"᾿Εγώ εἰμί τὸ Α καὶ τὸ Ω, ἡ ἀρχὴ καὶ τὸ τέλος, ὁ πρῶτος καὶ ὁ ἔσχατος" (᾿Αποκ. κβ΄, 13)

Κείμενα γιά τήν ἑλληνική γλῶσσα στή διαχρονική της μορφή, ἄρθρα ὀρθοδόξου προβληματισμοῦ καί διδαχῆς, ἄρθρα γιά τήν ῾Ελλάδα μας πού μᾶς πληγώνει...


Παρασκευή, 5 Φεβρουαρίου 2010

᾿Απάντηση στόν π. ῾Ιερόθεο τοῦ modern-father.blogspot.com ἀπό ᾿Οδυσσέα τοῦ klision


᾿Οδυσσεύς τοῦ klision: ᾿Αγαπητέ πάτερ ῾Ιερόθεε, τήν εὐχή σας!

᾿Επειδή, ὅπως καί ἐσεῖς, ἀγαπᾶμε τήν ἑλληνική γλῶσσα καί μάλιστα τή γλῶσσα τῆς Λατρείας μας, γι᾿ αὐτό καί δημιουργήσαμε αὐτό τό ἰστολόγιο, ὅπου φιλοξενοῦμε ἄρθρα γλωσσικοῦ περιεχομένου καί ὄχι μόνο, γιατί βλέπουμε τά πράγματα, προσπαθοῦμε νά τά βλέπουμε κάπως σφαιρικά.

1. Τό ὅτι δέν θέλετε τά τέκνα τῆς ἐνορίας σας νά μένουν «ἀμέτοχα τοῦ λειτουργικοῦ πλούτου», ὅπως λέτε, δέν σημαίνει ἀναγκαστικά ὅτι ἡ ἀκρόαση μιᾶς μεταφράσεως (ἐν πολλοῖς ἀμφιβόλου ποιότητος) θά τούς ἔκανε "αὐτομάτως» καί μετόχους τοῦ ἐμπειρικοῦ γεγονότος τῆς θείας λατρείας, γεγονότος πού ὑπερβαίνει, χωρίς νά καταργεῖ) τά πεπερασμένα ὅρια μιᾶς ὁποιασδήποτε μεταφραστικῆς προσπάθειας.

2. Σέ ἄλλο σημεῖο λέτε: « θά κάνουμε; θά κάτσουμε μέ σταυρωμένα τά χέρια θά κάνουμε τούς ναούς μας αθουσες διαλέξεων καί φιλολογικν μαθημάτων!;;; γι ν χαίρεσθε σες οι παραδοσιακοί...πετε ότι θέλετε...» Κατ᾿ ρχήν ἡ φράση σας αὐτή περικλείει μία προκλητικότητα, τήν ὁποία καλό εἶναι νά ἀποφεύγετε, διότι οὔτε τόν διάλογο προάγει, οὔτε ἡ συζήτηση μένει στό ἐπίπεδο τῶν ἐπιχειρημάτων, πού εἶναι καί ὁ ἐπιδιωκόμενος σκοπός. Τώρα, τά περί «φιλολογικῶν μαθημάτων» κλπ. εἶναι μία λύση στό «πρόβλημα», μιά βοήθεια στούς ἀδελφούς μας πού τήν ἔχουν ἀνάγκη καί δέν πρέπει νά ἀπορρίπτεται. Σκοπός εἶναι νά ἀνεβάσουμε τό ἐπίπεδο τοῦ λαοῦ μας καί ὄχι νά τόν τρέφουμε μέ «λυσάρια», ὅπως κάναμε στά μαθητικά μας χρόνια.

3. Τώρα, ἐάν τό θέμα εἶναι δογματικό ἤ ὄχι, σᾶς παρακαλῶ νά διαβάσετε προσεκτικά τά σχετικά ἄρθρα πού φιλοξενοῦνται στό klision καί τά ὁποία, φρονῶ ὅτι δίνουν ἀπάντηση στήν ἀπορία σας.

4. ῾Ως πρός τήν «ἀνωνυμία» τοῦ ᾿Οδυσσέως τοῦ klision, θά ἤθελα νά σᾶς πληροφορήσω ὅτι: α) ῞Οπως μπορεῖτε νά δεῖτε στό διαδίκτυο τά διάφορα ἰστολόγια εἶναι ὡς ἐπί τό πλεῖστον «ἀνώνυμα». Αὐτό εἶναι μία κατάκτηση καί δέν πρέπει νά σᾶς παραξενεύει. Φτάνει βέβαια, ὅσα γράφονται νά μήν ἐκφεύγουν ἀπό τά πλαίσια τῆς εὐπρέπειας καί νά μήν θίγουν ὑπολήψεις. ῾Η ἐπιλογή σας νά γράφετε «ἐπωνύμως» εἶναι σεβαστή, δέν ὑποχρεώνει ὅμως κανέναν νά τήν ἀκολουθήσει. β) ῾Η ἐπιλογή τῆς «ἀνωνυμίας» εἶναι μιά προσωπική μου ἐπιλογή καί μέ προφυλάσσει -ὅσο εἶναι δυνατό- ἀπό τόν πειρασμό νά γίνω μιά «φίρμα» τοῦ διαδικτύου. Αὐτό δέν σημαίνει ὅτι καί «ἀνωνύμως» δέν κινδυνεύει κάποιος νά «καβαλήσει τό καλάμι». ῾Ο κίνδυνος ἐλλοχεύει πάντοτε. ῾Ο Θεός νά μᾶς φυλάει ἀπό τήν «κρυφή «κενοδοξία».

5. Τώρα, ἄν εἶμαι κληρικός ἤ λαϊκός θά σᾶς ἀφήσω μέ τήν ἀπορία σας. ῾Απλά σᾶς πληροφορῶ ὅτι εἶμαι μέλος τῆς ᾿Ορθοδόξου ἐν ῾Ελλάδι ᾿Εκκλησίας, ὑπό τῶν ἐπισκόπων ποιμαινομένης, ὅπως θά ἔλεγε κι ὁ Παπαδιαμάντης, ὁ ὁποῖος πολλές συνεργασίες του τίς ἔγραφε "ἀνωνύμως". Τό κληρικός ἤ λαϊκός δέν προσθέτει ἤ ἀφαιρεῖ κάτι. Τό πρώτιστο εἶναι νά προσπαθοῦμε νά εἴμαστε ἀληθινοί, ὅπου κι ἄν ἀνήκουμε καί ὅπως ἔλεγε κι ὁ Καβάφης, τουλάχιστον, νά μήν ἐξευτελίζουμε τόν ἑαυτό μας.

6. Μέ σεβασμό καί ἐκτίμηση καί τήν παράκληση νά μέ ἐνθυμεῖσθε στίς προσευχές σας ὡς ᾿Οδυσσέως τοῦ ἀνωνύμου. ῾Ο Θεός μᾶς γνωρίζει καί ἐν τῇ ἀνωνυμίᾳ μας.

1 σχόλιο:

  1. ευχαριστως θα ευχομαι να ειμαστε ενωμενοι παντα στο σώμα του Χριστου!
    δεν εισθε ανώνυμος...για τον Θεό είσθε επώνυμος και υιος Αυτού.
    +π.Ιερόθεος

    ΑπάντησηΔιαγραφή