"᾿Εγώ εἰμί τὸ Α καὶ τὸ Ω, ἡ ἀρχὴ καὶ τὸ τέλος, ὁ πρῶτος καὶ ὁ ἔσχατος" (᾿Αποκ. κβ΄, 13)

Κείμενα γιά τήν ἑλληνική γλῶσσα στή διαχρονική της μορφή, ἄρθρα ὀρθοδόξου προβληματισμοῦ καί διδαχῆς, ἄρθρα γιά τήν ῾Ελλάδα μας πού μᾶς πληγώνει...


Δευτέρα, 21 Φεβρουαρίου 2011

ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΛΑΟ: «Η ΦΙΛΑΝΘΡΩΠΙΚΗ ΔΙΑΚΟΝΙΑ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ»



Διαβάστε ὅλο τὸ νέο φυλλάδιο «ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΛΑΟ» (ὑπ᾽ἀριθμ. 45)
τῆς Ἱ. Συνόδου τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος
πατώντας ἐδῶ:
pros_lao_2011

Ἀναρτήθηκε ἀπὸ τὸν/τὴν christian-vivliografia στὸ Uncategorized στὶς 21 Φεβρουαρίου 2011

ΕΦ' ΟΛΗΣ ΤΗΣ ΥΛΗΣ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΝΑΥΠΑΚΤΟΥ ΙΕΡΟΘΕΟΥ


Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΝΑΥΠΑΚΤΟΥ ΙΕΡΟΘΕΟΣ ΣΤΟ AGIORITIKOVIMA.GR 
(Κυριακή, 20 Φεβρουαρίου 2011)
Τοῦ Γιώργου Θεοχάρη

.       “Δὲν εἶναι δυνατὸν τὸ Κράτος νὰ ἀπεκδύεται τῶν εὐθυνῶν του καὶ νὰ τὰ φορτώνει στὴν Ἐκκλησία”, τονίζει σὲ ἐφ᾽ ὅλης τῆς ὕλης συνέντευξη στὸ agioritikovima.gr ὁ μητροπολίτης Ναυπάκτου καὶ Ἁγ. Βλασίου Ἱερόθεος ἐρωτηθεὶς γιὰ τὸ φιλανθρωπικὸ ἔργο τῆς Ἐκκλησίας.
.       Ὁ Ἱεράρχης μιλᾶ ἀκόμα γιὰ τὴν κρίση τῶν ἠθικῶν ἀξιῶν ὑπογραμμίζοντας ὅτι χωρὶς αὐτὲς ἐπικρατεῖ “ὁ θάνατός σου ἡ ζωή μου”. Ἐνῶ ἀναφερόμενος στὸ Ἅγιον Ὄρος ἐπισημαίνει “Τὸ Ἅγιον Ὄρος ἐξακολουθεῖ νὰ εἶναι ἕνα μεγάλο φῶς, ποὺ ὅταν τὸ βλέπουν, ὅσοι δὲν διαθέτουν κατάλληλη ὅραση, τυφλώνονται καὶ νομίζουν ὅτι φταῖνε οἱ μοναχοὶ ποὺ μένουν ἐκεῖ.”

Ἐρώτηση: Σεβασμιώτατε, ἡ τρέχουσα περίοδος χαρακτηρίζεται ὡς μία ἀπὸ τὶς χειρότερες τῶν τελευταίων ἐτῶν τόσο ἀπὸ πλευρᾶς διαβίωσης ὅσο καὶ ἠθικῶν ἀξιῶν. Οἰκονομικὴ κρίση, φτώχεια, περικοπές… μὲ ἀποτέλεσμα χιλιάδες οἰκογένειες νὰ βρίσκωνται σὲ ἀπόγνωση. Πολλοὶ λένε ὅτι τὸ Ἑλληνικὸ κράτος καταρρέει. Τί θὰ μᾶς σώση ἄραγε;

.       Ἀπάντηση: Δὲν εἶμαι βέβαιος ὅτι εἶναι ἡ χειρότερη περίοδος τῶν τελευταίων ἐτῶν, γιατί ἐμεῖς οἱ μεγαλύτεροι περάσαμε καὶ ἄλλες δύσκολες περιόδους. Ὅταν ἤμουν στὸ Δημοτικὸ καὶ τὸ Γυμνάσιο ἡ οἰκογένειά μου βρισκόταν σὲ δεινὴ οἰκονομικὴ κατάσταση. Σπούδασα στὴν Θεολογικὴ Σχολὴ ἐργαζόμενος, γιατί δὲν εἶχα καμμία οἰκονομικὴ βοήθεια ἀπὸ τὸ σπίτι μου. Οἱ γονεῖς μου ἦταν πολὺ καλοὶ Χριστιανοί, μᾶς ἀγαποῦσαν, ἀλλὰ δὲν εἶχαν τὶς οἰκονομικὲς δυνατότητες νὰ μὲ σπουδάσουν. Ὅμως περάσαμε ὅλες αὐτὲς τὶς δυσκολίες καὶ δοξάζω τὸν Θεό. Ἐπίσης, παλιότεροι καὶ νεώτεροι περάσαμε ἀπὸ πολέμους, κακουχίες, πείνα ἐμφυλίους σπαραγμούς, δικτατορίες κλπ.
.        Πάντως, ὁ λαός μας ἔχει πολλὲς πνευματικὲς ἀντιστάσεις, ἔχει πίστη στὸν Θεό, ὑπομονή, ξέρει νὰ προσεύχεται, νὰ ἐμπιστεύεται τὴν Ἐκκλησία, νὰ ἐκκλησιάζεται καὶ νὰ ἐλπίζη στὴν ἀγάπη τοῦ Θεοῦ. Τελικά, αὐτὸ ποὺ συνέβη τὰ τελευταῖα χρόνια εἶναι μία ἀποστασία ἀπὸ τὸν Θεό, τὴν Ἐκκλησία, τὶς παραδόσεις, μία ἐκκοσμικευμένη ζωὴ ποὺ συνδέεται μὲ τὴν εὐδαιμονία, τὴν αἰσθησιοκρατία. Μάθαμε νὰ ζοῦμε μὲ εὐμάρεια, γι’ αὐτὸ μᾶς κακοφαίνεται τώρα ποὺ χάσαμε μερικὲς ὑλικὲς ἀπολαύσεις. Ἀλλὰ τελικὰ φαίνεται ὅτι λη ατ οκονομικ εμάρεια ταν πλασματική, ταν μία «φούσκα» ποσπασε, ταν μία πλούσια ζω μ δανεικά. Ατ ταν λάθος.
.         Βεβαίως, σήμερα πολλοὶ ὑποφέρουν, γιατὶ ζοῦν στὰ ὅρια τῆς φτώχειας. Τὸ περιγράψατε ὡραία στὴν τοποθέτησή σας. Ἡ μείωση τῶν μισθῶν εἶναι ἕνα μεγάλο πρόβλημα, ἀφοῦ οἱ οἰκογενειάρχες δὲν μποροῦν νὰ βοηθήσουν τὰ παιδιά τους στὸ νὰ ζήσουν καὶ νὰ σπουδάσουν. Ὅμως, τὸ μεγαλύτερο πρόβλημα εἶναι ἡ ἀνεργία τῶν νέων ἀνθρώπων. Εἶναι τρομερὸ νὰ εἶσαι νέος, νὰ ἔχης ὄρεξη γιὰ ἐργασία, νὰ ἔχης πτυχία, νὰ εἶσαι ταλαντοῦχος, καὶ νὰ μὴ μπορῆς νὰ ἐργασθῆς!
.          Αὐτὴν τὴν δύσκολη περίοδο θὰ μᾶς βοηθήση ἡ πίστη στὸν Θεό, ἡ ὑπομονή, ἡ ψυχραιμία καὶ βεβαίως μπορεῖ νὰ μᾶς βοηθήση ἡ Ἐκκλησία, μὲ τὴν ὅλη ζωὴ ποὺ διαθέτει.

“Πρέπει νὰ μάθουμε νὰ ζητᾶμε ἀπὸ τὸ Κράτος αὐτὸ ποὺ μπορεῖ νὰ μᾶς δώσει, 
καὶ ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία αὐτὸ ποὺ μπορεῖ νὰ μᾶς προσφέρει, καὶ ὄχι νὰ συγχέουμε τὶς ἁρμοδιότητες”
Ἐρώτηση: Ἀκούγεται κατὰ καιροὺς ὅτι ἡ Ἐκκλησία δὲν στάθηκε στὸ ὕψος τῶν περιστάσεων προκειμένου νὰ δώση ἕνα χέρι βοηθείας στοὺς ἀναξιοπαθοῦντες ποὺ σήμερα αὐξάνονται ραγδαία λόγῳ κρίσης. Δεδομένου, ὅτι ὁ φτωχὸς δὲν ἔχει ἀνάγκη μόνο τὸ φαγητό. Τί λέτε;

.       Ἀπάντηση: Αὐτὸ δὲν εἶναι σωστό, ἔστω καὶ ἂν λέγεται ἀπὸ μερικούς. Ἡ Ἐκκλησία μὲ τὴν ὅλη ὀργανωτικὴ διάρθρωσή της, λειτουργεῖ ὡς θεραπευτικὴ Κοινότητα ποὺ ἐνδιαφέρεται γιὰ τὴν πνευματικὴ καὶ ψυχικὴ ὑγεία τῶν ἀνθρώπων, ἀλλὰ καὶ γιὰ τὶς οἰκονομικὲς ἀνάγκες τους. Εἶναι ὁ μεγαλύτερος φιλανθρωπικὸς-προνοιακὸς φορέας τῆς Χώρας μας. Ἀπὸ διάφορα βιβλία ποὺ ἐκδόθηκαν, ἀλλὰ καὶ στοιχεῖα ποὺ ἔχει ἡ Ἱερὰ Σύνοδος στὴν διάθεσή της, φαίνεται ὅτι ἡ Ἐκκλησία διαθέτει περίπου ἑπτακόσια πενήντα (750) Ἱδρύματα ποὺ προσφέρουν βοήθεια στὸν λαὸ καὶ πέρυσι ξοδεύθηκε τὸ φανερὸ καὶ καταγεγραμμένο ποσὸ τῶν ἑκατὸ ἑκατομμυρίων εὐρὼ γιὰ ἔργα πρόνοιας καὶ φιλανθρωπίας. Καὶ αὐτὸ πρέπει νὰ αὐξηθῆ στὶς ἡμέρες μας γιὰ νὰ βοηθήσουμε ἀκόμη περισσότερο τοὺς ἀνθρώπους.
.          Αὐτὸ βέβαια τὸ φιλανθρωπικὸ ἔργο πρέπει νὰ τὸ δοῦμε μέσα ἀπὸ δύο προϋπο θέσεις. Ἡ μία ὅτι  κκλησία δν εναι «πουργεο Κοινωνικς Προνοίας», δν εναι ατς  πρτος κα ποκλειστικς σκοπός της. Τὸ Κράτος, κατὰ λόγο δικαιοσύνης, εἶναι ἁρμόδιο νὰ ἐνδιαφέρεται γιὰ τὶς οἰκονομικὲς ἀνάγκες τῶν ἀνθρώπων καὶ κακῶς ποὺ δὲν τὸ κάνει ὅπως πρέπει. Οἱ ἄνθρωποι δὲν θέλουν ἐλεημοσύνη, ἀλλὰ δικαιοσύνη, θέλουν δουλειὰ γιὰ νὰ βγάζουν τὸν ἐπιούσιο ἄρτο μὲ τὸν ἱδρώτα τους. Δὲν εἶναι δυνατὸν τὸ Κράτος νὰ ἀπεκδύεται τῶν εὐθυνῶν του καὶ νὰ τὰ φορτώνη σὲ ἄλλους Ὀργανισμοὺς καὶ τὴν Ἐκκλησία.
.           Ἡ ἄλλη προϋπόθεση εἶναι ὅτι  βαθύτερος σκοπς τςκκλησίας εναι  πνευματικ βοήθεια στν λαό. Τὸ εἴπατε πολὺ καλὰ στὴν τοποθέτησή σας. «Ὁ φτωχὸς δὲν ἔχει ἀνάγκη μόνο ἀπὸ φαγητό». Ὁ Χριστὸς εἶπε: «οὐκ ἐπ᾽ ἄρτῳ μόνῳ ζήσεται ἄνθρωπος, ἀλλ᾽ ἐπὶ παντὶ ρήματι ἐκπορευομένῳ διὰ στόματος Θεοῦ» (Ματθ. δ´, 4). Ἔτσι, ἡ Ἐκκλησία πρέπει νὰ προσφέρη πνευματικὴ τροφὴ στοὺς ἀνθρώπους ποὺ πεινοῦν καὶ διψοῦν γιὰ τὴν δικαιοσύνη τοῦ Θεοῦ, τὴν ἐσωτερικὴ εἰρήνη, τὴν πνευματικὴ ἐλευθερία, τὴν ἀπόκτηση νοήματος γιὰ τὴν ζωὴ καὶ τὴν ἀντιμετώπιση τοῦ θανάτου. Εἶναι αὐτὰ τὰ λεγόμενα ὑπαρξιακὰ ἐρωτήματα ποὺ ἀπασχολοῦν τοὺς νέους, τοὺς μεσήλικας καὶ τοὺς ἡλικιωμένους, δηλαδὴ τί εἶναι ἡ ζωή, τί εἶναι ὁ θάνατος, γιατί καὶ πῶς θὰ ζοῦν, πῶς θὰ πεθάνουν. Σήμερα ἀναπτύσσεται ἡ ὑπαρξιακὴ φιλοσοφία καὶ ἡ ὑπαρξιακὴ ψυχολογία, γιὰ νὰ ἀντιμετωπισθοῦν αὐτὰ τὰ ἐρωτήματα. Ἔτσι,  κκλησία μτν θεολογία της, τν λατρεία της κα τν ποιμαντική της διακονία μπορε ν βοηθήση ποτελεσματικ στ θέμα ατό, πλούσιους καπτωχούς, ργαζομένους κα νέργους, χοντες κα μ χοντες. κατάθλιψη κα  πελπισία κτυπάει παντο κα λες τς κατηγορίες τν νθρώπων. Ὁ Χριστὸς ἦλθε στὸν κόσμο γιὰ νὰ νικήση τὸν θάνατο, τὸν διάβολο, τὴν ἁμαρτία καὶ αὐτὸ τὸ μήνυμα διακηρύσσει ἡ Ἐκκλησία καὶ αὐτὴ τὴν ζωὴ προσφέρει στοὺς ἀνθρώπους. Ἐπειδή, ὅμως, ὁ ἄνθρωπος ἀποτελεῖται ἀπὸ ψυχὴ καὶ σῶμα γι’ αὐτὸ ἡ Ἐκκλησία ἐνδιαφέρεται καὶ γιὰ τὰ δύο, κατὰ κύριο λόγο γιὰ τὰ πνευματικὰ ζητήματα.
.        Ἐμεῖς, πάντωςπρέπει ν μάθουμε ν ζητμε π τ Κράτος ατ πο μπορε ν μς δώση, κα π τν κκλησία ατ πομπορε ν μς προσφέρη, κα χι ν συγχέουμε τς ρμοδιότητες, δηλαδ ν ζητμε π τ Κράτος ατ πο δίνει  κκλησία, καπ τν κκλησία ατ πο πρέπει ν λάβουμε π τ Κράτος.

“Δίχως Θεό ὅλα ἐπιτρέπονται”
Ἐρώτηση: Ἡ «κρίση» τῶν ἠθικῶν ἀξιῶν πιστεύετε ὅτι συνέβαλε καθοριστικὰ στὰ πάσης φύσεως προβλήματα ποὺ καλεῖται νὰ ἀντιμετωπίση ὁ Ἕλληνας;

.         Ἀπάντηση: Φυσικὰ οἱ λεγόμενες «ἠθικὲς ἀξίες» προκάλεσαν τὴν κρίση, γιατί μία ζωὴ χωρὶς «ἠθικὲς ἀξίες» καὶ ἀρχές, καταλήγει στὴν ἀρχὴ «ὁ θάνατός σου ἡ ζωή μου», «δίχως Θεὸ ὅλα ἐπιτρέπονται». Τότε δημιουργεῖται ἕνας ἀμοραλισμός, ἕνας ὀπορτουνισμός, μία ἀπαξίωση τῶν ἄλλων καὶ τελικὰ μία ἀλλοτρίωση δική μας. Ὅταν ὁ ἄνθρωπος γίνεται αἰχμάλωτος μιᾶς ἰδέας, καὶ μάλιστα φανταστικῆς ἢ ἀπάνθρωπης, τότε θέτει μέσα στὴν ζωή του τὸ σπέρμα τῆς καταστροφῆς. Αὐτὸ ἔδειξε ὁ Ντοστογιέφσκι σὲ ὅλα τὰ ἔργα του. Ὁ ὑπεράνθρωπος τοῦ Νίτσε, ποὺ μεταξὺ τῶν ἄλλων διακατεχόταν ἀπὸ τὴν ἀρχὴ ὅτι «ὁ Θεὸς ἀπέθανε» καὶ τὶς ἀρχὲς τοῦ ἀνελέητου πόθου τῆς ἐξουσίας, τῆς ζωῆς χωρὶς ἠθική, τῆς ἀναλγησίας στὸν πόνο τῶν ἄλλων, ὁδήγησε στὸν τρομερὸ δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο καὶ τὸ τρελλὸ λουτρὸ αἵματος ποὺ χύθηκε σὲ ὅλη τὴν ἀνθρωπότητα. Κάτωπ κάθε τραγωδία κρύβεται μία πάνθρωπη δεολογία, μία κτηνώδης «θική».
.          Ὅμως πιστεύω ὅτι γι μς τος Χριστιανος τ σύγχρονα προβλήματα δν εναι θέμα θικν ξιν, λλ ρνήσεως ντηρήσουμε τς ντολς το Χριστο, πο ναφέρονται στνλιγάρκεια, τν κατ Θεν πτωχεία, τν γάπη πρς τν Θε κα τν πλησίον, τν ποδέσμευση π τν μαμμωνά. Τελικά, τ πρόβλημα πο προέκυψε, κα θ προκύπτη πάντα, εναι  λλειψη σκητικς.Στὴν Ἐκκλησία δὲν μιλᾶμε ἁπλῶς γιὰ ἠθική, βάσει μιᾶς φιλοσοφικῆς δεοντολογίας, ἀλλὰ γιὰ ἀσκητική. Ἂν ὅλοι μάθουμε νὰ ἀρκούμαστε στὰ ἀναγκαῖα γιὰ τὴν ζωή μας, ἂν μάθουμε νὰ ἐξαρτοῦμε τὴν ζωή μας ὄχι ἀπὸ τὸ ἔχειν, ἀλλὰ ἀπὸ τὸ εἶναι, ἂν δώσουμε βαρύτητα στὸν ἐσωτερικὸ ἑαυτό μας καὶ λύσουμε τὸ ὑπαρξιακὸ κενό, ποὺ ὑπάρχει μέσα μας, τότε θὰ λύσουμε καὶ πολλὰ ἄλλα ἐξωτερικὰ προβλήματα ποὺ μᾶς ἀπασχολοῦν.
.       Ἔτσι, ἡ ἀπομάκρυνση ἀπὸ αὐτὲς τὶς βασικὲς ἀρχὲς τῆς Παράδοσής μας μᾶς ὁδήγησαν ἕως ἐδῶ. Τουλάχιστον ἂς ἀνακάμψουμε, ἂς μετανοήσουμε, ἂς ἀλλάξουμε νοῦ, δηλαδὴ ἂς στρέψουμε τὸν νοῦ μας στὸν Θεὸ καὶ ἂς ἐπαναλάβουμε τὴν προσευχὴ τοῦ ἁγίου Γρηγορίου τοῦ Παλαμᾶ: «φώτισόν μου τὸ σκότος».

“Οἱ ἄνθρωποι σήμερα βασανίζονται…ἀπὸ τὴν ἀδιαφορία τῶν ἄλλων,
τῶν ἐχόντων καὶ κατεχόντων”
Ἐρώτηση: Οἱ ἄνθρωποι ποὺ σᾶς ἐπισκέπτονται τί εἶδος προβλήματα σᾶς θέτουν; Τί τοὺς «βασανίζει» περισσότερο καὶ τί τοὺς νουθετεῖτε νὰ κάνουν;

.         Ἀπάντηση: Ἡ Ἐκκλησία ὅπως πάντα, εἶναι τὸ μόνο καταφύγιο-«ἀποκούμπι» στὶς εὐχάριστες καὶ δυσάρεστες στιγμὲς τῆς ζωῆς μας. Ἔχουμε ἀπὸ τὰ μικρά μας χρόνια προσωπικὴ σχέση μὲ τὴν Ἐκκλησία. Μοιάζουμε, ὅπως ἔλεγε ἕνας Ἁγιορείτης, σὰν τὰ μικρὰ παιδιὰ ποὺ παίζουν ὅλη τὴν ἡμέρα ἔξω ἀπὸ τὸ σπίτι μὲ τὰ χώματα, λερώνονται, ἀλλὰ ὅταν βραδυάζη καὶ τὰ φωνάζει ἡ μητέρα τους, μπαίνουν στὸ σπίτι γιὰ νὰ ἀναπαυθοῦν, νὰ πλυθοῦν, νὰ φάγουν καὶ νὰ ξεκουρασθοῦν. Αὐτὴ εἶναι ἡ Ἐκκλησία μας, εἶναι ἡ μητρικὴ ἀγκαλιὰ ἀκόμη καὶ γιὰ τὰ πιὸ ἀτίθασα παιδιά της, εἶναι ἡ πατρική μας οἰκογένεια, τὸ πατρικό μας σπίτι. Εἶναι ἡ πνευματική μας μήτρα ποὺ μᾶς ζωογονεῖ, ἀρκεῖ νὰ μὴ σπάσουμε τὸν ὀμφάλιο λῶρο ποὺ μᾶς συνδέει μαζί της. Ὅταν ὅλοι μᾶς ἀπογοητεύουν, μᾶς πληγώνουν, μᾶς στενοχωροῦν, ἡ Ἐκκλησία μᾶς ζεσταίνει καὶ μᾶς παρηγορεῖ.
.        Καὶ σὲ αὐτὲς τὶς δύσκολες ὧρες πολλοὶ ἄνθρωποι ἔρχονται στὰ Γραφεῖα, στοὺς Ναούς. Ἀνοίγουν τὴν καρδιά τους καὶ λένε τὸν πόνο τους. Μερικὲς φορὲς κλαῖνε καὶ διαμαρτύρονται, ὅπως τὰ παιδιὰ ποὺ εἶναι πληγωμένα καὶ ὅταν συναντοῦν τὴν μάνα τους πέφτουν στὴν ἀγκαλιά της καὶ κλαῖνε ἢ ἀκόμη καὶ ξεσποῦν ἐναντίον της, ὡσὰν αὐτὴ νὰ εὐθύνεται γιὰ ὅσα περνοῦν. Καὶ ἐμεῖς, ὅπως ἡ ὑπομονητικὴ μάνα, ἀπευθύνουμε παρακλητικοὺς λόγους, ἀφοῦ τότε ὁ πονεμένος ἄνθρωπος θέλει ἕνα χάδι, ἕναν τρυφερὸ λόγο, μία παρήγορη φωνή, καὶ στὴν συνέχεια τοὺς βοηθᾶμε ὅσο μποροῦμε καὶ στὰ κοινωνικά τους προβλήματα.
.        Βεβαίως, τοὺς συγχρόνους ἀνθρώπους βασανίζει ἡ ἀνεργία καὶ ἡ ἔλλειψη τῶν ἀναγκαίων γιὰ νὰ συντηρήσουν τὴν οἰκογένειά τους. Ἀλλὰ κυρίως τοὺς βασανίζει ἡ ἀδιαφορία τῶν ἄλλων, τῶν ἐχόντων καὶ κατεχόντων, ἡ μὴ χρηστὴ διαχείρηση τῶν κοινῶν γιὰ τὰ ὁποία εὐθύνονται, ἡ ἀδράνεια νὰ ἐλέγχουν τὰ οἰκονομικὰ τῆς Χώρας. Γιατί αὐτοὶ ποὺ μᾶς διοικοῦσαν νὰ μὴ φροντίζουν γιὰ τὴν οἰκονομία τῆς Χώρας, γιατί νὰ μὴ εἶναι εἰλικρινεῖς μὲ τὸν λαό, γιατί νὰ ἀφήσουν νὰ ἀδειάσουν τὰ ταμεῖα τοῦ Κράτους; Πς εναι δυνατν τ Κράτος νεσπράττη φόρους π τν λα 54 δισ. ερώ, πο οσιαστικ εναινταποδοτικοί, κα π ατ ν δίνη τ 47 δισ. ερ γι τος τόκους πο φείλει, πότε ν ζομε μόνο μ 7 δισ. ερώ; Ποιός εθύνεται γι’ ατν τν συμφορά; Γιατί δειασαν τ σφαλιστικταμεα; Ποιός εθύνεται γι’ ατό;
.        Αὐτὸ καὶ ἄλλα πολλὰ λένε. Ἐμεῖς, πάντως, προσπαθοῦμε νὰ ἀνορθώσουμε τοὺς ἀνθρώπους ψυχολογικὰ καὶ πνευματικά, προσπαθοῦμε νὰ νοηματοδοτήσουμε τὸν βίο τους, νὰ τοὺς κάνουμε νὰ συνειδητοποιήσουν ὅτι οἱ βασικές τους ἀνάγκες εἶναι κυρίως οἱ πνευματικές, αὐτὲς στὴν πραγματικότητα ἀναζητοῦν, ἔστω κι ἂν δὲν τὸ καταλαβαίνουν. Φυσικά, κάνουμε ,τι μπορομε γι ν τοςπαλύνουμε τν πόνο π τν οκονομικ νέχεια. Προσπαθοῦμε νὰ διοργανώσουμε τὶς Ἐνορίες καὶ τοὺς «Συνδέσμους Ἀγάπης» γιὰ νὰ βοηθήσουν. Συμβουλεύω τοὺς οἰκογενειάρχες τουλάχιστον νὰ μαγειρεύουν μερικὲς μερίδες φαγητοῦ περισσότερο ἀπὸ ὅ,τι ἔκαναν προηγουμένως, γιὰ νὰ τὶς δίνουν σὲ ὅσους ἔχουν ἀνάγκη στὴν γειτονία τους. Κάτι εἶναι καὶ αὐτό.

Ἐρώτηση: Τὸ Τριώδιο εἶναι μία εὐκαιρία.. γιὰ τὸν Χριστιανὸ νὰ κάνει ἕνα νέο ξεκίνημα στὴν ζωή του;

.     Ἀπάντηση: Ἔχετε δίκαιο, ὅταν ἀναφέρεσθε στὴν περίοδο τοῦ Τριωδίου, μία κατ’ ἐξοχὴν πνευματικὴ περίοδο, περίοδο μετανοίας, προσευχῆς καὶ ἀναθεώρησης πολλῶν πραγμάτων.
.        Μὲ τὴν ἔναρξη τοῦ Τριωδίου ἀρχίζει μία περίοδος ποὺ φθάνει μέχρι τὸ Πάσχα καὶ ἀπὸ ἐκεῖ μέχρι τὴν ἑορτὴ τῶν Ἁγίων Πάντων. Μᾶς δίνεται ἡ δυνατότητα νὰ δοῦμε ὅλη τὴν παγκόσμια ἱστορία, ποὺ ἄρχισε μὲ τὴν δημιουργία τοῦ ἀνθρώπου, τὴν πτώση του, τὴν ἐνανθρώπηση τοῦ Χριστοῦ, τὴν Σταύρωση καὶ Ἀνάστασή Του, τὴν Πεντηκοστὴ καὶ τὸν ἁγιασμὸ-θέωση τοῦ ἀνθρώπου. Αὐτὴ εἶναι στὴν πραγματικότητα ἡ ἐκκλησιαστικὴ ἱστορία, ἡ ὁποία μᾶς δείχνει πῶς μποροῦμε νὰ εἰσέλθουμε στὸ Ἁγιολόγιο τῆς Ἐκκλησίας καὶ νὰ ἑορτάζουμε καὶ ἐμεῖς προσωπικὰ τὴν ἑορτὴ τῶν Ἁγίων Πάντων.
.          Ατ  παγκόσμια κα κκλησιαστικ στορία πρέπει ν γίνη κα προσωπική μας στορία πο κτυλίσσεται στν χρο τς καρδις, μ τς πτώσεις κα τς ναστάσεις, μ τς σταυρώσεις κατς παρνήσεις, μ τ πάθη κα τν θεραπεία τους, μ τν προδοσία κα τν γάπη το Νυμφίου, μ τν κάθοδο στν δη κα τν γερσηπ τ μνμα τς πελπισίας, μ τν πόγνωση κα τν χαρ τςμφανίσεως το ναστάντος Χριστο, μ τν ναμον κα τν λευση το γίου Πνεύματος καὶ πολλὰ ἄλλα.
.         Αὐτὰ εἶναι τὰ δικά μας πανηγύρια, δηλαδὴ εἶναι ἡ προσπάθεια νὰ βγάζουμε τὶς μάσκες τῆς ὑποκρισίας καὶ νὰ ἀποκτήσουμε τὴν κατὰ Θεὸν ἁπλότητα, τὸ νὰ μεθέξουμε τοῦ μυστηρίου τοῦ Σταυροῦ καὶ τῆς Ἀναστάσεως τοῦ Χριστοῦ.

Ἐρώτηση: Πῶς σχολιάζετε τὰ ὅσα εἶπε πρόσφατα ὁ Μητροπολίτης Πειραιῶς Σεραφεὶμ περὶ μασωνίας καὶ Ἑβραίων;

.         Ἀπάντηση: Ποτὲ δὲν σχολιάζω ἀπόψεις ἄλλων Ἀρχιερέων, πολὺ δὲ περισσότερο τὶς ἀπόψεις τοῦ Σεβ. Μητροπολίτου Πειραιῶς Σεραφείμ, ὁ ὁποῖος γενικὰ διακρίνεται γιὰ τὸ ὁμολογιακὸ πνεῦμα, τὴν εἰλικρίνεια καὶ τὸν αὐθορμητισμό του.
.        Πάντως, μοῦ δίνετε τὴν ἀφορμὴ νὰ πῶ τὴν ἄποψή μου γιὰ τὸ γεγονὸς ὅτι πολλοί, μεταξὺ αὐτῶν καὶ ὁ ὁμιλῶν, κάνουν τὴν διάκριση μεταξὺ θρησκείας καὶ Ἐκκλησίας.
.        θρησκεία στηρίζεται στν μαγεία, τν δεισιδαιμονία κα τν μυστικισμό. Συνήθως οἱ ἄνθρωποι ποὺ ἀνήκουν σὲ μία θρησκεία πιστεύουν σὲ ἕναν ἰδεατό, ἀνύπαρκτο, φανταστικὸ Θεὸ καὶ οὐσιαστικὰ αὐτὸ εἶναι ἀθεΐα, γιατί ἡ πίστη σὲ ἕναν Θεὸ ποὺ δὲν ὑπάρχει εἶναι ἀθεϊστική. Μι τέτοια πίστη διαστρέφει τν διανοητικκα νοερ κόσμο τς ψυχς, δημιουργε μίση, χθρότητες,ντιπαλότητες κα ξάπτει τν φονταμενταλισμό, τν φανατισμό. Πρόκειται γι μία ψυχική, σωματικ κα κοινωνικ διαστροφή.
.        Ἀντίθετα,  κκλησία εναι μία Κοινότητα πο πιστεύει καλατρεύει ναν ζωντανό, παρκτ Θε κα ο νθρωποι μέσα σ ατνποκτον ασθηση τς πάρξεώς Του, μ τν κάθαρση τς καρδις, τν φωτισμ το νο κα τν θέωση.  κκλησία εναι τ Σμα τοΧριστο. Ατ  ν Χριστ κοινότητα εναι οκογένεια πο διατηρεπραγματικς σχέσεις μ τν Θε κα τν νθρωπο, εναι πνευματικθεραπευτήριο πο θεραπεύει τν πνευματικ σθεν τν νθρωπο.
.          Στὴν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία διδάσκεται καὶ βιώνεται ἡ ἐμπειρία τῶν Προφητῶν, Ἀποστόλων καὶ Πατέρων καὶ ἡ ἀγωνιστικότητα τῶν μαρτύρων καὶ τῶν ἀσκητῶν. Μάλιστα, οἱ Ἀποστολικοὶ Πατέρες καὶ οἱ Πατέρες τοῦ 4ου αἰῶνος διατύπωσαν τὴν Ἀποκάλυψη τοῦ Χριστοῦ μὲ τὴν ἑβραϊκὴ καὶ ἑλληνικὴ σκέψη, διέσωσαν τὸ καλύτερο ποὺ συνάντησαν σὲ αὐτοὺς τοὺς πολιτισμούς. Ἔτσι,  Χριστιανισμς παρουσιάσθηκε στν στορία ς τ «τρίτο γένος», δηλαδ δν χει οτε βραϊκ οτε λληνικ σκέψη,λλ κάτι νέο. τσι,  ρθόδοξη κκλησία εναι περεθνικ καναντίον κάθε θνοφυλετισμοῦ ποος χει καταδικασθ π τν Σύνοδο το 1872 στν Κωνσταντινούπολη ς αρεση.
.         Ὅσοι ἔχουν περάσει μέσα ἀπὸ τὴν λαίλαπα τῶν καταστροφικῶν θρησκειῶν καὶ σεκτῶν καὶ σοι ζον πραγματικ μέσα στν κκλησίας κοινότητα, οκογένεια κα θεραπευτήριο καταλαβαίνουν τν διαφορ μεταξ θρησκείας κα κκλησίας. Δν μπορε κανες ν τξηγήση ατ μ λογικ πιχειρήματα. σχύει  ρχή: «ρχου καδε», «γεύσασθε κα δετε τι χρηστς  Κύριος», «σχολάσατε καγντε».
.        Πρέπει δὲ νὰ τονίσω ὅτι ὅταν διάφορες πολιτικές, οἰκονομικὲς ἢ ἐθνικιστικὲς δυνάμεις ἐκμεταλλεύονται τὶς θρησκεῖες, τότε ἀναφύονται χειρότερα προβλήματα, βασανίζονται πιὸ πολὺ οἱ ἄνθρωποι καὶ οἱ κοινωνίες. Εἶναι τὸ ἴδιο ὅταν οἱ λεγόμενες «Χριστιανοδημοκρατικὲς ἢ σοσιαλιστικὲς κομματικὲς παρατάξεις» ἐκμεταλλεύονται τὰ ὄντως ἐπαναστατικὰ λόγια τοῦ Χριστοῦ καὶ κάνουν τὸν Χριστιανισμὸ ἰδεολογία μὲ πολιτικοὺς σκοπούς, ὁπότε ἀφυδατώνεται ἡ ἀλήθεια τοῦ Χριστοῦ.
.        Ἔτσι, σεβόμαστε τὶς θρησκεῖες καὶ τὶς λατρεῖες τους, ἔστω κι ἂν δὲν συμφωνοῦμε μὲ αὐτές, ἀλλὰ ἀρνούμαστε τοὺς ποικιλόμορφους καὶ ἐπικίνδυνους «-ισμοὺς» ποὺ ἐκμεταλλεύονται πολιτικά, κοινωνικὰ καὶ οἰκονομικὰ τὰ θρησκευτικὰ συναισθήματα τῶν ἀνθρώπων καὶ ἐπιβάλλουν ποικιλώνυμες καὶ ποικιλότροπες δικτατορίες.

“Ὅταν θὰ παύσουν νὰ ὑπάρξουν νὰ ὑπάρχουν Ἅγιοι,
τότε θὰ γίνει ἡ Δευτέρα παρουσία τοῦ Χριστοῦ”
Ἐρώτηση: Ὁ κόσμος μᾶς ρωτάει συχνά, μορφὲς ὅπως οἱ γέροντες Παΐσιος καὶ Πορφύριος ὑπάρχουν σήμερα;

.        Ἀπάντηση: Ετυχς πο γνωρίσαμε τος φωτισμένους ντως Γέροντες, τος πατέρες Παΐσιο κα Πορφύριο κα λλες σύγχρονες πατερικς μορφές, πο μς δειξαν τί εναι  κκλησία κα πςναδεικνύει  Θεός, δι τς κκλησίας, τος φίλους Του. Πολλοὶ ἀπὸ μᾶς αἰσθάνθηκαν κοντὰ τοὺς τὴν ἀγάπη τοῦ Θεοῦ. Αὐτοὶ οἱ Γέροντες παρηγόρησαν χιλιάδες ἀνθρώπους καὶ μάλιστα σὲ πολλὲς περιπτώσεις ἀνέπαυσαν τὰ πιὸ ἀτίθασα παιδιὰ τοῦ Θεοῦ. Πρέπει ὅμως νὰ φανοῦμε ἀντάξιοι αὐτῆς τῆς δωρεᾶς.
.        Πάντως, ἐφ’ ὅσον ὑπάρχει ὁ Θεὸς καὶ ἡ Ἐκκλησία, ὑπάρχουν πάντα τέτοιες ἅγιες μορφές. Ὅπως εἶπα προηγουμένως, οἱ ἅγιοι εἶναι γεννήματα τῆς Ἐκκλησίας, πέρασαν μέσα ἀπὸ τὸν Σταυρὸ καὶ τὴν Ἀνάσταση τοῦ Χριστοῦ, τὴν Πεντηκοστὴ καὶ δίνουν τὴν μαρτυρία τῆς νέας ζωῆς ποὺ ἔφερε στὸν κόσμο ὁ Θεός.
.        Ἀλίμονον ἂν δὲν ὑπάρχουν καὶ σήμερα τέτοιες μορφές. Εἶναι σὰν νὰ θεωροῦμε ὅτι ἔπαυσε νὰ ὑπάρχη ἡ Ἐκκλησία ἢ εἶναι στείρα καὶ δὲν γεννᾶ. Ἡ ἀλήθεια εἶναι ὅτι ταν θ παύσουν ν πάρχουνγιοι, τότε θ γίνη  Δευτέρα Παρουσία το Χριστο.
.         Στὸ Ἅγιον Ὄρος ὑπάρχουν καὶ σήμερα πολλοὶ εὐλογημένοι μοναχοὶ ποὺ δοξάζουν τὸν Θεὸ καὶ δοξάζονται ἀπὸ Αὐτόν. Τὸ Ἅγιον Ὄρος ἐξακολουθεῖ νὰ εἶναι ἕνα μεγάλο φῶς, ποὺ ὅταν τὸ βλέπουν, ὅσοι δὲν διαθέτουν κατάλληλη ὅραση, τυφλώνονται καὶ νομίζουν ὅτι φταῖνε οἱ μοναχοὶ ποὺ μένουν ἐκεῖ. Ἀλλὰ καὶ ἐκτὸς τοῦ Ἁγίου Ὄρους, στὰ Μοναστήρια καὶ τὶς κοινωνίες ὑπάρχουν εὐλογημένα παιδιὰ τοῦ Θεοῦ καὶ τῆς Ἐκκλησίας, ποὺ φωτίζουν ὅσους καταλαβαίνουν καὶ ἔχουν ἀνάγκη.
.       Τὸ πρόβλημα εἶναι ὅτι δὲν βλέπουμε ἐμεῖς τοὺς ἁγίους, δὲν τοὺς αἰσθανόμαστε, δὲν ὀσφραινόμαστε τὴν παρουσία τους. Ατ γίνεται γιατί δν χουμε ναζητήσεις ψηλές, δν διαθέτουμε πνευματικς ασθήσεις γι ν τος ναγνωρίσουμε κα ν τος ψηλαφήσουμε.Ἐφαρμόζεται καὶ σὲ αὐτὴ τὴν περίπτωση ὁ λόγος τοῦ Χριστοῦ: «Πᾶς γὰρ ὁ αἰτῶν λαμβάνει καὶ ὁ ζητῶν εὑρίσκει καὶ τῷ κρούοντι ἀνοιγήσεται» (Ματθ. ζ´, 8). σοι ναζητον πραγματικ τν Θε κα τος γίους, θ τος συναντήσουν πωσδήποτε, μλλον ατο ο διοι οσύγχρονοι πιζντες γιοι θ πνε γι ν τος βρον κα ν τος γεμίσουν μ τ δρα το Θεο. Τέτοιος εἶναι ὁ δικός μας Θεός. Ἔρχεται μυστικά, τοῦ ἀρέσει νὰ ἀνατρέπη ὅλα τὰ λογικὰ προγράμματα, φανερώνει τὴν ἀγάπη Του, δυνατά, ξαφνικὰ καὶ ἐκπληκτικὰ σὲ ὅσους πονοῦν καὶ Τὸν ἀναζητοῦν. Μεθάει νηφάλια αὐτοὺς ποὺ ἀναζητοῦν «τὸν καλὸν οἶνον», τὸ δυνατὸ κρασί.

ΠΗΓΗ: «ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ» (http://christianvivliografia.wordpress.com/), http://www.agioritikovima.gr/