Οἱ ἄνθρωποι ἐγκατέλειψαν τόν Θεό- ᾿Αλεξάντρ ᾿Ισάγεβιτς Σολζενίτσιν

Όταν πρωτοπήγα στο σχολείο στην πόλη Ροστόβ, στον ποταμό Ντόν – θυμάμαι ότι στο δρόμο μου περνούσα ένα αστραφτερό σήμα της Ένωσης των Αθεϊστών Αγωνιστών – οι συμμαθητές μου με κορόιδευαν, με την παρότρυνση των μελών της Komsomol, επειδή συνόδευα τη μητέρα μου στην τελευταία εκκλησία που απέμενε στην πόλη, και μου άρπαξαν το σταυρό που φορούσα στο λαιμό μου.

Αργότερα θυμάμαι την εξήγηση που έδιναν μερικοί γέροι για τις μεγάλες συμφορές που είχαν πέσει στη Ρωσία: «Οι άνθρωποι εγκατέλειψαν το Θεό γι’ αυτό συνέβησαν όλα αυτά» .

Από τότε πέρασα 50 ολόκληρα χρόνια μελετώντας την ιστορία της Ρωσικής Επανάστασης. Έχω διαβάσει εκατοντάδες βιβλία, έχω συγκεντρώσει εκατοντάδες προσωπικές μαρτυρίες κι έχω συνεισφέρει με οκτώ δικά μου βιβλία στην προσπάθεια να ξεκαθαριστούν τα χαλάσματα που άφησε πίσω της η μεγάλη αυτή εξέγερση.

Αλλά αν μου ζητούσε κάποιος να διατυπώσω όσο πιο επιγραμματικά γίνεται τη βασική αιτία της καταστροφικής αυτής Επανάστασης, που εξολόθρευσε 60 περίπου εκατομμύρια συμπατριωτών μου, δεν θα έβρισκα φράση πιο ταιριαστή από εκείνη: «Οι άνθρωποι εγκατέλειψαν το Θεό γι’ αυτό συνέβησαν όλα αυτά».

Ο ξεπεσμός της ανθρώπινης συνείδησης, που στερήθηκε τη θεία της διάσταση, είναι ένας από τους πιο αποφασιστικότερους παράγοντες όλων των μεγάλων εγκλημάτων αυτού του αιώνα. Όλες οι προσπάθειες να βρούμε διέξοδο από τις σημερινές συμφορές της ανθρωπότητας θα είναι μάταιες, όσο δεν αποπροσανατολίζουμε τη Συνείδησή μας, με Μετάνοια, προς το Δημιουργό του Κόσμου. Το νόημα της ζωής δε συνίσταται στην επιδίωξη της υλικής επιτυχίας αλλά στην αναζήτηση της πνευματικής καταδίωξης και ανάπτυξης. Ολόκληρη η ύπαρξή μας πάνω στη Γη δεν είναι παρά μία παροδική, μεταβατική φάση προς κάτι υψηλότερο. Ένα σκαλί της σκάλας. Μόνοι τους οι υλικοί νόμοι δεν μπορούν να εξηγήσουν τη Ζωή, ούτε να της δώσουν νόημα και κατεύθυνση.

Απέναντι στις φρούδες ελπίδες των δύο περασμένων αιώνων δεν έχουμε να αντιτάξουμε παρά μόνο τούτο: μία αποφασισμένη Αναζήτηση για να αγγίξουμε και πάλι το ζεστό χέρι του Θεού, το οποίο τόσο απερίσκεπτα απαρνηθήκαμε. Μόνον έτσι μπορούμε να ανοίξουμε τα μάτια μας και να αντικρίσουμε τα λάθη αυτού του δυστυχισμένου 20ού αιώνα και να οδηγήσουμε τα χέρια μας σωστά ώστε να τα διορθώσουμε.

Ο κόσμος μας παρασύρεται σ’ έναν ανεμοστρόβιλο. Αλλά μόνον στις ώρες τέτοιων δοκιμασιών εκδηλώνονται και τα υψηλότερα χαρίσματα του Ανθρωπίνου Πνεύματος.

πηγή: http://anastasiosk.blogspot.com/2010/06/blog-post_5821.html

αναδημοσιεύσεις α) http://exagorefsis.blogspot.com/

β) http://www.zoiforos.gr

Οἱ ἄθεοι δέν πρέπει νά λένε :“ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΘΕΟΣ!”, ἀλλά “Ἐγώ δέν ἔχω Θεό”-Ἁγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς

Ἐπιστολή τοῦ Ἁγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς
σέ πνευματικό του παιδί

Eνας συνάδελφός σου σού ἐπαναλαμβάνει συνεχῶς: “ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΘΕΟΣ!” Καί αἰσθάνεσαι σά νά σέ χτυπᾶ μέ μαστίγιο.
Κι ἐσύ ἀγωνιᾶς γιά τήν ψυχή του καί τή ζωή του. Καί καλά σκέφτεσαι.
Ἄν δέν ὑπάρχει ὁ Ζῶν κι ὁ Παντοδύναμος Θεός κι ἄν δέν εἶναι ἰσχυρότερος ἀπό τό θάνατο, τότε ὁ θάνατος εἶναι ὁ μοναδικός κυρίαρχος.
Καί ἡ κάθε ζωντανή ὕπαρξη δέν εἶναι παρά ἕνα κλωτσοσκούφι τοῦ θανάτου. Ἕνα ποντικάκι στό στόμα τῆς γάτας.
Μία φορά, ἀντικρούοντας τόν, τοῦ εἶπες: “Ὁ Θεός ὑπάρχει. Γιά σένα δέν ὑπάρχει”. Καί δέν ἔσφαλες. Γιατί ἐκεῖνοι πού ἀποκόπτονται ἀπό τόν Αἰώνιο καί Ζωοδότη Κύριο ἐδῶ στήν γῆ, ἀποκόπτονται ἀπό τή ζωή τήν πραγματική. Καί ἔτσι οὔτε ἐδῶ, οὔτε στήν ἄλλη ζωή θά γευθοῦν τό μεγαλεῖο του Θεοῦ καί τῆς πλάσης Του. Καί καλύτερα νά μήν εἴχαμε γεννηθεῖ, παρά νά εἴμαστε ἀποκομμένοι ἀπό τόν Θεό.
Ἄν ἤμουν στή θέση σου, θά τοῦ ἔλεγα τά ἑξῆς:
* Κάνεις λάθος, φίλε μου! Ὀρθότερο θά ἦταν, ἄν ἔλεγες: “Ἐγώ δέν ἔχω Θεό”. Διότι τό βλέπεις, ὅτι ὑπάρχουν τόσοι ἄνθρωποι γύρω σου, πού ἔχουν Θεό καί γι’ αὐτό διακηρύττουν ὅτι ὑπάρχει Θεός. Λοιπόν, μή λές: “Δέν ὑπάρχει Θεός”! Περιορίσου νά λές: “Ἐγώ δέν ἔχω Θεό”!
* Κάνεις λάθος! Μιλᾶς σάν τόν ἄρρωστο, πού λέει ὅτι δέν ὑπάρχει πουθενά ὑγεία!
* Κάνεις λάθος! Μοιάζεις μέ τόν τυφλό πού λέει: “Δέν ὑπάρχει φῶς στόν κόσμο”. Ὅμως φῶς ὑπάρχει. Καί εἶναι διάχυτο παντοῦ. Αὐτός ὁ δυστυχής δέν ἔχει τό φῶς του. Καί θά μιλοῦσε σωστά ἄν ἔλεγε: “Ἐγώ δέν ἔχω μάτια καί δέν βλέπω φῶς”.
* Κάνεις λάθος! Μιλᾶς σάν τό ζητιάνο, πού λέει: “Δέν ὑπάρχει χρυσάφι στή γῆ”. Μά χρυσάφι ὑπάρχει! Καί ἐπάνω στή γῆ! Καί μέσα στή γῆ! Αὐτός δέν ἔχει χρυσάφι! Τό σωστό θά ἦταν νά ἔλεγε: “Ἐγώ δέν ἔχω χρυσό”!
* Κάνεις λάθος! Μοιάζεις μέ τόν παλιάνθρωπο πού λέει: “Δέν ὑπάρχει καλωσύνη στόν κόσμο”. Ἐνῶ θά ἔπρεπε νά πεῖ: “Ἐγώ δέν ἔχω ἴχνος καλοσύνης μέσα μου”.
Αὐτό νά τοῦ πεῖς κι ἐσύ:
Συνάδελφε, κάνεις λάθος! Λάθος διακηρύττεις ὅτι δέν ὑπάρχει Θεός! Γιατί, ὅταν κάτι δέν τό ἔχεις ἐσύ καί δέν τό γνωρίζεις ἐσύ, δέν σημαίνει ὅτι δέν ὑπάρχει πουθενά κι ὅτι δέν τό ἔχει κανείς! Ποιός σου ἔδωσε τό δικαίωμα νά μιλᾶς ἐκ μέρους ὅλου του κόσμου; Ποιός σου ἔδωσε τήν ἄδεια νά διακηρύττεις, ὅτι τήν δική σου ἀρρώστια τήν ἔχουν ὅλοι; Ὅτι ὅλοι ἔχουν τήν δική σου πλάνη;
Φωνάζεις ὅτι δέν ὑπάρχει Θεός! Τό διακηρύττεις σέ ὅλον τόν κόσμο! Πολεμᾶς τήν ἀλήθεια!
Ἐκεῖνοι πού δέν θέλουν νά ζοῦν μέ τόν Θεό εἶναι ἐλάχιστοι. Ἀλλά καί γι’ αὐτούς ὁ Θεός ὑπάρχει! Τούς περιμένει. Μέχρι τήν τελευταία πνοή σ’ αὐτή τή γῆ!
Καί μόνο ἄν δέν φροντίσουν νά μετανοήσουν, ἔστω στήν τελευταία τους στιγμή, μόνο τότε ὁ Θεός στήν ἄλλη ζωή θά πάψει νά ὑπάρχει γι’ αὐτούς.
Καί θά τούς διαγράψει ἀπό τό βιβλίο τῆς ζωῆς.
Γι’ αὐτό πές του, σέ παρακαλῶ φίλε μου.
Γιά τό καλό της ψυχῆς σου. Γιά τά ἐπουράνια ἀγαθά. Γιά τά δάκρυα πού ἔχυσε ὁ Χριστός καί τίς πληγές πού δέχθηκε γιά ὅλους μας. Ἄλλαξε μυαλό! Μετανόησε!
Διορθώσου! Καί γύρισε στήν Ἐκκλησία μας! 

Πηγή:http://polemarchos.wordpress.com

Μαθήματα από την Ρωσία του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Ναυπάκτου και Αγίου Βλασίου κ. Ιεροθέου

Από τίς επισκέψεις μου στήν Ρωσία καί γενικά στίς χώρες πού είχαν κομμουνιστικά καθεστώτα διεπίστωσα ότι η νέα πολιτική κατάσταση αντιμετωπίζει διαφορετικά τήν Εκκλησία. Οι πολιτικοί αντιλαμβάνονται τήν αδικία πού έγινε σέ βάρος τής Εκκλησίας όλα τά τελευταία χρόνια πού διωκόταν, καί μέ πολλούς τρόπους τώρα επιδιώκει νά αποκαταστήση τά πράγματα. Βέβαια, σέ αυτό σημαντικό ρόλο έπαιξε η «αντίσταση» τού λαού, πού εξακολουθούσε όλα αυτά τά δύσκολα χρόνια νά πιστεύη στόν Θεό καί νά κρατά τίς παραδόσεις. Σέ πρόσφατη ανταπόκρισή του από τήν Μόσχα ο δημοσιογράφος Θανάσης Αυγερινός (Περιοδικό «Ελλάδα», «Μακεδονία» 6-1-2010) μάς ενημερώνει ότι ο Πρωθυπουργός τής Ρωσίας Βλαντιμίρ Πούτιν τήν ημέρα τών Χριστουγέννων επισκέφθηκε τόν Πατριάρχη Μόσχας καί Πασών τών Ρωσιών κ. Κύριλλο καί επήνεσε τήν Εκκλησία, διότι «προσφέρει πολλά γιά τή διαπαιδαγώγηση τών πολιτών στό πνεύμα τού πατριωτισμού, εμπνέει σέ όλους μας τήν αγάπη στήν ιστορία καί τίς πνευματικές αξίες». Συγχρόνως ο Ρώσος Πρωθυπουργός ανέφερε ότι τό Κράτος θά μεταβιβάση στήν Εκκλησία «ένα από τά πιό γνωστά μοναστήρια καί αρχιτεκτονικά μνημεία τής Μόσχας, εκείνο τών "Νεαρών Παρθένων’’ (Ναβαντέβιτσι), πού ιδρύθηκε τόν 16ον αιώνα καί λειτουργεί επίσης ως νεκροταφείο τών επιφανών τής χώρας, μετά τήν Κόκκινη Πλατεία καί τά τείχη τού Κρεμλίνου, τά οποία έκλεισαν τόν κύκλο τους». Επίσης, ο Πούτιν δήλωσε «ότι από τό 2005, περίπου 100 ναοί καί μοναστήρια πέρασαν από τό κράτος ξανά στήν ιδιοκτησία τής εκκλησίας, όπως καί πολλά φορητά θρησκευτικά κειμήλια, ενώ περίπου 12.000 μνημεία εξαιρετικής πολιτιστικής σημασίας παραμένουν υπό τήν προστασία κρατικών μουσείων καί μέ σταθερούς ρυθμούς συντηρούνται καί περνούν στά χερια τής εκκλησίας». Ακόμη, ο δημοσιογράφος μάς ενημερώνει ότι αυτό τό έτος θά γίνη καί ένα άλλο σημαντικό γεγονός στήν Ρωσία, ήτοι «θά αναλάβουν υπηρεσία στίς μονάδες τού ρωσικού στρατού στό εξωτερικό, καί εν συνεχεία σέ όλες τίς στρατιωτικές μονάδες, οι πρώτοι στρατιωτικοί ιερωμένοι, η πλειονότητα τών οποίων θά είναι ορθόδοξοι ιερείς». Επίσης σημειώνεται ότι «σύμφωνα μέ τίς στατιστικές, τό 70% τών ρώσων στρατιωτών δηλώνουν πλέον θρησκευόμενοι, εκ τών οποίων τό 80% ορθόδοξοι χριστιανοί, 13% μουσουλμάνοι, 3% βουδιστές καί 4% εβραίοι ή πιστοί άλλων θρησκειών, ενώ στίς στρατιωτικές μονάδες τής χώρας λειτουργούν 530 ορθόδοξοι ναοί καί λατρευτικά ιδρύματα εν γένει, μιά ολοζώντανη διάψευση τής πολυτετούς αθεϊστικής προπαγάνδας τού σοβιετικού κράτους». Αυτά συμβαίνουν στήν Ρωσία, ενώ εδώ στήν Χώρα μας μερικοί είναι καθυστερημένοι ακόμη, γιατί δέν θέλουν νά καταλάβουν τίς μεγάλες αλλαγές πού έγιναν στήν παγκόσμια σκηνή, ούτε τήν μεγάλη προσφορά τής Εκκλησίας στήν κοινωνία καί τούς ανθρώπους, γιά νά αντμετωπίζουν τά διάφορα προβλήματα στήν ζωή τους. Υπάρχουν ακόμη καί μερικοί πού επαναφέρουν τήν πολεμική τους εναντίον τής Εκκλησίας, χρησιμοποιώντας παλαιά επιχειρήματα, τά οποία πλέον έχουν ξεπερασθή από τά ίδια τά γεγονότα καί θέλουν νά τήν φορολογούν καί νά τήν υπονομεύουν, χωρίς νά βλέπουν τό μεγάλο φιλανθρωπικό, ανθρωπιστικό καί πολιτιστικό έργο τό οποίο επιτελεί στήν κοινωνία μας καί τόν άνθρωπο. Πρέπει όλοι νά καταλάβουν ότι η Εκκλησία έχει μεγάλη δύναμη, καί αντέχει σέ όλες τίς επιθέσεις, τήν οποία όμως δύναμη δέν έχουν οι πολέμιοί της. Άς πάρουν παράδειγμα από τό τί γίνεται στήν Ρωσία. πηγή: http://www.parembasis.gr/2010/frames_10_01.htm Τελευταία ανανέωση ( 10.02.10 ) Επόμ. >

Τελευταία ανανέωση ( 10.02.10 )

Επόμ. >

Ένας άθεος καθηγητής της φιλοσοφίας συζητά με έναν φοιτητή του ...

Βρήκα τυχαία μια ιστοριούλα στο internet, από αυτές που τις διαβάζεις και χαμογελάς. Το αν είναι αληθινή, φυσικά και δεν μπορώ να γνωρίζω, ούτε και αυτοί που την δημοσιεύουν κατά καιρούς φαντάζομαι. Περιέχει όμως κάποια χαρακτηριστικά τα οποία περνάνε μηνύματα. Μέσα από τα απλά της λόγια μπορούμε να πάρουμε και σημαντικά πράγματα. Ας τη δούμε:

Ένας άθεος καθηγητής της φιλοσοφίας συζητά με έναν φοιτητή του, για την σχέση μεταξύ επιστήμης και πίστης στον Θεό.

Καθηγητής: Λοιπόν, πιστεύεις στον Θεό;

Φοιτητής: Βεβαίως, κύριε.

Καθηγητής: Είναι καλός ο Θεός;

Φοιτητής: Φυσικά.


Καθηγητής: Είναι ο Θεός παντοδύναμος;


Φοιτητής: Ναι


Καθηγητής: Ο αδερφός μου πέθανε από καρκίνο παρότι παρακαλούσε τον Θεό να τον
γιατρέψει και προσευχόταν σε Αυτόν. Οι περισσότεροι από εμάς θα προσπαθούσαν να βοηθήσουν αυτούς που έχουν την ανάγκη τους. Πού είναι η καλοσύνη του Θεού λοιπόν;


Φοιτητής: ...


Καθηγητής: Δεν μπορείς να απαντήσεις, έτσι δεν είναι; Ας ξαναρχίσουμε μικρέ μου. Είναι καλός ο Θεός;


Φοιτητής: Ναι.


Καθηγητής: Είναι καλός ο διάβολος;


Φοιτητής: Όχι.


Καθηγητής: Ποιος δημιούργησε τον διάβολο;


Φοιτητής: Ο... Θεός ...


Καθηγητής: Σωστά. Πες μου παιδί μου, υπάρχει κακό σ' αυτόν τον κόσμο;


Φοιτητής: Ναι.

Καθηγητής: Το κακό βρίσκεται παντού, έτσι δεν είναι; Και ο Θεός έπλασε τα πάντα, σωστά;


Φοιτητής: Ναι.


Καθηγητής: Άρα λοιπόν ποιος δημιούργησε το κακό;


Φοιτητής: ...


Καθηγητής: Υπάρχουν αρρώστιες; Ανηθικότητα; Μίσος; Ασχήμια; Όλα αυτά τα τρομερά
στοιχεία υπάρχουν σ' αυτόν τον κόσμο, έτσι δεν είναι;


Φοιτητής: Μάλιστα..


Καθηγητής: Λοιπόν, ποιός τα δημιούργησε;


Φοιτητής: ...


Καθηγητής: Η επιστήμη λέει ότι χρησιμοποιείς τις 5 αισθήσεις σου για να αναγνωρίζεις το περιβάλλον γύρω σου και να προσαρμόζεσαι σε αυτό. Πες μου παιδί μου, έχεις δει ποτέ τον Θεό;


Φοιτητής: Όχι, κύριε.


Καθηγητής: Έχεις ποτέ αγγίξει το Θεό; Έχεις ποτέ γευτεί το Θεό, μυρίσει το Θεό σου; Και τέλος πάντων, έχεις ποτέ αντιληφθεί με κάποια από τις αισθήσεις σου το Θεό;


Φοιτητής: Όχι, κύριε. Φοβάμαι πως όχι.

Καθηγητής: Και παρόλα αυτά πιστεύεις ακόμα σε Αυτόν;


Φοιτητής: Ναι.


Καθηγητής: Σύμφωνα με εμπειρικό, ελεγχόμενο και με δυνατότητα μελέτης των αποτελεσμάτων ενός φαινομένου πρωτόκολλο, η επιστήμη υποστηρίζει ότι ο Θεός σου δεν υπάρχει. Τι έχεις να απαντήσεις σε αυτό, παιδί μου;


Φοιτητής: Τίποτα. Εγώ έχω μόνο την πίστη μου.


Καθηγητής: Ναι, η πίστη. Και αυτό είναι το πρόβλημα της επιστήμης.


Φοιτητής: Καθηγητά, υπάρχει κάτι που το ονομάζουμε θερμότητα;


Καθηγητής: Ναι.


Φοιτητής: Και υπάρχει κάτι που το ονομάζουμε κρύο;


Καθηγητής: Ναι.


Φοιτητής: Όχι, κύριε. Δεν υπάρχει.
Μπορεί να έχεις μεγάλη θερμότητα, ακόμα περισσότερη θερμότητα, υπερθερμότητα, καύσωνα, λίγη θερμότητα ή καθόλου θερμότητα. Αλλά δεν υπάρχει τίποτα που να ονομάζεται κρύο. Μπορεί να χτυπήσουμε 458 βαθμούς υπό το μηδέν, που σημαίνει καθόλου θερμότητα, αλλά δεν μπορούμε να πάμε πιο κάτω από αυτό... Δεν υπάρχει τίποτα που να ονομάζεται «κρύο». «Κρύο» είναι μόνο μια λέξη, που χρησιμοποιούμε για να περιγράψουμε την απουσία θερμότητας. Δεν μπορούμε να μετρήσουμε το κρύο. Η θερμότητα είναι ενέργεια... Το κρύο δεν είναι το αντίθετο της θερμότητας, κύριε, είναι απλά η απουσία της.


Στην αίθουσα επικρατεί σιγή...


Φοιτητής: Σκεφτείτε το σκοτάδι, καθηγητά. Υπάρχει κάτι που να ονομάζουμε σκοτάδι;


Καθηγητής: Ναι, τι είναι η νύχτα αν δεν υπάρχει σκοτάδι;


Φοιτητής: Κάνετε και πάλι λάθος, κύριε καθηγητά. Το «σκοτάδι» είναι η απουσία
κάποιου άλλου παράγοντα. Μπορεί να έχεις λιγοστό φως, κανονικό φως, λαμπερό
φως, εκτυφλωτικό φως... Αλλά, όταν δεν έχεις φως, δεν έχεις τίποτα και αυτό
το ονομάζουμε σκοτάδι, έτσι δεν είναι; Στην πραγματικότητα το σκοτάδι απλά
δεν υπάρχει. Αν υπήρχε θα μπορούσες να κάνεις το σκοτάδι σκοτεινότερο !


Καθηγητής: Που θέλεις να καταλήξεις με όλα αυτά, νεαρέ;


Φοιτητής: Κύριε, ότι η φιλοσοφική σας σκέψη είναι ελαττωματική.


Καθηγητής: Ελαττωματική! Μήπως μπορείς να μου εξηγήσεις γιατί;


Φοιτητής: Καθηγητά, σκέφτεστε μέσα στα όρια της δυαδικότητας.
Υποστηρίζετε ότι υπάρχει η ζωή και μετά υπάρχει και ο θάνατος, ένας καλός Θεός και ένας κακός Θεός. Βλέπετε την έννοια του Θεού σαν κάτι τελικό, κάτι που μπορεί να
μετρηθεί. Κύριε, η επιστήμη δεν μπορεί να εξηγήσει ούτε κάτι τόσο απλό όπως
την σκέψη. Χρησιμοποιεί την ηλεκτρική και μαγνητική ενέργεια, αλλά δεν έχει
δει ποτέ, πόσο μάλλον να καταλάβει απόλυτα αυτήν την ενέργεια. Το να βλέπεις
το θάνατο σαν το αντίθετο της ζωής είναι σαν να αγνοείς το γεγονός ότι ο
θάνατος δεν μπορεί να υπάρξει αυτόνομος.. Ο θάνατος δεν είναι το αντίθετο
της ζωής: είναι απλά η απουσία της. Τώρα πείτε μου, καθηγητά διδάσκετε στους
φοιτητές σας ότι εξελίχτηκαν από μια μαϊμού;

Καθηγητής: Εάν αναφέρεσαι στην φυσική εξελικτική πορεία, τότε ναι, και βέβαια.


Φοιτητής: Έχετε ποτέ παρακολουθήσει με τα μάτια σας την εξέλιξη;


Καθηγητής: ...


Φοιτητής: Εφόσον κανένας δεν παρακολούθησε ποτέ την διαδικασία εξέλιξης επιτόπου και κανένας δεν μπορεί να αποδείξει ότι αυτή η διαδικασία δεν σταματά ποτέ, τότε διδάσκεται την προσωπική σας άποψη επί του θέματος. Τότε μήπως δεν είστε επιστήμονας, αλλά απλά ένας κήρυκας;

Καθηγητής: ...


Φοιτητής: Υπάρχει κάποιος στην τάξη που να έχει δει τον εγκέφαλο του καθηγητή;
Που να έχει ακούσει ή νιώσει ή ακουμπήσει ή μυρίσει τον εγκέφαλο του καθηγητή;
Κανένας. Άρα σύμφωνα με τους κανόνες του εμπειρικού, ελεγχόμενου
και με δυνατότητα προβολής πρωτόκολλου, η επιστήμη ισχυρίζεται ότι δεν έχετε
εγκέφαλο, κύριε. Και αφού είναι έτσι τα πράγματα, τότε, με όλο τον σεβασμό, πώς μπορούμε να εμπιστευτούμε αυτά που διδάσκετε, κύριε;


Καθηγητής: Μου φαίνεται ότι απλά θα πρέπει να στηριχτείς στην πίστη σου, παιδί μου.


Φοιτητής: Αυτό είναι, κύριε... Ο σύνδεσμος μεταξύ του ανθρώπου και του
Θεού είναι η ΠΙΣΤΗ. Αυτή είναι που κινεί τα πράγματα και τα κρατάει ζωντανά.

"Ο έχων ώτα ακούειν ακουέτω"