"᾿Εγώ εἰμί τὸ Α καὶ τὸ Ω, ἡ ἀρχὴ καὶ τὸ τέλος, ὁ πρῶτος καὶ ὁ ἔσχατος" (᾿Αποκ. κβ΄, 13)

Κείμενα γιά τήν ἑλληνική γλῶσσα στή διαχρονική της μορφή, ἄρθρα ὀρθοδόξου προβληματισμοῦ καί διδαχῆς, ἄρθρα γιά τήν ῾Ελλάδα μας πού μᾶς πληγώνει...


Σάββατο, 9 Ιανουαρίου 2010

Να ἀφεθοῦμε στήν θεία πρόνοια-ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΠΑΪΣIOY


῞῞Οποιος παρακολουθε τς εεργεσίες το Θεο, μαθαίνει νά ξαρτ τν αυτ του π τν θεία πρόνοια. Νιώθει μετ σν τ μωρ στήν κούνια, πού, ν τ φήσ γιά λίγο μητέρα το, ρχίζει νά κλαί, μέχρι νά τρέξη πάλι κοντ του. ν φεθ κανες στόν Θεό, εναι μεγάλη πόθεση. ταν πρωτοπῆγα στήν ερ Μον Στομίου, δέν εχα πού νά μείνω. λο τ μοναστρι ταν γεμᾶτο μπάζα. Βρῆκα μία γωνία κοντ στήν μάνδρα, βαλα κάτι π πάνω, γιά νά τν σκεπάσω λίγο, κα κε περνοῦσα τ βράδυα καθιστός, γιατ δέν χωροσα νά ξαπλώσω. Μία μέρα ρθε νας γνωστός μου ερομόναχος καί μου λέει: « Καλά, πς μένεις δῶ; ». « Γιατί, το λεώ, ο κοσμικο εχαν περισσότερα π μᾶς; ταν επαν στόν Κανάρη, τότε πού ζήτησε δάνειο, “ δέν χεις Πατρίδα”, κενος επε: « Θ ποκτήσουμε Πατρίδα » . ν κοσμικς νθρωπος εχε τέτοια πιστή, μες νά μν χουμε μπιστοσύνη στόν Θεό; φο Παναγία οκονόμησε νά βρεθ ἐδῶ, δέν θ φροντίσ για τ μοναστρι της , ταν ρθει ρα; » . Κα πράγματι, πς τ οκονόμησε σιγά-σιγ λα Παναγία! Θυμᾶμαι, ταν ρριχναν ο μάστορες τ μπετν ,γιά νά φτιάξουν τν πλάκα στά κελλιά πού εχαν κα, δέν φθασαν τ τσιμέντα. πολειπόταν τ να τρίτο ,γιά νά τελειώση πλάκα. ρχονται ο μάστορες καί μοῦ λένε: « Τ τσιμέντα τελειώνουν. Να ραιώσουμε τ μπετόν, γιά νά φθάσ γιά λη τν πλάκα » . « χι, τος λέω, συνεχίστε κανονικ » . Νά φέρουμε λλα δέν γινόταν, γιατ τ ζα ταν στόν κάμπο. πρεπε νά πᾶνε ο μάστορες δυό ὧρες ς τν Κόνιτσα κα δυό ρες ς τν κάμπο, στά χωράφια, γιά νά βροῦν ζα. Πότε νά πᾶνε, πότε να γυρίσουν. στερα, ο νθρωποι εχαν τίς δουλεις τους. Δέν μποροῦσαν νά ρθουν λλη μέρα. Βλέπω, εχαν ίξει τ δύο τρίτα τς πλάκας. Μπῆκα στό κκλησάκι κα λέω: « Τ θ γίνη τώρα ,Παναγία μου; Σ παρακαλ, βοήθησέ μας » . Μετ βγήκα ξω…

Κα τ γινε , Γέροντα;

Κα πλάκα τελείωσε κα τ τσιμέντα περίσσεψαν!

Ο μάστορες τ κατάλαβαν;

Πς δεν τ κατάλαβαν. Εναι μερικς φορς πολ μεγάλη βοήθεια το Χριστο κα τς Παναγίας!

᾿Από τό βιβλίο: Μέ πόνο καί ἀγάπη γιά τόν σύγχρονο ἄνθρωπο

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου