"᾿Εγώ εἰμί τὸ Α καὶ τὸ Ω, ἡ ἀρχὴ καὶ τὸ τέλος, ὁ πρῶτος καὶ ὁ ἔσχατος" (᾿Αποκ. κβ΄, 13)

Κείμενα γιά τήν ἑλληνική γλῶσσα στή διαχρονική της μορφή, ἄρθρα ὀρθοδόξου προβληματισμοῦ καί διδαχῆς, ἄρθρα γιά τήν ῾Ελλάδα μας πού μᾶς πληγώνει...


Δευτέρα, 26 Απριλίου 2010

῞Ενα καυτό ἐρώτημα πρός τούς μεταγλωττιστές τῆς λατρείας μας




Μιὰ λογική  ἐρώτηση πού μᾶς τήν ἔστειλε συνεργάτης τοῦ ἰστολογίου μας:


῎Αν ἡ περίπτωση τοῦ π. Ἰουστίνου Πόποβιτς καὶ τῆς ὑπ᾽ αὐτοῦ μεταφράσεως στὰ σερβικὰ τῆς Λατρείας προσκομίζεται (ἐντελῶς ἐσφαλμένα) ὡς ἐπιχείρημα ὺπὲρ τῆς μεταφράσεως τῆς λειτουργικῆς γλώσσας, τότε κατὰ λογικὴ ἀκολουθία δὲν θὰ πρέπει ἄραγε οἱ  fun ὑποστηρικτὲς τοῦ π. Ἰουστίνου νὰ παραδεχθοῦν ἐπίσης ὅτι ὁ Παπισμὸς εἶναι Παναίρεση, ὅπως ἔγραφε ὁ π. Ἰουστῖνος Πόποβιτς τὸν ὁποῖο οἱ ἴδιοι ἐπικαλοῦνται;

Σιγὰ νὰ μὴ ἀπαντήσουν....! 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου