"᾿Εγώ εἰμί τὸ Α καὶ τὸ Ω, ἡ ἀρχὴ καὶ τὸ τέλος, ὁ πρῶτος καὶ ὁ ἔσχατος" (᾿Αποκ. κβ΄, 13)

Κείμενα γιά τήν ἑλληνική γλῶσσα στή διαχρονική της μορφή, ἄρθρα ὀρθοδόξου προβληματισμοῦ καί διδαχῆς, ἄρθρα γιά τήν ῾Ελλάδα μας πού μᾶς πληγώνει...


Κυριακή, 17 Ιανουαρίου 2010

Ἐγὼ αἰσθάνομαι ὅτι εἶμαι ὁ πιὸ ἁμαρτωλὸς ἄνθρωπος τοῦ κόσμου" -Ἡ πνευματικὴ διαθήκη τοῦ Γέροντος Πορφυρίου


[Σχόλιο ᾿Οδυσσέως: Μέ τήν εὐχή σου Γέροντα νά ἀνταποκριθοῦμε στήν πνευματική κληρονομιά πού μᾶς ἄφησες. Εἴμαστε σίγουροι ὅτι τώρα ἔχεις μεγαλύτερη παρρησία ἐνώπιον τοῦ ταπεινοῦ ᾿Ιησοῦ, τοῦ Θεοῦ ἡμῶν. Χρόνια πολλά κι εὐλογημένα στόν πατέρα ᾿Αθανάσιο, τόν ἁπλό ἱερέα τῆς ποίμνης τοῦ Χριστοῦ. ]


"π μικρ παιδ λο στίς μαρτίες μουνα"


"Ἐγ ασθάνομαι τι εμαι πι μαρτωλς νθρωπος το κόσμου"


"κα γώ, ταν ζοῦσα, πολ ταπειν κανα προσευχ γιὰ σς"



"γαπητ πνευματικά μου παιδιά,



Τώρα ποὺ κόμη χω τὰς φρένας μου σώας, θέλω νὰ σς πῶ μερικς συμβουλές. π μικρ παιδ λο στίς μαρτίες μουνα. Κα ταν μ στελνε μητέρα μου νά φυλάξω τ ζα στό βουνό, γιατ πατέρας μου, πειδ μασταν πτωχοί, εχε πάει στή διώρυγα το Παναμᾶ, γιά μς τ παιδι του, κε ποὺ βοσκα τ ζα, συλλαβιστ διάβαζα τ βίο το γίου ωάννου το Καλυβίτου κα παρ πολ γάπησα τν γιο ωάννη κα κανα παρ πολλς προσευχές, σν μικρ παιδί που μουνα 12-15 χρόνων, δὲν θυμᾶμαι κριβς καλά. Κα θέλοντας νὰ τν μιμηθ, μ πολ γνα, φυγα π τος γονες μου κρυφ κα λθα στὰ Καυσοκαλύβια το γίου ρους κα ποτάχθηκα σ δύο Γέροντες αταδέλφους, Παντελεήμονα κα ωαννίκιο. Μο τυχε νὰ εναι πολ εσεβες κα νάρετοι κα τος γάπησα παρ πολ κα γι' ατό, μ τν εχ τους, τος κανα κρα πακοή. Ατ μ βοήθησε παρ πολύ, ασθάνθηκα κα μεγάλη γάπη κα πρς τ Θε κα πέρασα παρ πολ καλά. λλά, κατ παραχωρήση Θεο, γιὰ τς μαρτίες μου, ρρώστησα πολ κα ο Γέροντές μου μοῦ επαν νὰ πάω στοὺς γονες μου στὸ χωριὸ μου ες τν γιο ωάννην Εβοίας. Κα ν π μικρ παιδ εχα κάνει πολλς μαρτίες, ταν ξαναπῆγα στὸν κόσμο, συνέχισα τίς μαρτίες, ο ποες μέχρι σήμερα γιναν παρ πολλές. κόσμος μως μ πῆραν π καλ κα λοι φωνάζουνε τι εμαι γιος. γ μως ασθάνομαι τι εμαι πι μαρτωλς νθρωπος το κόσμου. σα νθυμόμουνα βεβαίως τ ξομολογήθηκα κα γνωρίζω τι γι' ατά ποὺ ξομολογήθηκα μ συγχώρησε Θεός, λλ μως τώρα χω να συναίσθημα τι κα τ πνευματικά μου μαρτήματα εναι παρ πολλ κα παρακαλ σοι μ χετε γνωρίσει νὰ κάνετε προσευχ γιὰ μένα, διότι κα γώ, ταν ζοῦσα, πολ ταπειν κανα προσευχ για σς. λλ μως, τώρα πο θ πάω γιὰ τν ορανό, χω τ συναίσθημα τι Θες θά μου π: Τ θέλεις σ δῶ; γ να χω να το πῶ: Δὲν εμαι ξιος, Κύριε, γιὰ δῶ, λλ ,τι θέλει γάπη σου ς κάμ γιὰ μένα. π κε κα πέρα, δὲν ξέρω τί θ γίνη. πιθυμ μως νὰ νεργήση γάπη το Θεοῦ. Κα πάντα εχομαι τ πνευματικά μου παιδι νὰ γαπήσουν τ Θεό, πο εναι τ πν, γιὰ νὰ μᾶς ξιώσ νὰ μπομε στὴν πίγειο κτιστη κκλησία του. Γιατ π δω πρέπει νὰ ρχίσουμε. γ πάντα εχα τν προσπάθεια νὰ προσεύχωμαι κα νὰ διαβάζω τος μνους τς κκλησίας, τν γία Γραφ κα τος βίους τν γίων μας κα εχομαι κα σεῖς νὰ κάνετε τ διο. γ προσπάθησα μ τή χάρι το Θεο νἀ πλησιάσω τν Θε κα εχομαι κα σεῖς νὰ κάνετε τ διο. Παρακαλ λους σας νὰ μ συγχωρέσετε γιὰ ,τι σς στενοχώρησα.

ερομόναχος Πορφύριος

ν Καυσοκαλυβίοις τ 4/17 ουνίου 1991"


ΠΗΓΗ:ΦΩΝΗ ΒΟΩΝΤΟΣ ΑΜΑΡΤΩΛΟΥ ΙΕΡΕΩΣ

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου