"᾿Εγώ εἰμί τὸ Α καὶ τὸ Ω, ἡ ἀρχὴ καὶ τὸ τέλος, ὁ πρῶτος καὶ ὁ ἔσχατος" (᾿Αποκ. κβ΄, 13)

Κείμενα γιά τήν ἑλληνική γλῶσσα στή διαχρονική της μορφή, ἄρθρα ὀρθοδόξου προβληματισμοῦ καί διδαχῆς, ἄρθρα γιά τήν ῾Ελλάδα μας πού μᾶς πληγώνει...


Τρίτη, 12 Οκτωβρίου 2010

Στά θρανία τους οἱ ἐκπαιδευτικοί ἀναστενάζουν


ΕΡΕΥΝΑ ΤΟΥ ΠΑΙΔΑΓΩΓΙΚΟΥ ΙΝΣΤΙΤΟΥΤΟΥ

Στα θρανία τους οι εκπαιδευτικοί αναστενάζουν

Ελληνες εκπαιδευτικοί σε κρίση. Απογοητευμένοι από τις καθιερωμένες ημερίδες επιμόρφωσής τους, ζητούν βοήθεια για να βγάλουν... την τάξη. Σύμφωνα με μια μεγάλη έρευνα του Παιδαγωγικού Ινστιτούτου, η συντριπτική πλειονότητά τους ζητεί επιμόρφωση σε θέματα διαχείρισης προβλημάτων μέσα στην τάξη (80,78%), σύγχρονους τρόπους διδασκαλίας (76,37%) και σε νέες τεχνολογίες (74,84%).
Οι δείκτες αξιολόγησής τους δεν είναι ενθαρρυντικοί. Περίπου οι μισοί είναι καλοί γνώστες των λεγόμενων νέων τεχνολογιών (45% καλά-πολύ καλά), λιγότεροι μιλούν ξένες γλώσσες (30%) και μόλις το 5% έχει πτυχία πέραν του βασικού. Από την άλλη, το 80% συμμετέχει στα προγράμματα επιμόρφωσης αλλά μόνο το 11% δηλώνει ικανοποιημένο.
Οι υπόλοιποι απορρίπτουν συλλήβδην τους παραδοσιακούς τρόπους επιμόρφωσης (περιεχόμενο, μεθοδολογία, οργάνωση), δηλαδή τις ημερίδες και τα ταχύρρυθμα σεμινάρια των τελευταίων χρόνων.
Κατά τ' άλλα, όλοι προτιμούν να επιμορφώνονται όχι με επιπλέον εργατοώρες μετά το σχολείο αλλά στο πλαίσιο εκπαιδευτικής άδειας από την οποία, μάλιστα, θα γυρίζουν με το σχετικό πιστοποιητικό παρακολούθησης, το οποίο υπερτερεί τόσο του οικονομικού κινήτρου όσο και της μοριοδότησης. Οσο για τις «επιδόσεις» ανά βαθμίδα, η δευτεροβάθμια υπερτερεί της πρωτοβάθμιας (μάστερ, διδακτορικά κ.ά.) ενώ υπεράνω όλων είναι... οι γυναίκες, αφού «υπερέχουν στην έρευνα».
Κάπως έτσι διαγράφεται το προφίλ του Ελληνα εκπαιδευτικού μετά την πραγματοποίηση από το Παιδαγωγικό Ινστιτούτο μιας έρευνας με σκοπό τη «Μελέτη διερεύνησης επιμορφωτικών αναγκών» στο πλαίσιο της διαβούλευσης για το σχεδιασμό και την υλοποίηση του νέου πλαισίου επιμόρφωσης, που ετοιμάζει το υπουργείο Παιδείας.
Η έρευνα, που δημοσιεύεται και από την εκπαιδευτική πύλη www.esos.gr, έγινε τον περασμένο Ιούνιο σε ένα μεγάλο δείγμα ερωτώμενων, σε 32.070 μέλη της εκπαιδευτικής κοινότητας, από όλες τις βαθμίδες, τις ειδικότητες και τις περιφερειακές διευθύνσεις της χώρας, ηλικίας 35-51 ετών και προϋπηρεσία πάνω από μια δεκαετία. Ητοι, 27.785 εκπαιδευτικοί (16,05% του συνόλου), 3.435 διευθυντές σχολείων, 554 σχολικοί σύμβουλοι, 22 προϊστάμενοι επιστημονικής και παιδαγωγικής καθοδήγησης και 274 στελέχη διοίκησης.
Στα βασικά συμπεράσματα περιλαμβάνονται:
* Στη μεγάλη πλειονότητά τους είναι κάτοχοι πτυχίου ΑΕΙ (66,2%) ενώ ένα ποσοστό άνω του 5% έχει πραγματοποιήσει «κι άλλες σπουδές». Οι εκπαιδευτικοί των Ιονίων Νήσων έχουν μειωμένα ποσοστά παιδαγωγικών σπουδών και αυξημένα ποσοστά στην κατοχή πτυχίου ΑΕΙ (78,8%). Αυξημένο το ποσοστό της μεταβλητής «ΑΤΕΙ» στους εκπαιδευτικούς δευτεροβάθμιας.
* Ως προς τις γνώσεις σχετικά με τη χρήση νέων τεχνολογιών, είναι μοιρασμένοι. Καλό επίπεδο 25%, πολύ καλό 20%, άριστο 7% ενώ μέτριο 27%, αρχάριου 16% και καθόλου 4%.
* Στη μεγάλη πλειονότητα έχουν συμμετάσχει σε προγράμματα επιμόρφωσης αλλά η αξιολόγηση είναι απογοητευτική. Ως προς το περιεχόμενο, «καλά» και «πολύ καλά» απάντησε το 11,65%, «αρκετά» το 35,29% ενώ δεν απάντησε το 15,85%. Ανάλογα τα δεδομένα για τη μεθοδολογία και την οργάνωση.
* Ως αποδοτικότερη μορφή επιμόρφωσης το 44% προτείνει κυρίως το «Μεικτό σύστημα» (ταχύρρυθμα σεμινάρια και εξ αποστάσεως επιμόρφωση με συμβατικά μέσα και προαιρετική χρήση νέων τεχνολογιών). Μικρότερα είναι τα ποσοστά για τα «ταχύρρυθμα σεμινάρια» (24%) και τις «ημερίδες επιμόρφωσης» (14%).
Αξιοσημείωτη η πρόταση (από το 21,66% του δείγματος που σημείωσε την άποψή του) για «Μακράς διάρκειας» επιμόρφωση (ετήσια-διετής) και «Σύνδεση θεωρίας-πράξης» με εφαρμογή δειγματικών διδασκαλιών και βιωματικών σεμιναρίων.
* Τα πιο σημαντικά θέματα επιμόρφωσης κατά την άποψή τους είναι η «Διαχείριση προβλημάτων σχολικής τάξης» (80,78%), η «Ανάπτυξη δημιουργικών σχέσεων με μαθητές και γονείς» (60,51%) και τρία θέματα που αναφέρονται στη διδασκαλία: «Σύγχρονες διδακτικές προσεγγίσεις» (76,37%), «Αξιοποίηση νέων τεχνολογιών» (74,84%) και «Διδακτική Μεθοδολογία κατά γνωστικό αντικείμενο» (70,66%). Είναι η αντανάκλαση της πραγματικότητας, την οποία οι ίδιοι οι εκπαιδευτικοί αναγνωρίζουν και ζητούν να αλλάξει. *

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου