Θεσσαλονίκη. Αργότερα στην Χαλκίδα και τέλος στην Νέα Φιλαδέλφεια όπου βοήθησε στην εγκατάσταση των προσφύγων στην νέα τους πατρίδα. Σε μια προσπάθεια στήριξης της πορείας του Οικουμενικού Πατριαρχείου υπέβαλλε την παραίτηση του στις 22 Μαίου ζητώντας την άμεση εκλογή διαδόχου του αφού γνώριζε οτι δεν υπήρχε πιθανότητα επιστροφής του.
Ο «πρόσφυγας» Πατριάρχης άφησε την τελευταία του πνοή το 1930 και η ελληνική πολιτεία τον ενταφίασε στο πρώτο νεκροταφείο Αθηνών αποδίδοντας του τιμές εν ενεργεία αρχηγού κράτους και χιλιάδες πρόσφυγες παρακολούθησαν την εξώδιο ακολουθία που τελέστηκε στον Μητροπολιτικό Ναό αποδίδοντας το ύστατο χαίρε στον Πατριάρχη που είχε την ίδια μ' αυτούς τραγική μοίρα.
Μετά απο πρωτοβουλία του Οικουμενικού Πατριάρχη Βαρθολομαίου τα οστά του Κωνσταντίνου του Στ' θα μεταφερθούν 85 χρόνια μετά στο Φανάρι όπου η Ιερά Σύνοδος θα του αποδώσει τιμές εν ενεργεία Οικουμενικού Πατριάρχη και στην συνέχεια θα ενταφιαστούν στο Μοναστήρι της Ζωοδόχου Πηγής στο Βαλουκλή όπου βρίσκονται οι τάφοι των Προκαθημένων της Εκκλησίας της Κωνσταντινούπολης.
Οι κάτοικοι της Νέας Φιλαδέλφειας και της Νέας Ιωνίας θα απευθύνουν το ύστατο χαίρε στον Πατριάρχη κατά τη διάρκεια μνημοσύνου που θα γίνει στον Μητροπολιτικό Ναό την Κυριακή και στην συνέχεια θα γίνει η μεταφορά του στην Κωνσταντινούπολη.
Η είδηση, έχει συγκλονίσει, όλους του ιεράρχες του οικουμενικού θρόνου, καθώς πρόκειται για μια απο τις τραγικότερες φυσιογνωμίες της ιστορίας της Εκκλησίας της Κωνσταντινούπολης του περασμένου αιώνα. «Ήταν ο πρώτος και ο κορυφαίος των προσφύγων» δηλώνει στο «BHMAonline» ο Μητροπολίτης Αυστρίας κ. Μιχαήλ. Με την μεταφορά του στην Πόλη, προσθέτει «λήγει η εξορία του και η Εκκλησία της Κωνσταντινούπολης παίρνει πίσω στα σπλάχνα της τον Προκαθήμενο της που τον φιλοξένησε η αττική γη. Ήταν μια ιστορική προσωπικότητα που με την πορεία και την στάση του δείχνει σε όλους τι σημαίνει προσφορά στην Εκκλησία. Ήταν ένας άνθρωπος που δεν δίστασε να παραιτηθεί απο τον θρόνο "για το καλό της Εκκλησίας" και ευχόμενος, όπως σημείωνε στο κείμενο της παραίτησης του "να μην πραγματοποιηθούν οι φόβοι του". Δυστυχώς έπρεπε να περάσουν 85 χρόνια για να δικαιωθεί. Και δικαιώνεται απο τον Οικουμενικό Πατριάρχη κ.κ. Βαρθολομαίο ο οποίος θέλησε και τελικά κατάφερε να πάρει πίσω τον εξόριστο προκάτοχο του για να τον ενταφιάσει στην γη της Πόλης όπου 
ανήκε πάντα, δίπλα στους άλλους μεγάλους Πατριάρχες του Γένους».

Τρίτη 22 Φεβρουαρίου 2011  [ 06:27 ]
Πηγή:Τό Βῆμα

Δ

Τό "κουσούρι" και ἡ "διαστρέβλωση τῆς ῾Ιστορίας"



Για άλλη μια φορά ο μητροπολίτης Αιγιαλείας επιχειρεί να ταράξει τα νερά στρεφόμενος κατά των ομοφυλόφιλων, αλλά και όσων επιχειρούν - όπως υποστηρίζει - να διαστρεβλώσουν την Ιστορία. Στην τελευταία ανάρτηση στο προσωπικό του ιστολόγιο ο κ. Αμβρόσιος επιστρατεύει τη γνωστή φράση του μακαριστού Χριστόδουλου περί «κουσουριού» και με σκληρές εκφράσεις επικρίνει όσα φέρεται να δήλωσε συντελεστής τηλεοπτικού ντοκιμαντέρ σε ιδιωτική του συνομιλία για τον Θεόδωρο Κολοκοτρώνη.

«Ντροπή» γράφει χαρακτηριστικά ο μητροπολίτης Αιγιαλείας «και σ΄αυτούς, όποιοι και αν είναι, όπου κι αν ανήκουν, οι οποίοι θέλουν να εμφανίσουν τόν Θεόδωρο Κολοκοτρώνη σαν ΟΜΟΦΥΛΟΦΙΛΟ! Ὄχι, ωρέ μάγκες, οι "ανώμαλοι" δεν έχουν τά φόντα για να γίνουν ΉΡΩΕΣ! Αποτελούν έκτρωμα της φύσεως!», ενώ στη συνέχεια αναφέρεται σε «Εφιάλτες» που  «δυστυχώς πάντοτε υπήρχαν στην Ελλάδα!».

Και συνεχίζει γράφοντας «να είναι καταραμένοι από το Θεό όσοι βλάπτουν την αγαπημένη μας Ελλάδα. Όσοι επιχειρούν να μετατρέψουν τήν Ἐλλάδα, από Χώρα της Ορθοδοξίας καί του Πολιτισμού, σε Χώρα των απίστων και των ανωμάλων!», ενώ δηλώνει ότι «το "κουσούρι" δεν πρόκειται να νομιμοποιηθή! Θα είναι πάντοτε καταδικασμένο από το Θεό καί από όλους τους ορθώς φρονούντες Έλληνες!  Η Ελλάδα μας δεν πρόκειται να γίνει Σόδομα καί Γόμορρα!». 

Στην ανάρτηση του ο κ. Αμβρόσιος φιλοξενεί και κείμενο που τιτλοφορείται ως «Επιστολή μιας Ελληνίδας σε όλους τους προδότες της χώρας.!».

Δείτε το blog του Μητροπολίτη Καλαβρύτων Αμβροσίου: http://mkka.blogspot.com/

Πηγή;newsdesk Amen.gr