῾Ο ῾Υπουργός Πολιτισμοῦ ὀνειρεύεται μιά ῾Ελλάδα στά πρότυπα τοῦ Λας Βέγκας: Πρός μιά ῾Ελλάδα καζίνο!!!

Το όραμα του Υπουργού Πολιτισμού για μια Ελλάδα καζίνο

 

Οι πρώτες πληροφορίες που διέρρευσαν από την ημερίδα του τζόγου και δημοσιεύτηκαν στον τύπο δίνουν το στίγμα τον κυβερνητικών προθέσεων. Ήταν αναμενόμενο ότι θα γινόταν κάθε δυνατή προσπάθεια υποβάθμισης της συμμετοχής των πολιτών στη δημόσια διαβούλευση όπως και έγινε με την υπουργική δήλωση «στη διάρκεια της εκδήλωσης....
στη διαβούλευση έλαβε μέρος ένας μικρός αριθμός πολιτών αλλά ένας μεγάλος αριθμός φορέων και επαγγελματιών του χώρου των παιγνίων».
Φαίνεται ότι τα 1513 σχόλια εκ των οποίων εκατοντάδες εξέφραζαν την πλήρη διαφωνία πολιτών στην απελευθέρωση των τυχερών παιχνιδιών έγιναν από ένα μικρό τμήμα της Ελληνικής Κοινωνίας και τα μόνα ουσιαστικά ήταν των παραγόντων που διαφωνούσαν για το ποιος θα πάρει το μεγαλύτερο μερίδιο από την πίτα του τζόγου.

Αυτό που κανένας δεν περίμενε όμως ήταν τις πρωτοφανείς δηλώσεις του Υπουργού Πολιτισμού κ. Γερουλάνου. Παραθέτω αυτούσια την εισαγωγή της ομιλίας του:
«Το στοίχημα δεν είναι αυτό που ήταν. Έχει δώσει την θέση του σε μια βιομηχανία με τεράστιες προοπτικές και ευκαιρίες. Μια βιομηχανία που έχει περισσότερα κοινά με την ψυχαγωγία. Και βέβαια τα στοιχήματα είναι βασικός άξονας αυτής της βιομηχανίας αλλά γύρω της έχουν αναπτυχθεί δημιουργικές δράσεις τις οποίες ποτέ δεν φανταστήκαμε. Αν θέλετε να πεισθείτε κοιτάξτε προς το εξωτερικό. Ολόκληρες πόλεις που πριν 10 χρόνια ήταν κέντρα διαφθοράς και πορνείας, έχουν μετατραπεί σε κέντρα ψυχαγωγίας για όλες τις τάξεις, για όλα τα εισοδήματα, για όλες τις ηλικίες. Σήμερα το Λας Βέγκας δεν είναι αυτό που ήταν.»
Δηλαδή για το Υπουργείο που έχει ως ευθύνη την προβολή του πολιτισμού μας το πρότυπο είναι το Λας Βέγκας. Μια πόλη πορνείας και διαφθοράς προ δεκαετίας που πλέον έχει μετασχηματιστεί σε μια πολιτιστικό πρότυπο σύμφωνα με τα λεγόμενα του κυρίου Υπουργού. Αυτό είναι το όραμα του Ελληνικού Πολιτισμού; Προφανώς ναι γιατί οι δηλώσεις του έκλεισαν ως εξής:


« Όταν λοιπόν σήμερα ανοίγουμε τη διαβούλευση για το νομοσχέδιο για τα τυχερά παιχνίδια θα ήθελα να σας παροτρύνω να μην έχετε στο νου σας ένα παλιό δελτίο ΠΡΟΠΟ αλλά έναν ολόκληρο επιχειρηματικό κόσμο στον οποίο η Ελλάδα μπορεί να παίξει ηγετικό ρόλο. Ήδη Ελληνικές εταιρίες νέων δημιουργών έχουν μπει με μεγάλη επιτυχία σε αυτήν την βιομηχανία και έχουν διαπρέψει.»
Κατά συνέπεια, το ζητούμενο είναι να γίνει η Ελλάδα μια κυρίαρχη δύναμη στα τυχερά παιχνίδια σύμφωνα με το πρότυπο του Λας Βέγκας. Αυτή είναι η επίσημη θέση του Υπουργείου Πολιτισμού αντί της προβολής του αμέτρητων μνημείων και της Ιστορίας της Ελλάδας.
Αυτές οι θέσεις είναι αδιανόητες όχι μόνο γιατί προσβάλουν την ίδια την ταυτότητα του Ελληνικού Πολιτισμού αλλά και διότι εκφράζονται από τον ίδιο πολιτικό που τον Μάρτιο του 2010 δήλωνε στη Βουλή:

«Στα χέρια ιδιωτών, τα παράνομα στοιχήματα από τα τυχερά παιχνίδια, μπορούν να γίνουν ανεξέλεγκτα. Γίνονται πηγές διαφθοράς, εγκλήματος, κερδοσκοπίας και εκμεταλλεύονται τον εθισμό ορισμένων συμπολιτών μας. Αντί να προστατεύεται ο καταναλωτής σε μία ελεύθερη αγορά στοιχημάτων, μένει έκθετος σε μικρά και μεγάλα συμφέροντα.»
Δεν έχει νόημα να σχολιάσω περαιτέρω τις δηλώσεις του Υπουργού Πολιτισμού, ούτε τη ριζική μεταβολή των θέσεων του μέσα σε διάστημα μικρότερο των 6 μηνών. Η Ελλάδα είναι η χώρα που απλόχερα προσέφερε πολιτισμό σε όλο τον κόσμο και δεν χρειάζεται να δανειστεί τον πολιτισμό του Λας Βέγκας.

Μικρός Ήρωας

 

Πηγή:http://alithiastofos.blogspot.com

Το καρναβάλι λοιμική νόσος (Πρωτοπρ. π. Θεόδωρος Ζήσης, Καθηγητής Θεολογικής Σχολής Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης)

"Τους ουν από του νυν τι των προειρημένων επιτελείν εγχειρούντας,(=δηλ. ὅσοι ἐπιχειροῦν νά συμμετέχουν στά καρναβάλια καί τίς ἁμαρτίες πού ἀκολουθοῦν) εν γνώσει τούτων καθισταμένους, τούτους, ει μεν κληρικοί είεν, καθαιρείσθαι προστάσσομεν, ει δε λαϊκοί, αφορίζεσθαι"

ΔΙΑΣΤΑΣΕΙΣ λοιμικής νόσου προσλαμβάνει κάθε χρόνο το καρναβάλι, αφού πολλοί δήμαρχοι και άλλοι φορείς επιδεικνύουν ασυνήθιστο ζήλο και κοπιώδη δραστηριότητα για το ποιος θα οργανώσει το εντυπωσιακότερο καρναβάλι ξο­δεύοντας τεράστια ποσά και απασχολώντας εκατοντάδες ή χιλιάδες ανθρώπων. Και δεν είναι βέβαια μόνο η σπατάλη τόσων χρημάτων, που θα μπορούσαν να διατεθούν σε κά­λυψη άλλων σπουδαίων αναγκών, όχι μόνο στην ανακούφι­ση πτωχών και ενδεών ανθρώπων, αλλά και σε πολιτιστικούς και πνευματικούς στόχους, στη βελτίωση π.χ. των συνθηκών υγείας και παιδείας. Το σημαντικώτερο είναι η ηθική ζημία και βλάβη από την αναισχυντία της γύμνιας, την ξετσιπωσιά της αισχρότητας, τις βωμολοχίες και τα πορνικά άσματα και θεάματα, την παρότρυνση σε σαρκικά αμαρτήματα κάτω μά­λιστα από την ελευθερία κινήσεων που προσφέρει η μάσκα, άσυλο αδιαντροπιάς και αποπροσωποίησης. Κάτω από το προσωπείο ο άνθρωπος παύει να είναι πρόσωπο, που έχει απέναντί του και βλέπει τον Θεό και τους συνανθρώπους — προς + όψις ή —ώψ— και μεταβάλλεται σε απρόσωπο όν, μέ­λος ενός ανωνύμου πλήθους, που κινείται μόνο από εμπα­θείς ορέξεις και επιθυμίες.

Παλαιότερα το καρναβάλι είχε κάποια σεμνότητα στην εμφάνιση όσων έπαιρναν μέρος, και η Εκκλησία το ανε­χόταν, μολονότι κατ' ακρίβειαν καταδικάζεται από τους κα­νόνες· πολύ περισσότερο σήμερα, που έχει υποστή τελεία αλλαγή επί τα χείρω με εισαγόμενα πρότυπα καρναβαλιού από μεγαλουπόλεις του εξωτερικού, και πολλές φορές με περιφερόμενους και αδρά αμειβόμενους ξένους καρναβα­λικούς θιάσους, όπου κυριαρχούν οι γυμνές γυναίκες. Δεν πρέπει να παραβλέψουμε και την διαφαινόμενη σαφή τάση των φορέων που οργανώνουν το καρναβάλι επιστροφής στο παγανιστικό ειδωλολατρικό παρελθόν, απ' όπου κατάγεται το καρναβάλι, με σύγχρονη αδιαφορία και περιφρόνηση των αρχών του Χριστιανισμού και της Εκκλησίας, που έβαλε τέρ­μα στα παλιά, ξερίζωσε τις κακές συνήθειες και εισήγαγε το νέο άνθρωπο της αρετής και της αγιότητας. Όταν πρόκειται μερικοί να αντισταθούν στο Χριστό και στο Ευαγγέλιο, ξεχνούν τον εκσυγχρονισμό και την πρόοδο και επιστρέφουν αιώνες πίσω, στο σκοτάδι της προ Χριστού εποχής.
Η πόλη της Θεσσαλονίκης και μαζί μ' αυτήν όσες άλλες πόλεις δεν οργανώνουν καρναβαλικές εκδηλώσεις πρέπει να καυχώνται, γιατί δεν μολύνουν την ατμόσφαιρά τους με τις αισχρότητες και βωμολοχίες του καρναβαλιού και δεν αποδιώχνουν έτσι την χάρη και προστασία του Θεού και των αγίων πολιούχων τους. Οι δημοτικοί άρχοντες επίσης πρέπει να γνωρίζουν ότι οι πιστοί Χριστιανοί λαμβάνουν υπ' όψιν και κρίνουν θετικά ή αρνητικά όλες τις ενέργειές τους, καταδικάζουν δε απερίφραστα όσα καταδικάζουν οι κανόνες της Εκκλησίας.
Και για να μην υπάρχει επ' αυτού καμμία αμφιβολία και αμφιταλάντευση, ούτε εκ μέρους λαϊκών πιστών, ούτε πολύ περισσότερο εκ μέρους κληρικών, οι οποίοι επιδεικνύουν αδικαιολόγητη ελαστικότητα και επιείκεια, παραθέτουμε τον 62 κανόνα της Πενθέκτης Οικουμενικής Συνόδου, ο οποίος καταδικάζει τις μεταμφιέσεις και τις μάσκες, όπως και τους χορούς και τους αστεϊσμούς, που ελάμβαναν χώρα σε παρόμοιες καρναβαλικές εορτές του παρελθόντος, και επι­βάλλει στους κληρικούς, που μετέχουν την ποινή της καθαιρέσεως, στους δε λαϊκούς την ποινή του αφορισμού: «Τάς ούτω λεγομένας Καλάνδας, και τα λεγόμενα Βοτά, και τα καλούμενα Βουμάλια, και την εν τη πρώτη του Μαρτίου επιτελουμένην πανήγυριν, καθάπαξ εκ της των πιστών πολιτείας περιαιρεθήναι βουλόμεθα. Αλλά μη και τάς των γυναικών δημοσίας ορχήσεις, και πολλήν λύμην και βλάβην εμποιείν δυναμένας. Έτι μην και τάς ονόματι των παρ' Έλλησι ψευδώς ονομασθέντων θεών, ή εξ ανδρών ή γυναικών γινομένας ορχήσεις και τελετάς, κατά τι έθος παλαιόν και αλλότριον του των Χριστιανών βίου, αποπεμπόμεθα, ορίζοντες μηδένα άνδρα γυναικείαν στολήν ενδιδύσκεσθαι ή γυναίκα την ανδράσιν αρμόδιον αλλά μήτε προσωπεία κωμικά ή σατυρικά ή τραγικά υποδύεσθαι· μήτε το του βδελυκτού Διονύσου όνομα την σταφυλήν εκθλίβοντος εν τοις ληνοίς επιβοάν μηδέ τον οίνον εν τοις πίθοις επιχέοντας, γέλωτα επικινείν αγνοίας τρόπω ή ματαιότητος ή τα της δαιμονιώδους πλά­νης, ενεργούντας. Τους ουν από του νυν τι των προειρημένων επιτελείν εγχειρούντας, εν γνώσει τούτων καθισταμένους, τούτους, ει μεν κληρικοί είεν, καθαιρείσθαι προστάσσομεν, ει δε λαϊκοί, αφορίζεσθαι».
Ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος αναφερόμενος στο επι­χείρημα ότι με τις καρναβαλικές εκδηλώσεις διασκεδάζουν και ευφραίνονται οι άνθρωποι, ξεφεύγουν από την καθημερινότη­τα, απαντά ότι αυτό είναι τελείως παράλογο, διότι η χαρά και ευφροσύνη πρέπει να συμβαδίζουν με την ηθική και την ευπρέ­πεια. Όταν μεταβάλλεται ένα σπίτι σε πορνείο, είναι εντροπή να ισχυρίζεται κανείς ότι πρόκειται για ηδονή και ευχαρίστηση. Πολύ περισσότερο, όταν ολόκληρες πόλεις μεταβάλλονται σε πορνεία κατά την περίοδο της Αποκριάς. Σε λίγο όλη η Ελλά­δα, η χώρα των αγίων και των μαρτύρων, θα μεταβληθεί σε απέ­ραντο πορνείο. Στατιστικές στη πόλη των Πατρών έχουν δείξει ότι μετά τις καρναβαλικές εκδηλώσεις ο αριθμός των εκτρώ­σεων φθάνει σε ανησυχητικό σημείο: «Πορνείον γέγονέ σου η οικία, μανία και οίστρος, και ουκ αισχύνη ταύτα ηδονήν καλών;».
Οι τρεις πρώτες εβδομάδες του Τριωδίου ορίσθηκαν από την Εκκλησία για την σταδιακή προετοιμασία των πιστών στους πνευματικούς αγώνες της Αγίας και Μεγάλης Τεσσαρακοστής και όχι για γλέντια και ξεφαντώματα. Είναι περίοδος κατανύξεως, περισυλλογής και μετανοίας (προσθήκη "Αλ. Οψ.": βλέπε και το βιβλίο «Η Μεγάλη Τεσσαρακοστή» του Αλεξάνδρου Σμέμαν). Τα ευαγγελικά αναγνώσματα του Τελώνου και Φαρισαίου, του Ασώτου Υιού, της Δευτέρας Παρουσίας και Κρίσεως, μαζύ με τους εμπνευσμένους ύμνους, είναι ισχυρή προτροπή προς μετάνοια και επιστροφή· όλο το έτος γλεντούν και διασκεδάζουν οι άνθρωποι. Πότε θα συμμαζευθούν στον εαυτό τους, για να συνέλθουν πνευματικά, να σκε­φθούν υψηλότερα θέματα, να οδηγηθούν στην αυτογνωσία και στην θεογνωσία; Ό, τι πρόκειται να κερδίσουν από τους πνευμα­τικούς αγώνες της Αγίας Τεσσαρακοστής, προλαβαίνει ο Διά­βολος και τους το αφαιρεί με το καρναβάλι, το οποίο οι Άγιοι ονομάζουν «σατανική πομπή». Ό Άγιος Νικόδημος Αγιορείτης στο βιβλίο του «Χρηστοήθεια των Χριστιανών», αναφερόμενος σε όσα γίνονται κατά τις Απόκριες γράφει: «Κατ' αλήθειαν ημπο­ρεί να ειπή τινάς, ότι τότε οι Χριστιανοί δαιμονίζονται όλοι· διότι χορεύουν, παίζουν, τραγουδούν ασυνειδήτως, έως και αυτοί οι πλέον γέροντες... τότε δεν έχει διαφοράν η ημέρα από την νύκτα· διότι επίσης με την ημέραν και όλη η νύκτα εξοδεύεται εις χορούς και παίγνια και αταξίας και μασκαραλίκια· τότε δια να ειπώ έτσι, πανηγυρίζει η ασέλγεια· εορτάζει η ακολασία· ευφραί­νεται η μέθη· αγάλλεται η τρυφή και ασωτεία· χορεύει ο διάβο­λος με δέκα μανδήλια και συγχορεύει με αυτόν όλον το πλήθος των δαιμόνων διότι όσον κέρδος κάμνουν εις μόνας τας αποκρέας, δεν ημπορούν να το κάμουν εις όλον τον χρόνον».
Όσα σχετικά λέγει ο Άγιος Νικόδημος για τις καρναβαλικές εκδηλώσεις και την ζημία που προκαλούν τα τελειώνει λέγον­τας πως είναι αφροσύνη να καταστρέφουμε προκαταβολικά και να αχρηστεύουμε την Αγία Τεσσαρακοστή· προτρέπει επίσης τους αρχιερείς, τους πνευματικούς και τους διδασκάλους να εμποδίσουν το μεγάλο αυτό κακό. Τώρα οι μεν αρχιερείς και οι πνευματικοί σιωπούν, ενώ έπρεπε να μη ησυχάζουν μπροστά στην επέκταση του κακού, πολλοί δε από τους δασκάλους και τους γονείς οργανώνουν οι ίδιοι για τα παιδιά τους καρναβα­λικές εκδηλώσεις: «Ασυγκρίτως γαρ είναι μεγαλυτέρα η βλάβη, όπου προσλαμβάνουν εις τάς αποκρέας, πάρεξ η ωφέλεια όπου λαμβάνουν από την ερχομένην Τεσσαρακοστήν ίλεως, ίλεως, ίλεως, να γίνη ο Θεός! Και αυτός είθε να φωτίση τους αγίους Αρχιερείς και πνευματικούς και διδασκάλους να εμποδίσουν τα τοιαύτα κακά, με αφορισμούς και επιτίμια, καθώς προστάζει και ο ξβ' κανών της αγίας και 0ικουμενικής στ' Συνόδου».

1. Χρηστοήθεια των Χριστιανών, εκδ. Β. Ρηγόπουλου, Θεσ­σαλονίκη 1991 σελ. 35 ε.


Πηγή:alopsisγρ

Σχολικά μαργαριτάρια ἤ ἀπό πού πᾶνε γιά τό ἀεροδρόμιο; Μιά εὔθυμη νότα.

᾿Οδυσσεύς τοῦ Klision:Μιά εὔθυμη νότα, ἔτσι γιά νά σπάσει ἡ μονοτονία, γιατί ἄν τά πάρουμε ὅλα στά σοβαρά, ζήτω πού καήκαμε! Μπορεῖτε νά μοῦ πεῖτε ἀπό πού πᾶμε γιά τό ἀεροδρόμιο; Αὐτό εἶναι ἕνα δεῖγμα μόνο τοῦ ἑλληνικοῦ κράτους. Φανταστεῖτε ἄν ψαρεύαμε στά βαθιά, τί θά βρίσκαμε. Καλή διασκέδαση...




αναρτήθηκε από maritsa στις 27 Ιανουαρίου 2010 | Διαβάστηκε 85 φορές.
(Μαθητής Λυκείου, Εύβοια 1996)
«Ρε Μάριε, με έσωσες. Είσαι ο σωσίας μου!»
(Από γραπτό μαθητή σε εξετάσεις για την Ιστορία – Γυμνάσιο Κορίνθου 1988)
«Και οι Ρώσοι ανέδειξαν μεγάλους ποιητές όπως ο Πούσκας, ο Λένιν, ο Τρότσκι και ο Ιβάν ο Τρομακτικός. Από την ποίηση αυτή σώζεται σήμερα η Σιβηρία με την παγωμένη λίμνη των Κύκλων που ο Τσακ Κόφσκι την έκανε παλέτα.»
(Από γραπτό μαθητή σε εξετάσεις για την Ιστορία – Γυμνάσιο Θηβών)
«Όταν ο Οδυσσέας γύρισε πίσω στην Ιθάκη, βρήκε τους είκοσι ανεμιστήρες και την Πηνελόπη να τους δουλεύει στο φουλ.»
(Από γραπτό μαθητή σε εξετάσεις για την Ιστορία – Γυμνάσιο Κορίνθου 1989)
«Η επανάσταση του ‘21 έγινε πριν από 1821 χρόνια. Σήμερα γιορτάζουμε την τελική του πτώση.»
(Από Έκθεση για τη Ρωσία μαθητή του Γυμνασίου Καρδίτσας, 1991)
«Η μάνα του Ρασπούτιν ήταν η Ρασπουτάνα, τεραστίων διαστάσεων Ρωσίδα της Σιβηρίας.»
(Από διαγωνισμό στα Θρησκευτικά – Λύκειο Ξάνθης 1991)
«Το ακριβώς αντίθετο της Αγίας Τριάδας είναι η Διαβολική Τριάδα, πυρ, συν γυναιξί και θάλασσα. Πράγματα του Σατανά.»
(Από Έκθεση μαθητή του Γυμνασίου Αργοστολίου, 1992)
«Ο Ε. Λύτης και ο Σ. Εφέρης είναι και οι δύο Έλληνες ποιητές κατηγορίας νόμπελ.»
(Από Έκθεση μαθητή του Γυμνασίου Ζωγράφου, 1990)
«Η επανάσταση στις Ινδίες είχε αρχηγό και σύμβολο το Γάντι του Μανχάταν.»
(Από διαγωνισμό στη Γεωμετρία, Γυμνάσιο Ιωαννίνων, 1982)
«Το τρίγωνο που φέρει δύο γωνίες λέγεται διαγώνιον.»
(Από μάθημα Γεωγραφίας, Λύκειο Χανίων, 1990)
«Πρωτεύουσα της Κεϋλάνης είναι η Λίπτον Τι.»
(Γυμνάσιο Καβάλας, 1988)
«Ο γλάρος είναι αποδημητικό πουλί. Το καλοκαίρι πάει στην παραλία, το χειμώνα στις ακτές. Ενδιαμέσως στους σκουπιδότοπους και λιμάνια.»
(Γυμνάσιο Ηρακλείου, 1991)
«Ο κύκλος είναι μία στρογγυλή γραμμή, χωρίς συνδέσεις, ενωμένη με τέτοιο τρόπο που δεν μπορείς να καταλάβεις που αρχίζει και που τελειώνει.»
(Γυμνάσιο Καρδίτσας, 1989)
«Ο κύκλος δεν έχει ούτε αρχή ούτε τέλος, εκτός αν σταματήσεις το διαβήτη.»
(Γυμνάσιο Κιλκίς, 1992)
«Το εκτάριον βρίσκεται ακριβώς μεταξύ πενταρίου και επταρίου.»
(Από γραφτό στη Φυσική, Γυμνάσιο Λαγκαδά Θεσσαλονίκης, 1983)
Η κυριώτερη αιτία της εξατμίσεως του νερού είναι η φωτιά κάτω απ’ το κατσαρολάκι.
(Από εργασία για τα Μαθηματικά, Λύκειο Τρίπολης, 1991)
Τρεις κύκλοι εφαπτόμενοι ο ένας με τον άλλον δημιουργούν τρίκυκλον.
(Από εξετάσεις στην Ψυχολογία, Λύκειο Λαμίας, 1997)
Η κρίση συνείδησης είναι μια ψυχολογική κατάσταση που μπορεί να εμφανιστεί ξαφνικά και να προκαλέσει ανεπανόρθωτες
καταστροφές στον φέροντα.
(Από γραφτό στην Ιστορία, Γυμνάσιο Νέου Φαλήρου, 1988).
Για να καταπολεμήσει την βραδυγλωσσίαν του ο Δημοσθένης μπούκωνε το στόμα του με χαλίκια κι έτσι όταν μιλούσε κανείς δεν
καταλάβαινε τι έλεγε. Με τον καιρό τον συνήθισαν όλοι έτσι μπουκωμένο και δεν του έδινε κανείς σημασία. Πέθανε τρελός στα Κύθηρα
με το στόμα μπουκωμένο.
(Από γραφτό στην Ελληνική Ιστορία, Γυμνάσιο Περάματος Πειραιά, 1994).
Μόλις ο Αρχιμήδης ανακάλυψε την εκτίναξη του νερού, τρόμαξε τόσο πολύ, που τα ανέθεσε όλα στην πολιτική ηγεσία, ώστε να μην έχει καμία
ευθύνη.
(Από γραφτό στη Μυθολογία, Γυμνάσιο Πάτρας, 1974).
Χρόνια μετά περνώντας από το μέρος που είχε καθαρίσει την κόπρο του Αιγίου, ο Ηρακλής έμεινε κατάπληκτος. Όλα πεντακάθαρα,
λες και ήταν χθες. Έφυγε κατευχαριστημένος.
(Από γραπτό στα Θρησκευτικά, Γυμνάσιο Ολυμπίας, 1991).
Θέλει πολλή επεξήγηση το «Αγάπα τον πλησίον σου»
Σκίτσο του Νικόλα Μαρκόπουλου από το βιβλίο «Μα είναι δυνατόν;.. και όμως. Είναι!»Η Εντολή που λέει Αγάπα τον Πλησίον σου είναι μια από τις
σπουδαιότερες. Αλλά, όπως και όλα τα σημαντικά πράγματα, θέλει πολλή επεξήγηση για ν’ αποφεύγονται οι παρεξηγήσεις.
(Από εξετάσεις Θρησκευτικών, Λύκειο Μαρκοπούλου Αττικής, 1992).
Τραγικό τέλος είχε ο Λούθηρος. Ετέθη εκτός εκκλησίας με ισχυρό κτύπημα της Παπικής Βούλας στο κεφάλι.
(Από γραφτό εξετάσεων στα Θρησκευτικά, Λύκειο Λασιθίου, 1985).
Δύο μεγάλα κόμματα που κυριαρχούσαν στην πολιτική ζωή του Ισραήλ ήταν τα Σόδομα και τα Γόμορα. Οι Σοδομιστές ήταν υπέρ της κοινωνικής
ισότητας ενώ οι Γομαριστές ήταν εγωιστές και συντηρητικοί.
Πηγή: http://www.mplogk.com