"᾿Εγώ εἰμί τὸ Α καὶ τὸ Ω, ἡ ἀρχὴ καὶ τὸ τέλος, ὁ πρῶτος καὶ ὁ ἔσχατος" (᾿Αποκ. κβ΄, 13)

Κείμενα γιά τήν ἑλληνική γλῶσσα στή διαχρονική της μορφή, ἄρθρα ὀρθοδόξου προβληματισμοῦ καί διδαχῆς, ἄρθρα γιά τήν ῾Ελλάδα μας πού μᾶς πληγώνει...


Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα χρόνος. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα χρόνος. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Σάββατο 31 Ιουλίου 2010

Μπαμπά πόσα παίρνεις; (Διαβᾶστε το ἀξίζει)




Ένας πατέρας γυρίζει σπίτι από την εργασία του αργά, κουρασμένος και εκνευρισμένος, για να βρει τον πέντε ετών γιο του να τον περιμένει στην πόρτα.
ΓΙΟΣ: “Μπαμπά, μπορώ να σε ρωτήσω κάτι;”
ΠΑΤΕΡΑΣ: “Ναι βεβαίως, τι είναι;”
ΓΙΟΣ: “Μπαμπά, πόσα χρήματα παίρνεις στη μια ώρα;”
ΠΑΤΕΡΑΣ: “Αυτό δεν είναι δική σου δουλειά. Γιατί ρωτάς ένα τέτοιο πράγμα;” ρώτησε θυμωμένα.
ΓΙΟΣ: “Θέλω να ξέρω ακριβώς. Σε παρακαλώ πες μου, πόσα παίρνεις στη μια ώρα;”
ΠΑΤΕΡΑΣ: “Εάν πρέπει να ξέρεις παίρνω $50 την ώρα”.
ΓΙΟΣ: “Ωχ”, απάντησε το παιδί, με το κεφάλι του κάτω.
ΓΙΟΣ: “Μπαμπά σε παρακαλώ μπορείς να μου δανείσεις $25;”
Ο πατέρας εξαγριωμένος λέει, «εάν ο μόνος λόγος που ρώτησες είναι για να δανειστείς κάποια χρήματα και να αγοράσεις ένα ανόητο παιχνίδι ή κάποιες άλλες αηδίες, τότε να πας κατ' ευθείαν στο δωμάτιό σου και στο κρεβάτι σου. Σκέψου, γιατί είσαι τόσο εγωιστής. Δεν εργάζομαι σκληρά καθημερινά για τέτοιες παιδαριώδεις επιπολαιότητες”.

Το μικρό παιδί πήγε ήσυχα στο δωμάτιό του και έκλεισε την πόρτα.
Ο μπαμπάς κάθισε σκεπτόμενος την ερώτηση του παιδιού και νευρίαζε περισσότερο. Πώς τόλμησε να υποβάλλει τέτοια ερώτηση για να πάρει μόνο κάποια χρήματα;
Μετά από μια περίπου ώρα, ο μπαμπάς είχε ηρεμήσει και είχε αρχίσει να σκέφτεται.
“Ίσως είναι κάτι που πρέπει πραγματικά να αγοράσει ο μικρός με τα $25 και επιπλέον δεν ζητάει χρήματα πολύ συχνά”.

Πήγε λοιπόν στο δωμάτιο του παιδιού και άνοιξε την πόρτα.
“Κοιμάσαι γιε μου;” ρώτησε.
“Δεν κοιμάμαι” απάντησε το αγόρι.
“Σκεφτόμουν, ότι ίσως ήμουν πάρα πολύ σκληρός μαζί σου νωρίτερα” είπε ο μπαμπάς. “Ήταν μια δύσκολη ημέρα και έβγαλα την κούραση μου σε σένα. Εδώ είναι τα $25 που μου ζήτησες”.
Το παιδί έτρεξε κατ' ευθείαν επάνω του χαμογελώντας. “Σε ευχαριστώ μπαμπά!” φώναξε. Κατόπιν, πάει στο μαξιλάρι του και βγάζει από κάτω κάποια τσαλακωμένα χρήματα.
Ο πατέρας μόλις βλέπει ότι το παιδί έχει ήδη κάποια χρήματα, αρχίζει να νευριάζει.
Το μικρό παιδί αρχίζει να μετράει σιγά τα χρήματά του και κοιτάζει τον μπαμπά του.
“Γιατί θέλεις περισσότερα χρήματα εφόσον έχεις ήδη μερικά;” γκρίνιαξε ο πατέρας του.
“Επειδή δεν είχα αρκετά… αλλά τώρα έχω!” απάντησε το μικρό παιδί. Και συνέχισε:
“Μπαμπά, έχω $50 τώρα. Μπορώ να αγοράσω μια ώρα του χρόνου σου; Σε παρακαλώ έλα νωρίς αύριο σπίτι. Θα ήθελα πολύ να φάμε μαζί.”


Πηγή:http://tapantaedo1.blogspot.com

Δευτέρα 28 Ιουνίου 2010

Η ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ ΖΩΗΣ ΤΟΥ ΜΕΓΑΛΟΥ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ


ΤΡΕΙΣ ΤΕΛΕΥΤΑΙΕΣ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΕΣ ΕΝΟΣ ΜΕΓΑΛΟΥ


Κυκλοφόρησε εὐρέως στὸν διαδικτυακὸ χῶρο. Ἐδῶ ἀναδημοσιεύεται, χωρὶς νὰ εἶναι γνωστὴ ἡ ἀρχικὴ «πηγή» του.
Εὑρισκόμενος στὰ πρόθυρα τοῦ θανάτου, ὁ Μέγας Ἀλέξανδρος συνεκάλεσε τοὺς στρατηγούς του καὶ τοὺς κοινοποίησε τὶς τρεῖς τελευταῖες ἐπιθυμίες του:
1. Νὰ μεταφερθεῖ τὸ φέρετρό του στοὺς ὤμους ἀπὸ τοὺς καλύτερους γιατροὺς τῆς ἐποχῆς.
2. Τοὺς θησαυροὺς ποὺ εἶχε ἀποκτήσει (ἀσήμι, χρυσάφι, πολύτιμους λίθους) νὰ τοὺς σκορπίσουν σὲ ὅλη τὴ διαδρομὴ μέχρι τὸν τάφο του.
3. Τὰ χέρια του νὰ μείνουν νὰ λικνίζονται στὸν ἀέρα, ἔξω ἀπό τὸ φέρετρο, εἰς κοινὴν θέαν.Ἕνας ἀπὸ τοὺς στρατηγούς, ἔκπληκτος ἀπὸ τὶς ἀσυνήθιστες ἐπιθυμίες, ρώτησε τὸν Ἀλέξανδρο ποιοί ἦταν οἱ λόγοι.
Ὁ Ἀλέξανδρος τοῦ ἐξήγησε:
1. Θέλω οἱ πιὸ διαπρεπεῖς γιατροὶ νὰ σηκώσουν τὸ φέρετρό μου, γιὰ νὰ μποροῦν νὰ δείξουν μὲ αὐτὸ τὸν τρόπο ὅτι οὔτε ἐκεῖνοι δὲν ἔχουν, μπροστὰ στὸν θάνατο, τὴν δύναμη νὰ θεραπεύουν!
2. Θέλω τὸ ἔδαφος νὰ καλυφθεῖ ἀπὸ τοὺς θησαυρούς μου, γιὰ νὰ μποροῦν ὅλοι νὰ βλέπουν ὅτι τὰ ἀγαθά, ποὺ ἀποκτᾶμε ἐδῶ, ἐδῶ παραμένουν!
3. Θέλω τὰ χέρια μου νὰ αἰωροῦνται στὸν ἀέρα, γιὰ νὰ μποροῦν οἱ ἄνθρωποι νὰ βλέπουν ὅτι ἐρχόμαστε μὲ τα χέρια ἄδεια καὶ μὲ τὰ χέρια ἄδεια φεύγουμε, ὅταν τελειώσει γιὰ ἐμᾶς ὁ πιὸ πολύτιμος θησαυρός, ποὺ εἶναι ὁ χρόνος!
«” Ο ΧΡΟΝΟΣ” εἶναι ὁ πιὸ πολύτιμος θησαυρός, γιατί είναι περιορισμένος. Μποροῦμε νὰ δημιουργήσουμε χρῆμα, ἀλλὰ ὄχι περισσότερο χρόνο. Ὅταν ἀφιερώνουμε χρόνο σὲ ἕνα πρόσωπο, τοῦ παραχωροῦμε ἕνα μέρος ἀπὸ τὴ ζωή μας, ποὺ ποτὲ δὲν θὰ μπορέσουμε νὰ ἀναπληρώσουμε. Ὁ χρόνος εἶναι ἡ ζωή μας. ΤΟ ΚΑΛΥΤΕΡΟ ΔΩΡΟ, ποὺ μπορεῖς νὰ δώσεις σὲ κάποιον, εἶναι ὁ χρόνος σου !!!»
  • Σχόλιο «Χ. Β.»: Ὑπ᾽ αὐτὴν τὴν ἔννοια ἐπαναξιολογεῖται αὐθεντικότερα ἡ ἀφιέρωση – προσφορὰ πολλοῦ χρόνου στὸν Θεὸ μέσῳ τῆς ἐκκλησιαστικῆς Λατρείας. Ἂν καὶ ἐνίοτε διατυπώνεται τὸ αἴτημα τῆς ἐλαττώσεως τοῦ χρόνου τῶν ἐκκλησιαστικῶν Ἀκολουθιῶν, ἐν τούτοις ἡ παράμετρος τῆς ὑπαρξιακῆς αὐτοπροσφορᾶς στὸν Θεὸ διὰ τῆς προσφορᾶς χρόνου παραμένει ὁλοζώντανη καὶ ἀπαράγραπτη.
  • Πηγή:http://christianvivliografia.wordpress.com