"᾿Εγώ εἰμί τὸ Α καὶ τὸ Ω, ἡ ἀρχὴ καὶ τὸ τέλος, ὁ πρῶτος καὶ ὁ ἔσχατος" (᾿Αποκ. κβ΄, 13)

Κείμενα γιά τήν ἑλληνική γλῶσσα στή διαχρονική της μορφή, ἄρθρα ὀρθοδόξου προβληματισμοῦ καί διδαχῆς, ἄρθρα γιά τήν ῾Ελλάδα μας πού μᾶς πληγώνει...


Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ᾿Ιησοῦς Χριστός. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ᾿Ιησοῦς Χριστός. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τρίτη 5 Οκτωβρίου 2010

"οἱ πάντες γὰρ τὰ ἑαυτῶν ζητοῦσιν, οὐ τὰ τοῦ Χριστοῦ Ἰησοῦ"

  "οἱ πάντες γὰρ τὰ ἑαυτῶν ζητοῦσιν, οὐ τὰ τοῦ Χριστοῦ Ἰησοῦ"



Τό σημερινό ἀποστολικό ἀνάγνωσμα μᾶς διδάσκει....

Φιλιπ. 2,16 λόγον ζωῆς ἐπέχοντες, εἰς καύχημα ἐμοὶ εἰς ἡμέραν Χριστοῦ, ὅτι οὐκ εἰς κενὸν ἔδραμον οὐδὲ εἰς κενὸν ἐκοπίασα.
Φιλιπ. 2,16 Κρατείτε, λοιπόν, σταθερά, χωρίς αμφιβολίας και χαλαρότητας, τον λόγον του Ευαγγελίου, που είναι ζωή και μεταδίδει ζωήν. Αυτό δε θα είναι και δι' εμέ καύχημα κατά την μεγάλην ημέραν της Δευτέρας Παρουσίας του Χριστού, διότι θα φανή έτσι, ότι δεν έτρεξα ανωφελώς ούτε και εκοπίασα χωρίς αποτέλεσμα.
 
Φιλιπ. 2,17 Ἀλλ᾿ εἰ καὶ σπένδομαι ἐπὶ τῇ θυσίᾳ καὶ λειτουργίᾳ τῆς πίστεως ὑμῶν, χαίρω καὶ συγχαίρω πᾶσιν ὑμῖν·
Φιλιπ. 2,17 Αλλά και αν ακόμη χύνω σαν σπονδήν σταγόνα προς σταγόνα το αίμα μου εις την θυσίαν μου, την οποίαν ως ιεράν λειτουργίαν προσφέρω προς τον Θεόν, δια να διακονήσω εις την ιδικήν σας πίστιν, (και αν υφίσταμαι βαρυτάτας θλίψεις προς χάριν σας μέχρι και του θανάτου) χαίρω δι' αυτό και χαίρω μαζή με όλους σας δια τα σωτήρια αποτελέσματα, που θα φέρη εις σας αυτή η σπονδή μου.
 
Φιλιπ. 2,18 τὸ δ᾿ αὐτὸ καὶ ὑμεῖς χαίρετε καὶ συγχαίρετέ μοι.
Φιλιπ. 2,18 Το ίδιο να αισθάνεσθε και σεις, να μη λυπήσθε, αλλά να χαίρετε δια την σωτηρίαν σας, να χαίρετε δε ακόμη μαζή μου δια τας θυσίας μου.
 
Φιλιπ. 2,19 Ἐλπίζω δὲ ἐν Κυρίῳ Ἰησοῦ Τιμόθεον ταχέως πέμψαι ὑμῖν, ἵνα κἀγὼ εὐψυχῶ γνοὺς τὰ περὶ ὑμῶν·
Φιλιπ. 2,19 Εχων όμως πεποίθησιν στον Κυριον ελπίζω, ότι σύντομα θα στείλω εις σας τον Τιμόθεον, δια να χαρώ και εγώ και ευφρανθώ, όταν με την επιστροφήν του μου δώση καλάς πληροφορίας δια σας.
 
Φιλιπ. 2,20 οὐδένα γὰρ ἔχω ἰσόψυχον, ὅστις γνησίως τὰ περὶ ὑμῶν μεριμνήσει·
Φιλιπ. 2,20 Σας στέλλω δε τον Τιμόθεον, διότι δεν έχω κανένα άλλον, που να έχη την αυτήν με έμενα αγάπην, το αυτό ενδιαφέρον και τα αυτά φρονήματα, ο οποίος θα φροντίση ειλικρινώς και ανιδιοτελώς δια τα ζητήματά σας.
 
Φιλιπ. 2,21 οἱ πάντες γὰρ τὰ ἑαυτῶν ζητοῦσιν, οὐ τὰ τοῦ Χριστοῦ Ἰησοῦ.
Φιλιπ. 2,21 Διότι όλοι κατά την εποχήν αυτήν ζητούν και επιδιώκουν με ιδιοτέλειαν τα συμφέροντά των, τας ανέσεις και αναπαύσεις των και όχι αυτά που θέλει ο Χριστός.
 
Φιλιπ. 2,22 τὴν δὲ δοκιμὴν αὐτοῦ γινώσκετε, ὅτι ὡς πατρὶ τέκνον σὺν ἐμοὶ ἐδούλευσεν εἰς τὸ εὐαγγέλιον.
Φιλιπ. 2,22 Την δοκιμασμένην άλλωστε ειλικρίνειαν και αφοσίωσιν στο έργον του Χριστού και αρετήν του την γνωρίζετε, διότι μέχρι σήμερον έχει συνεργασθή μαζή μου στο έργον του Ευαγγελίου με τέτοιαν προθυμίαν και υπακοήν, σαν το αγαπητό παιδί με το στοργικό πατέρα του.
 
Φιλιπ. 2,23 τοῦτον μὲν οὖν ἐλπίζω πέμψαι ὡς ἂν ἀπίδω τὰ περὶ ἐμὲ ἐξαυτῆς·
Φιλιπ. 2,23 Αυτόν, λοιπόν, ελπίζω να στείλω εις σας, αμέσως μόλις ίδω την καλήν έκβασιν της δίκης μου.   
 Σχόλιο: Ἡ ἑρμηνευτικὴ ἀπόδοση τοῦ κειμένου εἶναι τοῦ Ἰωάννου Κολιτσάρα. 

Κυριακή 5 Σεπτεμβρίου 2010

᾿Εκεῖ στόν ἀπόλυτο κίνδυνο θά εἶναι ᾿Εκεῖνος πλάϊ μας...





    Τό Φθινόπωρο μᾶς ἦρθε μέ μιά πτώση τῆς θερμοκρασίας καί μᾶς ἔφερε μιά δροσιά πού ὅλοι περιμέναμε. Εἶναι κάτι σάν τήν δροσιά πού φέρνει στήν ψυχή ἡ γνήσια καί ἔμπονος μετάνοια, ὕστερα ἀπό τόν φοβερό καύσωνα τῶν παθῶν καί τή ζάλη πού φέρνει ἡ ἁμαρτία. «Δρόσος ᾿Αερμών»...Κι αὐτό τό ἀεράκι πού καμιά φορά φυσᾶ αὐτήν τήν ἐποχή, μοιάζει σάν τήν αὔρα τοῦ ῾Αγίου Πνεύματος, πού ἐπισκιάζει τίς θεοφιλεῖς ψυχές. ᾿Αλήθεια, πόσο τήν ἔχουμε ἀνάγκη αὐτήν τήν αὔρα, τώρα πού σάν ζαλισμένο κοπάδι δέν ξέρουμε πού πηγαίνουμε!

   ΔΝΤ, μνημόνιο, τρόϊκα, οἰκονομική κρίση, δημοτικές ἐκλογές, ἀμείλικτη φορολογία –πάντα στίς πλάτες τῶν ἀσθενεστέρων-, ἡ μορφή τοῦ Γιωργάκη, ἡ ἀπουσία τοῦ Καραμανλῆ, ἡ χλιαρή παρουσία τοῦ Σαμαρᾶ, τά πυροτεχνήματα τοῦ Τσίπρα καί τῆς παρέας του καί ἡ φωνή τῆς ᾿Αλέκας –λές καί βγαλμένη ἀπό κάποιο μακρινό κόσμο-, ὅλα αὐτά συνθέτουν ἕνα ἀποπνικτικό τοπίο, πού μυρίζει μούχλα, κλειστό γιά μῆνες δωμάτιο καί ἀπαίσια μυρουδιά ἀνήλια φυλακῆς. Καί οἱ νέοι μας νά προσπαθοῦν μέ τά πτυχία στό χέρι νά βροῦν μιά θέση στόν ἥλιο.

   ῎Αχ, αὐτοί οἱ νέοι! Πῶς μέ πληγώνουν! Χωρίς ἰδανικά, οἱ νέοι τῶν cafe καί τῆς coca colla, οἱ νέοι πού περπατοῦν στούς δρόμους ἀνέμελοι καί δέν ἔχουν ἀκόμη συνειδητοποιήσει τί τούς περιμένει. Καί πίσω ἀπό τούς νέους κρύβονται οἱ ταλαίπωροι οἱ γονεῖς πού τσοντάρουν ἀπό τά ἐναπομείναντα εἰσοδήματά τους τούς νέους τῆς σημερινῆς ῾Ελλάδας. ᾿Ακούω μερικούς παλιούς τῶν μετακατοχικῶν χρόνων νά λένε: «Περάσαμε κι ἐμεῖς δύσκολα χρόνια, μά τά καταφέραμε»! Θά ἰσχύσει ἄραγε αὐτό καί γιά ᾿μᾶς; Πόσοι ἀπό ᾿μᾶς δέν θά λυγίσουν ἀπό τίς στερήσεις, τόν κοινωνικό καί οἰκονομικό ἀποκλεισμό, τήν ἀπελπισία πού προμηνύει τό μέλλον; ῾Υπάρχει ἐλπίδα; ῾Υπάρχει διέξοδος ἀπό τήν κρίση; ῾Υπάρχει κάποια ὄαση στή Σαχάρα τῆς σύγχρονης ἐποχῆς;

   Μερικές φορές πιάνω τόν ἑαυτό μου αἰσιόδοξο. Μιά περίεργη αἰσιοδοξία, πού ἀναρωτιέμαι μήπως πρόκειται γιά ψευδαίσθηση καί ἄπιαστο ὄνειρο; ῎Οχι, ὄχι, αυτή ἡ αἰσιοδοξία εἶναι κάτι τό χειροπιαστό. Εἶναι μιά αἰσιοδοξία πού πηγάζει ἀπό τήν πίστη μας στόν Χριστό τῆς ὀρθοδοξίας καί ὄχι στόν παραμορφωμένο Χριστό τοῦ Καθολικισμοῦ. ῾Ο λαός μας πιστεύει εἰλικρινῶς σέ μεγάλο βαθμό. Ο δύσκολες μέρες πού περνᾶμε κι αὐτές πού θά ἔρθουν, πιστεύω, πώς θά ἀφυπνίσουν ὅ, τι ὡραιότερο κρύβει μέσα του ὁ ῞Ελληνας καί θά ὑπάρξει κάποια ἀναγέννηση. Κάτι καινούργιο θά γεννηθεῖ. Φτάνει νά εἴμαστε κοντά στήν μητέρα μας ᾿Εκκλησία, φτάνει νά αὐξήσουμε λίγο τήν προσευχή μας, φτάνει νά γίνουμε λίγο πιό ἀληθινοί μέ τόν ἑαυτό μας καί τόν διπλανό μας. Φτάνει, τέλος, νά ἀγαπήσουμε τόν Χριστό μέ τήν θέρμη πού τόν ἀγαποῦσαν οἱ ἅγιοί μας. Φτάνει νά ἔχουμε γνήσια διάθεση γιά μαρτυρία μά καί γιά μαρτύριο. Νά ξεβολευτοῦμε λιγάκι καί νά ἀνοιχτοῦμε στό φουρτουνιασμένο πέλαγο τῶν δυσκολιῶν μέ ἀπόλυτη ἐμπιστοσύνη στόν ᾿Ιησοῦ Χριστό, ὁ ὁποῖος στέκεται ἐπί τῶν κυμάτων καί εἶναι ἕτοιμος νά μᾶς ἁπλώσει τό χέρι, ὅταν ἐμεῖς θά λιποψυχοῦμε καί θά καταποντιζόμαστε. ᾿Εκεῖ στόν ἀπόλυτο κίνδυνο θά εἶναι ᾿Εκεῖνος πλάϊ μας...

 Οδυσσεύς

Πέμπτη 1 Απριλίου 2010

Μερικές φορές πρέπει νά μιλᾶμε, ἰδίως ὄταν πρόκειται γιά τόν ἀγαπημένο μας ᾿Ιησοῦ!

Πέμπτη, 1 Απριλίου 2010

Απάντηση της Βασίλισσας Ελισάβετ στον Μητροπολίτη Πειραιώς

Άμεση ήταν η απάντηση της Βασίλισσας της Αγγλίας Ελισάβετ στον Μητροπολίτη Πειραιώς κ. Σεραφείμ, ο οποίος με επιστολή του παραπονέθηκε στην Βασίλισσα για την αήθη επίθεση του Έλτον Τζων κατά του Χριστού.
Επίσης, ο Μητροπολίτης Πειραιώς κ. Σεραφείμ, είχε ζητήσει από την Βασίλισσα να αφαιρεθεί από τον διάσημο μουσικό ο τίτλος Τιμής.
Σήμερα η εφημερίδα «Το Παρασκήνιο» δημοσιεύει αποκλειστικά την επιστολή της Βασίλισσας Ελισάβετ, η οποία αφήνει σαφώς να φανεί ότι συμφωνεί με τις αιτιάσεις του Μητροπολίτη Πειραιώς κ. Σεραφείμ.
Τέλος, να σημειώσουμε, ότι πολλοί ήταν εκείνοι που ειρωνεύτηκαν την επιστολή του Μητροπολίτη Πειραιώς κ. Σεραφείμ προς την Βασίλισσα Ελισάβετ, ότι δεν θα λάβει ποτέ απάντηση. Τελικά διεψεύσθησαν!
Η Επιστολή έχει ως εξής (μετάφραση από τα Αγγλικά):
Αγαπητέ Μητροπολίτη,
Σας ευχαριστώ για την επιστολή σας της 23ης Φεβρουαρίου, η οποία απευθύνεται στη Βασίλισσα.
Η Αυτή Μεγαλειότης σημείωσε τις προτάσεις σας σχετικά με τα σχόλια που έκανε ο τραγουδιστής Έλτον Τζων. Ήταν ευγενικό από μέρους σας να ενημερώσετε την Βασίλισσα για τις απόψεις.
Σχετικά με τον τίτλο Τιμής, θα πρέπει να σας εξηγήσω ότι, ενώ ο πρωθυπουργός δεν έχει ενεργό ρόλο στο να προτείνει ονόματα για να ληφθούν υπόψη, προτείνει ο ίδιος μια λίστα προτάσεων σχετικά με το να δοθεί η να αφαιρεθεί ένας τίτλος τιμής στην Αυτής Μεγαλειότητα.
Ως εκ τούτου, προωθώ την επιστολή σας στην αρμόδια γραμματεία (σ.σ. εννοεί του πρωθυπουργού, κ. Μπράουν).
Σας ευχαριστώ για τον χρόνο που αφιερώσατε στην υπόθεση.