"᾿Εγώ εἰμί τὸ Α καὶ τὸ Ω, ἡ ἀρχὴ καὶ τὸ τέλος, ὁ πρῶτος καὶ ὁ ἔσχατος" (᾿Αποκ. κβ΄, 13)

Κείμενα γιά τήν ἑλληνική γλῶσσα στή διαχρονική της μορφή, ἄρθρα ὀρθοδόξου προβληματισμοῦ καί διδαχῆς, ἄρθρα γιά τήν ῾Ελλάδα μας πού μᾶς πληγώνει...


Τρίτη, 12 Ιανουαρίου 2010

Μεγάλο κακὸ ἡ ἀδιαλλαξία - Γεροντικό τοῦ ῾Αγίου ῎Ορους


Γεροντικ το γίου ρους τ. Β΄, σελ 109

Συγγραφέας ΑΝΔΡΕΑΣ ΜΟΝΑΧΟΣ ΑΓΙΟΡΕΙΤΗΣ (ΧΑΡΑΛ.ΘΕΟΦΙΛΟΠΟΥΛΟΣ)

Σ μία π τς συχαστικς Καλύβες τν Κατουνακίων, νας ­ποτακτικός, Μοναχς Χερουβείμ, πολλ χρόνια στὴν πακοή, π φθόνο κι συνεργία το χθρο τς ρετς κα φευρέτη τς κακίας Σαταν, διαφώνησε μ τν Γέροντα του Μοναχ κάκιο, κα τσι πως ταν σκανδαλισμένοι τυχε Γέροντας κάκιος νὰ πεθάνει.

στερα π ρκετ χρόνια ρρώστησε κα ποτακτικς Μο­ναχς Χερουβεμ κα πέθανε κι ατός, χωρς νὰ ζητήσει συγχώρεση, ποτακτικς π τν Γέροντά του.

τσι φυγαν κα ο δυο, π τν κόσμο τοτο κα τν ψεύτικη ατ ζωή, μ τν διαλλαξία κα δὲν εχε συγχωρέσει νας τν λλο.

Μετ τρία χρόνια, π τ θάνατο το Γέροντα κάκιου, κατ τν τάξη τν Μοναχν κα γενικ τν χριστιανν, ο λλοι Μοναχο κα γείτονες μετ το ποτακτικο Χερουβεμ εχαν κάνει νακομιδ το Γέροντα κα βρέθηκαν τ στ του καθαρά.

να χρόνο μετ τν νακομιδ το Γέροντα κάκιου, πως ε­παμε, κοιμήθηκε κα ποτακτικς του Μοναχς Χερουβείμ.

ταν μως ρθε καιρς νὰ κανον τν κταφή, βρῆκαν τ σμα το ποτακτικο Χερουβεμ τελείως διάλυτο κα κέραιο, πως ταν πρν π τρία χρόνιά ποὺ τν εχαν νταφιάσει, τόσο, πο κα ατ τ οῦχα δὲν εχαν λειώσει.

Ο γειτονικο σκητα κα ρημίτες καμαν θερμ προσευχ στὸν πανάγαθο Θε νὰ συγχώρεσει τν δελφ ατόν.

νας γείτονας, π τος στενότερους φίλους το Μοναχο Χερουβείμ, θυμήθηκε τν διαφωνία ποὺ εχε ατς μ τν Γέροντα το κάκιο, τρεξε τ επε στὸν φησυχάζοντα τότε στό γιον ρος, ρχιερέα Φώτιο.

ρχιερέας μαζ μ λους τος γειτονικος Μοναχος κα ­ρημίτες, πρε τ στ το Γέροντα το κάκιου, τ ναπόθεσε πάνω στο διάλυτο σμα το ποτακτικο του Μοναχο Χερουβεμ κα γονατίσας καμε μαζ μ λους τος Πατέρες θερμ προσευχή, κα φο νέγνωσε π το νεκρο τν συγχωρετικ εχή, μέσως διελύθη τ σμα κα τ οῦχα κα γιναν σκόνη.

ερς Αγουστῖνος λέγει: «Οδν το θανάτου βεβαιώτερον, κα οδν τς ρας δηλότερον» κα πειδ εμαστε λοι θνητο κα κανες δεν γνωρίζει τν ρα τν στιγμή ποὺ θ ποδημήσει π τν μάταιη ατ ζωή, τ πάθημα ατ το δελφο Χερουβείμ, ς γίνη μάθημα σ μας κα νὰ εμαστε πάντα τοιμοι, κατ τ λόγο το Κυ­ρίου «γίνεσθε τοιμοι, τι θάνατος ς κλέπτς ρχεται» (Ματθ. ΚΔ' 44) κα πρέπει να δίνουμε κα νὰ παίρνουμε συγχώρεση π λους τος νθρώπους ετε χθρο ετε φίλοι εναι ατο κα πειδ τοτο εναι ντολ το Κυρίου μν ησο Χριστο «γαπτε τος χθρος ­μῶν, καλς ποιετε τος πηρεάζοντας μς», κα «ἐὰν γρ φτε τος νθρώποις τ παραπτώματα ατν, φήσει κα μν πατρ μν τ παραπτώματα μν» (Ματθ. ΣΤ' 14 -15). «φετε κα φεθήσεται μν κλπ».


ναρτήθηκε π

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου