Μοναχός Μωυσής. Η ιερωσύνη δεν είναι τέχνασμα

Ἀπάντησις εἰς νέον θεολόγον–κληρικόν καί συγγραφέα Ἰωάννη Ἀ. Ἀρσενιάδη

 

Η ΙΕΡΩΣΥΝΗ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΕΧΝΑΣΜΑ

 

Τοῦ Μοναχοῦ Μωυσέως Ἁγιορείτου

Δυστυχώς ὑπάρχει ἕνας ἰσχυρὸς πόλεμος, ἐσωτερικός, καὶ τελευταῖα ἀπροκάλυπτος, μὲ τάσεις οἰκουμενιστικές, μοντέρνες καὶ ἀλλότριες καὶ μάλιστα ἀπὸ κινήσεις Ἀρχιερέων. Μιλοῦν γιὰ μετάφραση τῆς ἀπειρόκαλης θείας Λειτουργίας, γιὰ δύο Ἐκκλησίες, γιὰ εἴσοδο τῶν γυναικῶν στὸ ἱερὸ βῆμα, γιὰ νεοπατερική, μεταπατερικὴ καὶ συναφειακὴ θεολογία, γιὰ κοσμικὲς συναυλίες ἐντὸς τῶν ἱερῶν ναῶν καὶ λοιπά. 

Τοὺς μιμοῦνται καὶ ἀκολουθοῦν ἱερεῖς, ποὺ παρασύρουν τὸν λαὸ σ᾽ ἕνα δρόμο ἁπλουστεύσεως, εὐκολίας καὶ ἰσοπεδώσεως. 

Ὅποιος ἀντιδρᾶ ἀμέσως χαρακτηρίζεται φανατικός, ταλιμπάν, ἀπηρχαιωμένος, μονολιθικὸς καὶ ἀρτηριοσκληρωτικός. 

Γίνεται προσπάθεια νὰ φθαρεῖ, νὰ γελοιοποιηθεῖ, νὰ θεωρηθεῖ φαιδρός. Ἡ ἀκρίβεια, ἡ ἀλήθεια καὶ ἡ παράδοση θὰ ἐλέγχει πάντα τοὺς παραχαράκτες.

 

Ἕνα νέο, λίαν σοβαρό, ἐπικίνδυνο, ἐπιπόλαιο, ἄστοχο καὶ ἀσεβὲς ἀτόπημα ἀποτελεῖ ἡ ἔκδοση ἑνὸς βιβλίου μὲ τὸν βαρύγδουπο τίτλο "οἱ προϋποθέσεις τῆς ἱερωσύνης μέσα ἀπὸ τὰ κείμενα τῶν Πατέρων.... Κανονικὸ Δίκαιο καὶ Οἰκονομία στὴ ζωὴ τῆς Ἐκκλησίας" κάποιου νεαροῦ θεολόγου Ἰωάννου Ἀ. Ἀρσενιάδη, ποὺ πρόσφατα πληροφοροῦμαι χειροτονήθηκε καὶ κληρικός. 

 

Μοῦ εἶπαν ὁρισμένοι νὰ μὴ ἀσχοληθῶ καθόλου, γιατὶ δὲν ἀξίζει τὸν κόπο, θὰ χάσω ἄδικα χρόνο στὴ μελέτη του, θὰ τοῦ δώσω ἀξία, ὅτι πρόκειται γιὰ συμπίλημα ἀπὸ συνεχεῖς ἀντιγραφές, παρὰ τὶς παραπομπὲς καὶ τὴ φαινομενικὴ γνώση τῶν Πατέρων. Κάποιοι χαρακτηρισμοὶ τοῦ δευτέρου μέρους τοῦ βιβλίου μὲ ἀνάγκασαν νὰ σύρω τὶς γραμμὲς αὐτὲς μὲ πόνο, λύπη, ἔκπληξη καὶ πίκρα. 

Σκέπτομαι ποιοὶ τὸν παρότρυναν σὲ κάτι τέτοιο, ποιοὶ πνευματικοὶ τὸν συμβούλεψαν, ποιοὶ καθηγητὲς τοῦ ἔδωσαν ὕλη, ποιοὶ δέχτηκαν νὰ τὸ τυπώσουν καὶ τὸ ποιὸ σοβαρό, ποιοὶ νὰ τὸν χειροτονήσουν. 

Ὅλο τό πρῶτο μέρος δὲν βοηθᾶ καθόλου τὸν φιλόδοξο νέο νὰ βγάλει τ᾽ ἀνίερα καὶ ἀσεβῆ συμπεράσματα τοῦ δευτέρου μέρους τοῦ ἐπικίνδυνου βιβλίου του. Τὸ πρῶτο μέρος λέει τ᾽ ἀκριβῶς ἀντίθετα ἀπὸ τὰ τοῦ δευτέρου. Ὑπάρχει σύγχυση ἢ κακὴ πρόθεση; Προσπαθεῖ νὰ δικαιολογήσει τ᾽ ἀδικαιολόγητα καὶ νὰ τεκμηριώσει πατερικὰ προβλήματα προσωπικὰ ἢ φίλων του;

Μάς λέγει λοιπὸν ὁ νέος αὐτὸς θεολόγος ὅτι τὰ κείμενα τῶν Πατέρων καὶ οἱ ἱεροὶ κανόνες τῆς Ἐκκλησίας γράφτηκαν μόνο γιὰ ἐκεῖ καὶ γιὰ τότε καὶ ὄχι γιὰ ἐδῶ καὶ τώρα. 

Τονίζει ὅτι ἀστοχοῦμε ἂν δὲν τὰ ἐντάσσουμε μέσα στὸ ἱστορικό τους πλαίσιο. Μᾶς διδάσκει ὅτι πορνεία στὴν Κ. Διαθήκη σημαίνει εἰδωλολατρεία, ἀποστασία ἀπὸ τὸν Θεό, ἀνηθικότητα χωρὶς ἀγάπη (λὲς καὶ ὑπάρχει καὶ ἀνηθικότητα μὲ ἀγάπη), ὅταν εἶναι ἡ πράξη μὲ χρήματα καὶ ἐγωϊσμό. 

Ὅταν εἶναι ταπεινὴ καὶ δίχως χρήματα ἆραγε δὲν εἶναι πορνεία; Οἱ Ἱεροὶ Κανόνες μᾶς λέγει ὁ νέος θεολόγος θέλουν "πιὸ ἐλεύθερη ἑρμηνευτικὴ μέθοδο" καὶ "ἡ ἐνδεδειγμένη μέθοδος ἑρμηνείας εἶναι ἱστορική", δηλαδὴ ὅτι ἐγράφησαν γιὰ ἐκείνη τὴν ἐποχὴ καὶ ὄχι γιὰ τὴ δική μας. Ἡ παράβαση τῶν Κανόνων σημαίνει γιὰ τὸν φιλόδοξο συγγραφέα παραπλάνηση καὶ ἀστοχία καὶ ὄχι ἁμαρτία. Μᾶς ὑποδεικνύει ὅτι λαθεύουμε νὰ ἰσχυριζόμαστε ὅτι οἱ Ἱεροὶ Κανόνες εἶναι ἀμετάτρεπτοι.

Είρωνεύεται τοὺς ἀκραιφνεῖς ὀρθοδόξους χριστιανοὺς ὅτι λησμονοῦν τὸν ἀρχαῖο θεσμὸ τῆς οἰκονομίας. Ἡ οἰκονομία ὅμως δὲν ἀντικαθιστᾶ τὴν ἀκρίβεια καὶ ἡ ἀκρίβεια δὲν ἀποτελεῖ ἐξαίρεση. Οἰκονομία δὲν ὑπάρχει σὲ θέματα ὄχι μόνο δογματικὰ ἀλλὰ καὶ σὲ σοβαρὰ ἠθικά. Ἡ γνωστὴ ρήση εἶναι ἀληθινή: Ἅγιος γίνεσαι, ἀλλὰ παπὰς δὲν γίνεσαι!  

Δὲν εἶναι αὐτὸ ζηλωτισμός, ἀλλὰ πίστη τῆς Ἐκκλησίας παλαιότατη καὶ ὄχι τοῦ 19ου αἰῶνος, ὅπως βεβαίως ἡ ὑπερηφάνεια, ἡ ὑποκρισία καὶ ἡ πλεονεξία. Οἱ παραπομπὲς στὸν π. Φιλόθεο Φάρο δείχνουν ὅτι συμφωνεῖ μαζί του, ὁ ὁποῖος φθάνει νὰ λέει: "ὁ ἔρως ὅμως δὲν εἶναι ἁπλῶς μιὰ σωματικὴ λειτουργία, οὔτε ἕνα θανάσιμο ἁμάρτημα, ἀλλὰ ἡ θεόσδοτη παρόρμηση τοῦ ἀνθρώπου νὰ ἐπιδιώξει τὴν ἕνωσή του μὲ τὸν ἄλλο, ποὺ εἶναι βασικὴ προϋπόθεση τῆς ζωῆς". 

Γίνεται ἐσκεμένα παρερμηνεία τῶν Γραφῶν, γιὰ νὰ ἐξαχθοῦν συμπεράσματα τῆς ἀρεσκείας, τῆς προτιμήσεως κι ἐξυπηρετήσεώς τους. Ὁ π. Φιλόθεος μάλιστα λέγει πὼς πολλοὶ νέοι ὁδηγοῦνται σὲ ψυχοπάθεια λόγω τῆς αὐστηρότητος κάποιων παραδοσιακῶν ἱερέων σὲ θέματα ἠθικῆς. Πιστεύουμε πὼς τὸ ἀντίθετο συμβαίνει ἀπὸ τ᾽ ἀχαλίνωτα πάθη καὶ τὸν πανσεξουαλισμό.

Ὁ μεγάλος νεαρὸς θεολόγος ἀποφθέγγεται μετὰ πάσης βεβαιότητας: "Κανένας μὰ κανένας ἄνθρωπος ὅμως πάνω στὴν γῆ εἴτε εἶναι κληρικός, εἴτε εἶναι μοναχός, εἴτε εἶναι λαϊκὸς εἴτε ἀκόμα, ἀκόμα εἶναι ἅγιος δὲν μπορεῖ νὰ ἰσχυρισθεῖ ὅτι εἶναι ἐρωτικὰ ἀνέπαφος καὶ ἂς ἔχει καὶ τὸ χάρισμα τῆς παρθενίας καὶ αὐτὸ τὸ λέμε μὲ τόση σιγουριά, διότι μελετώντας τὰ κείμενα τῶν Πατέρων βλέπουμε μεγάλους Ἁγίους Ἱεράρχας τῆς Ἐκκλησίας μας νὰ διατυπώνουν καὶ νὰ λέγουν γιὰ τὸν ἑαυτό τους ὅτι δὲν εἶναι ἐρωτικὰ ἀνέπαφοι, ὅπως ὁ Μέγας Βασίλειος, ποὺ λέγει ὅτι "ἂν καὶ δὲν παντρεύτηκα δὲν εἶμαι παρθένος"! 

Ἐδῶ ἀποδεικνύεται ἡ ἀγραμματοσύνη τοῦ σπουδαίου θεολόγου. Ἡ ἔκφραση τοῦ οὐρανοφάντορος Ἁγίου Βασιλείου τοῦ Μεγάλου, τοῦ τέλειου μεταξὺ τῶν τελείων, θέλει νὰ δείξει τὸ ὕψος τῆς παρθενίας καὶ τὸ μέγεθος τῆς ταπεινώσεώς του. 

Ἐκεῖ ὅμως ποὺ ἐξέρχεται τῶν ὁρίων εἶναι ὅταν ἀσεβῶς γράφει –καὶ νὰ μὲ συγχωρεῖτε γιὰ τὴ μεταφορά– "ὁ δὲ Συμεὼν ὁ Νέος Θεολόγος δὲν διστάζει νὰ ὁμολογήσει ὅτι ἦταν καὶ σοδομίτης "γνώμῃ καὶ προαιρέσει". 

Αὐτὸ μᾶς δείχνει ὅτι οἱ Πατέρες δὲν διαχώριζαν τὶς ἁμαρτίες σὲ βαριὲς καὶ ἐλαφριές, ἀλλὰ πάντοτε ἔδιναν βάση στὴν μετάνοια τοῦ ἀνθρώπου καὶ τὴν προσφορὰ τῆς ὑπάρξεώς τους στὴν εὐσπλαγχνία τοῦ Θεοῦ". Ἡ μετάνοια δὲν σοῦ δίνει δικαίωμα γιὰ τὴν ἱερωσύνη. Τὸ νὰ κατονομάζει ἔτσι τὸν Ἅγιο Συμεὼν τὸν Νέο Θεολόγο εἶναι αὐθαιρεσία, παρερμηνεία, πλήρης ἀκατανοησία τοῦ πατερικοῦ λόγου.

Ὅταν ὁ Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος λέγει "εἶμαι ὁ πρῶτος τῶν ἁμαρτωλῶν" σημαίνει ὅτι ἦταν φονιάς, ληστὴς καὶ πόρνος; Ὅταν ὁ Μέγας Βασίλειος λέγει "δέξαι οὖν καμέ, φιλάνθρωπε Χριστέ, ὡς τὴν πόρνην, ὡς τὸν Ληστήν, ὡς τὸν Τελώνην καὶ ὡς τὸν Ἄσωτον καὶ ἆρόν μου τὸ βαρὺ φορτίον τῶν ἁμαρτιῶν" σημαίνει ὅτι εἶναι ληστὴς καὶ πόρνος; 

Ὁ Ἅγιος Συμεὼν ὁ Νέος Θεολόγος στὶς εὐχὲς τῆς θείας Μεταλήψεως λέγει: "Ὡς τὸν Ἄσωτον ἐδέξω, καὶ τὴν Πόρνην προσελθοῦσαν, οὕτω δέξαι μὲ τὸν πόρνον καὶ τὸν ἄσωτον οἰκτίρμον" σημαίνει ὅτι ἦταν πόρνος καὶ ἄσωτος; 

Ὁ Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνὸς προσερχόμενος στὴ θεία Κοινωνία λέγει: "Φώτισόν μου τὰ τῆς ψυχῆς αἰσθητήρια, καταφλέγων μου τὰ τῆς ἁμαρτίας ἐγκλήματα" σημαίνει ὅτι εἶναι ἐγκληματίας; Νὰ μὴ χάσουμε στὸ τέλος τὴ σοβαρότητά μας, τὰ λογικὰ μας καὶ τὰ λίγα γράμματα, ποὺ γνωρίζουμε.

Φυσικὰ καὶ οἱ Ἅγιοι Πατέρες δὲν ἦταν ἠθικιστές. Ἦταν ὅμως ἠθικοί, εἶχαν ἀκέραιο ἦθος καὶ μὲ τὰ ἔργα τους μάστιζαν τοὺς τελῶνες καὶ τοὺς φαρισαίους, ὅπως καὶ ὁ Χριστός, ποὺ εἶπε καὶ μόνο νὰ δεῖς πονηρὰ μοίχευσες στὴν καρδιά σου. 

Ἔφαγε ὁ Χριστὸς μὲ τοὺς ἁμαρτωλούς, ἀλλὰ δὲν χάϊδεψε τὰ πάθη τους, δὲν τὰ ἐπαίνεσε, δὲν τὰ παράβλεψε, τοὺς ἀγάπησε, γιὰ νὰ συγκινηθοῦν καὶ νὰ μετανοήσουν. Ἡ στάση αὐτὴ δὲν σημαίνει ὅτι κανεὶς μπορεῖ ν᾽ ἁμαρτάνει ἀσύστολα καὶ νὰ θέλει νὰ γίνει ἱερεύς, λέγοντας ὅτι μετανόησε καὶ ὁ Χριστὸς ὅλα τὰ συγχωρεῖ. Αὐτὴ ἡ ἀγαπολογία εἶναι ἐπισφαλὴς καὶ παραπλανητική.

Οἱ Ἐπίσκοποι χειροτονοῦνται γιὰ νὰ τηροῦν τοὺς Ἱεροὺς Κανόνες τῆς Ἐκκλησίας καὶ ὄχι γιὰ νὰ τοὺς παραβλέπουν, νὰ τοὺς χρησιμοποιοῦν μόνο πρὸς ὑπεράσπιση τῶν δικαιωμάτων τους καὶ νὰ τοὺς παρερμηνεύουν, νομίζοντας ὅτι ἔτσι βοηθοῦν. Ἡ ἀθέτηση τῶν Ἱερῶν Κανόνων ἔχει δυσμενεῖς συνέπειες. Σεβάσμιος Ἁγιορείτης Γέροντας ἔλεγε πὼς "ὅλα τὰ προβλήματα τῆς Ἐκκλησίας μας εἶναι ἀπὸ κωλυματούχους κληρικούς"! 

Οἱ ὀδυνηρὲς ἀλήθειες δὲν εἶναι ἐνοχλητικὲς κι ἐξοργιστικὲς γιὰ τοὺς ἀνώριμους, ὅπως γράφει ὁ ἔμπειρος καὶ ὥριμος νεανίσκος συγγραφέας, ἐμᾶς, ἀλλὰ γιὰ ὅσους καταπατοῦν τοὺς Ἱεροὺς Κανόνες τῆς ἁγίας μητέρας μας Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας. 

Ὁ Θεὸς νὰ ἐλεήσει τὸν νεοχειροτόνητο Ἀρχιμανδρίτη Ἰωάννη Ἀρσενιάδη. 

Ἐγκάρδια εὔχομαι ν᾽ ἀνανήψει γιὰ τὶς ἀσεβεῖς, ἀνακριβεῖς, ἐπιπόλαιες καὶ ἐξωπραγματικὲς ρήσεις του. Ἡ ἱερωσύνη δὲν εἶναι τέχνασμα, πείραμα, παιχνίδι καὶ δοκιμή, ἀλλὰ θυσία, προσφορά, τελείωση καὶ μαρτυρία ζῶντος Θεοῦ, ποὺ ἀδυνατεῖ νὰ σκηνώσει στὸ ἀκάθαρτο.

 

πηγή: Ορθόδοξος Τύπος, 7/1/2011
Αναδημοσίευση από Θρησκευτικά/http://anavaseis.blogspot.com

Ο Κυβερνητικός εκπρόσωπος για τις δηλώσεις του Μητροπολίτου Πειραιώς για τους μουσουλμάνους

Διαβάστε και Ο Μητροπολίτης Πειραιώς για τις επιθέσεις των Ισλαμιστών και το Ισλαμικό τέμενος στην Αθήνα

.
πηγή: ΑΠΕ/http://thriskeftika.blogspot.com

Ο Κυβερνητικός Εκπρόσωπος, Γιώργος Πεταλωτής, απαντώντας σε δηλώσεις του Μητροπολίτη Πειραιώς Σεραφείμ σχετικά με τη μουσουλμανική θρησκεία και τους μουσουλμάνους στην Ελλάδα, έκανε την ακόλουθη δήλωση:

Από τη θέση μου ως Εκπροσώπου της Κυβέρνησης έχω ήδη δηλώσει, με παρόμοια δυστυχώς αφορμή, ότι η Κυβέρνηση δεν υπεισέρχεται σε θέματα εκκλησιαστικής τάξης

Ωστόσο, είναι καθήκον της συντεταγμένης Πολιτείας να καταδικάζει δηλώσεις που εκπέμπουν μισαλλοδοξία και διεγείρουν φυλετικό και θρησκευτικό μίσος. Οι απόψεις αυτές προσβάλλουν τη μακρά παράδοση φιλαλληλίας και ανεξιθρησκείας που χαρακτηρίζει την ελληνική κοινωνία και δεν την εκφράζουν ούτε κατ’ ελάχιστο....
Στη χώρα μας διαβιούν πολλοί μουσουλμάνοι, πολλοί εκ των οποίων είναι Έλληνες πολίτες, αποτελούν αναπόσπαστο μέρος της ελληνικής κοινωνίας και αντλούν από το Σύνταγμα της χώρας μας δικαιώματα που μια ευνομούμενη Πολιτεία οφείλει να προστατεύει στην πράξη. Η ελληνική Πολιτεία ακολουθεί σταθερά μια τέτοια πολιτική, καταδικάζει δηλώσεις αυτού του είδους και απορρίπτει τη νοοτροπία που εκφράζουν.

ΝΕΑ ΕΠΟΧΗ-ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΙΚΟ VIDEO

Δικαιοῦται ἡ ᾿Εκκλησία νά ἐκφράζει πολιτικό λόγο;

᾿Επιστολή στήν Καθημερινή τῆς Κυριακῆς 09-01-2011

τοῦ Δημήτρη Γ. Μπράνη

῾Η παρέμβαση τῆς ᾿Εκκλησίας Κύριε διευθυντά Η Εκκλησία της Ελλάδος με εγκύκλιό της προς τους πιστούς της παρεμβαίνει στο πολιτικό και οικονομικό «γίγνεσθαι» της χώρας. Παρεμβαίνει στα πολιτικά και οικονομικά δρώμενα. Και ορθώς-ορθότατα παρεμβαίνει, κατά την προσωπική ταπεινή μου γνώμη. Και ο ιερός κλήρος ψηφίζει. Αρα, έχει και αυτός πολιτικά δικαιώματα. Αρα, έχει και αυτός λόγο πολιτικό. Και η Εκκλησία είναι ένα τμήμα της ελληνικής κοινωνίας. Είναι μόριό της αναπόσπαστο. Βλέπει - ακούει, ακούει - βλέπει όλα όσα συμβαίνουν τόσο στο ελληνικό, όσο και στο παγκόσμιο στερέωμα. Και δικαιούται, ως εκ τούτου, να έχει γνώμη. Να έχει άποψη και να την εκφράζει δημόσια. Να τη δημοσιοποιεί. Τα αίτια της οικονομικής κρίσης είναι πολιτικά. Η πολιτική και οι πολιτικοί και το όλο, εν γένει, πολιτικό σύστημα της Ελλάδος προκάλεσαν την οικονομική κρίση. Αυτοί έφεραν τη χώρα στα πρόθυρα της πτώχευσης. Στο χείλος του γκρεμού. Και έτσι η Ελλάδα βρέθηκε στο μάτι του κυκλώνα. Και ζήτησε δανεικά. Και έγινε έτσι χώρα εξαρτώμενη. Χώρα εξαρτώμενη από τους δανειστές της. Από το ΔΝΤ. Από την τρόικα. Αυτή τη διαφεντεύει. Αυτή έκανε το Μνημόνιο. Και αυτό συνιστά εθνική ταπείνωση. Πριν από την οικονομική κρίση έλαβε χώρα μια άλλη κρίση. Η κρίση των ηθικών αξιών. Η κρίση των ηθικών αρχών. Η κρίση των ηθικών κανόνων. Ελαβαν χώρα η επιορκία. Η κλοπή. Η διαφθορά. Και αυτή γέννησε και έφερε την οικονομική κρίση. Ο ελληνικός λαός έχει χορτάσει την υποκρισία και τη δημαγωγία. Υποκρισία και δημαγωγία ήταν το «Αλήστου» μνήμης: «Υπάρχουν χρήματα»! Υποκριτικό και δημαγωγικό ήταν και το «Ολοι μαζί τα φάγαμε τα χρήματα». Η μνήμη του ελληνικού λαού και η νοημοσύνη του παραμένει ισχυρή. Ο ελληνικός λαός είναι και νοήμων και μνήμων. Και δεν είναι αμνήμων και ανόητος, όπως νομίζουν οι πολιτικοί, για να τον κοροϊδεύουν, για να τον παραπλανούν, για να του στήνουν παγίδες. Και ο ιερός κλήρος, λοιπόν, δικαιούται να έχει λόγο πολιτικό. Εχει και αυτός το δικαίωμα της ψήφου. Εχει και αυτός πολιτικά δικαιώματα. Και κακώς σχολιάζεται ότι αναμειγνύεται στα πολιτικά δρώμενα. Δεν κάνει τίποτε άλλο παρά αυτό που πρέπει να κάνει, αυτό που κάνει κάθε ενεργός πολίτης. Δημητρης Γ. Μπρανης

ΑΝΗΣΥΧΙΑ ΤΗΣ ΣΥΝΟΔΟΥ ΓΙΑ ΠΕΡΙΟΡΙΣΜΟ ΤΩΝ ΙΕΡΕΩΝ ΑΠΟ ΤΟ ΜΝΗΜΟΝΙΟ

Οἱ ἐπιταγὲς τοῦ Διεθνοῦς Νομισματικοῦ Ταμείου γιὰ τὴν μείωση τοῦ δημοσίου τομέα
φαίνεται ὅτι προκαλοῦν «πονοκεφάλους» καὶ στὴν Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος.

 

.     Σύμφωνα μὲ πληροφορίες κατὰ τὴν διάρκεια τῆς σημερινῆς συνεδρίασης τῆς 12μελοῦς Ἱερᾶς Συνόδου ὁρισμένοι μητροπολίτες ἐξέφρασαν τὸν φόβο ὅτι ὁ περιορισμὸς τῆς «μίας πρόσληψης ἔναντι πέντε ἀποχωρήσεων ἀπὸ τὸ δημόσιο» θὰ ἰσχύσει καὶ γιὰ τὴν Ἐκκλησία, ἀφοῦ οἱ κληρικοὶ ὅλων τῶν βαθμίδων ἀλλὰ καὶ πολλοὶ ἐκκλησιαστικοὶ ὑπάλληλοι πληρώνονται ἀπὸ τὸ δημόσιο.
.      Ἕνα τέτοιο ἐνδεχόμενο θὰ προκαλέσει πολλὰ προβλήματα, τονίζουν ἱεράρχες, καὶ γιὰ τὸ λόγο αὐτὸ ἡ Ἱερὰ Σύνοδος ἀποφάσισε νὰ συστήσει εἰδικὴ ἐπιτροπὴ πιθανότατα ὑπὸ τὴν προεδρία Μητροπολίτη, ὁ ὁποῖος θὰ ἔχει συναντήσεις μὲ στελέχη τοῦ ὑπουργείου Ἐσωτερικῶν, προκειμένου νὰ ἀποσαφηνιστεῖ ἡ κατάσταση. Μάλιστα πολλοὶ μητροπολίτες ζητοῦν ἀπὸ τὸν Ἀρχιεπίσκοπο κ. Ἱερώνυμο νὰ δραστηριοποιηθεῖ ἄμεσα γιὰ τὴν ἀντιμετώπιση ἑνὸς τέτοιου ἐνδεχομένου, προτοῦ κληθεῖ νὰ τὸ ἀντιμετωπίσει ἡ Ἐκκλησία. Ὅπως μάλιστα προσθέτουν, ἂν περάσει τελικὰ ἕνα τέτοιο μέτρο, θὰ πρέπει νὰ ἰσχύσει μόνον γιὰ τοὺς ἐκκλησιαστικοὺς ὑπαλλήλους καὶ σὲ καμία περίπτωση γιὰ τοὺς κληρικούς, οἱ ὁποῖοι θεωροῦνται, μὲ δικαστικὲς ἀποφάσεις, λειτουργοὶ καὶ ὄχι ὑπάλληλοι, γιὰ αὐτὸ ἄλλωστε καὶ μπορεῖ νὰ κατέχουν καὶ δεύτερη θέση στὸ δημόσιο, ὅπως γιὰ παράδειγμα οἱ ἱερωμένοι ποὺ ὑπηρετοῦν στὴν μέση ἐκπαίδευση.
.     Ἐν τῷ μεταξὺ τὴν Τετάρτη ἀναμένεται ἡ Σύνοδος νὰ τοποθετηθεῖ στὴν ἐπιστολὴ ποὺ ἔλαβε ἀπὸ τὸ Κεντρικὸ Ἰσραηλιτικὸ Συμβούλιο Ἑλλάδος, τὰ μέλη τοῦ ὁποίου διαμαρτύρονται γιὰ τὰ ὅσα εἶπε κατὰ τῶν Ἑβραίων καὶ τοῦ Σιωνιστικοῦ κινήματος ὁ Μητροπολίτης Πειραιῶς κ. Σεραφείμ.
.     Σήμερα πάντως ὁ ἐκπρόσωπος Τύπου τῆς Ἱερᾶς Συνόδου Μητροπολίτης Σύρου δήλωσε ὅτι «ὁ κάθε Ἐπίσκοπος εἶναι ὑπεύθυνος γιὰ τὰ ὅσα λέει» καὶ τόνισε ὅτι ἡ Ἐκκλησία θὰ προβεῖ σὲ σχετικὲς ἀνακοινώσεις, ἀφοῦ συζητήσει τὸ θέμα τὸ πρωὶ τῆς Τετάρτης.

ΠΗΓΗ: romfea.gr

ΣΧΟΛΙΟ «ΧΡ. ΒΙΒΛΙΟΓΡ.»: Εἶναι ἡλίου φαεινότερον ὅτι ἡ ὅλη ὑπόθεση τῆς λεγομένης Οἰκονομικῆς Κρίσεως, καὶ τοὺ Μνημονίου καὶ τῆς ἐμπλοκῆςτῆς χώρας μὲ τὸ Δ. Ν. Τ. ἔχουν σκοπὸ τὴν ἐπίτευξη στόχων ποὺ ἀλλιῶς θὰ ἦταν δυσκολότατο νὰ ἐπιτευχθοῦν. Κύριος πάντως στόχος εἶναι τὸ «ξεμπέρδεμα μιὰ καὶ καλή» μὲ τὴν ἰδιοπροσωπία τῶν Ἑλλήνων καὶ ὅλα ἐκεῖνα τὰ στοιχεῖα, ποὺ τὴν συγκροτοῦν. Ἕνα ἀπὸ αὐτὰ εἶναι καὶ ἡ ἐν εὐρείᾳ ἐννοίᾳ Ἐκκλησίᾳ. Καὶ ὁ περιορισμὸς τῆς ἐπιρροῆς της. Ἴσως λιγότεροι κληρικοὶ νὰ εἶναι μιὰ καλὴ καὶ συμφέρουσα λύση γιὰ τοὺς Ἀλάστορες τῆς αὐτοσυνειδησίας μας. Ἀλλὰ παραβλέπουν πὼς ἀκόμη κι ἕνας ἀληθινὸς καὶ ψυχωμένος μπορεῖ νὰ κάνει τὴν δουλειά τοῦ Θεοῦ! (Πηγή:Χριστιανική Βιβλιογραφία)

Ἀντίσταση στήν Κάρτα τοῦ Πολίτη. Εἰρηνική συγκέντρωση διαμαρτυρίας μπροστά στή Βουλή τῶν Ἑλλήνων στίς 6 Φεβρουαρίου 2011 στίς 12 τό μεση­μέρι

Σύνταξη & δημοσίευση Αναβάσεις : http://anavaseis.blogspot.com/2011/01/blog-post_10.html

________________________________

Ὁμάδα κληρικῶν καί λαϊκῶν, ἐδῶ καί ἕνα χρόνο περίπου ἔχουμε ἀσχοληθεῖ μέ τό θέμα «Κάρτα τοῦ Πολίτη».  Τή θεωροῦμε, ὅπως καί πολλοί εἰδικοί ἐπι­στήμονες, ἠλεκτρονική φυλακή.

Μέ διάφορα δημοσιεύματά μας ἔχουμε ἀναλύσει τό θέμα αὐτό ἀπό ὅλες τίς πλευρές του, κυρίως μέ ἀφορμή τίς κυβερνητικές ἐξαγγελίες, σέ συνδυασμό καί μέ τίς προβλέψεις ἁγίων Γερόντων τῆς ἐποχῆς μας, ὅπως τοῦ π. Παϊσίου, τοῦ π. Ἐπιφανίου Θεοδωρο­πού­λου καί ἄλλων, καθώς ἐπίσης καί τῶν πληροφοριῶν τοῦ θεοπνεύ­στου βιβλίου τῆς Ἀποκαλύψεως, αὐθεντικοῦ ἔργου τοῦ εὐαγγελι­στοῦ ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Θεολόγου.

Τό παραπάνω θέμα «Κάρτα τοῦ Πολίτη» τό ἔχουμε συσχετίσει βάσει τῶν πρωθυπουργικῶν κατά καιρούς δηλώσεων μέ τά ἐπί μέρους παρακάτω θέματα:

1. Οἰκονομική κρίση.

2. Ἠλεκτρονική διακυβέρνηση.

3. Ἠλεκτρονικό φακέλωμα.

4. Δυνατότητες, τεχνικά χαρακτηριστικά τοῦ ἐμπεριεχο­μέ­νου μικροτσίπ.

5. Τό δυσώνυμο ἀριθμό 666 τῆς Ἀποκαλύψεως.

6. Τή σημασία τῶν δύο προηγηθεισῶν ἐγκυκλίων  τῆς Ἐκ­κλησίας τῆς Ἑλλάδος 1997 καί 1998 γιά τίς ἠλεκτρο­νικές ταυτότητες, πού θά ἦταν, ἄν κυκλοφοροῦσαν, παραπλήσιες τῆς Κάρτας Πολίτη.

Ἡ ἐπιτροπή τῆς Ἱερᾶς Συνόδου τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος γιά τό θέμα τῆς Κάρτας Πολίτη ἀναμένει ἀπό τούς Κυβερνητικούς ἐκπροσώπους νά δώσουν ἐπίσημα καί ὑπεύθυνα τά τεχνικά χαρα­κτηριστικά τοῦ μικροτσίπ, τό προσχέδιο νόμου τοῦ Ὑπουργείου Ἐσωτερικῶν περί ἠλεκτρονικῆς διακυβέρνησης καί τή σχέση τους μέ τήν Κάρτα τοῦ Πολίτη.

Παράλληλα ἀναμένεται τό πόρισμα τῆς ἐπιτροπῆς ἐπιστη­μόνων τῆς Ἐκκλησίας πού συνεργάσθηκαν μέ τούς κυβερνητικούς ἐκπροσώπους γιά τήν Κάρτα Πολίτη.

Ἐντοπίζοντας τούς κινδύνους πού προκαλοῦνται ἀπό τήν ἀντικατάσταση τῶν δελτίων ταυτότητος μέ τήν Κάρτα τοῦ Πολίτη διοργανώνουμε εἰρηνική συγκέντρωση διαμαρτυρίας μπροστά στή Βουλή τῶν Ἑλλήνων στίς 6 Φεβρουαρίου 2011 στίς 12 τό μεση­μέρι πρός ἐνημέρωση τῶν πολιτῶν καί ἀποτροπή τῆς λήψης τῆς Κάρτας καί καλοῦμε ὅλους τούς Ἕλληνες Πολίτες νά συμμετάσχουν.

Συντονιστική Ἐπιτροπή κατά τῆς Κάρτας τοῦ Πολίτη

______________________

«Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΕΙΝΑΙ ΠΕΡΙΤΤΟΣ» ! ΛΕΝΕ ΟΙ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΕΣ

«Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΕΙΝΑΙ ΠΕΡΙΤΤΟΣ»: ΟΙ “ΜΥΣΤΙΚΟΙ”, ΤΟ …ΜΥΣΤΙΚΟ ΤΩΝ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΩΝ ΚΑΙ ΤΟ ΜΥΣΤΙΚΟ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ

Λόγῳ τῆς Ἑορτῆς τῶν Θεοφανείων,
 ἕνα σχετικὸ μὲ τὸ Βάπτισμα ἀπόσπασμα ἀπὸ τὸ βιβλίο
τοῦ Πρωτ. ΙΩΑΝΝΟΥ ΦΩΤΟΠΟΥΛΟΥ
«ΑΒΒΑΣ ΙΣΑΑΚ Ο ΣΥΡΟΣ, Ο ΑΔΙΚΗΜΕΝΟΣ ΑΓΙΟΣ» (σελ. 227-230)(ἐκδ. «ΤΗΝΟΣ»)

«Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΕΙΝΑΙ ΠΕΡΙΤΤΟΣ»
Οἱ “μυστικοί”, τό… μυστικό τῶν οἰκουμενιστῶν καί τό μυστικό τῆς ἐμπειρίας τῶν Ἁγίων.

.     Συνεχίζοντας ὁ ἐπίσκοπος Ἱλαρίων [Ἀλφέγιεφ] γράφει ὅτι τό φῶς γιά τό ὁποῖο ὁμιλεῖ ὁ ἀββᾶς Ἰσαάκ δέν εἶναι «τό φῶς τό ὁποῖο βλέπουν οἱ μυστικοί». Ἐδῶ προκύπτουν σοβαρά ζητήματα. Ποιοί εἶναι οἱ …«μυστικοί»; Ἔχουμε κάποια εἰδική κατηγορία ἁγίων ἤ γενικώτερα, χριστιανῶν πού ὀνομάζονται ἔτσι; Ἀσφαλῶς ὄχι! Ἁπλῶς ἡ δυτική θεολογική ἐπιστήμη ὀνομάζει ἔτσι τούς συγγραφεῖς πού ἀσχολοῦνται μέ τήν μυστική ἤ ἀποφατική θεολογία, δηλαδή ὅσους ὁμιλοῦν γιά τή δυνατότητα ἤ ἀδυναμία γνώσεως τοῦ Θεοῦ, γιά τό πῶς ἐννοεῖται αὐτή ἡ γνώση, γιά τήν ἐμπειρία τῆς κοινωνίας μέ τό Θεό καί γενικώτερα γιά ὑπερβατικές ἐμπειρίες κλπ. Μέσα σ᾽ αὐτούς, κατά τή δυτική θεολογία περιλαμβάνονται ὁ ἅγιος Διονύσιος ὁ Ἀρεοπαγίτης, ὁ ἅγιος Συμεών ὁ Ν. Θεολόγος, ὁ ἅγιος Γρηγόριος Σιναΐτης, ὁ ἅγιος Γρηγόριος ὁ Παλαμᾶς, ἀλλά καί ὁ λατῖνος Ἰωάννης τοῦ Σταυροῦ καί ἡ Αἰκατερίνα τῆς Σιέννα, ὁ Meister Ekkart, ὁ Duns Scotus Erigena καί ἄλλοι συγγραφεῖς. Οἱ πιό τολμηροί καί… ἀνοιχτόμυαλοι περιλαμβάνουν καί τούς μυστικιστές μουσουλμάνους Σοῦφι καί ἄλλα πρόσωπα ἀπό διάφορες θρησκεῖες πού περιγράφουν ποικίλες «μυστικές ἐμπειρίες» τους.
.     Ὁ ἐπίσκοπος Ἱλαρίων περιορίζει τούς «μυστικούς» στό χριστιανικό περιβάλλον περιλαμβάνοντας στήν ἐνδεικτική του ἀπαρίθμηση τό νεστοριανό Ἰωάννη Dalyatha καί τούς «βυζαντινούς συγγραφεῖς» Συμεών τό Ν. Θεολόγο καί Γρηγόριο Παλαμᾶ. Ἀπό τήν ἄλλη ἀποδίδοντας στόν αἱρετικό μονοφυσίτη Φιλόξενο Ἱεραπόλεως τήν Δ´ Ἐπιστολή τοῦ ἀββᾶ Ἰσαάκ, στήν ὁποία γίνεται λόγος περί τῆς θέας τοῦ ἀκτίστου φωτός, περιλαμβάνει στούς ἐπόπτες τοῦ ἀκτίστου φωτός καί ἕνα μονοφυσίτη! Ἔτσι τό κριτήριο γιά τό ποιόν καί τήν ἐμπειρία τοῦ «φωτός» δέν εἶναι ἐκκλησιολογικό καί πατερικό, ἀλλά εἶναι ἡ ὑπαγωγή τῶν ποικίλων συγγραφέων, ἀνεξαρτήτως δόγματος, στήν κατηγορία τῶν «μυστικῶν», σύμφωνα μέ τή γνώμη τῶν εἰδι κῶν. Ὁ ἀββᾶς Ἰσαάκ, κατά τόν Ἀλφέγιεφ, εἶναι ἀμφίβολο ἄν ἔβλεπε τό φῶς πού ἔβλεπαν οἱ «μυστικοί». Δέν ἀνήκει στήν κατηγορία τους, ἐνῷ ἀπό τήν ἄλλη στήν ὁμάδα αὐτή ἀνήκουν μεταξύ ἄλλων μή ἀναφερομένων ἕνας νεστοριανός, ἕνας μονοφυσίτης καί δύο Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας! Πάντοτε κατά τόν Ἀλφέγιεφ, αὐτοί ὅλοι, ὁ νεστοριανός ἐρημίτης, ὁ μονοφυσίτης «ἐπίσκοπος» καί οἱ δύο ἀναφερόμενοι Πατέρες ‚λέπανε κάποιο φῶς, τό ὁποῖο δέν τό ἔβλεπε ὁ ἅγιος Ἰσαάκ! Ἡ κατάλυση τῶν ὁρίων τῆς Ἐκκλησίας εἶναι ἐμφανής σέ ὅσα γράφει ὁ ἐπίσκοπος Ἱλαρίων Ἀλφέγιεφ. Ἐξισώνοντας μάλιστα τήν ἐμπειρία τοῦ ἀκτίστου φωτός, τήν ἐμπειρία τῆς θεώσεως πού ἔχουν οἱ Ἅγιοι μέ τά φῶτα πού βλέπουνε οἱ διάφοροι «μυστικοί» συγγραφεῖς ἐξαφανίζει τήν σημασία τῆς πίστεως καί τῶν θείων μυστηρίων δηλαδή τήν κοινωνία τῶν ἀνθρώπων ἐν τῇ ἁγίᾳ Kαθολικῇ, Ὀρθοδόξῳ Ἐκκλησίᾳ. Ἄν καί χωρίς τήν κοινωνία τῆς Ἐκκλησίας μπορεῖ ὁ κάθε ἀβάπτιστος νά ἔχει ἐμπειρία θείου φωτός, τότε ἡ Ἐκκλησία δέν χρειάζεται, ὁ ἴδιος ὁ Χριστός εἶναι περιττός! Ἄν μάλιστα ἕνας Ἅγιος, ὅπως ὁ ἀββᾶς Ἰσαάκ, παρ᾽ ὅτι Ἅγιος καί θεωμένος δέν ἔχει αὐτή τήν ἐμπειρία τοῦ ἀκτίστου φωτός, τότε μ᾽ αὐτή τή λογική θά πρέπει ἴσως νά ἀναζητήσουμε ἄλλους …πνευματικούς χώρους καί ἄλλες μεθόδους πού προσφέρουν σίγουρα τή θέα κάποιου φωτός! Τί μᾶς λέγει ὅμως ὁ ἅγιος Ἰσαάκ;

Ἡνίκα ἐρευνήσῃς καλῶς τὸ ἔργον τοῦ φόβου τοῦ Θεοῦ, εὑρίσκεις ὅτι αὕτη ἐστὶν ἡ μετάνοια καὶ ἡ γνῶσις ἡ πνευματικὴ ἐνταῦθα. Αὕτη ἐστὶν ἣν εἴπομεν, ὅτι ὅνπερ ἐν τῷ βαπτίσματι ἐδεξάμεθα τὸν ἀρραβῶνα αὐ τοῦ, διὰ τῆς μετανοίας πάντως δεχόμεθα τὸ χάρισμα αὐτοῦ. Kαὶ τὸ χάρισμα, ὅπερ εἴπομεν, ὅτι διὰ τῆς μετανοίας λαμ‚άνομεν αὐτό, αὕτη ἐστὶν ἡ γνῶσις ἡ πνευματική… Ἡ πνευματικὴ δὲ γνῶσίς ἐστιν ἡ αἴσθησις τῶν κρυπτῶν καὶ ὅταν αἰσθηθῇ τις τούτων τῶν ἀοράτων καὶ κατὰ πολὺ ὑπερβαλλόντων, ἐκ τούτων λαμβάνει ὄνομα τῆς πνευματικῆς γνώσεως…»
Ἅμα ἐρευνήσεις καλά σέ τί συνίσταται ἡ πνευματική ἐργασία τοῦ φόβου τοῦ Θεοῦ, βρίσκεις ὅτι αὐτή εἶναι ἡ μετάνοια καί ἡ γνώση ἡ πνευματική πού ἀποκτᾶται σ᾽ αὐτόν τόν κόσμο. Γι᾽ αὐτή τήν πνευματική γνώση εἴπαμε ὅτι στό μέν βάπτισμα δεχθήκαμε τόν ἀρραβῶνα [δηλ. τήν ὑπόσχεση] της, διά δέ τῆς μετανοίας ὁπωσδήποτε δεχόμεθα τό χάρισμά της. Kαί τό χάρισμα πού εἴπαμε ὅτι τό λαμβάνουμε μέ τή μετάνοια εἶναι ἡ γνώση ἡ πνευματική… Αὐτή ἡ πνευματική γνώση εἶναι ἡ αἴσθηση τῶν κρυπτῶν [δηλ. τῶν ὑπερφυῶν μυστηρίων]. Kι ὅταν ἀποκτήσει κάποιος τήν αἴσθηση αὐτῶν τῶν ἀοράτων, τά ὁποῖα κατά πολύ ὑπερβαίνουν [τά ἀνθρώπινα πράγματα], ἀπό αὐτά λαμβάνει τό ὄνομα τῆς πνευματικῆς γνώσεως.

.     Τό χάρισμα τῆς πνευματικῆς γνώσεως, ἡ «αἴσθησις τῶν κρυπτῶν…τῶν ἀοράτων καί κατά πολύ ὑπερβαλλόντων» ἔχει ὡς ἀρραβῶνα τό ἅγιο βάπτισμα. Ἀκολουθεῖ ἡ μετάνοια καί ὅλη ἡ πνευματική ἐργασία. Χωρίς τό ἅγιο βάπτισμα καί τά ἔργα τῆς μετανοίας, κάθε ἄλλη ἀσκητική ἐργασία εἶναι ἀδύνατον νά ἀποφέρει τόν καρπό τῆς πνευματικῆς γνώσεως, τή θεωρία. Ἑπομένως κανένα χάρισμα, καμμιά ἐμπειρία, κανένα φῶς, πού βλέπουν οἱ ἀβάπτιστοι «μυστικοί» δέν συγκρίνεται μέ τά χαρίσματα, τίς θεῖες ἐμπειρίες καί τήν ἐμπειρία τοῦ ἀκτίστου φωτός πού ἔχουν ὅλοι οἱ Ἅγιοι καί φυσικά κι ὁ ἅγιος Ἰσαάκ ὁ Σύρος. Γιά τό λόγο αὐτό ἀποπτύουμε κάθε ψευδοεμπειρία φωτός, μέ τήν ὁποία πλανᾶ ὁ Σατανᾶς τούς ἀβαπτίστους νεστοριανούς καί λοιπούς αἱρετικούς καί ἀλλοθρήσκους καί «ἔχομεν ἀκριβῶς» (ἔχε ἀκριβῶς, γράφει ὁ Ἀββᾶς μας), δηλαδή δεχόμεθα ὡς ἀληθεῖς καί ἀκριβεῖς ὁδοδεῖκτες στήν ἐν Χριστῷ ζωή μόνο τίς ἐμπειρίες τῶν Ἁγίων.
.     Τό… μυστικό τῶν οἰκουμενιστῶν, πού αὐτοί ἀφήνουν νά διαρ ρέει σιωπηλά πρός κάθε κατεύθυνση καί μέ κάθε τρόπο, εἶναι ἡ ἔλλειψη σημασίας τοῦ ὀρθοδόξου βαπτίσματος, γιά νά εἶναι κανείς τέλειος χριστιανός δηλαδή Ἅγιος. Τό μυστικό τοῦ ἀββᾶ Ἰσαάκ καί ὅλων τῶν Ἁγίων πού προέρχεται ἀπό τήν ἐν Χριστῷ βιωτή τους καί διακηρύττεται μέ διαπρύσια φωνή πρός κάθε ἄνθρωπο εἶναι ὅτι τό ἅγιο βάπτισμα τῶν ὀρθοδόξων ἀποτελεῖ τή βάση, τόν ἀρραβῶνα γιά τήν κάθαρση τοῦ ἀνθρώπου, τό φωτισμό καί τή θέωσή του.

(βλ. σχετ.: http://christianvivliografia.wordpress.com/2010/12/15/ἀββᾶς-ἰσαὰκ-ὁ-σύρος/)

Πηγή: http://christianvivliografia.wordpress.com/2011/01/09/οἱ-“μυστικοί”-τὸ-…μυστικὸ-τῶν-οἰκ
/